A propaus de la novèla taxa CO2, volguda per l'UE, ai notat mantunes elements de pensada pel país occitan e sas dignitats budgetàrias (qu'es de tornar trapar d'urgéncia).

Primierament, caldrà comentar la futura reforma de las institucions regionalas, cal crear un sistèma electoral qu'ajudèsse l'expression de totas las sensibilitats politicas ; mentre que lo sistèma dels partits ajudèsse pas aquestas diversitats umanas, aquí soi d'acòrd ambe Cornelius Castoriadis sul tèma del Dawinisme e las collectivitats umanas, ajudat ambe una sistèma politic occitan tòrt ; mentre que mantunes partits son content de la desaparicion dels departaments, ièu soi pas d'acòrd qu'una reforma de las autoritats localas se fasquèsse sobre l'esquina dels Occitans alara que l'Estat fa cap esfòrç per se reformar, en suprimar mantunas prefecturas o servicis. Ièu, ai cap problèma per envisatjar la novèla reforma, vist que, de tot biais, es encara París que decidís pel País Nòstre. Un grope de ciutadans normals podrà alara regretar qu'aquò posquèsse pas èstre objècte d'un fòrum regional (mas ambe quin mejan mediatic ? Ambe quina compreneson pels publics ? Quin organizador ? Quines luòcs ?), debat ligat clarament ambe lo besonh del territòri d'Occitània (çaquelà).

Perqué la reforma d'aquestas institucions es pas religada a la reforma autonòma de las novèlas autoritats regionalas, previstas dins las futuras discutidas parisencas ? La rason n'es simpla : las autoritats localas occitanas son encara perseguidas pel pal politic parisenc (an pas encara pensar que caliá tirar sul pal per zo far càder) e donc, las autoritats localas occitana son pas per finançament autonòme, o discretament per.

Per la reforma fiscala, avem en realitat doás noveltats fiscalas dins un entorn polit e colorat de verdum :

- La 1èra en importança es lo desplaçament e l'aprigondissament del nombre de pagants de la taxa professionala (sobre los particulars en mai !) - aprèp aver desnudat las finanças balançadas dels Conselhs Regionals...

- La 2ena es efectivament çò que damora de la taxa carbona e dels investiments al long tèrmi que dèu sosténer. Donc, se tracha d'una re-centralizacion de las finanças publicas, per afavorizar los desbalançes dinerièrs d'Estat, la centralizacion dels maissants budgèctes parisencs.

Es donc basat sus messorgas, es normal ambe França, se nos fa pagar de verd alara que, de fait, se finança la taxa professionala, una novèla taxa centralizadoira.

Resulta se de-credibiliza quicòm qu'auriá estat polit, quicòm que podriá far avançar l'idèa de rason dins la piada ecologica de l'activitat economica occitana.

Los entrepresas occitanas son atanben de considerar dins lor budgècte e lors foncionaments actuals, notament las entrepresas de transpòrts que pòdon pas emplegar d'autre sistèma que la rota [los maissants servicis SNCF son la causa primièra], e que son aital frenadas dins lors desvolopaments europèus per las règlas parisencas e centralistas, alaras que normalament son geograficament ben plaçadas al còrs del continent e aiçò dempuèi mantunes sègles es aital !

Mantunes me diràn pessimista, una pensada autonòma ligada al Volem Viure en Occitània s'espèra encara, aiçò malgrat l'existéncia de gropuscules politics d'aiçí o d'ailà, aquesta pensada es ligada normalament al respècte de totes los elements ecologics d'aqueste pichon tròç de territòri sobre nòstra planèta, Pensar en Occitània es sempre la prioritat de ma pensada politica.

Aiçò es França :

Imanginem 9 regions en Occitània e 27 000 emplècs per region ...

Mas sem en Belgica : Un Estat federal !

-°-

E coma sabi que sètz en vacanças, vaquí de musica, tirat de la maquina a enregistrat de mon amic Joan-Pau, lo Hilh de puta, sap filmar que las causas occitanas, es de discriminacion positiva.

