La France vue d'en bas o lo Païs d'en Jacme, utopia o democràcia !: Blog

Les endives du NNNNÒÒÒÒRRRDDD seraient-elles plus fraîches ?

Sun, 06 Jul 2008 21:36:08 GMT

(per aver l'ensemble dels comentaris picatz sul document dos còps, lo document es bèl car l'ignorança èra granda)

Sembla que l'educacion republicana gratuïta francesa dins lo nòrd donèsse pas bons exemples de dubertura sul monde, de respecte de l'alteritat ... ni al jornal "régional" La Voix du Nord, nimai dins lo personal régional parlamentari (sovent d'esquerra).

Quand los franceses seràn pus al XIXen sègle ?

Tolosa 2013 vist un dissabte de julhet 2008...

Sat, 05 Jul 2008 17:08:14 GMT

Quand la pensada de l'armada francesa del 10 d'abrial de 1814, servís encara per montar los projèctes ...

Subjècte de l'entrepresa

Sat, 05 Jul 2008 06:55:54 GMT

Abans 1789, èrem subjècte del rei, li avem copat lo cap, puèi sem devengut ciutadan, la Carta dels Dreits de l'Òme es estada traduïta en 7 lengas de l'Estat, las regions en susmauta portavan un esperit novèl a París.... Mas aquò podiá pas perdurar, lo poder se podiá pas abandonar als pòbles en susmauta.

1793, la França èra devenguda etnista, la nacion èra la sola francesa, la ciutadanetat èra simplament la de París.

1992, l'etnisme francés èra confirmat ambe l'article 2 dins la ConstituTion. Se farà ambe un parlament d'esquèrra, es aital qu'etiquetan a París.

François Segond nos cambia en subjèctes de las entrepresas. L'entrepresa es reina dins la pensada neoliberala.

Lo monde melhor seriá que las entrepresas servíscan a las nacions, e que sevíscan pas, las entrepresas occitanas serián lo palmon economic d'Occitània, en exemple, e que lo personal politic mandat a París poguèsse pas abandonar lo país nòstre, tal en 1793 e 1992. Lo modèl es aquel del Quebèc.

-°-

Subjècte a problèma mental, la nacional-expansionita, un jornalista de la prada de l'ABC, DEF, GHI, IJK, LMN, OPQ, RST, UVW, XYZ, enfin sabem pus... ah, sí : es de Madrizzzzzzzzzzzzzz o Madrittttttttttttt

-°-

En pensar a la manifestacion que se debana dissabte e dimenge a Montsegur.

Solidaritat occitana ambe un pòble europèu, los Ròms

Thu, 03 Jul 2008 10:25:21 GMT

Lo pòble Ròm es encara destrusit per la creacion politico-economica europenca... e lo braç armat es encara l'administracion d'un Estat dich democratic. Machiavel a encara rason.

De qué ne pensa lo baromètre europèu ?

S'oblidarà pas los pòbles reprimits per la causa de las minièras (politico-economicas) per aver los telefònes portables o per tota autra rason.

Puèi per solidaritat lingüistica ambe una lenga latina amenaçada tanben pels parisencs europeïstas : Invasion lingüistica, los deputats espanhòls demándan que l'espanhòl siaguèsse tanben present a totas las reünions europencas, sobretot quand seràn a París ; quí podrà me dire de quina region de l'empèri es aquesta "langue régionale", lenga d'un poder centralista madrilenc, perqué ? E bè ... per n'aviza lo Sénat e l'Académie, els qu'an páur de las invasions lingüisticas ! Podètz daissar un ÒCmentari sul ligam.

-°-

E cal pas oblidar, Yvan Colonna ... e lo procès d'excepcion que França faguèt a Corsega !

Canal Sud, Tolosa, a Tolosa ne parlèt a miègjorn lo 4 de julh de 2008.

-°-

Solidaritat occitana ambe un pòble europèu : los bascos ...

De qué servís lo 14 de julhet

Thu, 03 Jul 2008 09:07:53 GMT

Lo primièr 14 de julhet èra la fèsta de la federacion ; aquesta federacion èra aquela dels pòbles de França ; los Dreits de l'Òme son estats tradusits en 7 lengas ; 1790 es l'assemblèa constituenta que explicava : «promulguer ses lois en français et dans toutes les langues utilisées dans le royaume comme l'allemand, l'italien, le catalan, le basque, le breton et que les traductions seraient envoyées dans les régions concernées» ; Aquestas traduccions son estadas faitas en occitan (gascon) per d'avocat de Bordèu; aquesta vision de França èra la vision del rei e de mantunes ciutadans que sabián ben que la diversitat èra faita de nacions en França ! Dempuèi sègle e sègles ... Lèu, pietat, en 1794 la conventionnel barrère declarava : «La langue française doit être le ciment et l'unité de la nation. Elle doit être une comme la République est une» ; la dictatura francesa debutava ambe l'ajuda d'abat catolic descauçat e ancian josiu. La debuta de la fin de la democràcia en França èra programada.

«[...] La filosofia, tala que los Grècs l'an creada, es possibla perqué l'univèrs es pas sancierament ordonat. Se l'èra, i auriá pas la mendre filosofia, mas sonque un sistèma de saber unic e definitiu. E se lo monde èra lo caòs net e simple, i auriá cap possibilitat de pensar. Mas condiciona atanben la reacion de la politica. Se l'univèrs uman èra perfaitament ordonat, siá de l'exterior, siá per son activitat "espontanèa" ("man invisibla", etc.), se las leis umanas èran dictadas per Dieu o per la natura, o encara per la "natura de la societat" o per las "leis de l'istòria", i auriá alara cap luòc per la pensada politica, ni cap camp dubèrt a l'accion politica, e seriá absurd de se questionar sobre çò qu'es la bona lei o sobre la natura de la justícia [...]. E se una coneissença segura e sanciera (espitemè) del maine uman èra possible, la politica prendriá sul pic un acabament, e la democràcia seriá de vertat impossibla e absurda, car la democràcia supausa que totes los ciutadans aguèssen la possibilitat d'aténher una dòxa corrècta, E que digun possedisca una epistemè de las causas politicas» (op.cit. p.285, re-ed., p.356) [dòxa, es un mot complicat per rason de son amplitud dins la significacion, cal saber crotzar l'objectiu e lo subjectiu, ambe una escala de valor que camina del positiu al negatiu; se podrà aital, al fial del temps e de las doctrinas, de l'opinion dels mortals (subjectiu negatiu) a la glòria de Dieu (objectiu positiu); lo mot dòxa a pas acabat d'èstre tocat e retocat per la filosofia, la seuna istòria se mescla ambe l'istòria de la filosofia. epistemè, ~ estudi critic d'un saber].

Lo verbiatge francés es pas una dòxa, cambia pas al fial dels sègles. Es estatic, anti-natura e anti-uman, es pas una dòxa, es una causa conservatriça. Es tot levat una causa de la pensada grèga, e malgrat tot se n'es volgut la filha, tala una novèla pensada romana... Costoriadís explica que Roma èra tot levat la filha de Grècia.

