Per viure los Occitans e las Occitanas an mestièr de collaborar ambe lo sistèma qu'escana Occitània, e qu'escana d'autres DOM-TOM, territòris de dominacion republicana francesa [laïca e gratuïta coma l'escòla], d'aquestas dinastias que van -de temps en temps- al país explicar qu'i son nascudas, «Ô Toulouseuuuu» ; s'en van trabalhar a París, pauc impòrta lo patron ... l'important es de viure (e se podrà entendre, vist que lo pòble occitan s'es pas encara despertat).

Aital la premsa franchimanda podrà trapar la votz occitana per legitimar aquesta votz dedins la republica coloniala francesa, e tanben los territòris d'oltra Franciá (país de lenga pura francesa) que son estats conquistats per las guèrras que debutèran en 1209... Sabem encara l'Istòria.

Donc, los Occitans son estats collaboradors al sistèma, de Bugeaud a Obanel, per exemple ; longtemps longtemps ! Las Occitanas totparier collaboratritz.

Mas quand un Occitan o una Occitana trabalha a París, quí podrà m'ajudar a engolir una colòbra suplementària : trabálhan per Occitània ?

Son foncionaris franceses en general, donc la lei sobre las dichas «langues régionales» es una promessa del sistèma francés, [republican laïc e gratuït coma l'escòla], una promessa de francés, pas de gascon, mercés.

Lo qualificatiu indica l'engatjament de la premsa parisenca a destrusir Occitània. Nos visítan de temps en temps, per far de cobèrta de premsa. Es una indiscrecion que serà pas publicada pel dich L'Express.

Es pietat que los Occitans e las Occitanas de París posquèssen pas repotegar sul tèma alprèp d'aquestas redaccions. Christina Obanel es convidada, per explicar lo sistèma segurament, esperem que la democràcia sicrenca a judarà a li pausar vertadiera questions !

Tot aquò me far pas rire ... Mas urosament qu'avem la premsa parisenca, que de còps fa rire sense saber, acabem de far un viatge cap al capitòli, dins Libération.fr e ambe voyageslibération.fr:

( es pas costumièr, farai un bilhet en lenga francesa, per las escòlas de jornalisme  e las redaccions centralas, a Tolosa [DDM], Lemòtges [L'Écho, Le Populaire], Clarmont [La Montagne, Le Progrès, Centre-Presse], Provença, [la Provence, La Marseillaise, Nice Matin] o Granòble [Le Dauphiné], Narbona [Midi Libre e L'Indépendant]... e a Bordèu [Sud-Ouest redaccion centrala, La République, Le Petit Bleu]) - puèi pensarai especialament tanben a totas la premsa setmanièra : Le Toulousain, Le Petit Journal, La feuille, La Gazette, La Voix du Cantal, La Gazette de Nimes, Le Confolentais, Le Semeur, Le Renouveau, LiberTarn, Passant Ordinaire, Réveil du Midi, e las edicions localas de Libération sul net...

Es mon segond bilhet sul tèma.

Me sembla important de parlar e escriure sobre una enquèsta lingüistica fargada seriosament en Aquitània, e que se vòl lo rebat de l'emplec sortumièr de l'occitan ; l'occitan estant pas una Langue Régionale, mas simplament una lenga en dangièr, pertot en Occitània !

Evidentament, las paraulas d'aqueste bilhet son donc LIURAS e crídan pas a una demanda de subvencion !

Car per salvar l'occitan, se caldrà un jorn dire las causas en fàcia ; la destruccion de l'occitan es la fauta de TOTES e TOTAS : que fasem per arrestar de pensar que la commemoracion lingüistica s'acabe.

Vos conselhi tanben per completar vòstra informacion lo darrièr numèro de La Setmana, La Setmana, setmanièr d'informacion que lo cap redactor n'es lo president de l'Institut d'Estudis Occitan, associacion qu'assaja de passionar los elegits per bastir una politica lingüistica associativa. La lectura de La Setmana es autanplan indispensabla que Le Monde, legissi Le Monde quand Julien Coupat n'i prepausa una entrevista [ne parlarai lèu].