Son del Lengadòc (amont e enbais)...

Son de Peirigòrd e engatjats politicament (atencion es fòrt e sovent en francés).

Aquí aprèp i auriá pogut aver Rosina de Peira, nòstra granda cantaira de Volvèstre, sense equivalent en Euròpa ... mas ai pas recebut la vídeo. 

Pensi ara que podrètz passar l'Estiu en musica occitana. D'autres gropes son passats a L'Estivada, mas totes se pòdon pas enregistrar, soi pas un servici public de la sorga arquivala occitana.

-°-

E dementre aiçò i a un redecopatge electoral en Occitània, redecopatge UMP (mas auriá pogut èstre socialista). L'exemple provençal per Occitània :

Las mapas son causas importantas. Los novèls decopatges se faràn sense geografes...

L'Estivada es un moment d'encontre entre la populaicon de l'Avairon-Roèrgue e l'occitanisme (lingüistic e cultural). Es l'endreit que cal èstre per recordar l'evolucion de la batèsta lingüistica e culturala fàcia a l'assimilacion francesa. Rodés es la ciutat al centre d'Occitània, se trapa alara al còr de la vida d'un país que vòl pas crevar.

Lo CIRDOC es un luòc d'arquius per Occitània, Felip Hammel n'es lo director.

Lo Felibrige es una associacion que recampa per tot en Occitània los militants de tot escantilh, sense exclusiva, sense trigar, sense engatjament politic.

Lo CAP'ÒC es una organizacion del CRDP (Education Nationale) qu'organiza las produccions pedagogicas en Aquitània, principalament per l'espaci gascon.

Marçau es un personatge important de la creacion occitana, viu a Tolosa e es Lemosin, atencion a sa lenga, es agradiva e podrà susprendre qualqu'un qu'es pas avizat.

Joan-Peire Alari es lo cap redactor de Lo Lugarn revista del partit de la Nacion Occitana. Excepcionalament a L'Estivada, ne dona son avejaire.

Marcèu Esquieu es un grand de l'occitanisme pedagogic, per l'ensenhament digne de l'occitan tota sa vida, a ensenhat tanben lo latin e lo francés. Es tanben un grand poèta occitan. Segurament, ambe Cristian Rapin, un dels grands de l'occitanisme politic e cultural.

Totes aquestes Òmes -sonque mascles!- fan Occitània dempuèi bèls brius e son la clau d'una bona compreneson d'Occitània, sense egocentrisme.

Aital doni la paraula a mantunes militants essencials pel viure d'Occitània. Zo cal dire, es una causida personala e tanben un escasença de los aver aplegats aquí a Rodés dins aqueste pargue rotenian, per L'Estivada.

 -°-

-°-

Datas de notar en Aran ( la comunicacion se fa en occitan d'Aran, mandat per Unitat d'Aran) :

Cal comparar las cobèrtas :

La causa que s'estona lo mai, es lo trabalh qu'es botat dins aquestes documents, es enòrme (vist l'abséncia de realitat politica), mas la filosofia d'aquestes documents se reberta sobre las cobèrtas.

Lo primièr document, totparier que lo segond, es imprimat en lenga forana a Occitània, en catalan ; lo segond en lenga estrangièra, la lenga de la santa republica.

Los dos documents an per tòca d'explicar perqué cal una politica per l'occitan. Los dos documents Generalitat de Catalonha fan la mostra que sol la lenga es important ; lo segond es puslèu la creacion en occitan qu'interessa, lo romantisme es puslèu clar ambe la cobèrta, Langue d'Oc es exprimit en francés e lo mot occitan es pas en cobèrta alara qu'es dins l'editorial signat pel President del Conselh Regional d'Aquitània.

L'umanitat de la cobèrta segonda, amaga una fauta d'emplèc oficial. E quitament l'informacion qu'es ben en Aquitània (pas l'administrativa actuala ben segur) que l'occitan (èra lo dich gascon) s'es normalizat a l'abadiá de Lemòtges [abadiá cramada pedent las annadas foscas de la dicha révolution française).

