Majoritariament los viticultors son d'òmes, 10.000 o 12.000 segon la sorga, majoritàriament los viticultors son al còr d'Occitània dempuèi tres sègles, dempuèi un sègle la monocultura de la vinha a destrusit lo Lengadòc... Car cal ben dire, tal lo monoteïsme lingüistic frnacés, la monocultura de la vinha es un vertadièr problèma per Occitània.

La monocultura es anti-agronomic. Lo païsan es destrusit per la monocultura autanplan que lo terrador que n'es lo supòrt ; e lo terrador es tanben la salvacion de la vinha, malgrat çò que l'inductrializacion vòl. Quand la produccion monocultura es un problèma per l'economia de la bòrda, lo cambiament cultural deven impossible,  la diversificacion agronomica es una salvacion pel païsan, la rason meteissa de l'especializacion, unica especializacion, mata lo païsan a pichonelon fuòc.

Anavi fargar una cronica sobre la manifestacion de Montpelhièr e las autras d'abans a la prima de 2008, anavi zo far per remembre de las autras manifestacions en Lengadòc, mai tanben dins los autres parçans d'Occitània en 1907 ... i a una mitologia de la manifestacion del pòble occitan.

Aquò se vei dins las fòtos causidas pels mèdias papièrs, que la bandièra occitana i es prezada per donar lo ton, lo ton istoric d'aquesta manifestacion; lo païsan, el, i veirà una causa identitària ; causa entenduda, clara siá.

Èri gentament del costat del viticultor quitament sonque viticultor, tal un jornalista de la premsa escrita. En solidaritat. Alara, estimava la color de la premsa tolsana, montpelhierana o parisenca, la premsa industriala, que s'i vei melhor las bandièras occitanas, que sobre La Marseillaise.

Aquelàas montanhas, que tan nautas son, m'empachan de veire, mas amors ont son ... Ara, me cal abaissar la montanhas ? Gaitem la premsa pel plaser de veire la manifestacion occitana passar, puèi.... devisarem d'un autre mòde.

Èri en solidaritat, per una ajuda d'urgéncia, malgrat la premsa que vòl manipular per èstre del costat del poder, tal la DM, que, benlèu malgrat èla, assaja de donar lo punt de vista dels poders franceses en plaça.

Puèi ai entendut un son -sense color- de Radio France (un "son sense color" de RF es un son sense lenga, car en francés, es jà una manièra de cambiar la realitat lingüiistica del país), sabi pas s'èra sus France Inter ou France Culture, o sus France Infos. Lo païsan manifestava e èra estat entrevistat : «vous comprenez on ne peux plus acheter notre Rond-Up», tala una finalitat o acabament  o esséncia del trabalh del viticultor. Se pòt pas pensar que lo jornalista de Bleu Herault qu'a enregistrat aiçò podiá pas saber totas las consequéncias d'aiçò ?

« vous comprenez on ne peux plus acheter notre Rond-Up »

Per l'agricultura productivista, Monsanto e Rond-Up, ajuda al productivisme, mai tanben a la destruccion de l'umanisme occitan en Lengadòc, malgrat la MSA qu'es susceptible guardar la sentat de la profession. E soi segur que se lo mercat èra pas tant una pression economica, lo païsan aqueste auriá una autra vision sobre lo Rond-Up... encara que pas totes ! Car totes son pas dins la pensada pel respècte de la «raça»* (*mot entendut aiçí tala la familha granda dels viticultors), nimai del terrador, encara mens del consomador.

Quand se difusa aquò, la volontat de sosten de la viticultura lengadociana es mens bona, mens bèla, mens utopica; e ara sabi pus que pensar del "jornalista" que difusa aquò, quina es sa rason ? Quina es la rason del païsan que parla aital ? Intelligent ? Tal lo BCP per l'industria quimica e dins la destruccion biologica del Ròse, lo Rond-Up es un produït Monsanto, per l'industrializacion de la vinha, es tanben una produït que destrusís la biologia al entorn dels païsans, biologia del terrador e de la «raça»* dels viticultors, escrivi quitament e segurament sa pròpria biologia malgrat totas las enquèstas oblidadas de la MSA....

Dementre que los païsans aquestes manifestávan contra la politica europèa decidada per dessarigar mantunes vinhals (ai pogut installar una fòto sobre aqueste blòg), per concentrar la produccion e fargar una mondializacion dels cèps en Lengadòc, la difusion d'aqueste son, se podrà dire malastrosa, es una decision que engatja fòrt lo difusaire, mas de quin costat ?

- del costat dels païsans qu'an decidit d'èstre productors agronomics dels vins occitans, per afortir lor decision d'èstre pas simplament la «raça»* de la monocultura de la vinha (causa qu'es dempuèi 1907), e viticultors responsables de la destinacion dels vins, donc de la/una sentat bona pels consomadors... Un païsan farà una produccion normala, e viurà suls camps sius, e donc son agronomia serà elonhada del productivisme e del mercat, mercat que, el, sap que l'escanarà un jorn. Es alara un viticultor fat, non ? Es un viticultor qu'estimi protegir en Lengadòc, un païsan qu'amerita bolegar la bandièra occitana dins una manifestacion.

- dels costats de la planificacion mondiala en Lengadòc, planificacion o industrializacion Monsanto, de la vinha, mondializacion acompanhada per una pensada fNsea de l'agricultura, contra l'agricultura FDSEA-CNJA-MODEF-Confederacion païsana ? Es un costat que fa páur per un conservatisme e un productivisme pièje que lo sovietisme o neoliberalisme que l'auriá escanat o l'escana uèi per poder crompa... de Rond-Up ! Que cal pensar d'aqueste païsan que de Rond-Up ne fan l'esséncia de la vida -o la mòrt a puchonèl fuòc- del viticultor ? Pas grand causa, li fauta de pensar, benlèu ? Serai pas d'aqueste costat. Sabi pas s'es normal que trigossèsse una bandièra occitana ?

Se manifesta en Lengadòc per la vinha, se podrà entendre se lo païsan es un viticultor, installat sobre un país monocultural (aiçò l'entendi gaire çaquelà); amai d'èstre un païsan, senon es de monocultura de la vinha es jà anti-umanisme, es anti-Occitan, malgrat totas las bandièras (e soi per las bandièras occitanas dins las manifestacions).

Païsan de Lengadòc : vos seguissem, mas pas dinca la mòrt programada per Monsanto !

-°-

-°-

França es a man de desaparéisser, quí a cridat : ORROR e damnacions académichiennes ?

Es lo setmanièr francés Sciences&Vie que dona la mapa aquesta; es la consequéncia de la demanda de naturalizacion de mantunas lengas mondialas sobre lo territòri etèrne de la França universalament republicana e laïca, veire gratuïta, an demandat al senhor auvernhat Hortefeux una naturalizacion e alara es lo sòl de França qu'a baissat de 3 mètres.

Sabem ara perqué lo Senat e l'Académie françAAAIse an agut páur...

Mantunas ciutadanas e mantunes ciutadans de lenga francesa son tanben pre-aucupadas/ats de la predominéncia del plurilingüisme en França en causa d'aquesta nòva immigracion causida, e de la pujada de las idèas alemandas en França, tal se faguèt abans la guèrra de 14/18. Ça díson aital que l'unitat nacionala francesa es en dangièr; las lengas son alara declamadas enemigas de la nacion, la santa, papala, etèrna e republicana nacion. Lo 18 de junh darrièr l'Académie françAAAIse ne donèt un «argumentari seriós e jove», en afortir que «l'inscripcion de las lengas dins la constituTion èra una tocada grèva a l'unitat nacionala francesa». Es pas de creire que la planeta sapiguèsse pas que «França es etèrna, mai viu que los Dius de tot escantilh». Se parla de laïcitat francesa, laïcitat republicana, fargada dempuèi 1793. Se parla de locutors teleguidats pels «etnistas alemands, els tot parier pron influenciats per l'imperialisme nòrd-american, per objectiu final, matar França.»