Lo debat es dubèrt, podètz liurament daissar comentaris suplementaris, sobre aqueste bilhet, e podètz al meteis temps pas demandar de subvencions als elegits e a las elegidas d'Occitània.

Joan-Daniel Bezsonoff es tanben de nosautres, a Occitània .... Gaitatz aquesta vídeo, es d'Occitània tanben. Quand aurem una television d'aqueste nivèl en Occitània ?

Joan-Daniel Bezsonoff es devengut pron conegut a la Catalonha del Sud, ara, lo cal far conéisser en Occitània.

En parlar del, pensa qu'es un «ciutadan europèu de lenga catalana». Tot es dich e clarament.

Umor de campanha electorala :

Aqueste maitin France Culture, jornal de las nòu oras, France Culture coërenta dins sa redaccion parisenca costumièra, assegura que Picasso es espagnol.  Aital a l'imatge dels Franceses naTional-egemonics -sovent al poder en Occitània- se mescla e desordona la pensada umana, en mesclar la ciutadanetat e la nacionalitat, en mesclar lo juridic e l'administratiu ambe l'antropologic o ethnografic.

Es l'enjòc d'una pensada politica eiretada del grand manipulador Ernest Renan, aquel josiu descauçat e catolic integrista que farà la revolucion dicha parisenc, revolucion de la laïcitat reconeguda coma religion DEL novèl pòble, lo pòble francés -de lenga del rei que damora a l'esquèrra del rei o a sa dreita totparier- reconeisserà la contunhacion de la dominacion de la pensada unica, coma lo rei èra unica, e lo representant de la fe ; uèi la fe es republicanista franchimanda, e unica tanben.

Dins aqueste contèxte de manipulacion conceptuala en sciéncias politicas, las commemoracions occitanas an dificultats, de quina manièra commemorar sobre un teissut d'ignoranças ? Sobre un teissut politic que collabora a la pensada unica francesa. Aquestas ignoranças son fabricadas pel sistèma meteis.

Cornelius Castoriadís, per èstre professor de l'exterior d'aqueste sistèma [universitat de Leuven en tèrra flamenca e professor greco-congolés de lenga francesa], a ajudat a destriar los conceptes, a ajudat a destriar las errors francesas (en Occitània o en Roandà). Aqueste autor ameritariá una traduccion dins mantunas autras lengas planetàrias, per èstre melhor reconegut.

Un professor de francés, escrivan catalan, dins la premsa catalan explica aiçò ... e dins la lenga de l'empèri. Mercés a Jean-Daniel Bezsonoff. Quí lo gausarà convidar dins la premsa franchimanda ? Digun, car França estima pas las idèas que son pas legitimadas pel sistèma, «son pas universala», es de dire franchimanda e installada reialament sul pinacle de la pensada autoproclamada.

Las commemoracions son unes instruments populars per notar las defaitas occitanas, es que cal commemorar las sampitèrnas desfaitas ? Es que nos podem recampar en far unas autras causas vist que sem un pòble vençut.

Dins las commemoracions fasem fòrças causas, mas oblidem que lo sistèma foncion ara, ara França a pas cambiat de sistèma dempuèi 1209 ! Exemple picatz aquí per saber a prepaus del Roanda [Rwanda].

