La France vue d'en bas o lo Païs d'en Jacme, utopia o democràcia !: Livres

Libres venduts al Principat de Catalonha

Fri, 07 Dec 2007 16:16:43 GMT

Son los libres los mai venduts al Principat de Catalonha, çò que los Espanhòls díson "Cataluña". La qualitat de la prepausicion catalana es impressionanta, e coma totas las lengas europencas normalas d'un grand espandiment literari, avme la lista de ficcion (ficció) e non ficcion (no ficció) ; es sobretot sobre aquesta darrièra que ai mantunes comentaris redigits.

Lo libre de Quim Monzó, "Mil cretins", es al cap de las vendas dempuèi la fièra del libre de Frankfòrt/Mainz.

Occitània es granda : Dalfinat

Thu, 25 Oct 2007 06:08:49 GMT

Un diccionari occitan / francés novèl acaba d'espelir, nos arriba de Dalfinat.

Cada parçan la seuna ajuda lingüistica, aquò vòl pas dire qu'i a diferenciacion lingüistica e frontièras lingüisticas, limits d'estudis segur, mas respècte de totas las variantas lingüisticas de l'occitan, car l'unitat lingüistica de l'occitan es ben sancièra.

Ai començat a aprendre l'occitan en Dalfinat ... La mediatèca de Valéncia prepausava un fum de libres interessants per la lenga occitana e l'istòria d'Occitània [Jacme Servat], amai ai aital pogut escotar los disques nègres que i aviá, tal coma l'òbra primadorenca del cantaire Claude Martí, un grand sovenir.

Es una edicion de l'IEO, la primièra associacion per la promocion d'Occitània.

Mots clés Technorati : lenga, occitan, libre, diccionari

Aprèp "Colonisation", benlèu que serà per "patois" ?

Tue, 04 Sep 2007 04:32:55 GMT

Aimé Césaire tempora la definicion de la "colonisation" dins lo Petit Robert

Petit Robert, edition 2008

Une citacion en mai, una polemica en mens. Le Petit Robert 2008 a ajustat a la definicion polemica que lo mot «colonisation» la citacion d'Aimé Césaire «colonisation=chosification».
En setembre 2006, lo Conseil Représentatif des Associations Noires (Cran) e lo Mrap avián demandat la sortida del Petit Robert, e la premsa francesa n'aviá jamai parlat o escrit gaire sobre, estimant que la definicion «cautionnait et justifiait la colonisation». Ambe «colonisation», se legissiá «mise en valeur, exploitation de pays devenus colonies», una definition jutjada parciala e tròp positiva per las associacions. E coma los occitanistas son pas escotata, se podriá tanben dire que quand los franceses son arribats en Aquitània, Bordèu es passada d'una qualitat de ciutat mondiala pel comèrçe, un luòc de valorizacion del poder parlamentari, un ambrion de democràcia europèa, un exemple de l'Edat Mejan, a una ciutat de província, sense cap d'interès, un luòc de paracaiguda del parisianisme gràcia al TGV, mas aiçò de la ciutat d'inerès pre-colonialista francés se debanava abans 1453 !!! E los franceses sábon pas l'istòria dels Estats (aquí un Ducat) que an vençuts. De la meteissa manièra la definicion del mot "patois" dins aqueste diccionari, o dins lo Dictionnaire culturel es ges de bona sociolingüistica e pòrta a polemica tanben, mas la sociolingüistica es una sciéncia novèla e ges escotada dels mèdias parisencs, sciéncia recentassa pels franceses.
Lo CRAN s'es donc «felicitat» diluns de l'ajust de la citacion del poëta antilhés. «Es per una victòria sus las edicions Le Robert, mas d'una victòria per la societat francesa dins lo son ensemble, que accepta progressivament de revisitar lo seu passat, sens complèxe ni culpabilitat», a apondut l'associacion que vòl al Petit Robertns possiblas en lenga de França, en breton, en occitan, en basco, en catalan, en còrse, en neerlandés, en elsacian, en savosian, etc... E de trabalh semantic, ne caldrà per mantunes paraulas d'aqueste diccionari ; es per aiçò que jo emplegui aqueste diccionari botat en fòto, còsta 67€ en linha. «tot lo succès possible». Jo vòli al Petit Robert, totas las traduccio