Per la pròva, Alain-Gerard Slama, editorialista de Le Bigaro e France Culture, assegura que «la reconeissença de las lengas regionalas dins la Constitucion seriá donar un bon dreit per las revendicacions extremistas e una pujada del repleg identitaris» (Le Bigaro 21/06/08).

Vesem que la baissa del nivèl de la Tèrra en França aurà tanben lo meteisse efècte. N'i que se páusan las questions s'es pas lo nivèl d'ignorança que puja en França e que fa baissar lo nivèl de la tèrra françAISe ?... Se lo nombre de lengas aumenta en França, la Tèrra baissa es fisicament normal. Quí gausariá escriure lo contrari seriá excomuniat directament al Panthéon !...

Un extremista suïssa a assegurat recentament, caliá ben èstre suïssa per se pausar questions politicas : La recenta defensa del francés unic pels escrivans oficials e los senators franceses esclarats universalament, aquesta defensa particularament nacionala, seriá una declamacion de guèrra per l'annexion de la Confédération Helvétique francofòna o la Belgica reiala e francofòne, o un retorn a l'Argèria francesa... Donc aqueste ciutadan planetari crida jà a l'ONU per far atudar la votz dels esclairats senadors e academichiens per aver declarat la guèrra als vesins francofònes, vist que la tèrra baissa e que l'espaci pels parisencs es a man de desaparéisser.

Ièu, me questioni se los amics del Sénat e de l'Académie aplegats van pas portat un planh contra Sciences&Vie per aver imprimit una mapa qu'explicava que França podiá desaparéisser, e quitament tanben una protesta es d'organizar per aver pensar que, coma podiá desaparéisser França, èra tanben benlèu apareguda dins l'istòria de la planeta, e donc vertadierament pas etèrna ! Of ! Quí gausa escriure aiçò risca las excomunicacions papala e del rei-president, non ? Tot aiçò amerita una sancion academica e senilhoriala, non ?

glop, glop, glop, glop ...

L'estiu es aquí, anirem a la platja ? Se la platja es pus al meteis endreit que l'an passat ? Se las frontièras naturalas francesas son pas al meteis endreit ? Se lo nacionalisme francés es pas etèrne ?

La question es pausada, quand un Senat (assemblèa de notables elegits indirectament) e una Académie française refúsan la diversitat lingüistica, la question es pausada...

Lo comunautarisme francés pòrta un nom, es un nacionalisme d'expansion linguistica francesa, un cinisme e un senilhisme sense equivalent sobre la planeta.

Coma es escrit dins lo bilhet seguissent, es ben un problèma politica, las lengas de França ; mas es un problèma politic dins la representacion elegida que los partits prepáusan, partis franceses. Aital ai recebut un comunicat d'una professora de letras de l'Universitat de Montpelhièr, una militanta del PCF que assegura sempre que lo PCF es sempre a costat dels occitanistas per defendre coma cal la lenga occitana. Aital ai legit una intervencion d'un parlamentari europèu vengut del Carcin, e que parlava pron ben occitan, ben segur, que mesclava tanben nacionalitat e ciutadanetat.

L'arribada d'aqueste comunicat lo 25 de junh a tanben segurament un istoric que me sembla important de saber... La question damora una pòrta dubèrta per l'informacion del godilhaire !

De tota manièra, se podrà JAMAI defendre normalament una lenga, tant que se mesclarà nacionalitat e ciutadanetat. Es lo cas concret del comunicat aqueste.

Donc li ai mandat aquesta letra.

Adiussiatz,
Va cáler explicar als comunistas e universitaris que i a una diferéncia entre : ciutadanetat e nacionalitat.
L'explicacion de l'oblit es segurament qu'ac vòlon pas entendre ! Lor caldrà explicar qu'entre 1789 e 1793, se debanèt un fum de causas revolucionàrias. Dempuèi 1793, es lo Directòri, los Bonapartismes, e la restauracion, puèi la republica coloniala del Jules Ferry que faguèron los concèptes; es pas una garantia de salubritat conceptuala, ni de democràcia, ni encora mens de republicans de bona triga... Ai notat aquesta data de 1793, perqué sembla èstre la data unica que fondèsse aquesta pensada nacional-comunista, en legir Alain Badiou.
L'explicacion d'aqueste oblit actual se podrà tanben donar sul rapòrt extrait qu'an ambe la pensada politica alemanda, la páur de l'ideologia alemanda sul tèma de la nacion [ndg: la páur que classificarai de chevènementista o mélenchonista].
Òr, aquesta explicacion de sciéncia politica vendrà pas de las pensadas politico-filosoficas alemandas, mas de las practicas politico-filosoficas britanicas, d'un parlament anglés que lo modèl es sempre estat lo modèl aquitan !
Lo sol comunautarisme conegut en França es ben lo que pensa per una sola lenga, es aqueste que la basa n'es lo nacionalisme d'expansion francesa.

---------

Me sembla que lo sol expansionisme francés a desvolopat sa pensada primièr en Lengadòc bais, una pensada que serà lèu etiquetada nacionalisme, puèi imperialista e ara colonialista; aquò frena pas l'idèa qu'aqueste nacionalisme traparà collaboradors/oras de tot escantilh ; tal la pròsa de Mèstre Jourdain (!) dins la teatre de Molière, lo PCF de l'Erault sembla far de nacionalisme d'expansion sense saber.

Lo nacionalisme d'expansion francesa farga un comunautarisme francés en donar una ierarquia a las lengas dins la region qu'assájan de governar.

E dementre los elegits occitans an mestièr de formacion en sciéncias politicas, los bascos an emplegat la politica lingüistica quebequesa per salvar lor lenga, e ara son los quebequeses que debuta una formacion en votacion per la sobeiranetat-associacion... Un utopia pels elegits occitans !

De sobeiranetat-associacion es benlèu çò que demándan los manifestants viticòles dins l'Erault, justament ! La rason : es simpalment que lo poder de decision collectiva tornèsse al país, en Occitània. Aqueste poder serà per renovelar los actes politics e far de tal biais que respondèsse als besonhs politics del moment, aqueste de la mondializacion e de l'eficacetat politica, enfin retrobada.

Lo Conselh Regional de Midi-Pyrénées votarà un vòt en favor de l'occitan a la vrespada de dijòus 26 de junh, ambe una iniciativa dels elegits del Partit Comunista, es una responsa a las votacions parisencas : escotatz aquí pendent una setmana, es un enregistrament Ràdio Occitània, Jean-Bernard e Cedric per l'entrevista e la tecnica.

I a tot escantilh d'elegits, mas i a sobretot los que son elegits per anar a París ... e sembla que l'atmosfèra parisenca ajuda pas per aver una bona representativitat electiva al Senat, o a l'Académie françAIse.

From Peirigòrd : lo senador que coneis pas sa region e quicòm sobre l'occitan :

Es ben clar los elegits parisencs sábon pas çò que se debana dins lor region occitana ; es un problèma grèu de sapiença democratica republicana; es ben clar que la democracia francesa es elonhada de la realitats occitanas, donc ?

Donc, ne cal cambiar !

Ambe aqueste document se pròva que l'Académie française es un actor politic en França, pas brica un actor lingüistic seriós ; tal coma dins Le Bigaro i vesem l'expression mediatica d'aquesta batalha contra las lengas de França ... Son actors del nacionalisme francés d'expansion. Son pas los sols actors d'aqueste escantilh, l'UNSA tanben en Roèrgue, vesètz la novèla enregistrada en febrièr darrièr:

Zo vesem, la repression contra las lengas es pas considerada pels franceses tal una engatjament politic, e çaquelà l'es, es de nacionalisme d'expansion, talas las installacions immobiliàrias al entorn de Jerusalèm.

