E los comentaris son sempre liures.

Responsa catalana a la fòto prepausada : picatz aquí.

La premsa francesa a seguit l'arrestacion dels joves bascos, perqué son considerats «coma ajudas extremistas a ETA », segurament un biais de relançar l'actualitat sobre l'extrema-esquèrra tal que MAM las estima, un dangièr per la republica, un dangièr per enforçar la polícia...

Mas aquesta informacion de la manifestacion en fàcia del Parlament de Catalonha, degun n'a parlat dins la premsa francesa... Èra mai de 2.000 manifestants que, aprèp l'organizacion de la manifestacion de Brussèla, an apitat una manifestacion aviat contra un parlament qu'accepta las paraulas enganadoira dels politicians madrilencs.

Lo jornal AVUI n'a presentat una vídeo, la crotz occitana s'i podrà veire tanben... L'independentisme catalan sap melhor sobre Occitània que los estatjants d'Occitània, benlèu per n'èstre lo contra exemple...

Dins un debat recent entre occitans [entre amics per la fèsta nacionala nòstra - repas fraternal ], ai retrobat de qualificatiu sobre los Goadelopeans que semblèran fòrça als comentaris que los Catalans an d'entendre dins las bocas dels Espanhòls. La descolonizacion dels ments es pas debutada en Occitània. E aiçí, meteis, vòli donar unes perdons als goadelopeans per aver entendut qualificatius faus a prepaus dels ciutadans de Goadelopa dins la boca d'Occitans.

Ambe la crisi dels finançament dels budgectes d'Estat central, l'Estat central trapa sonque una solucion, la recentralizacion ... o la destruccion dels poders regionals, en Espanha coma en França. L'Estat central se questiona jamai sobre sa manièra de se finançar, el !

La variabla d'ajustament budgetària es sempre en regions, jamai a Madrid, Paris, Roma o Moscó.

Donc, la demanda d'independéncia de las regions anirà creissenta.

Publicarai aquí totes los comunicats que recebrai.

paisnostre.midiblogs.com

La difusion de l'informacion es talament maissanta en Occitània, qu'ai pas poscut aver l'article de Midi Libre publicat uèi, en primièra pagina. Totes los articles o omenatges pòdon èstre publicats sobre aquesta pagina.

Una pagina especiala del CIRDOC : Robert-Lafont

Caliá ben aiçò per nos convéncer de votar comunista ! Mercés a la militanta comunista -Marie-Jeanne Verny- de l'Universitat de Montpelhièr de trabalhar dins aqueste sens.

gardarem la tèrra.

Aquesta faiçon francesa de debutar la revendicacion dicha regionalista per un costejar politic ambe lo petainisme es clarament un engatjament politic de Le Monde dins lo centraliste anti-democratic francés, e donc dins una certana faiçon clarament pel bonapartisme francés, es pas melhor. Le Monde  es un triste jornal.

Comentari de Sèrgi Granier, de Narbona, sul tèma :