La situacion de la crotz occitana es puslèu risolièra, clarament intallada per la Generalitat de Catalonha, s'amaga dins la diversitat grafica al Conselh Regional d'Aquitània, benlèu per amagar que lo simbòl aquesta es aqueste de la region Miègdia-Pirinèus e que l'estela fauta per prendre dins sa globalitat Occitània, es l'estela del Felibrige que parli ; Al non-dich, o al non-vist, vesem alara l'engatjament politic dels redactors.

Darrièra causa, per aver aquestes dos documents, quand sès a Tolosa, es pron complicat ; benlèu que son reservats als ciutadans d'Aran o d'Aquitània ?

Puèi farem una comparason de las mapas :

La primièra mapa exprimís l'utilitarisme de l'occitan (CR Aquitània), per èstre una clau de la latinitat. La segonda plaça l'occitan dins l'ensemble dels Estats independents europèus (Generalitat de Catalonha), e membre de l'Union Europèa ; plaça l'occitan dins sa realitat politica, contra lo fantasme romantic de l'ensemble lingüistic latin.

Mapa primièra : Los limits lingüistics son puslèu fosques e relativament coërents ambe la semantica romantica portada per la portada «Langue d'Oc».

Mapa segonda : los noms dels Estats son en occitan e lo país catalan es oblidat ...

Autras mapas :

Las precisions lingüisticas de la primièra mapa explica son origina, es del Govèrn de la Generalitat de Catalonha ; las lengas es causa seriosa.

Las doás institucions politicas an trapat necite las mapas per explicar l'occitan.

La mapa dels dialèctes del Conselh Regional d'Aquitània e de l'Institut Occitan pòrta un messatge sempre pron romantic, gaire seriós per èstre lenga oficiala. La crotz occitana apreis, sense aparéisser, a cada pagina del document d'Aquitània. Lo lògo oficial de la region es en primièra e darrièra pagina del document.

Sabi pas de quina manièra son estats distribuats aquestes dos documents.

Son jà una bona debuta de socializacion de l'existéncia de l'occitan.

Los dos dosuments rebèrtan plan la nocion de literatura per l'occitan ,a un moment istoric que los libres de literatura son las causas la mens legida per las populacions.

-°-

L'operacion es bona per totas las manifestacions de la region administrativa Miègdia-Pirinèus, un festenal que farà un esfòrç per ajudar a la politica del Conselh Regional pel desvolopament d'una pensada ecologica, serà encara mai ajudat.

Aital mantunes festenals, per una annada pre-electorala, an portat la paraula dincals festenalièrs, ambe documents d'aqueste escantilh :

1 / Ben segur aquel de L'Estivada portava la lenga occitana, perqué sonque aquel ? Los autres se fan pas en Occitània ? La lenga occitana es sonque per los que ié pensan ? Per una elita que pensa anara a Rodés ? (nombrosa elita ça que là !)

2 / lo plaçament de la lenga occitana sobre aqueste document es la pròva de l'abséncia sancièra de pensada sobre una bona politica lingüistica, aital lo francés ié es sempre mençonat coma per dire qu'a mestièr d-el per poder se far entendre ? Los Occitanofònes son tant piòts que lor cal de francés per entendre lo messatge ? Los Occitanofònes se perdrián sense francés ? (de còps se cal demandar, quora la Calandreta locala parla de "Glaças" per explicar que prepausan gelats... la politica lingüistica del Conselh Regional podriá pagar un diccionari a totes los parents d'escolan, vist que lo diccionari existís gràcia a un militant de la lenga a Rodés, o puslèu al Monastèri)

3 / lo messatge èra mai o mens suls papièrs indicats, mas brica ambe una signaletica sobre las lordèras. Aital, una pensada lingüistica sancièra fautava per se desvolopar sobre una especializacion ecologista. Lo pecat de la signaletica es generala en Occitània, podem pensar que los sistèmas administratius, totes en Occitània, pensaràn de remplaçar los vièlhs panèus monoglòts en panèus occitans (dins las doás lengas se necessari), mas aiçò es dels Conselhs Generals [es qu'an mestièr d'èstre convençuts pendent las partidas electoralas ?].