Soi estat a Besièrs veire lo grope OC per una commemoracion que, sortida d'un festenal medievalista e utopista [engatjat dins una politica que dona França coma una poténcia a l'abans-garda del chòc de civilizacion contra lo monde musulman, sabètz "on a arrêté les arabes à Poitiers" - causa sancierament faussa, mas bon ... Es un instrument de la dreita francesa, e veïcular per un escòla julesferrienca, laïca e gratuïta francesa], a donat un espectacle professional e mal organizat ; es pas la fauta del grope OC, mas es puslèu la fauta dels organizadors que, en preveire d'aver un public mediòcre coma de costuma ambe los tèxtes medievalistas costumièrs, a gastat la moneda que caliá -enfin- per un concèrt-espectacle, un bon concert-espectacle, e tanben una serada pedagogica - enfin !. Enluòc d'aver 300 ciutadans per veire l'afar, an agut mai de 2000 visitas, 600 podián entendre e comprendre lo chaples de la Glèisa de Magdalena a Besièrs, e los autres son partits decebuts. Un desatre d'organizacion; se sembla, qu'amb OC, qu'an comprès lo problèma.

Donc, quand es professional e natre politicament, un espectacle istoric amassa a la populacion occitana. Es un biais de commemorar sense lo politic en tèrra occitana. La commemoracion dèu èstre sobre aquesta dralha, seriosa e populara, e donc portar un objecte commemoracional pedagogic e engatjat dins una ciutadanetat novèla per Occitània, dèu èstre engatjat dins lo rebat de l'engana en filosofia politica qu'es la pensada francesa actuala.

E aital aurem benlèu France Culture que confondrà pas Picasso ambe lo "café para todos" dels tempses franquistas, un Picasso que serà catalan e universal !

Donc sabem que l'accident SNCF es pròcha a Tolosa, car lo geografe parisenc a determinat Tolosa en Euskadi .... La patz serà lèu arribada en Euròpa, gràcia als geografes parisencs.

Ne podem rire, mas podem legir dins L'Humanité de uèi : « Lo 26 d'abrial de 2008, un tren de la companhia Veolia a aital traversat la gara de Montalban a ma de 60 qm/h. Sense la preséncia d'esperit dels agents de la SNCF que, al darrièr moment, an capitat de desviar lo tren, auriá percutat directament un TER emplenat de viatjador. » ["emplenat de viatjador" gràcia a la politica del CR de M.-P., pas los geografes de la SNCF !].

Donc, vos confirmi, cal èstre optimista la SNCF es en via de crear d'emplecs dins los espitals d'Occitània, a Perpinyà, la catalana, o a Tolosa, l'occitana. Aiçò gràcia a las incompeténcias que fan la gestion d'aquesta entrepresa en region parisenca, entrepresa monopolistica e que las incompeténcias politicas ajúdan plan per bastir un sancièr optimisme dins los transpòrts collectius europèus.

1 / la redactriça amerita una pichona leiçon de semantica, que, coma en francés, es pron diversificada e ajuda a la melhora comprenenson del monde :

1 a / Occitan es diferent d'occitanista ... coma social es diferent de socialisme o socialista, o comun diferent de comunisme, ecologia es diferent d'ecologista ... Vesètz que se podrà far de progrès en semantica dins las escòlas de jornalisme !

1 b / Occitanofòne es pas occitanista... Lo mot occitanfòne es descompausable en dos, occitan, la lenga, e fòne que vòl dire son, un occitanofòne(a) es un(a) ciutadan(a) que sap parlar la lenga occitana, per extension sauriá l'escriure (çò qu'es pas segur ambe l'occitan, vist lo trabalh de destruccion que l'Estat francés organiza). Es lo meteis mot qu'en francés, per occitanophone o francophone... Li sembla escapar a-n aquesta jornalista.

Aprendre una lenga es ges aprendre lo catolicisme quitament se s'aprend lo latin al catequisme, nimai lo polideïsme quand s'aprend lo grèc. L'«adepte» es pas simplament qu'un ciutadan amb una fe. Parlar una lenga es pas una fe, mas es una aisina de l'umanisme, una aisina per la comunicacion, per viure e desvolopar una vida collectiva costejant la natura de son territòri. Es la confusion entre la fe e lo saber. Se sap qu'aprendre las lengas, melhora la sapiença... Donc benlèu qu'aqueste jornalisme es monolingüe e que li cal lèu un estatgi de lenga occitana ?