Lo 14 de julhet es devengut un instrument de nacionalizacion dels pòbles a partit del cambiament de nom : uèi es la «Fête Nationale», e a partir d'ara de mescla la «naTion», ambe SA «constituTion» e las ciutadanetats que n'es lo cambiament de ròtle que l'èsses uman a agut entre lo temps reial (subjècte del rei) e lo temps republican (ciutadan).

Cal tornar legir Cornelius Castoriadis per veire l'engana francesa sobre aquestes conceptes politics.

Uèi, encara, destriar ciutadanetat e nacionalitat es de lèg masjestat ! Zo cal pas far ; es un acte que cal pas notar dins un CV politic, senon es censurat, e la paraula del polis levada. Sem dins una societat d'apartheid politic e lingüistic. Es la meuna practica de la vida politica a Tolosa que zo sotalinha, mercés als actors politics locals (que son çaquelà dins aquestes sampitèrnes ròtles de ligams entre lo pòble d'Occitània e lo poder central francés), mai tanben gràcia a la pseudo-democràcia bastida pel monde cultural afrachimandit, monde de la cultura que malgrat tota la sapiença sap pas destriar ciutadanetat e nacionalitat, per vóler «nacionalizar las lengas» !

E çaquelà, en Occitània los cuitadans e las ciutadanas, que parlèssen o pas la lenga occitana, son de nacionalitat occitana perqué son d'aquesta cultura occitana, cultura pastada pel país occitan, quitament se son d'immigracion recenta o vièlha, venguts del nòrd o del sud (pensi a Lluís Llach dins una de la seuna cançon). A Roma, lo ciutadan èra lo que manava Roma, la nacion èra aquela que voliá dintrat dins la Ciutat, èra l'estrangièr al sistèma establit.

Uèi es lo sistèma juridico-economic francés que excludís, quitament se sètz a l'interior del sistèma, e pas brica l'acte cultural en Occitània !... car lo cultural en Occitània es pas de juridic, es pas de legalisme, es pas de l'Estat, tot en dintrar dins una esquisofrènia granda qu'es l'ajuda de l'Estat per poder sobreviure, ajuda pichonèla çaquelà, quand se vei l'abséncia totala de l'Estat per l'òbra màger que son las creacion de l'opèra a Tolosa.

Lo 14 de julhet, es costumièr lo dreit francés se fasiá un temps de repaus, aviá una laissièra presidenciala, tal del temps del rei ! (costuma de dos sègles)... Mas lo Naboleon Ier al poder actualament es pas d'aquesta avejaire, non pas perqué es pas per la continuacion reiala, non mas perqué cal èstre redde cap a los que an traspassat la lei d'Estat, la santa lei. E la lei es la lei ! la cal aplicat dincal cap, dinca la mòrt d'un pòble. Aital l'aplicacion de la lei es un acte de nacionalisme, dins lo cas francés es un acte de nacionalisme d'expansion, es imperialista e colonialista. Aquò vòl pas dire que cal pas de lei per Occitània, mas lei que siaguèsse en accòrd ambe la nacion, ambe la gràcia del collectiu, de la comunautat, ambe l'engèni que cal per s'adobar del pòble (autonòmia, se prendre en carga de faiçon collectiva) e pas l'enrevèrs (decentralizacion o centralizacion, jacobinisme o departamentalizacion, o bonapartisme).

Aquò seriá benlèu de comunautarisme ? Una gràcia collectiva ? Collectiu es ben comunautat, non ?
De la preson lingüistica (es pas un articlòt dins la ConstituTion que cambiarà grandament las causas - veire nòta següenta) a la preson entre paret (es la lei que fa la repression per organizar un novèl mercat ambé l'Estat, es l'Estat que farga los mercats a las entrepresas, aital l'Estat a mestièr d'una sola lenga per servar lo mercat a las entrepresas e levar aital los còsts d'adaptacion a la populacion per l'administracion E per las entrepresas parisencas, ex : la SNCF) ... Es la Sarko-França, aquela que l'ideologia ne fa la descripcion Alain Badiou dins lo seu darrièr libre : « de quoi Sarkozy est-il le nom ? » ; la responsa es dins lo libre.

Pel moment, lo comunautarisme es francés d'aplicacion recenta, mas sampitèrna que se sap quitament pas quand a debutat (enfin en Occitània, sabem, dempuèi l'inquisicion organizada ambé l'ajuda de la familha reiala de Loís IX), es la lei d'expulsion contra lo pòble nomada Ròm qu'es aplicada en França per uflar las estadisticas de l'auvernhat collaborador Brice Hortefeux ; lo cinisme es una element major de la politica en França. Lo pòble Ròm es un pòble europèu, mas carga la caracteristica d'èstre percaçat d'en pertot, perqué es nomada [son los toaregs en Africa pels bèls uèlhs la multinacionala francesa AREVA]. Aital del temps de l'ideologia nazi los Ròms èran percaçat per anar apondre als crematoriums militarizats, apondre a las populacions josiva e omosexuala, aquesta populacion umana europèa es encara martirizada malgrat los cambiaments de regimes [es vertat qu'an pas l'astre d'èstre dinerièrs de l'Euròpa de uèi !]. Uèi avem sonque mantunas leis europencas non aplicadas a aquestes prepaus.

Mas de qué servís alara lo 14 de julhet ? Se vòl lo recòrd de qué ?

« Fête Nationale », fèsta de la destruccion dels pòbles per la França. E ben es un aisina de re-nacionalizacion de las populacions qu'aurián escapadas al chapte ideologic nacionalista d'expansion francesa.

Es un jorn que cal fugir donc. Es un jorn que dempuèi mantunas annadas ai la costuma de fugir.

Ai vist que lo Partit de la Nacion Occitana prepausava un jorn nacional per Occitània, lo 17 de junh ... Lo jorn que lo pòble occitan aurà decidit de se prendre en carga (autonòmia, = crear sa pròpria administracion), veirem.

-°-

De qué servís l'Estat del 14 de julhet ? A fargar un mercat de mai en mai grand per las entrepresas francesas, en emplegar totas las populacions que párlan la lenga del poder central :

Cal remarcar çaquelà que Jean Charest es del partit liberal canadenc ...

Acabi en me demandar se los representants elegits son pas al servici del pòble dels ciutadans que votèran o pas per els ? Pel moment es pas exactament aiçò qu'a degut èstre après a M.François Fillon quand èra estudiant en sciéncias politicas francesas.... : François Fillon o François 2nd !

2 de julhet l'Assemblèa Nacionala tòrna l'amendament sobre las lengas de França

Wed, 02 Jul 2008 22:23:26 GMT

Aqueste meteis jorn del 2 de julhet sortís dins los quiòsques d'Occitània, la revista Cathares, en lenga francesa ... Los albigeses matats a partir de genièr de 1208 per las tropas francesas cridadas pel Papa Inocent III son encara vius en 2008 per demandar que l'occitan siaguèsse respectat, «es mai pacific» explica la revista d'istòria, mas es autanplan pacific que lo respècte religiós qu'èra fait als bons cristians dins lo Comtat de Tolosa, abans l'arribada dels franceses, un dels comtats lo mai ric de l'Euròpa occidentala del XIen e XIIen sègle. Es la violéncia papala que faguèt la terror francesa en Occitània... Es França qu'aprofieichèt d'aquò per dominar un pòble. Es França que destrusiguèt sa lenga al fial dels tempses.