Donc podem ben comprendre qu'un elegit alsacian aguèsse decidit de sonque parlar en alsacian pendent tres meses. Segur qu'i aurà un senador per parlar d'extremisme alsacian; e els, que son ? Dolçes pantaissaires ? Mas totes los senadors an degut trapa una autra plaça aprèp l'enquèsta lingüistica mediatizada que bailava 68 % dels ciutadans favorables a l'introduccion de las "langues régionales" dins la ConstituTion, lo pòble francés es mai democratic qu'aqueles del conservatisme academician.

Un espèr es çaquelà inscrit dins l'article publicat dins la DNA.

Région
Philippe Richert, vice-président du Sénat (ex.Président du Conseil Général du Bas-Rhin)
Il y a une semaine (Chuchotements du 16/6), Philippe Richert était persuadé que l'amendement sur « les langues régionales, patrimoine de la France » adopté par les députés passerait au Sénat. Patatras, les sénateurs l'ont supprimé (DNA d'hier).
QUE S'EST-IL PASSÉ EXACTEMENT ? Il y a eu une offensive orchestrée qui a visé avant tout le groupe UMP. Hélène Carrère d'Encausse, secrétaire perpétuel de l'Académie française, ainsi que des inspecteurs généraux de l'Éducation nationale sont venus au Sénat pour faire du lobbying anti-amendement. Tous les sénateurs alsaciens (de l'UMP et du PS) ont voté en bloc contre sa suppression, mais dans les autres régions personne ne s'est mobilisé, même pas les centristes bretons. Les UMP mosellans non plus !
VOUS PARLEZ DE MAJORITÉ COMPOSITE CONTRE LES LANGUES RÉGIONALES... Oui, une majorité composée de tous les tenants de la laïcité extrême, à l'UMP mais aussi chez les radicaux de gauche, les communistes et les socialistes où une minorité virulente était à l'action. Ils ont fait jouer les réseaux. Les craintes qu'inspirent les langues régionales sont complètement stupides.
C'EST DÉFINITIVEMENT FICHU ALORS ? Moi-même, au départ, je considérais que les langues régionales avaient moins leur place dans la Constitution elle-même que dans son préambule. Il y aura encore plusieurs débats, en deuxième lecture et en commission mixte paritaire. Nous allons continuer à nous battre. DNA du Lun 23 juin 2008

Dementre que parlem d'aiçò la diplomàcia francesa se passeja en Israël, e daissa darrièr èla una ironia redaccionala.

Cal entendre tanben la situacion, la nocion de ciutadanetat israëliana èra -o es- supausada èstre ambe lo modèl francés, Zo sabem, es lo modèl de la repression nacional-expansionista-ciutadana, contra las lengas en França, contra un pòble palestinian en Israël ; quí zo podrà encara negar ? Quí podrà negar qu'i a pas repression contra los pòbles occitan, basco, catalan, còrse, alsacian, neerlandés, etc. dins l'Estat francés ? I a reala repression per frenar l'obtencion d'institucions democraticas en regions sotmetudas a l'empèri francés e l'obtencion de règlas juridicas democraticas -egalitàrias- per las lengas.

Las conclusions sobre Vichei, me sembla tanben las meteissas qu'un Alain Badiou, mas generalizadas, zo podiá escriure dins lo seu darrièr libre, e que comentavi dins unas precedentas cronicas (picatz aquí).

Unas intervencions son actualament dins totes los mèdias franceses, sembla que l'afar junt de la vièlha Académie française e del senilh Sénat aguèsse près una dimension jamai esperada, en favor de las lengas de França ; aquí avem una entrevista dins lo conservador Telerama. Sobre lo site de Telerama, vos aconselhi d'i daissar unes comentaris ! 

-°-

Se debana en Bretanha :

an signat per las lengas de França

dins la ConstituTion de França

-°-

Umor occitan en Nauta Provença :

Es pas sovent que se nòta un bon article sobre l'occitan dins lo jornal de Tolosa, uèi es lo cas !

Notatz aqueste article .... Calandreta Pàmias es de sosténer, tal coma a Rodés, Tolosa, Pessac, Castras, Carcassona, Besièrs, etc... Totas aquestas escòlas ensènhan l'occitan per immersion lingüistica, causa que mantunes sindicats nacional-expansionistas franceses an pas encara comprès, sindicats de professors ! La maucompreneson aquesta se podrà pas dire qu'es pas nacionalista !! Es puslèu agressiva contra l'occitan e l'eficacetat de l'apreneson lingüistica en Calandreta.

Calandreta es una escòla qu'ensenha dins la lenga del pòble, laïcos = çò del pòble, en grèc ; es donc una escòla VERTADIERAMENT laïca, per opausicion a las escòlas qu'ensènhan sonque dins la lenga de l'Estat centralista francés, Estat de la matança lingüistica organizada, que lo modèl es la «dubertura» dels Senilhs Senadors e dels vielhàs academicians : tot un modèl que lo franquisme aviá pron ben assimilat.

Se los parents de Calandreta son espantats per l'afar dels Sendors Senilhs, cal ben dire que, per ma fe o puslèu avejaire politic laïc, lo del godilhaire, es pas ges estonat ! Trapa pron normal qu'una institucion nacionalista d'expansion vòlgue contunhar l'expansion sense cap problèma, vist qu'a foncionat fins ara, foncionat sense gaire de problèmas, e sobretot que, malgrat çò de las criticas contra la Turquia, França es jamai estada castigada al nivèl europèu sus aqueste tèma.

E çaquelà, las fautas máncan pas : sindicats UNSA dels professors, comunas ultra-nacionalistas, academicians retrogrades, administracion reglada per la destruccion lingüistica, elegits nacional-ethnista franceses sense oposicion en favor de l'occitan, abséncia de servici public de televisions e ràdios, abséncia de filiara per adultes, e pels estudiants, fauta de signaletica, glorificacion de la destruccion lingüistica ambe un nom d'escòla Jules Ferry, etc....

La compreneson es per me, totala, França es pas un modèl, mas pas brica !

Lo debat de France Culture pausèt una question e engatjèt unas convidacions ; de qué ne cal pensar? Primièr, cal las «langues de France» dins la ConstituTion car la lenga francesa i es escrita ! Es l'aplicacion del dreit d'egalitat prezat per la République sobre totes los lindals de las comunas de França.

Émission du lundi 23 juin 2008
Les langues régionales doivent-elles s’inscrire dans la Constitution ?

Le 22 mai, l’Assemblée nationale a introduit la reconnaissance des langues régionales dans le projet de réforme de la Constitution. Le 18 juin, le Sénat a supprimé cet article à une large majorité. Entre temps l’Académie française a fait savoir officiellement qu’elle estimait que les députés avaient voté un texte «dont les conséquences portaient atteinte à l’identité nationale». Et elle a demandé son retrait estimant que qu’il « n’avait pas sa place dans la Constitution».

Pourtant l’ajout avait été bien prudent, et chaque mot pesé : le terme de «reconnaissance» des langues régionales, par exemple avait été soigneusement évité. Selon le président de la commission des lois à l'Assemblée, Jean-Luc Warsmann, qui a déposé l'amendement, ce dernier ne créait pas de droits nouveaux : il n'autoriserait pas les citoyens à «exiger la traduction des documents administratifs» ; les langues régionales restaient donc d'usage privé.