«Coloniser» a pas cambiat
Un satisfecit que arriba alara sense que la definicion ela-meteissa aguèsse pas cambiat - "normal". E se la citacion apareis d'ara enlà, lo Petit Robert nega categoricament que l'aguèsse ajustada per calmar los esperits. «Mila novèlas citacions an estada publicadas dins la nòstra novèla edicion dins l'encastre de la refonda del diccionari» fai aital saber Virginie Arbib, l'estacada de premsa. «Çaquelà, la frasa d'Aimé Césaire apareissiá jà l'annada darrièra». Mas unicament per l'article consacrat a la «chosification».
Per la polemica lo vèrbe «coloniser» - definís tal «coloniser un pays pour le mettre en valeur, en exploiter les richesses» - la seuna definicion es pas cambiat brica, e çaquelà la valorizacion de la qualitat de ciutat mondiala del sègle XVen per Bordèu es grandament faus ! Sens qu'aquò donèsse un resson dins los rengs del CRAN, nimai en çò dels occitanistas, e puèi lo CRAN aurà tanben de visitar totes los diccionaris de las lengas de França e benlèu fa la comparason, qui dona la melhora definicion ? Benlèu que la suspresa serà que son los franceses que an la pièja ! Es pas una astrada, nimai un recòrd : los franceses son aital, colonialistas per esséncia.

Lo diccionnari "Petit Robert", edicion 2008 + edicion 2007 del "Diccionari de la Llengua Catalana" son en fòtos, son fòtos comercialas.

Mots claus Technorati : Petit Robert, Diccionari, Dictionnaire, Lenga, Langue, llengua, França, Catalonha, Occitània, France, Occitanie, Catalogne, occitan, catalan, català, francès, francés, français

Tot en un

Wed, 20 Jun 2007 04:30:24 GMT

Aiçò es lo títol d'un "Lexic" que capita d'espelir, per ajudar los franceses a prendre l'occitan, e pels occitans de saber melhor lo francés. Es editat per l'IEO edicions, e l'autor es Joan-Claudi Sèrras, professor de letras e tanben cap manejaire ancian d'aquestas edicions prestigiosas.

Aprèp matunes jorns d'usança, pòdi assegurar que la seuna usança es aisida, sobretot que l'amana es aisida per aver l'occitan > francés e al meteis volum francés > occitan ... Aqueste lexic prepausa 60.000 entradas, que s'acaba ambe lo zusubièr, jo ni en francés, sabi pas çò que es ! Ric en vocabulari, es estonant per las recèrcas semanticas parallèlas potencialas. Es un document gròs e utile per la lenga occitana e lo seu espandiment.

Jo conselharai a totas las bibliotècas d'Occitània de l'aver a posita, a totes los estudiants de l'aver dins la lora bibliotèca, puèi los ensenhants zo pòdon tanben emplegar aisidament.

Es un lexic bèl, çaquelà per aver lo mot precís en occitan, ai encara mestièr de l'indispensable "Dictionnaire français-occitan (gascon)" de Per Noste, l'indispensable trabalh de grope per aver un bon trabalh personal de la semantica de la lenga occitana, sul taulet informatizat d'ara.

E ara, cal pantaissar de l'aver un total 'tot en un', gascon, lemosin, auvernhat, dalfinés, provençal e... lengadocian, aplegats, l'ensemble nacional lingüistic. Alara seràn pas 783 paginas que caldrà, mas segur un bon 1500 paginas. Lo trabalh per la lenga francesa e l'occitana dins un volum es pas acabat, alara que lo trabalh per l'anglés debuta, lo catalan tanben, l'espanhòl e lo japonés podem dire que i a quasi res, l'italian sabi pas. Las autras lengas mondialas, tala lo rus, l'alemand, lo chinés, l'índo e las lengas de la península sud-oèst asiatica, lo portugués e las lengas africanas e americanas, espèran encara lo lor lexic de revirança.

Anè, no fasem un autre plaser : zonzonejar e zo ! l'avem la riquessa semantica occitana. Enfin, un lexic que s'acaba per la Z !