« À mon sens, l'auteur, en journaliste, s'en tient à l'écume des choses, à ce qui est le plus connu et pas forcément l'essentiel, ici le rôle de Robert LAFONT dans une pensée et une action régionaliste (qui existaient d'ailleurs avant guerre sous d'autres formes). Je crois d'ailleurs que la pensée de Robert Lafont a évolué en ce domaine - "régionalisme" n'est qu'un mot, il peut recouvrir des choses différentes.
L'article néglige ses apports fondamentaux dans plusieurs domaines scientifiques essentiels.
Par ex. dans la connaissance de la langue ancienne.
Pour l'anecdote, je lui avais envoyé un texte médiéval sur le droit « de cuissage » que j'avais été surpris de voir cité par l’historien Alain BOUREAU comme « texte catalan » (« preuve » d'un faux).
Robert Lafont m'avait confirmé que c'était de l'occitan médiéval le plus authentique. Il me l'avait situé géographiquement et chronologiquement, en y relevant même une particularité syntaxique rare, disparue depuis et généralement incomprise des linguistes actuels.
Ce texte était à coup sûr un faux, le « droit de cuissage » est évidemment un mythe (comme droit, mais des pratiques apparentées, méconnues parce que discrètes, ont existé jusqu'au XVIIIe siècle - et existent certainement encore de nos jours dans les pays sous-développés). Il n'empêche : en traitant à la légère le côté linguistique ou en s'en remettant avec légèreté à des personnes peu qualifiées, Alain Boureau s'est condamné à ne pas voir les vrais problèmes posés par ce texte, peut‑être plus passionnants que son utilisation comme faux. (Je pense que c'est un texte authentiquement médiéval habilement modifié - mais à quelle époque ? par qui ? pourquoi ?...).
Robert LAFONT était aussi un des grands spécialistes mondiaux de la langue et de l'histoire littéraire des troubadours et de l'occitan médiéval. Une des dernières fois que j'ai assisté à une de ses conférences, je l'avais senti ulcéré per l'indifférence de la communauté scientifique aux preuves qu'il pensait avoir apportées sur l'origine occitane de la grande chanson de geste européenne, bien que la plupart des textes épiques occitans aient été perdus.
Un autre de ses domaines a été la littérature occitane de l'âge baroque, qu'une vaste culture et une hauteur de vue non bornée à la seule littérature française lui permettait de mieux appréhender.
Il faut dire que sa puissance extraordinaire de travail lui avait donné des connaissances approfondies dans de nombreux domaines.
Vers la fin de sa vie, il avait employé un temps d'hospitalisation à traduire une partie de l'Odyssée en occitan en en respectant le rythme.
Il a aussi beaucoup travaillé et produit en linguistique générale et en sociolinguistique.
Outre la langue ancienne et moderne et l'histoire de la littérature, il était aussi passionné d'histoire. Ils les voyaient évidemment liées. Le rôle sur la poésie des troubadours des conditions de vie des chevaliers du XIIe siècle, voués dès 15 ans à la guerre, avec une espérance de vie qui selon lui ne devait pas excéder 25 ans en moyenne, et l'influence d'une homosexualité quasiment institutionnelle, était une vue inattendue qui renouvelait bien des interprétations.
Ses livres L'Etat et la langue (Sulliver), bien que s'arrêtant au règne de Louis XIV, et sa petite Petita istòria europèa d’Occitània (écrite en occitan), ou ses livres sur la France, montrent une pratique loin des mythologies dont on n'arrive pas encore toujours à détacher l'histoire.
L'article passe moins sous silence son oeuvre littéraire, qui mériterait pourtant une appréciation plus détaillée.
Robert Lafont est à coup sûr une des personnalités les plus importantes de l'occitanisme contemporain, remarquable par sa puissance de travail et par la variété des domaines où il a laissé sa marque. »

D'autras reaccions : APLV

Informacions sobre l'autor-politician d'Occitània, Robert Lafont.

DIMECRES, 24/06/2009 - 17:00h - vilaweb.cat

Es mor el gran occitanista Robèrt Lafont

Ha estat un dels pensadors i activistes fonamentals del modern nacionalisme occità

El gran intel·lectual occità Robert Lafont ha mort avui als vuitanta-sis anys d'edat. Intel·lectual de llarga trajectòria la seva influència ha estat decisiva en la renovació del pensament occitanista i també ha arribat al nostre país, de forma molt especial al nord. A part dels seus valuosos llibres en la trajectòria de Lafont destaca la fundació del Comitat Occitan d'Estudis e d'Accion o la presidència de l'Institut d'Estudis Occitans.

Lafont va abandonar amb els anys l'Institut per diverses discrepàncies però sempre va mantenir la seva capacitat de pensar i actuar en favor de la consolidació del nacionalisme occità i d'una visió europeista que es pogués conciliar amb la identitat de les nacions. El 1974 va presentar la seva candidatura a president de la República però no va ser autoritzada.
Diversos dels seus llibres, de gran influència a Occitània i a França van ser traduïts al català.

Aurem uèi un mièg pagina dins Midi Libre.

E pel jorn nacional, jorn de Sant Joan, aprendre per còr, aiçò :

Es un DVD per totes los luòcs de la memòria occitana ; es un document professional per remembrar de qué podiá semblar la mòda que faguèt Occitània al sègle XIXen.

