E los comentaris son sempre liures.

Responsa catalana a la fòto prepausada : picatz aquí.

La premsa francesa a seguit l'arrestacion dels joves bascos, perqué son considerats «coma ajudas extremistas a ETA », segurament un biais de relançar l'actualitat sobre l'extrema-esquèrra tal que MAM las estima, un dangièr per la republica, un dangièr per enforçar la polícia...

Mas aquesta informacion de la manifestacion en fàcia del Parlament de Catalonha, degun n'a parlat dins la premsa francesa... Èra mai de 2.000 manifestants que, aprèp l'organizacion de la manifestacion de Brussèla, an apitat una manifestacion aviat contra un parlament qu'accepta las paraulas enganadoira dels politicians madrilencs.

Lo jornal AVUI n'a presentat una vídeo, la crotz occitana s'i podrà veire tanben... L'independentisme catalan sap melhor sobre Occitània que los estatjants d'Occitània, benlèu per n'èstre lo contra exemple...

Dins un debat recent entre occitans [entre amics per la fèsta nacionala nòstra - repas fraternal ], ai retrobat de qualificatiu sobre los Goadelopeans que semblèran fòrça als comentaris que los Catalans an d'entendre dins las bocas dels Espanhòls. La descolonizacion dels ments es pas debutada en Occitània. E aiçí, meteis, vòli donar unes perdons als goadelopeans per aver entendut qualificatius faus a prepaus dels ciutadans de Goadelopa dins la boca d'Occitans.

Ambe la crisi dels finançament dels budgectes d'Estat central, l'Estat central trapa sonque una solucion, la recentralizacion ... o la destruccion dels poders regionals, en Espanha coma en França. L'Estat central se questiona jamai sobre sa manièra de se finançar, el !

La variabla d'ajustament budgetària es sempre en regions, jamai a Madrid, Paris, Roma o Moscó.

Donc, la demanda d'independéncia de las regions anirà creissenta.

Publicarai aquí totes los comunicats que recebrai.

paisnostre.midiblogs.com

La difusion de l'informacion es talament maissanta en Occitània, qu'ai pas poscut aver l'article de Midi Libre publicat uèi, en primièra pagina. Totes los articles o omenatges pòdon èstre publicats sobre aquesta pagina.

Una pagina especiala del CIRDOC : Robert-Lafont

Caliá ben aiçò per nos convéncer de votar comunista ! Mercés a la militanta comunista -Marie-Jeanne Verny- de l'Universitat de Montpelhièr de trabalhar dins aqueste sens.

gardarem la tèrra.

Aquesta faiçon francesa de debutar la revendicacion dicha regionalista per un costejar politic ambe lo petainisme es clarament un engatjament politic de Le Monde dins lo centraliste anti-democratic francés, e donc dins una certana faiçon clarament pel bonapartisme francés, es pas melhor. Le Monde  es un triste jornal.

Informacions sobre l'autor-politician d'Occitània, Robert Lafont.

DIMECRES, 24/06/2009 - 17:00h - vilaweb.cat

Es mor el gran occitanista Robèrt Lafont

Ha estat un dels pensadors i activistes fonamentals del modern nacionalisme occità

El gran intel·lectual occità Robert Lafont ha mort avui als vuitanta-sis anys d'edat. Intel·lectual de llarga trajectòria la seva influència ha estat decisiva en la renovació del pensament occitanista i també ha arribat al nostre país, de forma molt especial al nord. A part dels seus valuosos llibres en la trajectòria de Lafont destaca la fundació del Comitat Occitan d'Estudis e d'Accion o la presidència de l'Institut d'Estudis Occitans.

Lafont va abandonar amb els anys l'Institut per diverses discrepàncies però sempre va mantenir la seva capacitat de pensar i actuar en favor de la consolidació del nacionalisme occità i d'una visió europeista que es pogués conciliar amb la identitat de les nacions. El 1974 va presentar la seva candidatura a president de la República però no va ser autoritzada.
Diversos dels seus llibres, de gran influència a Occitània i a França van ser traduïts al català.