1208 / 2008 - 800 annadas de repression papalo-francesa en Occitània.

1229 primièr interdiccion d'un tèxte biblic en lenga vernaculara, es de dire en occitan !

1992 votacion al Parlament francés de l'article 2 de la ConstituTion de la dominacion parisenca.

2008 ? Qué ? Coma commemoracion ? Qué ? Solament una revista ? Es un consolacion ?

I a çaquelà 800 annadas la crotzada èran tanben sistematicament contra Occitània, una civilizacion. Qu'avem encara collaboradors per aver un tròç de pan francés....

Es benlèu un pauc rapida de donar la victòria occitana, per dire que la lenga es salvada, mas cal èstre optimista, e sembla qu'i a quicòm que cambièsse ; çaquelà, es un trimestrial aquesta revista, es de granda qualitat ; fauta per Occitània tot un fum de mèdias que respectèsse lo país nòstre. Fauta la votz occitana per saber ont cal anar.

Qué aumenta en julhet ?

Wed, 02 Jul 2008 19:16:25 GMT

La question amerita d'èstre pausada e de comparar ... Veirem aital quala es la pre-aucupacion principala del govèrn UMP : la remuneracion de la gestion financièra de l'economia, pas brica lo potencial de crompa dels fogals, contrariament a çò d'indicat per Naboleon Ier ; a cada còp qu'aquel passa a la television o que s'entend a la ràdio, la meteissa sonçaina naboleonista empega las meunas aurelhas....

0.9 + 0.9 = 1.8 % per annada ... l'inflacion OCDE es mesura a 2,1 % ; imaginatz vos 2,1 - 1,8 % ont va aquesta diferéncia de 0,3 % ?...

La remuneracion de la finança aumenta en julhet.

En Euskadi ara, es lo temps de protestar contra las autoritats lingüisticas francesas.

Tue, 01 Jul 2008 18:12:28 GMT

Uèi, l'Acadèmia Basca demanda a l'Acadèmia francesa de reconéisser la lenga basca. Pensi que l'Académie française, ambe sas declaracions contra las lengas de França, s'es fait un fum «d'amics e d'amigas» en Euròpa, un fum ...

Es un comunicat de la television basca, qu'acaba de sortir dins l'actualitat. Zo veirem dins la premsa parisenca doman ? segur que non. La premsa parisenca servís lo nacional-expansionisme francés, veirem segurament l'encontre de Raffarin, l'UMPetista, ambe lo pòst-franquista Aznar ... Cal recordar qu'es tradicion a l'UMP d'encontrar lo PP, lo PP es segon Alain Juppé, «un modèl per l'UMP». Son talament estupids aquestes franceses que sábon pas que lo darrièr ministre de la comunicacion de Franco, lo galician Manuel Fraga, es estat membre del PP !

L'ignorança es cultivada per l'Académie française, zo cal ben dire !

Un tèxte en anglés per lo regaudir un páuc, e benlèu en páur ... Lor farà de ben çaquelà, e malgrat l'article 2 de la constitucion qu'èra contra l'anglés.

La consequéncia de las votacions anti-democraticas del Senat

Tue, 01 Jul 2008 04:38:03 GMT

Me sembla que ne cal far la promocion : demandar la supression del Senat, que las comunas occitanas votèssen tot parier contra l'eleccion al Senat, perqué pas ?

-°-

La vinha, l'Occitan e lo Rond-Up

Sat, 28 Jun 2008 04:44:28 GMT

Majoritariament los viticultors son d'òmes, 10.000 o 12.000 segon la sorga, majoritàriament los viticultors son al còr d'Occitània dempuèi tres sègles, dempuèi un sègle la monocultura de la vinha a destrusit lo Lengadòc... Car cal ben dire, tal lo monoteïsme lingüistic frnacés, la monocultura de la vinha es un vertadièr problèma per Occitània.

La monocultura es anti-agronomic. Lo païsan es destrusit per la monocultura autanplan que lo terrador que n'es lo supòrt ; e lo terrador es tanben la salvacion de la vinha, malgrat çò que l'inductrializacion vòl. Quand la produccion monocultura es un problèma per l'economia de la bòrda, lo cambiament cultural deven impossible, la diversificacion agronomica es una salvacion pel païsan, la rason meteissa de l'especializacion, unica especializacion, mata lo païsan a pichonelon fuòc.

Anavi fargar una cronica sobre la manifestacion de Montpelhièr e las autras d'abans a la prima de 2008, anavi zo far per remembre de las autras manifestacions en Lengadòc, mai tanben dins los autres parçans d'Occitània en 1907 ... i a una mitologia de la manifestacion del pòble occitan.

Aquò se vei dins las fòtos causidas pels mèdias papièrs, que la bandièra occitana i es prezada per donar lo ton, lo ton istoric d'aquesta manifestacion; lo païsan, el, i veirà una causa identitària ; causa entenduda, clara siá.

Èri gentament del costat del viticultor quitament sonque viticultor, tal un jornalista de la premsa escrita. En solidaritat. Alara, estimava la color de la premsa tolsana, montpelhierana o parisenca, la premsa industriala, que s'i vei melhor las bandièras occitanas, que sobre La Marseillaise.

Aquelàas montanhas, que tan nautas son, m'empachan de veire, mas amors ont son ... Ara, me cal abaissar la montanhas ? Gaitem la premsa pel plaser de veire la manifestacion occitana passar, puèi.... devisarem d'un autre mòde.

Èri en solidaritat, per una ajuda d'urgéncia, malgrat la premsa que vòl manipular per èstre del costat del poder, tal la DM, que, benlèu malgrat èla, assaja de donar lo punt de vista dels poders franceses en plaça.

Puèi ai entendut un son -sense color- de Radio France (un "son sense color" de RF es un son sense lenga, car en francés, es jà una manièra de cambiar la realitat lingüiistica del país), sabi pas s'èra sus France Inter ou France Culture, o sus France Infos. Lo païsan manifestava e èra estat entrevistat : «vous comprenez on ne peux plus acheter notre Rond-Up», tala una finalitat o acabament o esséncia del trabalh del viticultor. Se pòt pas pensar que lo jornalista de Bleu Herault qu'a enregistrat aiçò podiá pas saber totas las consequéncias d'aiçò ?

« vous comprenez on ne peux plus acheter notre Rond-Up »

Per l'agricultura productivista, Monsanto e Rond-Up, ajuda al productivisme, mai tanben a la destruccion de l'umanisme occitan en Lengadòc, malgrat la MSA qu'es susceptible guardar la sentat de la profession. E soi segur que se lo mercat èra pas tant una pression economica, lo païsan aqueste auriá una autra vision sobre lo Rond-Up... encara que pas totes ! Car totes son pas dins la pensada pel respècte de la «raça»* (*mot entendut aiçí tala la familha granda dels viticultors), nimai del terrador, encara mens del consomador.