E vos pòdi assegurar que pel moment la discriminacion negativa passa plan en çò de BVA quora fan una enquèsta sobre lo tren ; èra 07:20 dins lo tren direccion Narbona, dijòus passat. Legissètz aiçò :

« BVA - Bonjour

me      - Adiussiatz,

BVA   - vous ne parlez pas français ?

me       - non. » [amb la fonetica occitana]

La filha es passada a d'autres clients, sense comentari especial. Ièu ai contunhat mon viatge sus via ferrada.

La conversacion s'es clavada aquí, donc, e leugierament ; ai pas agut dreit al questionari, al document papièr d'emplenar. Pòdi afirmar qu'es una discriminacion negativa, car parlar es benlèu pas legir, mas aiçò es pas entendut dins las escòlas que se díson egalitàrias e republicanas e que son defenduda sovent per national-expansionistas franceses, de totas las colors de pèls.

Senon, ai agut dreit a una conversacion pron animada ambe la contra-rotlaira qu'aviá de mal de se far comprendre alprèp d'un public catalan que parlava espanhòl a l'estrangièr... alara qu'èra una locutriça d'espanhòl; sembla qu'a Tolosa faguèron la fèsta, e la fèsta es incompatibla ambe la compreneson de las règlas SNCF.

Caldrà explicar al Sénher Martin Malvy que BVA sondeja, mas pas los que parlan occitan o que parla estrangièr ! Son considerats tals analfabèts e donc sábon pas legir !

Es encara un còp una confirmacion, la societat francesa es ontologicament racista, mas contra las lengas, pas las colors de pèl. La femna qu'a pausat questions èra de pèl nègra.

Quora disi que l'occitan es la lenga de totes/as, sabi perqué.

Alara per clavar, e coma sabi los franceses un pauc dificule sul sicut, vos pòdi assabentar en francés de la realitat occitana, en matièra sciéntifica, es estat listat per Felip Carbona :

Felip Carbona auriá pogut escriure en occitan aqueste prefaci, mas èra per un libre breton. Benlèu que zo auriá pogut far en breton, se l'institucion de traduccion entre occitan e breton èra estada la consequéncia de politicas lingüisticas potentas (qu'exístan pas fins ara).

Donc me pensi que en matièra ecologista, l'occitan serà tanben una lenga de la dignitat !

Felip Carbona es ara a la retirada, e emplega son temps a la dignitat de la lenga occitana; li cal tanben d'ajuda per bastir un collectiu per la dignitat de la lenga, d'unes diràn una nacion amb totas sas diversitats.

La Val d'Aran es la val de l'occitan !

Dementre qu'en Occitània granda la premsa parla un chicòt de l'occitan :

Picatz sobre la fòto per far lo vòstre comentari.

A la Val d'Aran, amai de l'occitan d'Aran, s'ensenha lo catalan, l'espanhòl e lo francés (sense cap problèma mental ! o politic)

Me sembla important d'escotar aqueste director d'un consorcium d'entrepresas e institucions de torisme, aquel explica lo ròtle primordial de l'identitat per la diferenciacion quora se parla de torisme. La conferéncia de Vielha a motivat l'entrevista:

Un article a despertat mantunes elements de ma memòria ... 1 / Gibraltar es pas una Iscla ! 2 / a un estatut d'autonomia per la practica anglesa classica del daissar far o anar (fugir lo bonapartisme francés!), 3 / les Espanhòls son pas finòts ! [es pas simplament una question de polícia sense manièra coma a la sortida de Bossòst, aquí son encara en guèrra] 4 / l'afar es seguida pels independentistas catalans [una visita de l'IPECC ne faguèt la pròva recentament] ; cal pas oblidar que la raspalheta existís tanben dins aquestes afars.