Totes aquestes vestits se podràn trapar dins un musèu de la ciutat mondina, de faiçon estatica e en francés.

Dementre aqueste trabalh, al Principat de Catalonha, al musèu DE LA CIÈNCIA I DE LA TÈCNICA DE CATALUNYA se presenta totas las activitats qu'an permetut de pensar aquestes teissuts.

Lo musèu es de visitar e se podrà visitar en francés. Lo musèu serà utile per l'ensemble de la fotografia de las activitats economicas del Principat de Catalonha, se i remarcarà la proximitat de l'industria catalana ambe l'industria anglesa, del meteis sègle, quitament per las modernitats industrialas.

Es sempre espantant la version editoriala de la DDM. Aital avem pogut legir un document qu'èra encapsejat per doás bandièras :

Quora los jornalistas de la DDM son pas mai informats sobre las pensadas politicas regionalas, la pròva es imprimida, l'avem ambe la causida de la bandièra ; se podrà pas estonar qu'en Occitània lo debat siaguèsse estat «franco-français», dins un espaci geografis e politic europèu que se sona Occitània.

La bandièra prepausada es del temps de la primièra decentralizacion, quora los elegits èran espantats d'aver agut tant de poder de decidir en region. La regionalizacion se faguèt sense l'avejaire politic de las populacions [aquò se sona autonomia senon], sense lor educacion, veireml la consequéncia a las aprosmadas eleccions de 2010, e dins l'abstencion qu'amenaça.

La bandièra es estada modernizada, caldrà informar la redaccion de La Dépêche du Midi !

Zo ai pogut verificar al Conselh Regional de Miègdia-Pirinèus, aqueste maitin.

Donc, perqué s'estonar d'un debat «franco-francés» quora lo jornal unic pensa francés en Occitània ?

I a bigrament mestièr d'una escòla de sciéncias politicas a Tolosa, o d'una escòla de jornalisme [perdon en franchimand école de journalisme] que posquèsse explicar la diferéncia entre ciutadanetat e nacionalitat ; alara veirem arribat un debat OCCITAN per l'UNION EUROPÈA, e segur una melhora participacion.

Lo midi o grand sud tòca encara la pensada politica de la region ; aital lo multilinguisme es pas aplicat per recebre los clients toristas ; ai après dins las escòlas de comèrçe que cal melhor parlar la lenga dels clients per n'aver bons !

Mas aquesta pensada regionalista farà que lo document pels toristas en Region Midi-Pyrénées serà dins una sola lenga, la lenga de l'impèri franchimand e de la pensada unica, aquesta que pensa «franco-français» dins als carrièras politicas d'Occitània o dins la colomna de La Dépêche du Midi.

Es pietat que, aprèp 20 annadas d'Union Europèa, los foncionaris dels CR e los elegits aguèssen pas encara comprès aiçò !

De tot biais, ni la DDM, ni lo personal politic actual, es capable d'entendre una pedagogia per Occitània, pedagogia politica per Occitània. Aital País Nòstre se vòl l'agulhon per portar un messatge als elegits de totas las colors, roja nègra, carmen, rozada, iranja, verda, blu clara, marina, blu nègre.... País Nòstre se vòl una associacion ciutadana que parla de politica, que pensa Occitània dins l'Union Europèa, causa que deuriá èstre normala dins un paisatge politic que sap çò qu'Occitània vòl dire, e que l'auriá pogut adaptar a lors modèls politics (amb un pauc de volontat). Car Occitània es pas simplament un suplement d'anma !).

Occitània es pas simplament una linha o un suplement d'anma a una pensada franchimanda en Occitània, gaitatz sobre una afica :

Un jorn los elegits pensaràn europèu en Occitània, e donc dins mantunas lengas : francés, occitan, catalan, aragonés, basco, espanhòl, portugués, italian, alemand, rus, anglés, e neerlandés. Un jorn los elegits seràn normals !

Món Divers dona la lista dels elegits dels pòbles europeus minorizats...

Ièu me questioni, perqué lo costat ALE de l'aligança dels ecologistas -Les verts- franceses es jamai questionada a París ? De la meteissa manièra l'afar de las eleccions europèas en Goadelopa me sembla pron important per zo signalar dins un article bèl. La goadelopa es interessanta -a París- sonque quora manifestar per la via independentista ?