Mais les académiciens et les sénateurs mènent en vérité un autre combat : derrière cet article, se cache la ratification de la Charte sur les langues régionales et minoritaires, ratification à laquelle s’était opposé le Conseil constitutionnel en 1999. Selon l’interprétation des Sages, son contenu portait atteinte à l'indivisibilité de la République et à l'égalité devant la loi, car il conférait des droits spécifiques à des groupes de locuteurs.

Dans ce contexte, la modification de l’article 1 de notre Constitution est assimilée à un préalable qui augure d’une future ratification. Nous voilà revenu une dizaine d’années en arrière. A ce détail près que nos députés ont voté, cette fois, comme un seul homme pour l’inscription des langues régionales – ce qui est relativement surprenant : ne nous avait-on pas dit que seul le français était capable de dire la République et ses valeurs, et que lui seul méritait de figurer dans la Constitution ?

Alors, quel sens donner à ce retournement ? Est-ce un appel du pied aux mouvements régionalistes ? une façon de mettre en sourdine notre jacobinisme mal vu de nos voisins quand la France va prendre la présidence de l’Union européenne ?

Les invités :

Françoise Morvan.  Ecrivain

Yvonne Bollmann.  Germaniste

Didier Bérhault.  Secrétaire du Comité Diwan Paris

Jean Haritschelhar.  Agrégé d'Espagnol
Professeur émérite de l'université de Bordeaux III
Ancien Président d'Académie de la langue basque

Lo problèma dels jornalistas es que devon èstre dins l'actualitat ; òr per aqueste debat l'istòria mana e sobretot l'istòria de la repression lingüistica francesa e aiçò las dònas del debat son estadas las mai avuglas d'aquesta istòria ; son dònas bigrament franchimandas, bòrnhas istoricas.

Jules Ferry impausèt l'escola, mas pas perqué l'alfabetizacion permetèsse a las populacions de melhor practicar lors lengas [12 sul continent europèu], mas per permetre a la ierarquia de l'armada francesa de se far comprendre per l'aprosmada guèrra ; las memòrias frencesas pensávan a la darrièra batalha perduda, aquela de Sedan fàcia als alemands. Jules Ferry foguèt atanben un dels grands actors del colonialisme francés ; recordem-nos que Jules Ferry, lo paire de l’escòla « laïca » en França, aviá declarat en 1885 : «Messieurs, il faut parler plus haut et plus vrai ! Il faut dire ouvertement qu’en effet, les races supérieures ont un droit vis-à-vis des races inférieures… Je répète qu’il y a pour les races supérieures un droit, parce qu’il y a un devoir pour elles. Elles ont le devoir de civiliser les races inférieurs …». Puèi gausarai plaçar totas las paraulas racistas sul tèma, paraulas sortidas de la boca dels franceses ; es que lo franceses son pas d'un nacionalisme especial, un etnisme d'expansion, aplicat de vertat, pas imaginària l'expansion, Dònas franchimandas !! Zo suportem dempuèi 800 annadas en Occitània.

I A BEN AGUT REPRESSION LINGÜISTICA FRANCESA, zo cal plan remembrar.

E aquesta nacionalisme d'expansion s'es despertat per dintrar dins la ConstituTion una frasa qu'impausa lo francés a la republica; èra universala, es devenguda etnica en 1992, SONQUE, per oficialament « contrar l'anglofilia e la manipulacion de Brussèla » ; èra pas un repleg sus se, aiçò ? Segurament un esperit de dubertura academica ? Èra lo temps del nacionalisme de l'esquèrra francesa, quand François Mitterrand èra puslèu lo costat «pétain» que lo costat «France plurielle» ! Lo costat «pétain» criticat per Alain Badiou contra Sarkozy, dins lo seu darrièr libre. Es lo sampitèrne constat : França es un «pétainisme» a l'imatge de la descripcion d'Alain Badiou, e aiçò son pas los «extremistas regionalistas» qu'o díson : Dònas Françoise Morvan e Yvonne Bollmann !!! Es un nacional-comunista... Aquestes «extremistas regionalisats» son mens dangieroses que los Mélenchon, Giscard, Charasse, Baylet, Chevènement, Le Pen e Myard aplegats !

Lo Ducat d'Aquitània a viscut pendent 400 annadas en bilingüisme (gascon e latin), abans l'arribada dels franceses en 1453, en 1470 lo poder reial impausèt una sola lenga, una sola, la del rei franchimand ; lo projècte francés es la destuccion de las lengas, lo projècte dels «extremistas regionalistas» son dins l'istòria d'aquestas entitats que França destrusiguèt l'esséncia democratica, la basa d'aquesta França es pas brica pel respècte dels pòbles, perqué senon existariá pas pus. Es normal donc que lo Sénat e l'Académie Française aguèssen votat dins lo meteis sens istoric de destruccion de las lengas; Didier Bérhault expliquèt lo sosten d'un partit nacionalista breton per aquesta votacion. Car, malgrat çò que se pòt pantaissar la populacion donèsca d'aqueste debat franceculturesc, França es un projècte anti-umanista, e la Révolution française a res cambiat a las causas car lo respècte dels pòbles a durat sonque de 1789 dinca 1793 ! Es estat sonque UNA Fèsta de la Federacion, lo primièr 14 de julhet de 1790, pauc de tempses abans èran estats redigits unes Dreits de l'Òme en lenga occitana e dins d'autras lengas de l'Estat continental europèu.

Donc, la question reala èra : e i a una ierarquia entre las lengas per que la ConstituTion oblidèsse las autras lengas ?

Fallait-il le français dans la Constitution ?

Es que caliá lo francés dins la ConstituTion ?

Ierarquia en umanisme vòl dire qué ? Es una etnia superiora a una autra ! (Es la practica francesa de cada jorn). Una lenga superiora a las autras, ont es l'egalitat republicana ? Ont es la fraternitat ? Ont es la libertat lingüistica, quand l'administracion impausa SA lenga al pòble ? Es que l'administracion d'una republica es pas al servici del pòble, e non lo contrari ; se es lo contrari de qu'es aquesta administracion ? Senon una administracion colonialista.

Lo comunicat de l'Institut d'Estudis Occitans èra ben clar, non ? Perqué es jamai convidat ?

La ratificacion de la Carta Europenca es vertadierament pas lo sol problèma francés en Euròpa ; es puslèu marginal.

Quand se parla de la França se pensa simplament als frens contra las regions que vòlon trabalhar ambe los vesins regionals d'autres Estats ; alara dins aqueste encastre s'oblida que las lengas de França son unes ligams essencials ; es per aiçò que França vòl pas de las lengas ; vòl imposar una traduccion a l'anglés, mantunas elitas en sciéncias politicas ne faguèran la pròva quand an sortit un site « massviolence » per dire que lo poder es contra los pòble (?) ; una causida lingüistica francesa agrada a la ierarquia politica francesa, perqué la causida anglesa es clara. Totas las lengas de França son un pont per la comunicacion entre las tèrras continentala europenca. Quand se veirà las lengas, non pas coma unas «langues régionales», mas coma lenga dubèrta -lingüisticament- contrariament al francés ; lo francés es devengut una lenga de barradura lingüistica, en rason de sa ligason ambe lo projècte politic de nacionalisme d'expansion. La França es un projècte de guèrras ambe totes los vesins aprosmats ; e aiçò, Dònas del debat, es pas pantais, es la realitat istorica e tanben presenta ; que devem pensar d'un Estat que a portat la guèrra pertot en Euròpa ? Per impausar la vision politica d'una pichonèla populacion anti-democratica, republicana o reiala.