Aurem uèi un mièg pagina dins Midi Libre.

E pel jorn nacional, jorn de Sant Joan, aprendre per còr, aiçò :

Es un DVD per totes los luòcs de la memòria occitana ; es un document professional per remembrar de qué podiá semblar la mòda que faguèt Occitània al sègle XIXen.

Totes aquestes vestits se podràn trapar dins un musèu de la ciutat mondina, de faiçon estatica e en francés.

Dementre aqueste trabalh, al Principat de Catalonha, al musèu DE LA CIÈNCIA I DE LA TÈCNICA DE CATALUNYA se presenta totas las activitats qu'an permetut de pensar aquestes teissuts.

Lo musèu es de visitar e se podrà visitar en francés. Lo musèu serà utile per l'ensemble de la fotografia de las activitats economicas del Principat de Catalonha, se i remarcarà la proximitat de l'industria catalana ambe l'industria anglesa, del meteis sègle, quitament per las modernitats industrialas.

Es sempre espantant la version editoriala de la DDM. Aital avem pogut legir un document qu'èra encapsejat per doás bandièras :

Quora los jornalistas de la DDM son pas mai informats sobre las pensadas politicas regionalas, la pròva es imprimida, l'avem ambe la causida de la bandièra ; se podrà pas estonar qu'en Occitània lo debat siaguèsse estat «franco-français», dins un espaci geografis e politic europèu que se sona Occitània.

La bandièra prepausada es del temps de la primièra decentralizacion, quora los elegits èran espantats d'aver agut tant de poder de decidir en region. La regionalizacion se faguèt sense l'avejaire politic de las populacions [aquò se sona autonomia senon], sense lor educacion, veireml la consequéncia a las aprosmadas eleccions de 2010, e dins l'abstencion qu'amenaça.

La bandièra es estada modernizada, caldrà informar la redaccion de La Dépêche du Midi !

Zo ai pogut verificar al Conselh Regional de Miègdia-Pirinèus, aqueste maitin.

Donc, perqué s'estonar d'un debat «franco-francés» quora lo jornal unic pensa francés en Occitània ?

I a bigrament mestièr d'una escòla de sciéncias politicas a Tolosa, o d'una escòla de jornalisme [perdon en franchimand école de journalisme] que posquèsse explicar la diferéncia entre ciutadanetat e nacionalitat ; alara veirem arribat un debat OCCITAN per l'UNION EUROPÈA, e segur una melhora participacion.

Lo midi o grand sud tòca encara la pensada politica de la region ; aital lo multilinguisme es pas aplicat per recebre los clients toristas ; ai après dins las escòlas de comèrçe que cal melhor parlar la lenga dels clients per n'aver bons !

Mas aquesta pensada regionalista farà que lo document pels toristas en Region Midi-Pyrénées serà dins una sola lenga, la lenga de l'impèri franchimand e de la pensada unica, aquesta que pensa «franco-français» dins als carrièras politicas d'Occitània o dins la colomna de La Dépêche du Midi.

Es pietat que, aprèp 20 annadas d'Union Europèa, los foncionaris dels CR e los elegits aguèssen pas encara comprès aiçò !

De tot biais, ni la DDM, ni lo personal politic actual, es capable d'entendre una pedagogia per Occitània, pedagogia politica per Occitània. Aital País Nòstre se vòl l'agulhon per portar un messatge als elegits de totas las colors, roja nègra, carmen, rozada, iranja, verda, blu clara, marina, blu nègre.... País Nòstre se vòl una associacion ciutadana que parla de politica, que pensa Occitània dins l'Union Europèa, causa que deuriá èstre normala dins un paisatge politic que sap çò qu'Occitània vòl dire, e que l'auriá pogut adaptar a lors modèls politics (amb un pauc de volontat). Car Occitània es pas simplament un suplement d'anma !).