De la meteissa manièra lo vòt europèu en Corsega es pron significatiu per ameritar un article d'explicacion, ai vist cap article !

Pauc a pauc, recuolem ! E lo nacional-egemonisme francés avança.

L'autocensura es piège qu'aiçò, l'interdiccion :

L'an que ven faràn los tracs  de l'Ostal d'Occitània en occitan ...

L'an que ven faràn peticions per la visibilitat de l'occitan ...

L'an que ven ...

Quand òm es pas segur del messatge portat, lo francés s'impausarà. Es lo problèma d'Occitània, açí e ara dempuèi 65 annadas, al mens.

L'argument es simpla per impausar l'occitan : se cal far entendre. Mas soi pas segur que se fan comprendre ! De mai, i a, segur, possibilitat de presentar las causas dins las doás lengas.

Dempuèi qu'un integrista nacional-republicanista francés es arribat a la comuna, lo pas endarrièr es clar. Los avocats son pas gaire de fisença per aiçò.

Los avocats te van cercar idèas farlabicadas a París, coma per exemple crear una region "grand Sud-Ouest" (causa que servís a res qu'a apondre dins l'idèa parisenca que i a tròp de regions e alonhar aital la democràcia dels pòbles de França), puèi a las primièras aparicions politicas -coma la fada de Lorda dins un cauna, dins una cauna d'aeropòrt entre dos avions de l'Institut de Monde Arabe- se plegarà l'esquina e daissarà passar lo francés.

Ièu, me questiona : es que los Occitans e las Occitanas amerítan lor civilizacion ?

Quand òm es pas segur del messatge portat, convéncer los franchimands es perdre son temps...

Son las eleccions europèas, alara me cal anar votar ... mas per quí ? La question èra en filigrama sobre aqueste blòg dempuèi mai d'un mes. Ai pas capitat de causir. Soi tornar a ma pausicion ante : sabi pas per aquestas eleccions franchimandas per quí votar.

Ai ça que là fait lo torn :

1 / PNV-EAJ dins la region Sud-Ouest - lo vòt es escolhit per mantunes militants nacional-etnistas del PNO, billetin de telecargar sul net. Lo PNV-EAJ a fait aligança ambe lo MoDem per las eleccions legislativas passadas.
2 / NPA per la region Sud-Est (veire lo site de Ribombu) - lo vòt agrada als sindicalistas còrses e la Corsica Libera.
3 / Europe-Écologie ambe lo nacionalista còrse tresen de la lista Sud-Èst (legir l'entrevista Ribombu) - lo vòt agrada als ecologistas còrses, bascos, catalans, savosians, bretons, alsacians, guadelopeans, reunioneses, martinqueses, kanaks, guianeses, e a Corsega Libera.
4 / EuropeÉcologie de la lista Sud-Oèst ambe lo Partit Occitan - lo vòt agrada per mantunes militants "regionalistas" , a la redaccion basco e nacionalista d'Enbata a Baiona, e als sindicalistas bascos de ELA.
5 / MoDem ambe François Bayrou - lo vòt agrada als moderats de la socialdemocracia, podètz fintar l'entrevista de la segonda de la lista Sud-Ouest aquí sul ligam.
6 / Los vòts UMP-NC amerítan pas cap interès [veire perqué aquí lo bulletin de vòt comentat], lo vòt Front de Gauche es del meteis escantilh [Mélenchon, lo cap de lista Sud-Ouest a provat qu'èra contra tota politica per l'occitan], tot parier pel NPA, mantunes caps del NPA en Occitània se son declarats contra una politica per l'occitan dins las escòlas, dins la circonscripcion dicha del Sud-Ouest. De mai me cal apondre una fòto pel Front de Gauche, per mesurar las paradòxas, es una fòto simbolica ; Lo Front de Gauche es un tròç de la majoritat que govèrna Tisseo... Se tracha d'un òme de l'entrepresa veolia [contracte passat ambe l'anciana municipalitat UMP] qu'assaja de despegar una afica del Front de Gauche, una afica qu'assaja de prepausar una alternativa per salvar lo dich "service public" en fasent trabalhar una entrepresa privada :
7 / los vòts Debout la République e CPNT-Libertas son simpatics, tradicionalistas e conservadors, conservadors del meteis nivèl que l'UMP, mas mens ipocrites e bling bling, e segur melhor per l'occitanitat.
8 / lo vòt socialista a un interès minor, levat per la preséncia del candidat Éric Andrieu sonque en tresena pausicion (los autres dos primièrs an pas gaire interès per l'occitan, e páusan un problèma per un autre subjecte, veire aquí). Kader Arif, lo cap de lista, a provat qu'èra contra tota politica per l'occitan.
9 / lo vòt FN o satellites Martinez, ambe la crotz occitana [vist sobre la profession de fe], son vòts d'engana nacional-expansionistas, etnistas d'expansion. De refusar de tota fòrça.
10 / lo vòt "ecologistas independents" es una engana per l'occitan, la meteissa que per LO e lo NPA.