Quand se difusa aquò, la volontat de sosten de la viticultura lengadociana es mens bona, mens bèla, mens utopica; e ara sabi pus que pensar del "jornalista" que difusa aquò, quina es sa rason ? Quina es la rason del païsan que parla aital ? Intelligent ? Tal lo BCP per l'industria quimica e dins la destruccion biologica del Ròse, lo Rond-Up es un produït Monsanto, per l'industrializacion de la vinha, es tanben una produït que destrusís la biologia al entorn dels païsans, biologia del terrador e de la «raça»* dels viticultors, escrivi quitament e segurament sa pròpria biologia malgrat totas las enquèstas oblidadas de la MSA....

Dementre que los païsans aquestes manifestávan contra la politica europèa decidada per dessarigar mantunes vinhals (ai pogut installar una fòto sobre aqueste blòg), per concentrar la produccion e fargar una mondializacion dels cèps en Lengadòc, la difusion d'aqueste son, se podrà dire malastrosa, es una decision que engatja fòrt lo difusaire, mas de quin costat ?

- del costat dels païsans qu'an decidit d'èstre productors agronomics dels vins occitans, per afortir lor decision d'èstre pas simplament la «raça»* de la monocultura de la vinha (causa qu'es dempuèi 1907), e viticultors responsables de la destinacion dels vins, donc de la/una sentat bona pels consomadors... Un païsan farà una produccion normala, e viurà suls camps sius, e donc son agronomia serà elonhada del productivisme e del mercat, mercat que, el, sap que l'escanarà un jorn. Es alara un viticultor fat, non ? Es un viticultor qu'estimi protegir en Lengadòc, un païsan qu'amerita bolegar la bandièra occitana dins una manifestacion.

- dels costats de la planificacion mondiala en Lengadòc, planificacion o industrializacion Monsanto, de la vinha, mondializacion acompanhada per una pensada fNsea de l'agricultura, contra l'agricultura FDSEA-CNJA-MODEF-Confederacion païsana ? Es un costat que fa páur per un conservatisme e un productivisme pièje que lo sovietisme o neoliberalisme que l'auriá escanat o l'escana uèi per poder crompa... de Rond-Up ! Que cal pensar d'aqueste païsan que de Rond-Up ne fan l'esséncia de la vida -o la mòrt a puchonèl fuòc- del viticultor ? Pas grand causa, li fauta de pensar, benlèu ? Serai pas d'aqueste costat. Sabi pas s'es normal que trigossèsse una bandièra occitana ?

Se manifesta en Lengadòc per la vinha, se podrà entendre se lo païsan es un viticultor, installat sobre un país monocultural (aiçò l'entendi gaire çaquelà); amai d'èstre un païsan, senon es de monocultura de la vinha es jà anti-umanisme, es anti-Occitan, malgrat totas las bandièras (e soi per las bandièras occitanas dins las manifestacions).

Païsan de Lengadòc : vos seguissem, mas pas dinca la mòrt programada per Monsanto !

-°-

Sabem perqué l'Académie française es terrorizada per las lengas

Fri, 27 Jun 2008 13:27:40 GMT

França es a man de desaparéisser, quí a cridat : ORROR e damnacions académichiennes ?

Es lo setmanièr francés Sciences&Vie que dona la mapa aquesta; es la consequéncia de la demanda de naturalizacion de mantunas lengas mondialas sobre lo territòri etèrne de la França universalament republicana e laïca, veire gratuïta, an demandat al senhor auvernhat Hortefeux una naturalizacion e alara es lo sòl de França qu'a baissat de 3 mètres.

Sabem ara perqué lo Senat e l'Académie françAAAIse an agut páur...

Mantunas ciutadanas e mantunes ciutadans de lenga francesa son tanben pre-aucupadas/ats de la predominéncia del plurilingüisme en França en causa d'aquesta nòva immigracion causida, e de la pujada de las idèas alemandas en França, tal se faguèt abans la guèrra de 14/18. Ça díson aital que l'unitat nacionala francesa es en dangièr; las lengas son alara declamadas enemigas de la nacion, la santa, papala, etèrna e republicana nacion. Lo 18 de junh darrièr l'Académie françAAAIse ne donèt un «argumentari seriós e jove», en afortir que «l'inscripcion de las lengas dins la constituTion èra una tocada grèva a l'unitat nacionala francesa». Es pas de creire que la planeta sapiguèsse pas que «França es etèrna, mai viu que los Dius de tot escantilh». Se parla de laïcitat francesa, laïcitat republicana, fargada dempuèi 1793. Se parla de locutors teleguidats pels «etnistas alemands, els tot parier pron influenciats per l'imperialisme nòrd-american, per objectiu final, matar França.»

Per la pròva, Alain-Gerard Slama, editorialista de Le Bigaro e France Culture, assegura que «la reconeissença de las lengas regionalas dins la Constitucion seriá donar un bon dreit per las revendicacions extremistas e una pujada del repleg identitaris» (Le Bigaro 21/06/08).

Vesem que la baissa del nivèl de la Tèrra en França aurà tanben lo meteisse efècte. N'i que se páusan las questions s'es pas lo nivèl d'ignorança que puja en França e que fa baissar lo nivèl de la tèrra françAISe ?... Se lo nombre de lengas aumenta en França, la Tèrra baissa es fisicament normal. Quí gausariá escriure lo contrari seriá excomuniat directament al Panthéon !...

Un extremista suïssa a assegurat recentament, caliá ben èstre suïssa per se pausar questions politicas : La recenta defensa del francés unic pels escrivans oficials e los senators franceses esclarats universalament, aquesta defensa particularament nacionala, seriá una declamacion de guèrra per l'annexion de la Confédération Helvétique francofòna o la Belgica reiala e francofòne, o un retorn a l'Argèria francesa... Donc aqueste ciutadan planetari crida jà a l'ONU per far atudar la votz dels esclairats senadors e academichiens per aver declarat la guèrra als vesins francofònes, vist que la tèrra baissa e que l'espaci pels parisencs es a man de desaparéisser.

Ièu, me questioni se los amics del Sénat e de l'Académie aplegats van pas portat un planh contra Sciences&Vie per aver imprimit una mapa qu'explicava que França podiá desaparéisser, e quitament tanben una protesta es d'organizar per aver pensar que, coma podiá desaparéisser França, èra tanben benlèu apareguda dins l'istòria de la planeta, e donc vertadierament pas etèrna ! Of ! Quí gausa escriure aiçò risca las excomunicacions papala e del rei-president, non ? Tot aiçò amerita una sancion academica e senilhoriala, non ?

glop, glop, glop, glop ...

L'estiu es aquí, anirem a la platja ? Se la platja es pus al meteis endreit que l'an passat ? Se las frontièras naturalas francesas son pas al meteis endreit ? Se lo nacionalisme francés es pas etèrne ?

Quí es comunautarista ?

Thu, 26 Jun 2008 11:05:18 GMT

La question es pausada, quand un Senat (assemblèa de notables elegits indirectament) e una Académie française refúsan la diversitat lingüistica, la question es pausada...