Occitània es pas simplament una linha o un suplement d'anma a una pensada franchimanda en Occitània, gaitatz sobre una afica :

Un jorn los elegits pensaràn europèu en Occitània, e donc dins mantunas lengas : francés, occitan, catalan, aragonés, basco, espanhòl, portugués, italian, alemand, rus, anglés, e neerlandés. Un jorn los elegits seràn normals !

Món Divers dona la lista dels elegits dels pòbles europeus minorizats...

Ièu me questioni, perqué lo costat ALE de l'aligança dels ecologistas -Les verts- franceses es jamai questionada a París ? De la meteissa manièra l'afar de las eleccions europèas en Goadelopa me sembla pron important per zo signalar dins un article bèl. La goadelopa es interessanta -a París- sonque quora manifestar per la via independentista ?

De la meteissa manièra lo vòt europèu en Corsega es pron significatiu per ameritar un article d'explicacion, ai vist cap article !

Pauc a pauc, recuolem ! E lo nacional-egemonisme francés avança.

L'autocensura es piège qu'aiçò, l'interdiccion :

L'an que ven faràn los tracs  de l'Ostal d'Occitània en occitan ...

L'an que ven faràn peticions per la visibilitat de l'occitan ...

L'an que ven ...

Quand òm es pas segur del messatge portat, lo francés s'impausarà. Es lo problèma d'Occitània, açí e ara dempuèi 65 annadas, al mens.

L'argument es simpla per impausar l'occitan : se cal far entendre. Mas soi pas segur que se fan comprendre ! De mai, i a, segur, possibilitat de presentar las causas dins las doás lengas.

Dempuèi qu'un integrista nacional-republicanista francés es arribat a la comuna, lo pas endarrièr es clar. Los avocats son pas gaire de fisença per aiçò.

Los avocats te van cercar idèas farlabicadas a París, coma per exemple crear una region "grand Sud-Ouest" (causa que servís a res qu'a apondre dins l'idèa parisenca que i a tròp de regions e alonhar aital la democràcia dels pòbles de França), puèi a las primièras aparicions politicas -coma la fada de Lorda dins un cauna, dins una cauna d'aeropòrt entre dos avions de l'Institut de Monde Arabe- se plegarà l'esquina e daissarà passar lo francés.

Ièu, me questiona : es que los Occitans e las Occitanas amerítan lor civilizacion ?

Quand òm es pas segur del messatge portat, convéncer los franchimands es perdre son temps...

Son las eleccions europèas, alara me cal anar votar ... mas per quí ? La question èra en filigrama sobre aqueste blòg dempuèi mai d'un mes. Ai pas capitat de causir. Soi tornar a ma pausicion ante : sabi pas per aquestas eleccions franchimandas per quí votar.

Ai ça que là fait lo torn :