2 / Me demandi çò qu'aquesta redactriça es estada veire, una calandreta ? O una "calandrette" ? Es ça que la una causa que desvaloriza grandament sa redaccion, que deslegitima çò qu'escriu.

Quand los militants de las escòlas Calandreta gausaràn explicar a las jornalhonas franchimandas que l'ortografia tanben existís en occitan ?

3 / l'immersion lingüistica forma pas a la creacion d'occitanistas, mas a l'espeliment d'occitanofònes(as), e fins ara la pression politica en Occitània assegura pas la creacion espantanèa de militants politics, mas puslèu a una populacion qu'abandona aviat l'usança correnta de la lenga [donc es ben una catastròfa umanista çò que refusa de bastir l'Éducation Nationale, aiçò dempuèi la creacion de calandreta - es una engatjament politic clar per destrusir una lenga], per astre : sem dins una tèrra de la libertat de pensar, quitament en occitan.

4 / Donc l'emplec del mot "adepte" me sembla dins lo sens que la redactriça voliá aver dins l'article, son d'escòlas religiosas que, a la sortida, i a pas res qu'es previst per l'Éducation Nationale [lo netejament lingüistic contunha]; mas pas cap questionament sobre la capacitat de la meteissa Éducation Nationale per s'adaptar a las necessitats lingüisticas territorializadas.

5 / plan contenta la redactriça a trapat son Jèsus Crist, aquel qu'es prèste de se far crucifiar dins un article d'aqueste mena. Es plan coratjós lo sénher Peyrouny d'acceptar tal mal tractament redaccional. Soi segur qu'a degut li explicar çò qu'èra l'immersion lingüistica, e qu'aiçò auriá ameritar una explicacion als lector de la Dordogne Libre.

Me demandi francament quin interès i a de recebre aqueste tipe de jornalisme per aquestas escòlas ?

Es evident que podrà aver un punt de vista, Maria Berthomieu, mas benlèu que seriá milhor dins un cronica politica, aprèp de Mélenchonet o del Jean-Louis Debré ?

Me podètz explicar perqué son tant maissantas las redaccions a prepaus de l'occitan e de son ensenhament dins l'Estat francés ? Es benlèu una question de monoteïsme lingüistica qu'oblida de far trabalhar los neurònes ? La fauta de quí ?

A Lyon, Le Progrès sap escriure "Calandreta"... gaitatz aquí.

Après los devís longs o corts, l'assisténcia a cantat l'imne nacional e daissat un remembre silenciós a la cantonada.

Segur pertot en Occitània, podem commemorar dignament los chaples dels Franceses.

Èra lo 798en aniversari del chaple de La Vaur [Albigés] ; l'an que ven faràn melhor saber la commemoracion. Èra sul plan de La Vaur, dins las annadas que venon la comuna farà melhor vesedor la lenga dels bons cristians.

Dins lo dos cases, es pas la fauta de l'Estat se digun i a pas pensat. Sobre aqueste terrenh, i a foncionari que cal adralhar e puèi los elegits occitans an la meteissa actitud que los elegits franceses per l'Union Europèa : quand i a quicòm que truca, sembla pas èstre lor fauta, mas sembla èstre la fauta dels elegits de l'escalons amontnaut !... Coma qué la decentralizacion a una utilitat !

S'espèra uèi la signaletica en occitan pel Tramvia de Blanhac, tranvia en fabricacion ... Lo cònsol pensa ben tornar botar los panèus d'entrada en occitan per la ciutat [mas i cresi pas vist que pensa encara l'occitan coma una lenga de replegament dich "langue régionale"], çò que farà un còst per la comuna [e donc una linha criticabla], mas pel moment, a un annada de la dubertura de la linha, pensar a l'occitan pel tramvia (gestion del Grand-Tolosa) costarà RES, SE I PENSAM ARA (caldrà pas far coma l'UMP trapar una agéncia de comunicacion parisenca per pas pagar los Occitans qu'an trabalhat sul terrenh ! Èra l'afar del mètro e de l'occitan, aital l'administracion aviá un còst "seriós" -coma sábon escriure los foncionaris de l'E.N.- mas avem agut sonque una amusalha per la DDM e un articlòt de mèrda).