[sabi res per las regions occitanas de Lemosin e Auvernha]

Senon dins Tolosa, se faguèt una pichona campanha de sensibilizacion a l'etiquetatge en occitan :

Los dos absents son encausa de militants qu'an pas volgut veire aquel aficatge ciutadan en plaça, aficatge promocional per l'egalitat de las lengas, benlèu que son mens democratas que los autres ? Me dirètz que cal èstre grand democrata per donar un revengut suplementari a qualqu'un que n'a jà un de gròs. La republica bling bling es de botar pas dins las urnas. Mas coma sem gente, vos podem donar un argument de mai per pas votar per el (veire bilhet següent) :

N'i un qu'es en dobla presentacion sul bilhet aqueste, es perqué l'amerita : - sos militants an aficat sobre un luòc que caliá pas, donc an aficat dos còps sul panèus oficials, e - es pas un virulent per defendre l'emplec de l'occitan, ben al contrari. Dos còps castigat, li va plan !

De mai se sès pas encara convençut per anar votar, un subjecte que la premsa locala donarà pas :  tortura dels buòus en Occitània, las responsas dels candidats (picatz aquí o seguissètz sul blòg)¨

Per pensar (indispensable Enbata) :

Cal pas confondre la corrída, modèl espanholista de l'animacion borgesa, e las corsas landesas o camarguesas, acte prigond de paissièra d'una generacion a l'edat adulte e prigondament una causa occitana. Lo pacifisme de la cultura occitana pòt pas acceptar de matar un buòu en plaça publica pel plaser d'una borgesiá despistada, e sobretot lo plaser de las companhiás d'importacion de la bièra industriala.

Lo Parlament del Principat de Catalonha prepara una votacion contra la corrída e sas matanças, es un plaser de l'aver après.

E vos cal apondre quicòm de mai :

Se cal pausar la question de la constitucion d'aquesta lista, de tala maissanta qualitat... Quand París pensa un partit politic, o que zo pensa dempuèi Neuilly/Seine, vaquí la resulta : OBLIDEM !

Alara quand i farètz crompas d'alcòol e de tabac, o de gasolina, podrètz dire qu'ajudatz lo sistèma.

A la Val d'Aran, lo tabac es mens car, e lo social es melhor respectat... mas las rotas o vias de camin de fèrre son pas bonas !

Andòrra : lo fait d'aver lo catalan coma lenga oficiala, ajuda pas per èstre respectat socialament ...

Donc a Tolosa, quand vesem las veituras andorranas, las polidas e nòva veituras andorranas, sabem melhor de qué representan... A Tolosa, donc, podem ajudar los Andorrans, quand i aurà un progrès logistica per anar a Andòrra, quí pagarà ? Los patrons d'Andòrra ? O las talhas de la region Miègdia-Pirinèus o del Conselh General de l'Arièja ? O l'Estat francés ?

Lo setmanièr catalan, El Triangle, n'aviá fait un dorsier sancièr ; aqueste setmanièr es estat sortit de totes los quiòsques per aver gausat publicar -en catalan- la vertat sobre Andòrra.

Andòrra : lo problèma es pas fiscal, lo problèma es social.