Quand se causís un breton e un basco, causa que nega pas la qualitat o l'extrèma qualitat de lor responsa, se pausa lo problèma francés per las lengas dins un recanton «région», alara qu'es pas realament lo problèma ; lo problèma francés es la dimension occitana ; l'afar es estada abodada per las anti-germanistas, la règla francesa de dividir per regnar es estata designada pendent lo debat dins una frasa furtiva e leugièra e cap relevada pels productor del programa, es l'ignorança francesa per rapòrt a l'occitan. Lo Provençal es ben de Lenga d'Òc segon Dante quand el faguèt la classificacion romantica ; uèi se parla d'òbra lingüistica, de trabalh lingüistic universitari ; e se podrà pas fargar de separatisme sobre l'esquina dels locutors reals de la lenga occitana en Provença, los provençalistas que defendon la separacion son pas los que párlan la lenga, escrívon ben en francés, aiçò sí ; donc, es ben clar que las interlocutriças al debat avián un avejaire de replegament lingüistic fòrt e franchimand. Es pas aital que lo francés serà salvat al nivèl internacional.

Lo projècte lingüistic francés es dangierós pels occitans e per las occitanas, ambe l'Union Europèa debutem de veire la realitat politica francesa, es pas simplament una question de fòrça armada ; es tanben una pensada de destruccion de l'umanisme, portat sempre pels locutors de las lengas de França.

Quand se parla de «France une et indivisible» pòdi pas frenar la comparason ambe lo franquisme, non productor de France Culture, se pòt pas e se dèu pas per saber la realitat de l'Euròpa de la guèrra fargada pels franceses (ex: 1808/1814); als temps de l'abséncia dels «nacionalisme» èra pas una democràcia a Madrid ; Guernika, Barcelona, Girona, n'an patit abans Dresden, Dunkirk, Saint-Malò, etc. an partit d'aquesta volontat de guèrra per impausar als pòbles. Ailà dins la boca del Caudillo se sharrava d'una Espanha una y indivisibla ! Es un concepte que lo bonapartisme francés a importat a Madrid, pendent la guèrra dels franceses en Catalonha; dempuèi i a problèmas en Ispània !! Lo modèl franquista èra l'extrèma expression del modèl bonapartista francés.

Abans d'acusar los «extrèmas regionalistas» de causòtas fantasmadas, valdriá als las dònas del debat de se gaitar dins un miralh, veirián un nacionalisme d'extrèma : lo lor !

Quand la politica canadenca èra d'impausar l'anglés al Quebèc, per astrada mantunes franceses se son despertat per defendre lo francés, es vertat que la parlávan ; mas los plans angleses son jamai estat de destrusir totalament unas lengas, jamai.

Lo projècte francés èra ben las destruccion lingüistic, per salvar las lengas caldrà mai de moneda que per fargar una politica lingüistica quand las lengas son encara emplegadas. Es vertat que la fòrça politica es importanta per desliurar los pòbles dels frens lingüistics installat dins los ments de las ciutadanas e dels ciutadans. La normalitat es la mondiala, la diversitat mondiala, es pas la solucion francesa.

Per fin, ambe aquestas estupiditats de las dònas del debat, cal apondre qu'aital, l'enveja d'independentismes se rendrà mai fòrt. Los bretons an rason.

PS : se legissètz aqueste messatge mantunas setmanas aprèp la fin de junh de 2008, podrètz me demandar lo debat en linha, l'ai a posita.

L'Universitat Catalana d'Estiu es un moment importantíssim pel catalanisme. Aquesta annada es la quarantena UCE, causa que sembla sancierament desconeguda dels mèdias al nòrd de las Albères, mèdias occitans e franceses.

L'an passat quand soi estat veire l'Universitat d'ATTAC a Tolosa, pas un participant e intervenent èran informat de la seuna existéncia. L'Universitat Catalana d'Estiu a pas cap comparason possible ambe las proposicions occitanas, nimai mantunas francesas ! (quitament l'Académie française es pas capabla d'organizar un tal eveniment ...)

E çaquelà es un eveniment per rason del seu contengut, d'una granda actualitat e diversitat, tot en estant francament humanista e universal. Es un eveniment per la lenga catalana, per las preséncias o los encontres que s'i pòdon far.

Ai notat un jorn especial, notat sul carnet de promocion, jorn que concernirà los blogaires, e benlèu tanben los lectors.

A Rodés los mèdias franceses son absents, perqué ?

A Rodés lo ministèri de la cultura parisenca es absent perqué ?

A Rodés l'Union Europèa es absenta perqué ?

A Rodés l'UNESCO participa pas al reviscòl d'una lenga amenaçada, perqué ?

A Rodés la fondacion Chirac pas mai, perqué ?

Mas d'autres i son, l'occitan es pas una lenga regionala, non, pas brica !

ESTIVADA 2008 : i cal anar !

Lo messatge serà clar pel Sénat e per l'Académie française.

[68 % ! Cal far melhor ... ENDABANS OCCITANS ! ]

E la batalha es pas acabada ... legissètz lo breton Marc Le Fur.

From: Jaume Corbera <>
Date: Thu, 19 Jun 2008 18:27:36 +0200
To: <contact@academie-francaise.fr>
Conversation: Langues
Subject: Langues

Messieurs et Mesdames les Académiciens,

Que penseriez-vous si le Gouvernement du Canada décidait proclamer l’anglais la seule langue officielle de l’état et interdire le français de l’usage publique? C’est sûr que vous dénonceriez cette action comme un attentat aux droits des francophones et un arbitraire contre une langue qui doît jouir des mêmes privilèges que les autres langues... Parce que toutes les langues ont la même dignité, ou non? Si vous êtes contre la suprématie de l’anglais sur le français, pourquoi prônez-vous la suprématie du français sur le catalan, l’occitan, le breton et les autres langues de France? Pourquoi êtes-vous contre la reconnaissance des langues dites “régionales” comme patrimoine de France? Vous, des hommes et des femmes de lettres, qui savez bien le valeur de la langue, comment pouvez-vous vous opposer à la sauvegarde des langues de France? Qu’est ce que vous voulez? La disparition de ces langues et de la culture qu’elles représentent? Êtes-vous des linguicides ? Vous êtes probablement contre l’imposition du chinois au Tibet, comme tous les Français, mais vous soutenez l’imposition du français en Occitanie, en Bretagne, en Catalogne Nord... On appelle ça hypocrisie, cynisme ou, peut-être, schizophrénie ? Toutes les langues du monde sont patrimoine de l’humanité et c’est le devoir des institutions publiques d’agir pour les protéger, comme on protège les espèces animales ou végétales en danger... Vous, Messieurs et Mesdames les Académiciens, réprésentez l’époque obscure de l’absolutisme, avant la déclaration des droits de l’homme, l’époque des privilèges d’une classe sur les autres, d’une langue sur les autres... Vous êtes bien sûr d’accord avec ces anciennes affiches qui avertissaient “il est interdit de parler patois et cracher par terre”. Imaginez-vous au Québec des panneaux avec “il est interdit de parler français et cracher par terre”? Messieurs, Mesdames, n’agitez plus le fantôme du danger de l’unité nationale, ça fait rire! Ne veuillez pas pour les autres ce que vous ne voulez pas pour vous! Faites une action de dignité et réclamez pour les langues régionales de France l’égalité, la liberté et la fraternité qui sont la devise de la République !

Jaume Corbera Pou
Departament de Filologia Catalana i Lingüística General
Universitat de les Illes Balears

Naboleon Ier anirà en Éireann en julhet, fasètz-li una bona arcuelhença, mercés.

Sarko will go in Éireann on july, give him a good welcome, thanks.

We need an other deal for EU, coming from peoples of Europe.

Avem mestièr d'una novèla prepausicion per l'UE, venent dels pòbles d'Euròpa.