Pensar la lenga occitana, presenta en public, es pas un còst, es un dever per la generacion futura e per la transmission dels sabers a las generacions següentas.

País Nòstre es una associacion ciutadana qu'ajuda al desvolopament de la coneisséncia ciutadana en tèrra occitana, coneisséncia independenta de la pensada unica, uniforma e lingüistica francesa.

Las eleccions europèas èran l'escasença de trapar un terrenh de debat, un vertadièr debat, e un vertadièr terrenh occitan sobre una bòrda que respecta lo país.

Mas i aurà tanben, la convivialitat [paëlla] e lo teatre al ser [21:00].

Lo debat se farà en francés, e causa extra-ordinària, l'occitan i serà pas interdich, nimai castigat !

Sabi d'elegits d'esquèrra a Tolosa, que quand recebon documents, fan la primièra virada sul document per saber s'es pas en occitan o catalan ; es una tradicion de netejament lingüistic en Occitània. E lo fait de naisser a Tolosa a res de veire. Jean-Louis Debré es un traïdor d'Occitània, nascut a parís, uèi se carga del netejament lingüistic francés, autanplan que JL Mélenchonet.

Acabi d'escriure aquò, e pensi a aqueste elegit que pensa que l'occitan es jamai estat reprimit, ça díson ; Alara que la realitat republicana es aquesta, jà a la pagina d'aqueste funèste libre de provocacions :

País Nòstre a l'intencion de desvolopar un esperit republican, per justament evitat los amigismes o copinatges, o las dinastias reialas o republicanas.

Avètz questions de pausar per aqueste moment de debat republican ? paisnostre(at)occitania.org L'associacion espèra la vòstra imaginacion.

Cadun a entendut parlar de l'expression 'la guerre des langues'; es una expression que agrada als mèdias per donar explicacion a las guèrras entre los pòbles.

Mas quand los mejans lingüistics son organizats per bailar una egalitat de possibilitat d'aprendre las lengas, es sovent dins territòri qu'a patit de la discriminacion lingüistica negativa, la franquista, contra lor lenga pròpria, l'occitan d'Aran.

Aital avem en Aran una autonomia sanciera pels ensenhaments, dempuèi 1989, e podem èstre contents de legir aiçò :

Podem ara afortir que l'ensenhament de l'occitan en Aran favoriza tanben la coneisséncia d'autras lengas (estrangièras, sovent), per exemple lo francés !

La guèrra de las lengas a debutat quand en 1229, un Papa interdiguèt la publicacion en occitan de la Bíblia...

La guèrra de las lengas a contunhat, sul meteis modèl, quand un dictator, rei de França, a decidit que los subjectes devián parlar sa lenga, e que el èra lo sol a z'o poder decidar.

Uèi, aprèp nos èstre fait enganat pendent la revolucion franchimanda de 1789, aprèp 1794 donc, las «dynasties républicaines» se fan gloriosas descendentas dels reis franchimands, per impausar e dire la meteissa causa ... dins libres de pauc de valor, e editat ambe fòrça marqueting, en mai 2009.

Quand un pòble es liure, e que son administracion li parla sa lenga, lo pòble sap aprendre las lengas vesinas, quitament las pus salvatge !

Quand un pòble es sotmetut, e que son administracion li impausa la lenga que li agrada, pauc impòrta lo metòde d'ensenhament, las lengas seràn mesprezadas e malcompresas, veire vistas coma barrièras entre los pòbles. Quí a interès d'aver guèrras entre los pòbles senon los que fabrícan las armas ?

Felicitacions als ensenhants d'Aran : trabálhan per la patz en Euròpa.