1 / PNV-EAJ dins la region Sud-Ouest - lo vòt es escolhit per mantunes militants nacional-etnistas del PNO, billetin de telecargar sul net. Lo PNV-EAJ a fait aligança ambe lo MoDem per las eleccions legislativas passadas.
2 / NPA per la region Sud-Est (veire lo site de Ribombu) - lo vòt agrada als sindicalistas còrses e la Corsica Libera.
3 / Europe-Écologie ambe lo nacionalista còrse tresen de la lista Sud-Èst (legir l'entrevista Ribombu) - lo vòt agrada als ecologistas còrses, bascos, catalans, savosians, bretons, alsacians, guadelopeans, reunioneses, martinqueses, kanaks, guianeses, e a Corsega Libera.
4 / EuropeÉcologie de la lista Sud-Oèst ambe lo Partit Occitan - lo vòt agrada per mantunes militants "regionalistas" , a la redaccion basco e nacionalista d'Enbata a Baiona, e als sindicalistas bascos de ELA.
5 / MoDem ambe François Bayrou - lo vòt agrada als moderats de la socialdemocracia, podètz fintar l'entrevista de la segonda de la lista Sud-Ouest aquí sul ligam.
6 / Los vòts UMP-NC amerítan pas cap interès [veire perqué aquí lo bulletin de vòt comentat], lo vòt Front de Gauche es del meteis escantilh [Mélenchon, lo cap de lista Sud-Ouest a provat qu'èra contra tota politica per l'occitan], tot parier pel NPA, mantunes caps del NPA en Occitània se son declarats contra una politica per l'occitan dins las escòlas, dins la circonscripcion dicha del Sud-Ouest. De mai me cal apondre una fòto pel Front de Gauche, per mesurar las paradòxas, es una fòto simbolica ; Lo Front de Gauche es un tròç de la majoritat que govèrna Tisseo... Se tracha d'un òme de l'entrepresa veolia [contracte passat ambe l'anciana municipalitat UMP] qu'assaja de despegar una afica del Front de Gauche, una afica qu'assaja de prepausar una alternativa per salvar lo dich "service public" en fasent trabalhar una entrepresa privada :
7 / los vòts Debout la République e CPNT-Libertas son simpatics, tradicionalistas e conservadors, conservadors del meteis nivèl que l'UMP, mas mens ipocrites e bling bling, e segur melhor per l'occitanitat.
8 / lo vòt socialista a un interès minor, levat per la preséncia del candidat Éric Andrieu sonque en tresena pausicion (los autres dos primièrs an pas gaire interès per l'occitan, e páusan un problèma per un autre subjecte, veire aquí). Kader Arif, lo cap de lista, a provat qu'èra contra tota politica per l'occitan.
9 / lo vòt FN o satellites Martinez, ambe la crotz occitana [vist sobre la profession de fe], son vòts d'engana nacional-expansionistas, etnistas d'expansion. De refusar de tota fòrça.
10 / lo vòt "ecologistas independents" es una engana per l'occitan, la meteissa que per LO e lo NPA.

[sabi res per las regions occitanas de Lemosin e Auvernha]

Senon dins Tolosa, se faguèt una pichona campanha de sensibilizacion a l'etiquetatge en occitan :

Los dos absents son encausa de militants qu'an pas volgut veire aquel aficatge ciutadan en plaça, aficatge promocional per l'egalitat de las lengas, benlèu que son mens democratas que los autres ? Me dirètz que cal èstre grand democrata per donar un revengut suplementari a qualqu'un que n'a jà un de gròs. La republica bling bling es de botar pas dins las urnas. Mas coma sem gente, vos podem donar un argument de mai per pas votar per el (veire bilhet següent) :

N'i un qu'es en dobla presentacion sul bilhet aqueste, es perqué l'amerita : - sos militants an aficat sobre un luòc que caliá pas, donc an aficat dos còps sul panèus oficials, e - es pas un virulent per defendre l'emplec de l'occitan, ben al contrari. Dos còps castigat, li va plan !

De mai se sès pas encara convençut per anar votar, un subjecte que la premsa locala donarà pas :  tortura dels buòus en Occitània, las responsas dels candidats (picatz aquí o seguissètz sul blòg)¨

Per pensar (indispensable Enbata) :

Cal pas confondre la corrída, modèl espanholista de l'animacion borgesa, e las corsas landesas o camarguesas, acte prigond de paissièra d'una generacion a l'edat adulte e prigondament una causa occitana. Lo pacifisme de la cultura occitana pòt pas acceptar de matar un buòu en plaça publica pel plaser d'una borgesiá despistada, e sobretot lo plaser de las companhiás d'importacion de la bièra industriala.

Lo Parlament del Principat de Catalonha prepara una votacion contra la corrída e sas matanças, es un plaser de l'aver après.