Monègue [Monaco en Ligurian], i a tres lengas oficialas, e ièu espèri l'arribada de l'armada monegasca per rendre Independent lo territòri vesin de l'oèst !... (EDR)

Los grands impèris lor agrada l'independéncia de Monègue, Liechetenstein, Andòrra, Malta, o la quasi-autonomia de las Isclas Anglo-Normandas, etc. Mas quand son los Bascos, lo Catalans, lo Còrses, los Martiniqueses, etc. qu'o demándan, i a pas «que la question de la viabilitat economica d'un territòri» qu'es questionat ! E la viabilitat de Gibraltar, ont es ?

Per clavar : val melhor un Gibraltar independent que Madrid a Gibraltar.

-°-

L'entreten es motivat per l'exposicion que cal anar veire a la Mediatèca-Bibliotèca de Vielha, es dubèrta cada jorn, levat lo dimenge.

Aurelí Argemí es lo director del CIEMEN. Son desplaçament a Aran pòrta sempre una simbolica granda pel respècte de totas las lengas.

Vos conselhi tanben d'anar a la corsa per la lenga occitana, lengua viua, corsa que se debanarà dimenge venent.

Mas benlèu que mantunes internautas que son pas acostumat d'aver veire los bilhets de mon blòg ( aquel tanben ) dempuèi la debuta [zo tornarai pas explicar perqué Aran es important per me e tanben per l'occitanisme politic], sábon pas quí es Éric Bertran. Alara, i a encara las vídeos sul net :

Avissi qu'es una vídeo sobre las cinc que cal visionar. Mas val lo còp (sobtitolat en anglés).

Senon l'entrevista faita a Vielha, lo 17 de julhet es tanben un moment important de l'encontre Aran Occitània.

Personalament, me pensi que seriá important de far virar l'informacion sobre l'afar "Exercit del Fènix" e la preséncia Éric Bertran en Occitània.

Podètz pensar çò que volètz Occitània a trapat un fara : Val d'Aran ...

De pas mancar : Pujada del Pòrt de Salau, Valèia de Salat e Estèri d'Àneu s'encóntran.

Aquesta informacion es sense cap d'interès, vist qu'ai pas de television e que ne vòli pas.

Mas, simplament, coma cap mejan de comunicacion parisenca zo farà : se cal assegurar que la paraula aparisenquida serà encara a 100 % a l'antena de las televisions de França. Quora 99.5 % de las decisions de difusion se fan a París, e quora 95 % de las produccions se fan a París o pensat a París per las colonias, res es a esperar per la television que se podrà decidir al país nòstre!

De mai, quora la television se parla dempuèi las regions, es simplament per nos pana l'informacion que serà venduda per París sul mercat de l'informacion mondiala.

Lo qualificatiu de la lenga es sovent portaire de tot e benlèu lo contrari.

Mas al Principat de Catalonha se mescla pas integracion e assimilacion.

La nocion de "langue régionale" es estada sovent criticada aiçí, sobre aqueste blòg. Zo tornarai pas far, mas aquesta expression es pas la fotografia de l'universalitat lingüistica de l'occitan coma de totas las lengas. Es una opinion politica francesa, sobretot de l'administracion de l'E.N. qu'a impausat aquesta semantica aisida e tòrta, mais tanben dels seguistas de tota pèl.

Quand se parla de "lenga comuna" pel catalan, aiçò es entendut d'una faiçon diferenta en Aran ... Es entendut coma lenga d'assimilacion. Aital, en Aran, s'entendrà que se cal mesfisar dels Catalans...

( lo darrièr grope de la vídeo serà a l'Estivada de Rodés)

Es vertat que la sampitèrna confusion catalana, de la Val d'Aran amb un país catalan, e sovent l'oblit fa mai mal que la compassion identitara. Ça que là, ai sovent mai vist Catalans -venguts de BCN- parlar occitan d'Aran que Franceses fa un esfòrç per aprendre l'occitan quora vívon a Tolosa.

Aquesta campanha d'integracion lingüistica dels nòus venguts es ça que la esperada en Occitània, quora la lenga es matada pel sistèma francés, segur qu'aquesta politica se podrà pas far, e alara los vòts de replegament francés serà la règla, e las leis parisencas impausadas en país occitan.