Parlar als ciutadans e a las ciutadanas

Wed, 03 Jan 2007 09:18:24 GMT

Cara Catherine Guisbourg, ai recebut aquesta publicitat del vòstre libre.

« La victoire du Non au référendum du traité constitutionnel européen le 29 mai a des conséquences sur la vie des Français, qui ne sont pas toujours visibles. Le désir de vivre d’une société n’obéit pas en effet aux seuls critères économiques. Il est poussé par une utopie, un projet, un idéal. Jusqu’à présent, le projet de former avec les autres européens, une union [ndlr caldrà explicar als eleits francesas que cal una majuscula aquí, l'Union nòstra es ben especiala, es pas que una Union contra los nacional-centralismes dels Estats, senon i a pas cap interès], avait été un des moteurs de la société française. Depuis le 29 mai ce désir est en panne. La peur dont ont usé les leaders du non pour refuser le traité s’est infiltrée dans la société française. Depuis lors, la plupart des responsables politiques ont changé leur langage sur l’Europe, et n’assument pas leur responsabilité vis-à-vis d’elle. Les 18 pays de l’Union Européenne qui ont ratifié le traité attendent pourtant du prochain Président Français [ndlr caldrà remarcar que aquí i a una majuscula, son ben franceses los qu'an escrit aqueste libre, e d'esquerra : crèson mai a l'Estat, President, qu'a l'organizacion entre pòbles] qu’il assume sa responsabilité en faisant des propositions de sortie de crise. Pour l’auteur, il est essentiel de parler de ce qui nous fait peur. Il est essentiel de reparler d’Europe et du traité. Il en va de l’avenir tout entier de la société française. A cet effet, l’auteur nous propose de revivre à travers ses mots l’année 2005, son engagement européen aux côtés des socialistes partisans du oui, son désarroi et sa blessure à voir ses amis préférer les mots de la révolution française à ceux d’une révolution européenne, la seule pourtant qui soit aujourd’hui porteuse d’utopie. Tout au long de ces évènements, elle déplore que notre histoire nationale nous rende peu apte à écouter les autres européens. Méfions-nous pourtant qu’à préférer la monoculture nationale aux polycultures européennes la société française ne s’appauvrisse et devienne de moins en moins capable d’affronter un monde en changement. »

Un libre que segurament bolegarà los esperits, mas me sentissi pas concernit.

Per me l'afar del referèndum es estat un moment de resisténcia a una oligarquia francesa que ne coneis ni l'Union Europèa (realitat de terrenh, la vida de totes e totas en Occitània) e nimai la vida de cada jorn (pássan d'aeropòrt en aeropòrt sense saber lo país de las realitats, van de restaurant de centre ciutat restaurant en centre ciutat, vívon dins banlègas sense umanitats ambe òrts protegits per barrièras contra-ròtladas - per tot dire son pas dins la realitat d'un país car son cumulards de totas menas, salari o revengut assegurats - estatuts securizats - oraris cumulants - trabalhs plasents - ben vist de las bancas - inocents a prepaus de la societat que pènsan aver bastit idealament).

Es essencial de tornar escriure un tractat europèu, zo simplificar, mai leugièr e europeïsta de segur.

E jo vau copar lo cap a aquesta vision francesa que vòl que la França siaguèsse essenciala per bastir l'Union Europèa ; son los pòbles de França que son indispensables : son los bretons, còrses, catalans, bascos, alsacians, flamands, reünioneses, martiniqueses, goadelopeans, savosians, occitans, e peitavins-sentongeses, lioneses, kanaks, polinesians, francilians, picards, lorrens, angevins, normands, berrichons, borguinhons, franc-comteses, etc... Mas pas brica lo poder francés de totes los tempses de la repression de las regions, en França (Jules Ferry, Mauroy, Zoucarelli, etc) o en Euròpa (veire un Bonaparte -1 exemple- l'amic d'un Max Gallo).

Car l'Union Europèa es de bastir, ben segur dirèctament sense los Estats que, els, n'en vòlon pas de l'Union Europèa. Alara cal tornar pensar las frontièras intèrnas de l'Union, en pensar que regulat pels sistèmas de "frontièras naturalas" coma los Estats estíman es pas bastir l'Union Europèa ; aquesta critica es clarament contra un article del tractat que lo nacional-franquisme (Aznar) a imposat als participants a la redaccion d'aqueste tractat.