E vos cal apondre quicòm de mai :

Se cal pausar la question de la constitucion d'aquesta lista, de tala maissanta qualitat... Quand París pensa un partit politic, o que zo pensa dempuèi Neuilly/Seine, vaquí la resulta : OBLIDEM !

Alara quand i farètz crompas d'alcòol e de tabac, o de gasolina, podrètz dire qu'ajudatz lo sistèma.

A la Val d'Aran, lo tabac es mens car, e lo social es melhor respectat... mas las rotas o vias de camin de fèrre son pas bonas !

Andòrra : lo fait d'aver lo catalan coma lenga oficiala, ajuda pas per èstre respectat socialament ...

Donc a Tolosa, quand vesem las veituras andorranas, las polidas e nòva veituras andorranas, sabem melhor de qué representan... A Tolosa, donc, podem ajudar los Andorrans, quand i aurà un progrès logistica per anar a Andòrra, quí pagarà ? Los patrons d'Andòrra ? O las talhas de la region Miègdia-Pirinèus o del Conselh General de l'Arièja ? O l'Estat francés ?

Lo setmanièr catalan, El Triangle, n'aviá fait un dorsier sancièr ; aqueste setmanièr es estat sortit de totes los quiòsques per aver gausat publicar -en catalan- la vertat sobre Andòrra.

Andòrra : lo problèma es pas fiscal, lo problèma es social.

Per viure los Occitans e las Occitanas an mestièr de collaborar ambe lo sistèma qu'escana Occitània, e qu'escana d'autres DOM-TOM, territòris de dominacion republicana francesa [laïca e gratuïta coma l'escòla], d'aquestas dinastias que van -de temps en temps- al país explicar qu'i son nascudas, «Ô Toulouseuuuu» ; s'en van trabalhar a París, pauc impòrta lo patron ... l'important es de viure (e se podrà entendre, vist que lo pòble occitan s'es pas encara despertat).

Aital la premsa franchimanda podrà trapar la votz occitana per legitimar aquesta votz dedins la republica coloniala francesa, e tanben los territòris d'oltra Franciá (país de lenga pura francesa) que son estats conquistats per las guèrras que debutèran en 1209... Sabem encara l'Istòria.

Donc, los Occitans son estats collaboradors al sistèma, de Bugeaud a Obanel, per exemple ; longtemps longtemps ! Las Occitanas totparier collaboratritz.

Mas quand un Occitan o una Occitana trabalha a París, quí podrà m'ajudar a engolir una colòbra suplementària : trabálhan per Occitània ?

Son foncionaris franceses en general, donc la lei sobre las dichas «langues régionales» es una promessa del sistèma francés, [republican laïc e gratuït coma l'escòla], una promessa de francés, pas de gascon, mercés.

Lo qualificatiu indica l'engatjament de la premsa parisenca a destrusir Occitània. Nos visítan de temps en temps, per far de cobèrta de premsa. Es una indiscrecion que serà pas publicada pel dich L'Express.

Es pietat que los Occitans e las Occitanas de París posquèssen pas repotegar sul tèma alprèp d'aquestas redaccions. Christina Obanel es convidada, per explicar lo sistèma segurament, esperem que la democràcia sicrenca a judarà a li pausar vertadiera questions !

Tot aquò me far pas rire ... Mas urosament qu'avem la premsa parisenca, que de còps fa rire sense saber, acabem de far un viatge cap al capitòli, dins Libération.fr e ambe voyageslibération.fr:

( es pas costumièr, farai un bilhet en lenga francesa, per las escòlas de jornalisme  e las redaccions centralas, a Tolosa [DDM], Lemòtges [L'Écho, Le Populaire], Clarmont [La Montagne, Le Progrès, Centre-Presse], Provença, [la Provence, La Marseillaise, Nice Matin] o Granòble [Le Dauphiné], Narbona [Midi Libre e L'Indépendant]... e a Bordèu [Sud-Ouest redaccion centrala, La République, Le Petit Bleu]) - puèi pensarai especialament tanben a totas la premsa setmanièra : Le Toulousain, Le Petit Journal, La feuille, La Gazette, La Voix du Cantal, La Gazette de Nimes, Le Confolentais, Le Semeur, Le Renouveau, LiberTarn, Passant Ordinaire, Réveil du Midi, e las edicions localas de Libération sul net...