Lo comunautarisme francés pòrta un nom, es un nacionalisme d'expansion linguistica francesa, un cinisme e un senilhisme sense equivalent sobre la planeta.

Coma es escrit dins lo bilhet seguissent, es ben un problèma politica, las lengas de França ; mas es un problèma politic dins la representacion elegida que los partits prepáusan, partis franceses. Aital ai recebut un comunicat d'una professora de letras de l'Universitat de Montpelhièr, una militanta del PCF que assegura sempre que lo PCF es sempre a costat dels occitanistas per defendre coma cal la lenga occitana. Aital ai legit una intervencion d'un parlamentari europèu vengut del Carcin, e que parlava pron ben occitan, ben segur, que mesclava tanben nacionalitat e ciutadanetat.

L'arribada d'aqueste comunicat lo 25 de junh a tanben segurament un istoric que me sembla important de saber... La question damora una pòrta dubèrta per l'informacion del godilhaire !

De tota manièra, se podrà JAMAI defendre normalament una lenga, tant que se mesclarà nacionalitat e ciutadanetat. Es lo cas concret del comunicat aqueste.

Donc li ai mandat aquesta letra.

Adiussiatz,
Va cáler explicar als comunistas e universitaris que i a una diferéncia entre : ciutadanetat e nacionalitat.
L'explicacion de l'oblit es segurament qu'ac vòlon pas entendre ! Lor caldrà explicar qu'entre 1789 e 1793, se debanèt un fum de causas revolucionàrias. Dempuèi 1793, es lo Directòri, los Bonapartismes, e la restauracion, puèi la republica coloniala del Jules Ferry que faguèron los concèptes; es pas una garantia de salubritat conceptuala, ni de democràcia, ni encora mens de republicans de bona triga... Ai notat aquesta data de 1793, perqué sembla èstre la data unica que fondèsse aquesta pensada nacional-comunista, en legir Alain Badiou.
L'explicacion d'aqueste oblit actual se podrà tanben donar sul rapòrt extrait qu'an ambe la pensada politica alemanda, la páur de l'ideologia alemanda sul tèma de la nacion [ndg: la páur que classificarai de chevènementista o mélenchonista].
Òr, aquesta explicacion de sciéncia politica vendrà pas de las pensadas politico-filosoficas alemandas, mas de las practicas politico-filosoficas britanicas, d'un parlament anglés que lo modèl es sempre estat lo modèl aquitan !
Lo sol comunautarisme conegut en França es ben lo que pensa per una sola lenga, es aqueste que la basa n'es lo nacionalisme d'expansion francesa.

---------

Me sembla que lo sol expansionisme francés a desvolopat sa pensada primièr en Lengadòc bais, una pensada que serà lèu etiquetada nacionalisme, puèi imperialista e ara colonialista; aquò frena pas l'idèa qu'aqueste nacionalisme traparà collaboradors/oras de tot escantilh ; tal la pròsa de Mèstre Jourdain (!) dins la teatre de Molière, lo PCF de l'Erault sembla far de nacionalisme d'expansion sense saber.

Lo nacionalisme d'expansion francesa farga un comunautarisme francés en donar una ierarquia a las lengas dins la region qu'assájan de governar.

E dementre los elegits occitans an mestièr de formacion en sciéncias politicas, los bascos an emplegat la politica lingüistica quebequesa per salvar lor lenga, e ara son los quebequeses que debuta una formacion en votacion per la sobeiranetat-associacion... Un utopia pels elegits occitans !

De sobeiranetat-associacion es benlèu çò que demándan los manifestants viticòles dins l'Erault, justament ! La rason : es simpalment que lo poder de decision collectiva tornèsse al país, en Occitània. Aqueste poder serà per renovelar los actes politics e far de tal biais que respondèsse als besonhs politics del moment, aqueste de la mondializacion e de l'eficacetat politica, enfin retrobada.

Las lengas e los politicians

Wed, 25 Jun 2008 11:46:05 GMT

Lo Conselh Regional de Midi-Pyrénées votarà un vòt en favor de l'occitan a la vrespada de dijòus 26 de junh, ambe una iniciativa dels elegits del Partit Comunista, es una responsa a las votacions parisencas : escotatz aquí pendent una setmana, es un enregistrament Ràdio Occitània, Jean-Bernard e Cedric per l'entrevista e la tecnica.

I a tot escantilh d'elegits, mas i a sobretot los que son elegits per anar a París ... e sembla que l'atmosfèra parisenca ajuda pas per aver una bona representativitat electiva al Senat, o a l'Académie françAIse.

From Peirigòrd : lo senador que coneis pas sa region e quicòm sobre l'occitan :

Es ben clar los elegits parisencs sábon pas çò que se debana dins lor region occitana ; es un problèma grèu de sapiença democratica republicana; es ben clar que la democracia francesa es elonhada de la realitats occitanas, donc ?

Donc, ne cal cambiar !

Ambe aqueste document se pròva que l'Académie française es un actor politic en França, pas brica un actor lingüistic seriós ; tal coma dins Le Bigaro i vesem l'expression mediatica d'aquesta batalha contra las lengas de França ... Son actors del nacionalisme francés d'expansion. Son pas los sols actors d'aqueste escantilh, l'UNSA tanben en Roèrgue, vesètz la novèla enregistrada en febrièr darrièr:

Zo vesem, la repression contra las lengas es pas considerada pels franceses tal una engatjament politic, e çaquelà l'es, es de nacionalisme d'expansion, talas las installacions immobiliàrias al entorn de Jerusalèm.

Donc podem ben comprendre qu'un elegit alsacian aguèsse decidit de sonque parlar en alsacian pendent tres meses. Segur qu'i aurà un senador per parlar d'extremisme alsacian; e els, que son ? Dolçes pantaissaires ? Mas totes los senadors an degut trapa una autra plaça aprèp l'enquèsta lingüistica mediatizada que bailava 68 % dels ciutadans favorables a l'introduccion de las "langues régionales" dins la ConstituTion, lo pòble francés es mai democratic qu'aqueles del conservatisme academician.

Un espèr es çaquelà inscrit dins l'article publicat dins la DNA.

Région
Philippe Richert, vice-président du Sénat (ex.Président du Conseil Général du Bas-Rhin)
Il y a une semaine (Chuchotements du 16/6), Philippe Richert était persuadé que l'amendement sur « les langues régionales, patrimoine de la France » adopté par les députés passerait au Sénat. Patatras, les sénateurs l'ont supprimé (DNA d'hier).
QUE S'EST-IL PASSÉ EXACTEMENT ? Il y a eu une offensive orchestrée qui a visé avant tout le groupe UMP. Hélène Carrère d'Encausse, secrétaire perpétuel de l'Académie française, ainsi que des inspecteurs généraux de l'Éducation nationale sont venus au Sénat pour faire du lobbying anti-amendement. Tous les sénateurs alsaciens (de l'UMP et du PS) ont voté en bloc contre sa suppression, mais dans les autres régions personne ne s'est mobilisé, même pas les centristes bretons. Les UMP mosellans non plus !
VOUS PARLEZ DE MAJORITÉ COMPOSITE CONTRE LES LANGUES RÉGIONALES... Oui, une majorité composée de tous les tenants de la laïcité extrême, à l'UMP mais aussi chez les radicaux de gauche, les communistes et les socialistes où une minorité virulente était à l'action. Ils ont fait jouer les réseaux. Les craintes qu'inspirent les langues régionales sont complètement stupides.
C'EST DÉFINITIVEMENT FICHU ALORS ? Moi-même, au départ, je considérais que les langues régionales avaient moins leur place dans la Constitution elle-même que dans son préambule. Il y aura encore plusieurs débats, en deuxième lecture et en commission mixte paritaire. Nous allons continuer à nous battre. DNA du Lun 23 juin 2008

Dementre que parlem d'aiçò la diplomàcia francesa se passeja en Israël, e daissa darrièr èla una ironia redaccionala.