L'esquèrra francesa en Occitània vòl pas l'integracion, vòl l'assimilacion ; la pròva la farai ambe lo bilhet següent ... quora las Istòrias del passat son tot levat l'Istòria d'Occitània, quora son parianisme que son portat pels libraris de la ciutat !

Vos vòli tanben informar del trabalh aqueste tanben, l'ai encontrat a Vielha, una serada de debat sobre l'identitat aranesa en Vielha.

Cal sempre tanben enregistrar aqueste ligam www.plataformaxllengua.cat vos donarà una idèa de çò que se far per l'integracion dins la lenga catalana.

Pel passat, farem sense los indigènes!

Per l'avenir, zo farem ambe la lenga imperiala.

Coneissi aquestes dos libraris-organizadors, son tocats pel sindròma dels pès nègres, installats dempuèi bèls brius a Tolosa, e que capítan de veire que l'Istòria es encara aquí per frenar l'expansion del francés... de la colonia lingüistica e de lor mercat literari (coma quora los professor d'espanhòl lor agarda pas que se parla tanben catalan a Barcelona, «demesís lor mercat» !). Cada còp que lor pòrti un tèxte en occitan, an botons ! (l'universitat lor a portat lo metòde per n'aver). Puèi an pas trapat la potinga, car d'esquèrra (nacionalista), e fonciarament segur que l'Estat es lo benestar !!!

Lor vision del monde es aquela dels pès nègres dins l'Argèria d'abans 1945/55 ... La republica èra formidabla car acabava d'èstre d'apartheid sense ne portar lo nom, e quitament de l'amagar darrièr "Liberté, Égalité, Fraternité" ; per astre, los Argerians (benlèu pas los melhors) an fotut defòra los franchimands e lor republica de farlabica.

Aqueste papièr (ai legit lo programa tanben) aurà al mens permetut de m'arrestar pus mai a lor librariá, d'ara endabans, soi en cèrca d'un librari del país. Podètz èstre segur qu'anirai pas a-n aqueste encontre.

D'ara endabans, ai pus ges librariá a Tolosa levat la librariá cristiana, o crompar libres en Aran regularament, o pel net (causa que m'agrada gaire).

Lo caractèr de colònia francesa es TOLOSA ; alara dona una desorientacion sancièra : sem bravament al nòrd, non ?

Quora lo caractèr colonial de França es evident, que podem far per ajudar los novèls venguts a compartir nòstra identitat occitana, malgrat que siaguèsse millenària !

Quand un socialista deven UMPista, digun se pausa la question de saber s'èra socialista abans o UMPista aprèp ... Alara "occitnaista" es del meteis escantilh, es un mot qu'ajuda de saber se aqueste Occitan o aquesta Occitana trabalha ambe la lenga, trabalha per la lenga... que dins son mitan la lenga li es un utís, aisina, esplec, de socializacion o de preséncia politica (e la politica podrà èstre politiciana o pas !). Tot es possible ambe la finala -ISTA.

Aiçò se pausa en francés, coma en occitan ; totes los prèmis literaris listats aiçí dins l'articlòt, son portats per d'Occitanista, sense los Occitanistas aquestes, i auriá pas de valorizacion de la lenga. Cantar en occitan es valorizar la lenga, es una mena d'occitanista que pòt far aquò, es un occitanista musician e cantaire.

Entendi pas perqué se podrà pausar la question : que vòl dire occitanista ? es una question del jornalista qu'escriu en francés ? Es que se pausa la question de saber çò qu'es occitan ? la lenga occitana ? etc.

Pausar la question sembla èstre jà un engatjament politic, antilenga occitana...

Donc, i a de tot tipe d'occitanista, quitament dels collaboradors ambe l'opression lingüistica francesa ! Alara, tot es possible...

Benlèu que de còps, val melhor se pausar pas questions per emplenar lo redaccional ! 

-°-

Se pausan mens de questions, e fan concèrts a l'acès ...