Es mon segond bilhet sul tèma.

Me sembla important de parlar e escriure sobre una enquèsta lingüistica fargada seriosament en Aquitània, e que se vòl lo rebat de l'emplec sortumièr de l'occitan ; l'occitan estant pas una Langue Régionale, mas simplament una lenga en dangièr, pertot en Occitània !

Evidentament, las paraulas d'aqueste bilhet son donc LIURAS e crídan pas a una demanda de subvencion !

Car per salvar l'occitan, se caldrà un jorn dire las causas en fàcia ; la destruccion de l'occitan es la fauta de TOTES e TOTAS : que fasem per arrestar de pensar que la commemoracion lingüistica s'acabe.

Vos conselhi tanben per completar vòstra informacion lo darrièr numèro de La Setmana, La Setmana, setmanièr d'informacion que lo cap redactor n'es lo president de l'Institut d'Estudis Occitan, associacion qu'assaja de passionar los elegits per bastir una politica lingüistica associativa. La lectura de La Setmana es autanplan indispensabla que Le Monde, legissi Le Monde quand Julien Coupat n'i prepausa una entrevista [ne parlarai lèu].

Lo debat es dubèrt, podètz liurament daissar comentaris suplementaris, sobre aqueste bilhet, e podètz al meteis temps pas demandar de subvencions als elegits e a las elegidas d'Occitània.

Joan-Daniel Bezsonoff es tanben de nosautres, a Occitània .... Gaitatz aquesta vídeo, es d'Occitània tanben. Quand aurem una television d'aqueste nivèl en Occitània ?

Joan-Daniel Bezsonoff es devengut pron conegut a la Catalonha del Sud, ara, lo cal far conéisser en Occitània.

En parlar del, pensa qu'es un «ciutadan europèu de lenga catalana». Tot es dich e clarament.

Umor de campanha electorala :

Aqueste maitin France Culture, jornal de las nòu oras, France Culture coërenta dins sa redaccion parisenca costumièra, assegura que Picasso es espagnol.  Aital a l'imatge dels Franceses naTional-egemonics -sovent al poder en Occitània- se mescla e desordona la pensada umana, en mesclar la ciutadanetat e la nacionalitat, en mesclar lo juridic e l'administratiu ambe l'antropologic o ethnografic.

Es l'enjòc d'una pensada politica eiretada del grand manipulador Ernest Renan, aquel josiu descauçat e catolic integrista que farà la revolucion dicha parisenc, revolucion de la laïcitat reconeguda coma religion DEL novèl pòble, lo pòble francés -de lenga del rei que damora a l'esquèrra del rei o a sa dreita totparier- reconeisserà la contunhacion de la dominacion de la pensada unica, coma lo rei èra unica, e lo representant de la fe ; uèi la fe es republicanista franchimanda, e unica tanben.

Dins aqueste contèxte de manipulacion conceptuala en sciéncias politicas, las commemoracions occitanas an dificultats, de quina manièra commemorar sobre un teissut d'ignoranças ? Sobre un teissut politic que collabora a la pensada unica francesa. Aquestas ignoranças son fabricadas pel sistèma meteis.

Cornelius Castoriadís, per èstre professor de l'exterior d'aqueste sistèma [universitat de Leuven en tèrra flamenca e professor greco-congolés de lenga francesa], a ajudat a destriar los conceptes, a ajudat a destriar las errors francesas (en Occitània o en Roandà). Aqueste autor ameritariá una traduccion dins mantunas autras lengas planetàrias, per èstre melhor reconegut.