Cal entendre tanben la situacion, la nocion de ciutadanetat israëliana èra -o es- supausada èstre ambe lo modèl francés, Zo sabem, es lo modèl de la repression nacional-expansionista-ciutadana, contra las lengas en França, contra un pòble palestinian en Israël ; quí zo podrà encara negar ? Quí podrà negar qu'i a pas repression contra los pòbles occitan, basco, catalan, còrse, alsacian, neerlandés, etc. dins l'Estat francés ? I a reala repression per frenar l'obtencion d'institucions democraticas en regions sotmetudas a l'empèri francés e l'obtencion de règlas juridicas democraticas -egalitàrias- per las lengas.

Las conclusions sobre Vichei, me sembla tanben las meteissas qu'un Alain Badiou, mas generalizadas, zo podiá escriure dins lo seu darrièr libre, e que comentavi dins unas precedentas cronicas (picatz aquí).

Unas intervencions son actualament dins totes los mèdias franceses, sembla que l'afar junt de la vièlha Académie française e del senilh Sénat aguèsse près una dimension jamai esperada, en favor de las lengas de França ; aquí avem una entrevista dins lo conservador Telerama. Sobre lo site de Telerama, vos aconselhi d'i daissar unes comentaris !

-°-

Se debana en Bretanha :

an signat per las lengas de França

dins la ConstituTion de França

-°-

Umor occitan en Nauta Provença :

Data de reténer per Pàmias

Tue, 24 Jun 2008 14:32:31 GMT

Es pas sovent que se nòta un bon article sobre l'occitan dins lo jornal de Tolosa, uèi es lo cas !

Notatz aqueste article .... Calandreta Pàmias es de sosténer, tal coma a Rodés, Tolosa, Pessac, Castras, Carcassona, Besièrs, etc... Totas aquestas escòlas ensènhan l'occitan per immersion lingüistica, causa que mantunes sindicats nacional-expansionistas franceses an pas encara comprès, sindicats de professors ! La maucompreneson aquesta se podrà pas dire qu'es pas nacionalista !! Es puslèu agressiva contra l'occitan e l'eficacetat de l'apreneson lingüistica en Calandreta.

Calandreta es una escòla qu'ensenha dins la lenga del pòble, laïcos = çò del pòble, en grèc ; es donc una escòla VERTADIERAMENT laïca, per opausicion a las escòlas qu'ensènhan sonque dins la lenga de l'Estat centralista francés, Estat de la matança lingüistica organizada, que lo modèl es la «dubertura» dels Senilhs Senadors e dels vielhàs academicians : tot un modèl que lo franquisme aviá pron ben assimilat.

Se los parents de Calandreta son espantats per l'afar dels Sendors Senilhs, cal ben dire que, per ma fe o puslèu avejaire politic laïc, lo del godilhaire, es pas ges estonat ! Trapa pron normal qu'una institucion nacionalista d'expansion vòlgue contunhar l'expansion sense cap problèma, vist qu'a foncionat fins ara, foncionat sense gaire de problèmas, e sobretot que, malgrat çò de las criticas contra la Turquia, França es jamai estada castigada al nivèl europèu sus aqueste tèma.

E çaquelà, las fautas máncan pas : sindicats UNSA dels professors, comunas ultra-nacionalistas, academicians retrogrades, administracion reglada per la destruccion lingüistica, elegits nacional-ethnista franceses sense oposicion en favor de l'occitan, abséncia de servici public de televisions e ràdios, abséncia de filiara per adultes, e pels estudiants, fauta de signaletica, glorificacion de la destruccion lingüistica ambe un nom d'escòla Jules Ferry, etc....

La compreneson es per me, totala, França es pas un modèl, mas pas brica !

Responsas a las imperialistas francesas entendudas sobre France Culture

Tue, 24 Jun 2008 07:41:58 GMT

Lo debat de France Culture pausèt una question e engatjèt unas convidacions ; de qué ne cal pensar? Primièr, cal las «langues de France» dins la ConstituTion car la lenga francesa i es escrita ! Es l'aplicacion del dreit d'egalitat prezat per la République sobre totes los lindals de las comunas de França.

Émission du lundi 23 juin 2008
Les langues régionales doivent-elles s’inscrire dans la Constitution ?

Le 22 mai, l’Assemblée nationale a introduit la reconnaissance des langues régionales dans le projet de réforme de la Constitution. Le 18 juin, le Sénat a supprimé cet article à une large majorité. Entre temps l’Académie française a fait savoir officiellement qu’elle estimait que les députés avaient voté un texte «dont les conséquences portaient atteinte à l’identité nationale». Et elle a demandé son retrait estimant que qu’il « n’avait pas sa place dans la Constitution».

Pourtant l’ajout avait été bien prudent, et chaque mot pesé : le terme de «reconnaissance» des langues régionales, par exemple avait été soigneusement évité. Selon le président de la commission des lois à l'Assemblée, Jean-Luc Warsmann, qui a déposé l'amendement, ce dernier ne créait pas de droits nouveaux : il n'autoriserait pas les citoyens à «exiger la traduction des documents administratifs» ; les langues régionales restaient donc d'usage privé.

Mais les académiciens et les sénateurs mènent en vérité un autre combat : derrière cet article, se cache la ratification de la Charte sur les langues régionales et minoritaires, ratification à laquelle s’était opposé le Conseil constitutionnel en 1999. Selon l’interprétation des Sages, son contenu portait atteinte à l'indivisibilité de la République et à l'égalité devant la loi, car il conférait des droits spécifiques à des groupes de locuteurs.

Dans ce contexte, la modification de l’article 1 de notre Constitution est assimilée à un préalable qui augure d’une future ratification. Nous voilà revenu une dizaine d’années en arrière. A ce détail près que nos députés ont voté, cette fois, comme un seul homme pour l’inscription des langues régionales – ce qui est relativement surprenant : ne nous avait-on pas dit que seul le français était capable de dire la République et ses valeurs, et que lui seul méritait de figurer dans la Constitution ?

Alors, quel sens donner à ce retournement ? Est-ce un appel du pied aux mouvements régionalistes ? une façon de mettre en sourdine notre jacobinisme mal vu de nos voisins quand la France va prendre la présidence de l’Union européenne ?