Revista de premsaS, lo punt de vista del YES : Europe 1, Les Échos,  BBC.co.uk, ueobserver.com, France Culture, La Tribune, Libération, France Info, La Dépêche, lo punt de vista del NO! : La Marseillaise, Gara.net, L'Humanite, LGS, Libertas.org, sayno.ie, Ràdio País.

-°-

Netejament lingüistic a l'antena de Radio France en Vauclusa, Provença.

E segon France Culture, al jornal de miègjorn-trenta, pel "jornalista" Hubert Huertas, aiçò es un «problème de trottoir» qu'a pas de dintrar dins la Constitucion ; es se demandar se la lenga francesa, èra, èla, pas un problèma de trapador, per èstre dintrada dins la ConstituTion en 1992, sense que France Culture demandèsse quicòm per las lengas de França, aqueste « problèma de trepador » pels parisencs imperialistas e jornalistas de RF e de la RF...

En 1992, donc, es un parlament francés a majoritat socialista per l'Assemblèa Nacionala, presidida per Laurent Fabius, qu'an votat l'article 2, « la langue de la République est le français » ; segur,  deviá èstre un problèma de trepadors a Maastricht qu'a motivat l'afar (!), afar que las lengas de França supòrtan dempuèi. Donc, se comprenem plan France Culture, un article de la constitucion republicana amerita pas un sol article sobre las lengas, quitament las lengas de trepadors parisencs, donc ?

Donc segon un cronicaire del jornal de miègjorn-trenta sobre l'antena de France KUL., cal suprimir l'article 2, non ? O ai mal comprès ...

-°-

-°-

-°-

Mantunes jorns abans ai recebut aqueste comunicat e uèi l'ai ajustat ambe una fòto del Parlament d'Estrasborg :

Aprèp aiçò escriurai sobre la republica dels blògues que contunha a Tolosa ... Avètz d'autras questions qu'aquestas ; es lo moment de las pausar a "add a comment" en fin de messatge.

-°-

Se debana a París ... mas i cal anar. La finança a bastit l'Estat francés, que ara se desperta ambe lo problèma de la finança mondializada e encontrolabla... Es encara temps ? Lo seminari i respondrà. La darrièra sesilha d'estiu d'ATTAC se debanèt a Tolosa, ne faguèri un resson sus aqueste blòg, per mantunes bilhets, que se podràn trapar dins lo arquius. Èra en setembre 2007.

Abans de debutar la legida d'aqueste bilhet, un percorregut diferent per vos adaptar a la semantica francesa : ligam picatz aquí. Se i parla de la République des Lettres. 

Es important de notar que ActuLitté a fait un article pron ben pensat, tot parier que lo del jornal londonian The Guardian, coma qué, d'unes franceses pòdon pensar normalament.

Lo problèma es ben pausat, entre Òc e Òïl es vertat que los franceses an sempre un gròs problèma ! Per aver en linha l'article, picatz dessús.

Presentacion de l'assag de la resolucion de l'ONU sul tèma dels Dreits Lingüistics.

CIEMEN, associat ambe l'International PEN, Linguamón e EBLUL, faràn la presentacion publica de l'assag de resolucion a Ginèbra.
L'enjòc es de persuadir lo Conselh dels Dreits Umans de las Nacions Unidas d'establir especificament Dreits Lingüistics.
I aurà mantunes ciutadans europèus presents: Aureli Argemí, Josep M. Terricabras, Antoni Mir e Neasa Ní Chinnéide.

L'annada 2008, declarada l'Annada Internacionala de las Lengas per las Nacions Unidas, deurián veire los dreits lingüistics admetuts dedins lo Conselh dels Dreits Umans de las Nacions Unidas. Un grope de catalans e de las organizacions internacionalas son a trabalhar per passar de la possibilitat a la realitat. Aqueste Dimècres 18 de junh serà presentat publicament aquestas prepausicions al sièti de las Nacions Unidas a Ginèbra, dins la Confederacion Helvetica.

Organizat per l'EBLUL (European Bureau for Lesser-Used Languages) a ambe l'ajuda del CIEMEN (International Escarré Centre for Ethnic Minorities and Nations), l'International PEN e Linguamón-Casa de les Llengües, e co-manejat per las Ambaissadas d'Armènia e de Bolívia, la presentacion de dimècres se debanarà en parallèl ambe la session del Conselh dels Dreits Umans e assajarà de portar alprèp dels ambaissadors del Conselh la necessitat per las N.U. de donar dels Dreits Lingüistics ambe una especiala proteccion. La primièra resolucion serà presentada, ambe los ambaissadors que se podràn accordar e presentar a l'aprosmada session del Conselh dels Dreits Umans en setembre.

Dempuèi 1996, quand 61 ONG, 41 centre International PEN e 40 especialistas d'en pertot al monde aprovèran los Dreits Lingüistics Universal [Universal Declaration of Linguistic Rights - UDLR] a Barcelona, l'afar èra per la defensa de la diversitat lingüistica, aquò se signèt per un centenars d'organizacions e d'institucions publicas pertot al monde. Las organizacions darrièr l'UDLR adara vòlon partir d'aqueste esperit de la Declaracion e anar cap mai amont e convéncer las N.U. de reconéisser los dreits lingüistics tals un element vital dels dreits umans.

Pendent la presentacion de Dimècres, titolat Dreits Lingüistics valorizats tals Dreits Umans, Josep M. Terricabras (International PEN) farà una intervencion sobre las particularitats dels dreits lingüistics dedins la categoria dels dreits culturals, e los besonhs per lor donar una especifica proteccion. Antoni Mir (Linguamón) donarà un punt de vista sobre los actuals estatuts de las lengas al 21en sègle. Neasa Ní Chinnéide (EBLUL) parlarà de las politicas europèas qu'ajúdan la diversitat lingüistica. Per clavar, Aureli Argemí (CIEMEN) sotlinharà los progrèsses dedins los dreits lingüistics dempuèi l'UDLR, abans de presentar lo tèxte de l'assag de resolucion pel Conselh dels Dreits Umans.

Locutors:
Aureli Argemí, President of CIEMEN
Josep M. Terricabras, of Catalan PEN
Antoni Mir, Director of Linguamón
Neasa Ní Chinnéide, President of EBLUL

Moment: Dimècres 18 de Junh de 2008, 2pm - 4pm
Luòc: Palatz de las Nations, Palais des Nations, Aula XXIV, Ginèbra, Geneva, Confederacion Helvetica.

Dementre se parlava d'aiçò a Ginèbra, la vergonha s'installava al Parlament Europèu, es aiçò qu'esplica lo director de Vilaweb dins un editorial pron ben sentit. Vilaweb.cat es de legir.

Puèi vaquí lo rendut-compte de la visita a Ginèbra : se i parla d'ecologia de las lengas... una causa pron desconeguda a l'Académie, tristes vièlhs!

-°-

Per l'agendà vòstre, acabi de recebre una afica majoritariament en occitan .... es pas sovent ! Bon : per la data caldrà gaitar un agendà francés, ièu personalament sabi pas quand es la "hèsta de la musica'08" ...

Français d'abord

ou

langue française d'abord !

De qué vos remembre aiçò ?

Aquesta magnifica lenga, que es parlada per un pòble que viu sobre un pichon tròç d'aquesta planeta s'es dotada d'instruments (Acadèmia Francesa per exemple) que destrusísson los instruments lingüistics e de comunicacion d'autres pòbles.

Del colonialisme al XIXième sègle als exterminacions nazis, o dels massacres de Setif, de Madagascar, o de l'usança dels produïts quimics contra los pòbles del Vietman [Orange èra son nom pel futur pesticidi], la logica es la meteissa. Persistís en França de s'exprimir dins la Constitution, es la sason dels bigaròs dins la premsa parisenca armada pel bonapartisme.