Un professor de francés, escrivan catalan, dins la premsa catalan explica aiçò ... e dins la lenga de l'empèri. Mercés a Jean-Daniel Bezsonoff. Quí lo gausarà convidar dins la premsa franchimanda ? Digun, car França estima pas las idèas que son pas legitimadas pel sistèma, «son pas universala», es de dire franchimanda e installada reialament sul pinacle de la pensada autoproclamada.

Las commemoracions son unes instruments populars per notar las defaitas occitanas, es que cal commemorar las sampitèrnas desfaitas ? Es que nos podem recampar en far unas autras causas vist que sem un pòble vençut.

Dins las commemoracions fasem fòrças causas, mas oblidem que lo sistèma foncion ara, ara França a pas cambiat de sistèma dempuèi 1209 ! Exemple picatz aquí per saber a prepaus del Roanda [Rwanda].

Soi estat a Besièrs veire lo grope OC per una commemoracion que, sortida d'un festenal medievalista e utopista [engatjat dins una politica que dona França coma una poténcia a l'abans-garda del chòc de civilizacion contra lo monde musulman, sabètz "on a arrêté les arabes à Poitiers" - causa sancierament faussa, mas bon ... Es un instrument de la dreita francesa, e veïcular per un escòla julesferrienca, laïca e gratuïta francesa], a donat un espectacle professional e mal organizat ; es pas la fauta del grope OC, mas es puslèu la fauta dels organizadors que, en preveire d'aver un public mediòcre coma de costuma ambe los tèxtes medievalistas costumièrs, a gastat la moneda que caliá -enfin- per un concèrt-espectacle, un bon concert-espectacle, e tanben una serada pedagogica - enfin !. Enluòc d'aver 300 ciutadans per veire l'afar, an agut mai de 2000 visitas, 600 podián entendre e comprendre lo chaples de la Glèisa de Magdalena a Besièrs, e los autres son partits decebuts. Un desatre d'organizacion; se sembla, qu'amb OC, qu'an comprès lo problèma.

Donc, quand es professional e natre politicament, un espectacle istoric amassa a la populacion occitana. Es un biais de commemorar sense lo politic en tèrra occitana. La commemoracion dèu èstre sobre aquesta dralha, seriosa e populara, e donc portar un objecte commemoracional pedagogic e engatjat dins una ciutadanetat novèla per Occitània, dèu èstre engatjat dins lo rebat de l'engana en filosofia politica qu'es la pensada francesa actuala.

E aital aurem benlèu France Culture que confondrà pas Picasso ambe lo "café para todos" dels tempses franquistas, un Picasso que serà catalan e universal !

Donc sabem que l'accident SNCF es pròcha a Tolosa, car lo geografe parisenc a determinat Tolosa en Euskadi .... La patz serà lèu arribada en Euròpa, gràcia als geografes parisencs.

Ne podem rire, mas podem legir dins L'Humanité de uèi : « Lo 26 d'abrial de 2008, un tren de la companhia Veolia a aital traversat la gara de Montalban a ma de 60 qm/h. Sense la preséncia d'esperit dels agents de la SNCF que, al darrièr moment, an capitat de desviar lo tren, auriá percutat directament un TER emplenat de viatjador. » ["emplenat de viatjador" gràcia a la politica del CR de M.-P., pas los geografes de la SNCF !].

Donc, vos confirmi, cal èstre optimista la SNCF es en via de crear d'emplecs dins los espitals d'Occitània, a Perpinyà, la catalana, o a Tolosa, l'occitana. Aiçò gràcia a las incompeténcias que fan la gestion d'aquesta entrepresa en region parisenca, entrepresa monopolistica e que las incompeténcias politicas ajúdan plan per bastir un sancièr optimisme dins los transpòrts collectius europèus.