Les invités :

Françoise Morvan. Ecrivain

Yvonne Bollmann. Germaniste

Didier Bérhault. Secrétaire du Comité Diwan Paris

Jean Haritschelhar. Agrégé d'Espagnol
Professeur émérite de l'université de Bordeaux III
Ancien Président d'Académie de la langue basque

Lo problèma dels jornalistas es que devon èstre dins l'actualitat ; òr per aqueste debat l'istòria mana e sobretot l'istòria de la repression lingüistica francesa e aiçò las dònas del debat son estadas las mai avuglas d'aquesta istòria ; son dònas bigrament franchimandas, bòrnhas istoricas.

Jules Ferry impausèt l'escola, mas pas perqué l'alfabetizacion permetèsse a las populacions de melhor practicar lors lengas [12 sul continent europèu], mas per permetre a la ierarquia de l'armada francesa de se far comprendre per l'aprosmada guèrra ; las memòrias frencesas pensávan a la darrièra batalha perduda, aquela de Sedan fàcia als alemands. Jules Ferry foguèt atanben un dels grands actors del colonialisme francés ; recordem-nos que Jules Ferry, lo paire de l’escòla « laïca » en França, aviá declarat en 1885 : «Messieurs, il faut parler plus haut et plus vrai ! Il faut dire ouvertement qu’en effet, les races supérieures ont un droit vis-à-vis des races inférieures… Je répète qu’il y a pour les races supérieures un droit, parce qu’il y a un devoir pour elles. Elles ont le devoir de civiliser les races inférieurs …». Puèi gausarai plaçar totas las paraulas racistas sul tèma, paraulas sortidas de la boca dels franceses ; es que lo franceses son pas d'un nacionalisme especial, un etnisme d'expansion, aplicat de vertat, pas imaginària l'expansion, Dònas franchimandas !! Zo suportem dempuèi 800 annadas en Occitània.

I A BEN AGUT REPRESSION LINGÜISTICA FRANCESA, zo cal plan remembrar.

E aquesta nacionalisme d'expansion s'es despertat per dintrar dins la ConstituTion una frasa qu'impausa lo francés a la republica; èra universala, es devenguda etnica en 1992, SONQUE, per oficialament « contrar l'anglofilia e la manipulacion de Brussèla » ; èra pas un repleg sus se, aiçò ? Segurament un esperit de dubertura academica ? Èra lo temps del nacionalisme de l'esquèrra francesa, quand François Mitterrand èra puslèu lo costat «pétain» que lo costat «France plurielle» ! Lo costat «pétain» criticat per Alain Badiou contra Sarkozy, dins lo seu darrièr libre. Es lo sampitèrne constat : França es un «pétainisme» a l'imatge de la descripcion d'Alain Badiou, e aiçò son pas los «extremistas regionalistas» qu'o díson : Dònas Françoise Morvan e Yvonne Bollmann !!! Es un nacional-comunista... Aquestes «extremistas regionalisats» son mens dangieroses que los Mélenchon, Giscard, Charasse, Baylet, Chevènement, Le Pen e Myard aplegats !

Lo Ducat d'Aquitània a viscut pendent 400 annadas en bilingüisme (gascon e latin), abans l'arribada dels franceses en 1453, en 1470 lo poder reial impausèt una sola lenga, una sola, la del rei franchimand ; lo projècte francés es la destuccion de las lengas, lo projècte dels «extremistas regionalistas» son dins l'istòria d'aquestas entitats que França destrusiguèt l'esséncia democratica, la basa d'aquesta França es pas brica pel respècte dels pòbles, perqué senon existariá pas pus. Es normal donc que lo Sénat e l'Académie Française aguèssen votat dins lo meteis sens istoric de destruccion de las lengas; Didier Bérhault expliquèt lo sosten d'un partit nacionalista breton per aquesta votacion. Car, malgrat çò que se pòt pantaissar la populacion donèsca d'aqueste debat franceculturesc, França es un projècte anti-umanista, e la Révolution française a res cambiat a las causas car lo respècte dels pòbles a durat sonque de 1789 dinca 1793 ! Es estat sonque UNA Fèsta de la Federacion, lo primièr 14 de julhet de 1790, pauc de tempses abans èran estats redigits unes Dreits de l'Òme en lenga occitana e dins d'autras lengas de l'Estat continental europèu.

Donc, la question reala èra : e i a una ierarquia entre las lengas per que la ConstituTion oblidèsse las autras lengas ?

Fallait-il le français dans la Constitution ?

Es que caliá lo francés dins la ConstituTion ?

Ierarquia en umanisme vòl dire qué ? Es una etnia superiora a una autra ! (Es la practica francesa de cada jorn). Una lenga superiora a las autras, ont es l'egalitat republicana ? Ont es la fraternitat ? Ont es la libertat lingüistica, quand l'administracion impausa SA lenga al pòble ? Es que l'administracion d'una republica es pas al servici del pòble, e non lo contrari ; se es lo contrari de qu'es aquesta administracion ? Senon una administracion colonialista.

Lo comunicat de l'Institut d'Estudis Occitans èra ben clar, non ? Perqué es jamai convidat ?

La ratificacion de la Carta Europenca es vertadierament pas lo sol problèma francés en Euròpa ; es puslèu marginal.

Quand se parla de la França se pensa simplament als frens contra las regions que vòlon trabalhar ambe los vesins regionals d'autres Estats ; alara dins aqueste encastre s'oblida que las lengas de França son unes ligams essencials ; es per aiçò que França vòl pas de las lengas ; vòl imposar una traduccion a l'anglés, mantunas elitas en sciéncias politicas ne faguèran la pròva quand an sortit un site « massviolence » per dire que lo poder es contra los pòble (?) ; una causida lingüistica francesa agrada a la ierarquia politica francesa, perqué la causida anglesa es clara. Totas las lengas de França son un pont per la comunicacion entre las tèrras continentala europenca. Quand se veirà las lengas, non pas coma unas «langues régionales», mas coma lenga dubèrta -lingüisticament- contrariament al francés ; lo francés es devengut una lenga de barradura lingüistica, en rason de sa ligason ambe lo projècte politic de nacionalisme d'expansion. La França es un projècte de guèrras ambe totes los vesins aprosmats ; e aiçò, Dònas del debat, es pas pantais, es la realitat istorica e tanben presenta ; que devem pensar d'un Estat que a portat la guèrra pertot en Euròpa ? Per impausar la vision politica d'una pichonèla populacion anti-democratica, republicana o reiala.

Quand se causís un breton e un basco, causa que nega pas la qualitat o l'extrèma qualitat de lor responsa, se pausa lo problèma francés per las lengas dins un recanton «région», alara qu'es pas realament lo problèma ; lo problèma francés es la dimension occitana ; l'afar es estada abodada per las anti-germanistas, la règla francesa de dividir per regnar es estata designada pendent lo debat dins una frasa furtiva e leugièra e cap relevada pels productor del programa, es l'ignorança francesa per rapòrt a l'occitan. Lo Provençal es ben de Lenga d'Òc segon Dante quand el faguèt la classificacion romantica ; uèi se parla d'òbra lingüistica, de trabalh lingüistic universitari ; e se podrà pas fargar de separatisme sobre l'esquina dels locutors reals de la lenga occitana en Provença, los provençalistas que defendon la separacion son pas los que párlan la lenga, escrívon ben en francés, aiçò sí ; donc, es ben clar que las interlocutriças al debat avián un avejaire de replegament lingüistic fòrt e franchimand. Es pas aital que lo francés serà salvat al nivèl internacional.