Es lo sistèma francés dels rei-presidents qu'impáusan lor lenga per fin que los lors eiritatges armats posquèssen tal en 1914, batre melhor los autres pòbles (Sedan es encara dins las memòrias del tempses del colonialista,  Jules Ferry ! Encara vist sobre mantunes lindals d'escòlas publicas en França), pòble que envadirián lo sant territòri, un & indivisible, tal qu'o podiá tanben dire l'exterminador Frederico Franco e sa propaganda ... Se las lengas parladas en França son pas francesas, e mas parladas per la populacion, que cal far de la populacion, quand la Constitution républicaine valoriza lo sol francés ? L'exterminacion ? L'error republicana es venguda dels socialistas en junh 1992, Laurent Fabius èra lo president de l'Assemblée Nationale quand an prepausat l'article que sabem, aquel que pòrta lo numèro 2 de la Constitution française, la consequéncia es aquesta absurditat constitucionala francesa, de uèi e de la fin del sègle XXen e de la debuta del sègle XXIen.

La logica de la páur es dividir per destrusir ? Es far páur als ciutadans per impausar sa vision vièlha de la nacionalitat ; es vertat que dividir pòt far páur ; es una idèa etnista de la nacion, devath lo pretèxte qu'un pòble que parla una lenga amerita un Estat [quand al poder i a franceses, se podrà comprendre !], e donc un dreit de vòt europèu, alara qu'avem un Carta Europèa de las Lengas qu'espèra la votacion per França per resoldre aqueste problèma francés de vision etnista de la politica o de l'estructura politica d'un Estat - lo Ducat d'Aquitània a viscut 400 annadas ambe doás lengas : latin e gascon entre 950 e 1470... siá mai long que los tempses de la Republica en França ! La páur es un dels elements que farga lo projècte Sarkozy segon Alain Badiou dins "Circonstance, 4" ; Nicolas Sarkozy es nacionalista d'expansion ; Aquí es lo projècte lingüistic de l'Acadèmia francesa, dempuèi l'empont de l'ignorança academica franchimanda, l'ignorança es tala que farga una semantica de la páur contra las lengas, donc contra un instrument d'umanitat, de l'expression d'umanismes ; « De Quoi Sarkozy est le nom ? » ... « De quoi l'Académie Française est le nom ? », « De quoi la France est le nom ? » ; la responsa d'Alain Badiou, pron ben bastida e de legir, es una responsa generica e conceptuala ; aquesta responsa la completarai per la França : pétainisme... aqueste pétainisme es d'un gènre especial, lingüicidari, es un nacionalisme d'expansion : matar unes instruments umanistas, unes sistèmas ecosociolingüisticas, per sobre l'esquina dels pòbles dominats (expansion territoriala e mentala).

Avem sempre agut "La Reaccion" per protegir los sistèmas dels rei-presidents, anavi escriure qu'es natural ; l'Académie franchimanda es estada creada per los qu'an espandit França dinca las confinhas que se i parlava pas la lenga del sant monarc, dels barbars francs. "La Reaccion" es un actitud francesa de replegament sus se e al meteis temps la volontat de servar lo Mythe National francés sancièr tal que la nacionalizacion del territòri es lo projècte politic reial e republican que data del XIIIen sègle, zo prenon sempre en referéncia ambe l'Édit de Villers-Cotterêt.

De fait, soi democrata, e ai pas cap volontat de l'ipoteca nacional-comunista valorizada per Alain Badiou, nimai de marcar sobre l'Arc de Triomphe d'autres noms que los que faguèron l'empèri francés, e las guèrras sangnosas sobre totes los continents, del seu colonialisme, ni de metre al Panthéon, tal que Claude Ribbe prepausa, lo nom del famós martiniqués Aimé Césaire.

Al mens, sabem uèi de qué servís de se pagar -car los occitans tanben la págan- una Académie en França, al netejament etnic e a l'expansion francesa, ambe las letras d'una lenga imperialista. Lo projècte a pas cambiat dempuèi sègles e sègles : es una societat conservatritz al delai dels modèls politics prepausats.

Estauvi : N'i a que ne cercan, i a «prioritats estrategicas dins l'armada francesa ». Se i aviá quicòm de reformar dins lo sistèma academica francés e donar l'argent als estudiants parisencs, que ne fáutan per la melhoracion de la qualitat de las Universitats de banlèga parisenca, e larmada tanben : Cal suprimir l'Académie... lo CNRS fa aqueste trabalh de recolhida de las semanticas francesas, bravament melhor e mens car.

E uèi ambe la frasa d'aprèp farai sufisenta la dòsa de francés que cal per donar dins lo bilingüisme.

Fòrts que son los lectors del meu blòg .... Mas d'autres son pus diplomatics, car lo poder rendrà diplomata envèrs los franceses :

e ara recebi una responsa mandada a The Guardian, la responsa es en anglés.

Thank you and congratulations for the article about the French Academy: http://www.guardian.co.uk/world/2008/jun/17/france (Please thank Angélique Chrisafis)
Just some errors about the naming of the languages:

"France boasts 75 regional languages": [official French position]: The French Government ignores the difference between "languages" and "dialects".

1 - Ex: "Picard" is not a language, a French dialect.
Max. 8 languages in the the metropolitan French Republic
Please refer to: http://www.eurominority.org/documents/cartes/europe-stateless-nations.gif

2 - Ex: "Béarnaise" [Oc. "Bearnés"; Fr. "Béarnais"]: not a language, but part of the Gascon dialect. (already named "Occitan")
Occitan dialects: Gascon, Lengadocian, Lemosin, Alvernian, Alpine Provençal and Provençal
Please refer to: http://www.eurominority.org/documents/cartes/occitania.gif

I hope this helps,

I a segurament qualqu'un qu'aurà la lista dels academicians de sobretot los ostals, per emplenar l'ignorança, lo debat contunhar sobre Liberation.fr.

Mobilizat, qu'èran, lo quite Giscard èra present !!! Cal escriure qu'èra sistematicament absent dempuèi bèls brius ... E tanben Michel Serre, l'Agenés ! Coma que la maissanta companhia fa, farà o faguèt votar contra las lengas de França o per Philippe Pétain en 1939 !

Lo nacionalisme francés -nacionalisme d'expansion- mobiliza democraticament, donc.

Se mobilízan mens quand al Quebèc parla anglés !!

Puèi farem una comparason, França/Angletèrra, Libération e The Guardian, lo regional reprendrà simplament la nòta de l'AFP, l'agéncia ancionala francesa, e l'autre jornal anglés, anirà entrevistar los principals concernits.... Tota la diferéncia es aquí, entre un jornal regional e un jornal universal, es pas simplament una question de lenga.

Çaquelà i a una aproximacion suls nombres de locutors, vist que las leis republicanas fan una quasi-interdiccion de saber : « cal pas èstre comunautarista » !

Podètz tanben daissar una letra al jornal anglés en picar sobre l'article vos menarà directament a la pagina del jornal londonian.

Las informacions per l'estiu arríban aviat d'en pertot.

Es l'occitana de Nimes 2008 (picar sobre l'afica), e la catalana de Prada 2008 al meteis temps. Per Prada podètz trapar l'informacion aquí. I a formacion lingüistica al meteis temps que las conferéncia, la dimension catalana es bravament sense comparasons europèas.

Las doás universitats amerítan la sortida, la catalana amerita la sortida pel costat, politic, encontre, conferéncias, corses de catalan e d'occitan, las seradas, las fèstas, los escambis internacionals (entre 2.000 a 3.000 visitas pre jorn e totes los mèdias presents levats los franceses)... l'occitana amerita per la lenga occitana, las conferéncias, la dimension es pas realament la mesma que la catalana (entre 150 e 200 visitas per jorn e cap mèdia farà la seguida tota la setmana).