Car l'Union Europèa es de bastir, ben segur dirèctament sense los Estats que, els, vòlon escanar los dinamismes ontologicas al continent, donc a l'Union Europèa, per exemple las nacions sense Estat. Car la cobèrta aquesta es sistematicament la meteissa causa, los Estats son aquí per bastir l'Union Europèa, causa que es pas vertat, al contrari faguèron las guèrras europèas de totes los tempses. Son los pòbles d'Euròpa que faràn l'Union, pas los Estats. Es una utopia segur, mas vertadièra aquesta : fargar una Union Europèa dels pòbles (mas aquò èra pas lo tractat preposat).

Puèi, caldrà evidentament preveire un calandrièr per portar la democràcia dins l'Union Europèa, lo Parlament es ben, mas tanben la BCE, la comission, un president, un ministre dels afars exteriors, un melhor Conselh de l'Euròpa, e milhoracions totas las institucions d'aquestes tipes que fan l'Union Europèa, un referèndum e d'eleccions per totes e totas al meteis temps dins tota l'Union.

Ai votat non, car ai pas trapat res d'utile pels ciutadans e per las ciutadanas d'Occitània, nimai pels ciutadans e las ciutadanas del continent nòstre, lo mai pichon de la planeta ; e pensi que lo vòt meu es estat salutari per aquestas sufisentas eleits ( sovent francesas, parisencas, mai tanben espanhòlas, madrilencas, que els an refusat lo referèndum digne per saber de l'Union Europèa ) e per las institucions europèas actualas.

Donc aprèp la legida d'aqueste trocet d'informacion sus aqueste libre, tèxte publicitari, ai pron ben comprès que lo meu vòt es pas encara estat comprès, los socialistas franceses que son per l'avuglament per l'institucion non-democratica an encara un còp res comprès a l'Union Europèa que volem.

Pels amics socialistas que son a París e que prènon sovent l'avion per anar parlar d'Euròpa a Madrid o Berlin, vau -los pès sus tèrra- en país vesin sovent, e ai sovent aumentar lo comèrçe entre Occitània e lo continent europèu, soi tanben estat convidat mantunes còps al Parlament d'Estrasborg e lo burèu de traductors n'ai gaire agut mestièr...

E per la darrièra frasa, dirai que se cal mesfisar dels franceses que escrívon per la diversitat [François Mitterrand ambe lo seu discors d'An Orient en febrièr 1981] e que concretament quand son al poder fan lo contrari, l'exemple es la votacion de l'article 2 de la Constitution en junh de 1992 per una majoritat de socialistas. Chevènement es estat content, mas l'Union Europèa del tractat de Maatricht a reculat democraticament. Se cal tanben mesfisar dels franceses que son per la diversitat lingüistica, e que concretament quand lo govèrn espanhòl socialista prepausa que lo catalan siaguèsse ambe lo basco e lo galhèc coma lenga oficiala europèa, es lo vòt governamental francés que entrava la normalitat (lo maltés, bravament mens parlat, es el una lenga oficiala) ; es vertat que per parlar de l'Union Europèa i a segurament melhor qu'un Moscovisci. Aquesta vision politica socialista de l'Union Europèa fòrça a l'independentisme, alara caldrà pas donar la culpa a las nacions sense Estat -ambe una brava dimension europèa- que vòlon èstre independents, coma Monègue (Monaco) o Andòrra, Malta o Luxemborg... que els an lo sosten dels franceses per èstre independents e votar al nivèl europèu.

Pels amics socialistas e per l'extrèma-esquerrisme francés conselharai de legir Jürgen Habermas, que n'ai tradusit mantunes tròces aquí sus aqueste blòg. E lo libre de legir, es encara d'actualitat per l'esquerrisme francés, es disponible en francés : «Aprèp l'Estat-nacion, una nòva constellacion politica»... aital podrem fargar l'Union Europèa, e un bon tèxte per una Union democratica europèa, segur.