1 / la redactriça amerita una pichona leiçon de semantica, que, coma en francés, es pron diversificada e ajuda a la melhora comprenenson del monde :

1 a / Occitan es diferent d'occitanista ... coma social es diferent de socialisme o socialista, o comun diferent de comunisme, ecologia es diferent d'ecologista ... Vesètz que se podrà far de progrès en semantica dins las escòlas de jornalisme !

1 b / Occitanofòne es pas occitanista... Lo mot occitanfòne es descompausable en dos, occitan, la lenga, e fòne que vòl dire son, un occitanofòne(a) es un(a) ciutadan(a) que sap parlar la lenga occitana, per extension sauriá l'escriure (çò qu'es pas segur ambe l'occitan, vist lo trabalh de destruccion que l'Estat francés organiza). Es lo meteis mot qu'en francés, per occitanophone o francophone... Li sembla escapar a-n aquesta jornalista.

Aprendre una lenga es ges aprendre lo catolicisme quitament se s'aprend lo latin al catequisme, nimai lo polideïsme quand s'aprend lo grèc. L'«adepte» es pas simplament qu'un ciutadan amb una fe. Parlar una lenga es pas una fe, mas es una aisina de l'umanisme, una aisina per la comunicacion, per viure e desvolopar una vida collectiva costejant la natura de son territòri. Es la confusion entre la fe e lo saber. Se sap qu'aprendre las lengas, melhora la sapiença... Donc benlèu qu'aqueste jornalisme es monolingüe e que li cal lèu un estatgi de lenga occitana ?

2 / Me demandi çò qu'aquesta redactriça es estada veire, una calandreta ? O una "calandrette" ? Es ça que la una causa que desvaloriza grandament sa redaccion, que deslegitima çò qu'escriu.

Quand los militants de las escòlas Calandreta gausaràn explicar a las jornalhonas franchimandas que l'ortografia tanben existís en occitan ?

3 / l'immersion lingüistica forma pas a la creacion d'occitanistas, mas a l'espeliment d'occitanofònes(as), e fins ara la pression politica en Occitània assegura pas la creacion espantanèa de militants politics, mas puslèu a una populacion qu'abandona aviat l'usança correnta de la lenga [donc es ben una catastròfa umanista çò que refusa de bastir l'Éducation Nationale, aiçò dempuèi la creacion de calandreta - es una engatjament politic clar per destrusir una lenga], per astre : sem dins una tèrra de la libertat de pensar, quitament en occitan.

4 / Donc l'emplec del mot "adepte" me sembla dins lo sens que la redactriça voliá aver dins l'article, son d'escòlas religiosas que, a la sortida, i a pas res qu'es previst per l'Éducation Nationale [lo netejament lingüistic contunha]; mas pas cap questionament sobre la capacitat de la meteissa Éducation Nationale per s'adaptar a las necessitats lingüisticas territorializadas.

5 / plan contenta la redactriça a trapat son Jèsus Crist, aquel qu'es prèste de se far crucifiar dins un article d'aqueste mena. Es plan coratjós lo sénher Peyrouny d'acceptar tal mal tractament redaccional. Soi segur qu'a degut li explicar çò qu'èra l'immersion lingüistica, e qu'aiçò auriá ameritar una explicacion als lector de la Dordogne Libre.

Me demandi francament quin interès i a de recebre aqueste tipe de jornalisme per aquestas escòlas ?

Es evident que podrà aver un punt de vista, Maria Berthomieu, mas benlèu que seriá milhor dins un cronica politica, aprèp de Mélenchonet o del Jean-Louis Debré ?

Me podètz explicar perqué son tant maissantas las redaccions a prepaus de l'occitan e de son ensenhament dins l'Estat francés ? Es benlèu una question de monoteïsme lingüistica qu'oblida de far trabalhar los neurònes ? La fauta de quí ?

A Lyon, Le Progrès sap escriure "Calandreta"... gaitatz aquí.