Quora la «democràcia» es arribada en Espanha, las nacions se son despertadas, pertot.

25 annadas de servici public d'escòla aranesa es la resulta d'una volontat nacionala occitana d'Aran. Evident, que tot sistèma es pas perfait, mas en Aran, malgrat totas las pressions migratòrias (e n'i a fòrça), l'aranés -varianta de l'occitan- se parla mai o mens ben ! ( i a dificultat, mas ne sábon parlar).  Dins Occitània granda, lo subjecte es tabó, e la lenga s'encamina cap al non res ! Es 25 annadas de politica lingüistica francesa, la politica de l'opcion lingüistica d'una republica egalito-uniformizatriça, la politica per una minoritat de saberuts o sapients, la fabricacion d'una elita (puslèu d'esquèrra e puslèu nacionalista francesa).

Lo comunicat UMP marca 25 annadas de retard ambe lo sistèma francés de decentralizacion. L'ai pogut legir sobre lo blòg de País Nòstre. França es mai qu'un accident, es una catastròfa !

Alara fasem ! Caminem en patz cap a Vielha ...

E podrem pas dire qu'es pas sovent que las caissas del reialme son voidas, mas ambe François Ier se podiá pensar de panar la moneda al comèrçe tolsan del pastel, quand Tolosa èra rica ... e que la lenga èra pas oblidada.

Es lo sampitèrne problèma de finançament del centralisme, democratic o pas. Es lo sapitèrne problèma d'una peça de teatre que l'occitan i es oblidat.

Aqueste comunicat me sembla alara important, a mantunes jorns de la data commemorativa.

N'i aurà segurament d'autres, del POc, País Nòstre, Anaram au Pataç, IpOc, MoDem, PSF, PCF, Verts, UMP, NC, PRG, etc.

 Los/as Araneses/as son inquiets/tas, inquiets/tas de leis que son pas de lor volontat. Escrivi sobre aiçò :

Quand la novèla lei d'Aran es demandada per totes los partits d'Aran, la novèla division administrativa prepausada a Barcelona contra-dich la postura dels Araneses.

Los Occitans e las Occitanas de delai la frontièra an quicòm de dire sul subjecte ? Me sembla que Òc.

Òc perqué ai tanben donat mon avejaire quand lo sistèma d'autonomia es estat elaborat per Jordi Pujol, e me semblava normal.

Donc, dins la novèla division administrativa vista de Barcelona, en tant que Occitan soi inquiet tanben. "Alt Pirineu i Aran de Barcelona es talament semblant a un "Sud de France" de la pensada tecnocratica montpelhierenca de l'universitat de dreit...

Aqueste bilhet es alara una crida al respecte d'Aran. Es un crit de democràcia occitan en Euròpa.

Fau un pensamentum pel pòble d'Aran.

Mas aqueste crit se farà tanben ambe una crida a l'accion pan-occitana pels Araneses, per las Aranesas. Volem veire los Araneses e las Aranesas sobre las tèrras de l'Occitània granda, e pas simplament per crompar los comèrçes de Luishon !

Volem un Aran dign en Occitània, e VIU !

Bon, mas viu de quina manièra ?

A Hòs, la Val d'Aran es de lenga francesa !

Los contra-ròtles s'intensifícan en Occitània, del costat restaurant, del costat esportiu e apelacion politica, sembla que non.

-°-

Quí vòl de ma reforma ? Lo punt de vista de Les Verts. Lo document me sembla interessant e balançat ( Es lo punt de vista del Partit de la Nacion Occitana, donat en conferéncia de premsa a L'Estivada de Rodés, dissabte passat).

Una tribuna me sembla utila per Occitània, quora se sap la geografia d'Occitània, al nòrd de la mar aquesta. Es estada publicada per Le Devoir al Quebèc.

L'aficatge sembla normal, lo contengut es puslèu aquel de la repression dels escambis umans a travèrs de la mar nòstra. Avètz comentaris sumplementaris, zo podètz far sul site del jornal Le Devoir.