Per ensenhament de l'occitan i a en julhet la setmana de Carcin, la setmana en Provença [julhet 2008], Escòla Occitana de Provença, e la setmana agenesa [agost 2008], Escòlas Occitana d'Estiu.

Puèi caldrà notar que pel jorn nacional occitan, lo bal de la Sant-Joan de Vieus es aquí a posit en Lengadòc ... L'entrada es gratuïta, gràcia al Conselh General de Tarn.

Ambe l'ajuda de las entresenhas regularas del MoDem Aude

Dimenge 15 de junh de 2008

L'argent del rei-President: +29% en 2007

L’exemple nos cad d'amontnaut, de la France d'amontnaut. Las despensas de l’Elisèu an aumentat en 2007 de 8,4% per aténger 35,11 millions d’€. Cal listar :

- Los fraises de personal (+10,9%)

- Las òbras d’entreten (+53%)

- L’argent de vida del cap d'Estat (+29%), que s'ès jà aumentat lo salari de mai de 170 % en 2007.

Luc Chatel, pòrta-moneda, perdon lo pòrta-paraula assegura que est una aumentacion ridicula se tenem en compte las activitat presidenciala que an aumentat de 300% !

« Mas ont aviam lo cap ! Es evident, quand se trabalha mai se despensa mai ! » MoDem Aude.

An rason, es ben la « França d'en bas » que paga, e Occitània es dins la lista, ambe los catalans, los bascos, los còrses, los savosians, los bretons, etc.

Es lo moment generós per vos conselhar francament la legida del libre "De quoi Sarkozy est-il le nom ? - Circonstances, 4» d'en Alain Badiou. Se soi pas d'accòrd ambe lo punt de partida de la pensada filosofica aquesta, lo nacional-comunisme francés, mas la conclusion del libre me permet d'assegurar que en luòc de Sarkozy cal notar France, vaquí alara ma question adaptada « de quoi France est-il le nom ? » ; Alain Badiou respond, non puslèu argumenta de faiçon filosofica : pétainisme.

E sus aqueste punt de las minoritats negadas per l'esquerra europeïsta e anti-Tractat Giscard (o Tractat de Lisbona, causa qu'entendi autanplan que lo Sinn Féin e Gerry Adams), vaquí la responsa d'un professor de sciéncias politicas a Bordèu. Aquesta esquerra pensa l'Euròpa4all, mas que las «minoritats» se calen. Alara aquesta responsa me sembla pron utile de legir.

Me sembla que l'Union Europèa e l'Estat francés, tot dos en maissant estat, auràn de veire ambe los pòbles insotmeses...

Lo procèssus elitista europèu, o tecnocràcia, es pas encara arrestat, los eletis decidísson sense nosautres, tot ... que caldrà far ? Fasem un autra Révolution Française (1789/1791) mas al nivèl europèu ?

Dementre aiçò las facturas personalizadas sobre lo budgècte dels Estats son de mai en mai pesuga.

La ciutat de Tolosa s'espandís a la vitessa de 25.000 ciutats novèls per annada dempuèi mai de 10 annadas. Aital avem de l'immobilièr normalizat que puja dins los camps agraris, e avem la riquessa tolsana que s'en va pauc a pauc.

A Auta-Riba, sobre lo costat Lauragués de la ciutat, i a una rota que portàra de cap a Senta-Gabèla, e i a camps d'immobilièr qu'acában de nàisser.

La monocultura immobiliària, tal coma la monocultura agronomica, es una pèsta agrèsta, una pèsta que pensa securitat anti-imanista abans creacion culturala umana, pensa veitura abans de pensar transpòrts collectius... aital que destrusís la civilizacion d'un país mai lèu que l'ensenhament dins las escòlas francesas.

La monocultura de l'immobilièr farga pas de creativitat, nimai un desvolopament de la pensada sobre lo país, vist lo nom donar a una residéncia Pierre Passion : Le Monfort !!!

Una campanha de protestacion es estada endralhada pel Partit Occitan tolsan per far cambiar aqueste nom.

Es pas lo primièr còp que lo nom de Montfort es estat re-emplegat en país tolsan, Lavaur, aprèp una campanha d'indignacion, faguèt cambiar lo nom. Es que serà tot parier per Auta-Riba ?

A Auta-Riba los panèus en occitan per l'entrada an desaparegut e alara l'indignitat s'escriurà sobre un bastiment !

A Senta-Gabèla al revèrs lo camin immobilièr sembla mai rasonable, aqueste camin es un camin politica, una causida dels elegits ; causas claras siaguèssen.

A Aurevila tanben l'immobilièr es rasonable ...

A Auta-Riba es irrasonable, perqué ? Gausi pas pensar que i a los productors immobilièrs que i son favorizats (clientelisme?) mai qu'endacòm mai ? E que las règlas i son mai sovent foscas per desvolopar un projècte. Aital los panèus pincats sobre aqueste bilhet móstran creacions novèlas sobre la meteissa rota, e al meteis moment, soi pas segur que l'enquèsta de mercat per fargar una projècte de maison collectiva siaguèsse ben establit ... Quí a signat los permises de bastir ?

Dins aqueste recanton que càmbia aviat al Sud de Tolosa, s'espèra aviat una politica de sensibilizacion a l'istòria occitana ; los panèus en occitan a l'entrada dels vilatges (novèlas vilas modèrnas) me sembla una bona debuta.

Doblidi quicòm : ai escrit per protestar contra lo nom de la residéncia. 

PS : lo PS  Auta-Riba
Tél : 05 61 50 76 28

Recebut lo 18/06/08 a 16:00

Convidacion a mandar al Partit Socialista francés d'Auta-Riba.

Organizat pel CAOC vaquí trenta annadas, lo fuòc es de retorn al pè del tuc del castèl de Montsegur.

L'actualitat d'aqueste bilhet es aquí sota, en fòtos.

La fèsta seguirà doman... sul meteis bilhet, e en fòtos sempre.

Sovent la persona qu'es questionada sul tèma, s'es retissenta, es que ne vòl pas del seu emplec ; es alara una persona que serà colonialista francesa, tot simplament. Car es grandament simple l'emplec de l'occitan e gaire revolucionari !

Ai trapat tres exemples.

BonGran es una marca comerciala que dona una idèa del produït, per los que ne sábon la lenga, non ?

Amai, l'engana comerciala es vertadierament minimala vist qu'es un produït sortit ambe la garantia AB.

Çò qu'es del damorat de l'etiqueta, es en francés per rasons legalas, e tanben per facilitar una comercializacion que seriá, en occitan, frenada per l'administracion ; mas benlèu que cal anar mai luènh e alara se pausar la question de qu'es aquesta legislacion que nega la lenga d'un pòble ? Es una legislacion colonialista.

La lenga es tanben presenta dins un vilatge pichonelon per aver elegit la consolessa la mai jova de França, gaitatz lo panèu en occitan a l'entrada ! Molhac : es un nom de reténer.

Puèi dins l'ensenhament, l'article dins la revista del Conselh Regional balha una idèa de l'emplec normal de l'occitan, cal pas oblidar tanpauc que la coneissença de l'istòria e de la geografia occitanas es importants per ben viure al país nòstre.

L'emplec de l'occitan es pas simplament ambe un cambiament d'una linha dins la Constitution... Es tanben una decision personala, collectiva e puèi politica, enfin serà legislativa e legala.

-°-

La meteissa informacion en lenga catalana, aquí.

De mai cal notar que la bandièra catalana, aquela que pòrta una estela, festeja los seu 100 annadas, 1908/2008...