Lo projècte lingüistic francés es dangierós pels occitans e per las occitanas, ambe l'Union Europèa debutem de veire la realitat politica francesa, es pas simplament una question de fòrça armada ; es tanben una pensada de destruccion de l'umanisme, portat sempre pels locutors de las lengas de França.

Quand se parla de «France une et indivisible» pòdi pas frenar la comparason ambe lo franquisme, non productor de France Culture, se pòt pas e se dèu pas per saber la realitat de l'Euròpa de la guèrra fargada pels franceses (ex: 1808/1814); als temps de l'abséncia dels «nacionalisme» èra pas una democràcia a Madrid ; Guernika, Barcelona, Girona, n'an patit abans Dresden, Dunkirk, Saint-Malò, etc. an partit d'aquesta volontat de guèrra per impausar als pòbles. Ailà dins la boca del Caudillo se sharrava d'una Espanha una y indivisibla ! Es un concepte que lo bonapartisme francés a importat a Madrid, pendent la guèrra dels franceses en Catalonha; dempuèi i a problèmas en Ispània !! Lo modèl franquista èra l'extrèma expression del modèl bonapartista francés.

Abans d'acusar los «extrèmas regionalistas» de causòtas fantasmadas, valdriá als las dònas del debat de se gaitar dins un miralh, veirián un nacionalisme d'extrèma : lo lor !

Quand la politica canadenca èra d'impausar l'anglés al Quebèc, per astrada mantunes franceses se son despertat per defendre lo francés, es vertat que la parlávan ; mas los plans angleses son jamai estat de destrusir totalament unas lengas, jamai.

Lo projècte francés èra ben las destruccion lingüistic, per salvar las lengas caldrà mai de moneda que per fargar una politica lingüistica quand las lengas son encara emplegadas. Es vertat que la fòrça politica es importanta per desliurar los pòbles dels frens lingüistics installat dins los ments de las ciutadanas e dels ciutadans. La normalitat es la mondiala, la diversitat mondiala, es pas la solucion francesa.

Per fin, ambe aquestas estupiditats de las dònas del debat, cal apondre qu'aital, l'enveja d'independentismes se rendrà mai fòrt. Los bretons an rason.

PS : se legissètz aqueste messatge mantunas setmanas aprèp la fin de junh de 2008, podrètz me demandar lo debat en linha, l'ai a posita.

Sortit d'un programa d'Estiu : 19 d'agost de 2008

Mon, 23 Jun 2008 11:13:19 GMT

L'Universitat Catalana d'Estiu es un moment importantíssim pel catalanisme. Aquesta annada es la quarantena UCE, causa que sembla sancierament desconeguda dels mèdias al nòrd de las Albères, mèdias occitans e franceses.

L'an passat quand soi estat veire l'Universitat d'ATTAC a Tolosa, pas un participant e intervenent èran informat de la seuna existéncia. L'Universitat Catalana d'Estiu a pas cap comparason possible ambe las proposicions occitanas, nimai mantunas francesas ! (quitament l'Académie française es pas capabla d'organizar un tal eveniment ...)

E çaquelà es un eveniment per rason del seu contengut, d'una granda actualitat e diversitat, tot en estant francament humanista e universal. Es un eveniment per la lenga catalana, per las preséncias o los encontres que s'i pòdon far.

Ai notat un jorn especial, notat sul carnet de promocion, jorn que concernirà los blogaires, e benlèu tanben los lectors.

Estivada 2008 : una responsa a l'Académie française e als mèdias franceses

Sat, 21 Jun 2008 18:42:25 GMT

A Rodés los mèdias franceses son absents, perqué ?

A Rodés lo ministèri de la cultura parisenca es absent perqué ?

A Rodés l'Union Europèa es absenta perqué ?

A Rodés l'UNESCO participa pas al reviscòl d'una lenga amenaçada, perqué ?

A Rodés la fondacion Chirac pas mai, perqué ?

Mas d'autres i son, l'occitan es pas una lenga regionala, non, pas brica !

ESTIVADA 2008 : i cal anar !

Lo messatge serà clar pel Sénat e per l'Académie française.

[68 % ! Cal far melhor ... ENDABANS OCCITANS ! ]

E la batalha es pas acabada ... legissètz lo breton Marc Le Fur.

From: Jaume Corbera <>
Date: Thu, 19 Jun 2008 18:27:36 +0200
To: <contact@academie-francaise.fr>
Conversation: Langues
Subject: Langues

Messieurs et Mesdames les Académiciens,

Que penseriez-vous si le Gouvernement du Canada décidait proclamer l’anglais la seule langue officielle de l’état et interdire le français de l’usage publique? C’est sûr que vous dénonceriez cette action comme un attentat aux droits des francophones et un arbitraire contre une langue qui doît jouir des mêmes privilèges que les autres langues... Parce que toutes les langues ont la même dignité, ou non? Si vous êtes contre la suprématie de l’anglais sur le français, pourquoi prônez-vous la suprématie du français sur le catalan, l’occitan, le breton et les autres langues de France? Pourquoi êtes-vous contre la reconnaissance des langues dites “régionales” comme patrimoine de France? Vous, des hommes et des femmes de lettres, qui savez bien le valeur de la langue, comment pouvez-vous vous opposer à la sauvegarde des langues de France? Qu’est ce que vous voulez? La disparition de ces langues et de la culture qu’elles représentent? Êtes-vous des linguicides ? Vous êtes probablement contre l’imposition du chinois au Tibet, comme tous les Français, mais vous soutenez l’imposition du français en Occitanie, en Bretagne, en Catalogne Nord... On appelle ça hypocrisie, cynisme ou, peut-être, schizophrénie ? Toutes les langues du monde sont patrimoine de l’humanité et c’est le devoir des institutions publiques d’agir pour les protéger, comme on protège les espèces animales ou végétales en danger... Vous, Messieurs et Mesdames les Académiciens, réprésentez l’époque obscure de l’absolutisme, avant la déclaration des droits de l’homme, l’époque des privilèges d’une classe sur les autres, d’une langue sur les autres... Vous êtes bien sûr d’accord avec ces anciennes affiches qui avertissaient “il est interdit de parler patois et cracher par terre”. Imaginez-vous au Québec des panneaux avec “il est interdit de parler français et cracher par terre”? Messieurs, Mesdames, n’agitez plus le fantôme du danger de l’unité nationale, ça fait rire! Ne veuillez pas pour les autres ce que vous ne voulez pas pour vous! Faites une action de dignité et réclamez pour les langues régionales de France l’égalité, la liberté et la fraternité qui sont la devise de la République !

Jaume Corbera Pou
Departament de Filologia Catalana i Lingüística General
Universitat de les Illes Balears