Jaume 1er o Jacme 1er

Mon, 18 Dec 2006 09:44:27 GMT

Excellent numèro de divulgacion de l'istòria d'Occitània, la vida d'un filh nascut a Montpelhièr, Jacme 1er lo conqueridor.

Malgrat tot es lo catalan lo mai conegut per aver espandit lo domeni catalan. Es la revista Sàpiens prepara l'avenir per 2007, que fan a la ciutat de Montpelhièr ?

Per los que sábon que crompar quand van a la Val d'Aran, en defòra del tabac e d'alcòl, la revista es en venda dins lo bon quiòsc [los que vos párlan occitan d'Aran], prèp del palai de gèu o a Les per exemple, car aquí se i pòdon parcar aviat.

Jaume o Jacme : Jacme es un occitan, e Jaume es tanben en occitan ... un es d'origina gascona e l'autra provençala (encausa dels catalans que ne i son estats comtes de Provença)

valorizar una lenga, l'occitan per sa literatura

Mon, 27 Nov 2006 07:46:02 GMT

Cada an, Provença Tèrra d'òc - Institut d'Estudis Occitans 83 organiza un concors literari. S'es publicat un recuèlh de 6 novèlas premiadas (provençau, lengadocian, aranés).

Se pòt comandar:

- http://textoc.ifrance.com/ieo83.html

- o en cò de l'editor, AUBA NOVÈLA, La Roguiera, 83143 LO VAU

Las òbras son en provençau, lengadocian e aranés, .... donc en OCCITAN ! Aiçò pels lingüistas de pacotilhas que sobrevívon a París [los influenciables Henriette Walter o Claude Hagège, per exemple]. Dins l'Estatut novèl, legitimat per un referèndum en junh 2006, confirmat lo 9 d'agost per aplicacion del President del Govèrn, l'onorable ancian president Pascal Maragall, se podrà legir dins l'article 6 «Era lengua pròpria e es lengües oficiaus» del Principat de Catalonha, alineat 5, aital : «Era lengua occitana, denominada aranés en Aran, ei era lengua pròpria d'agust territòri e ei oficiau en Catalonha, cossent damb çò qu'establissen aguest Estatut e es leis de normalizacion lingüistica» ; per Occitània granda fauta pus que la decision politica clara, leis lingüisticas regionalas o estatalas, dins TOTAS LAS REGIONS d'OCCITÀNIA, e lo camin es jà près per Aquitània, aqueste maitin comènçan... Aital e en seguida comprèni mal l'asirança provençalista o nissarda contra aqueste concèpte dubèrt de lenga occitana, que vòlon exactament, la mòrt d'un lenga ? Divizar per far regnar, quí ?

Diccionari català-occità occitan-catalan

Sat, 25 Nov 2006 20:37:03 GMT

Es una aisina indispensabla que es estada presentada a Tolosa uèi, l'iniciativa èra venguda del CAOC occitan.

Lo diccionari aqueste s'ès jà vendut a mai de 800 exemplars al Principat de Catalonha, es pas distribuït a l'Estat francés, mas es disponible al sièti del CAOC, e se pòt comandar via lo site Internet de l'associacion, 30 € amai la mandadissa : www.caoc.cat

Los autors presentèran lor trabalh, un trabalh indispensable que fautava a las bonas relacions entre Occitània e Catalonha, es una aisina pron utila per la Val d'Aran, e per totes los mèdias en Catalonha, mai benlèu tanben als jornalistas franceses que sábon l'occitan e que an mestièr d'aver una informacion directament dins la lenga catalana.

L'intervencion de Peire Pessamessa, escrivan polemista e president del CAOC, se faguèt a la debuta de la presentacion, n'es, en tant que Provençau, un usancièr de primièra.

Patrici Pujada, professor d'istòria a l'Universitat del Miralh co-autor, expliquèt que lo catalan e l'occitan son segon los autors, lengas bessonas, frairalas, o lenga d'un diasistèma, per èstre lingüista. Lo Sr Balaguer, co-autor, professor de l'Universitat de València o Alacant, assegurèt que lo trabalh aqueste es pas estat aisit, e que es lo rebat d'una fòrta volontat dels autors.