E òc, fau partit d'aquestes ciutadans que crómpan jamai la premsa esportiva, jamai gaitan un partit de fótbol, nimai de rugbi ; e uèi ai crompat aiçò :

Se cal felicitar que lo partit de fótbol entre doás còlhas bretonas siaguèsse jogat a París ? Es una marca de respecte per çò que los Franceses fan contra la lenga de Bretanha ?

Es tanben un eveniment de sciéncia politica, lo jornal mai vendut en França, fòrma los suporters a las sciéncias politicas, es que serà sufisent per contrar la manipulacion dels sistèmas educatius franceses ?

Enfin, per Occitània, s'espèra sempre una primièra pagina de "Midi Olympique" en occitan - tot en occitan- per las finalas entre còlhas occitanas e finalas que se debánan tanben e encara a París !

Per acabar vos vòli convidar a Barcelona per un partit de rugbí de XIII :

Uèi ai crompat pel primièr còp de ma vida un jornal sobre los espòrts, AR SKIPAILH, ai donc tengut ma paraula : «cromparai jamai "l'Équipe".

E sembla que l'afar a interessat tanben l'EITB a Baiona... Es ben un eveniment internacional ! malgrat totas las dinastias republicanistas franchimandas.

Senon en País Basco son encara monde que son pas perturbats pels espòrts ... Lo tèma es pas novèl, es la dinastia republicana que contunha, dins Enbata, l'indispensable (cal èstre abonat !).

Lo 8 de mai es devengut, dins l'Estat francés, la commemoracion republicana de la fin d'una guèrra mondiala del XXen sègle... Es un bon jorn per explicar que França es estada sempre un dangièr pels pòbles vesins. Occitània es estada primièr tocada, e reprimida : zo cal pas doblidar.

1 / Campanha de pub centrala, mas pas la sola dins lo meteis jornal del grope Bolloré, Métro ajuda ben l'Estat dins sa campanha electorala per las eleccions europèas... o al mens qu'aiçò siaguèsse l'inrevèrs ? Aquesta pub auriá per tòca de participar als États Généraux de Goadelopa ? Es lo LKP que dèu èstre urós !
2 / al mens se sap de qué servísson los pòbles de França, son utiles per collaborar al sistèma colonial installat pel bonapartisme francés sobre las isclas alonhadas; la monocultura del torisme en Goadeloupe es ben estada organizada pels nacionals-republicans franceses ? Sembla que lo torisme siaguèsse devengut una urgéncia en Goadelopa.
3 / L'Estat UMP-NC se desengatja pertot, levat dins las agéncias de viatge o per sosténer las retengudas de patron seguissent aital los conselhs del MEDEF-CGPME ? Se podrà pas dire qu'es pas eficaçes aquí ! Per quí rotla l'Estat francés UMP-NC quora se fai agéncia de viatge ?
4 / Las publicitats qu'acompanhávan aquesta darrièra, avián totas per tòca de far lusir l'escàs de la politica UMPista e aital complementar la campanha electorala sarkozista lançada aqueste jorn a Nimes, en tèrra colonizada occitana. [paginas 9 & 11 ] Aquestas publicitats an una caracteristica : se sap jà, per totas las personas que coneis un pauc lo subjecte, se sap jà que son d'una granda inutilitat... pels pòbles de França, mas benlèu utile per la còlha Bolloré Mèdia ?

5 / Se podrà veire aital, que malgrat l'estranbòrd de l'an passat, la creacion d'una lei sobre las lengas de França es pus una prioritat. Sembla que la brilenta tolsana, que sap zo revendicar, siaguèsse mens aluzerpida per escriure aquesta lei, lei que concernís la lenga que li dèu donar una apreciacion bèla coma tolsana revendicada... La compassion fonciona que s'agís de l'engana politica de las accions politicas.

6 / Bona jornada pel grope Bolloré en França ! Cal pas s'inquietar son pagada ambe las bona resulta de la SNCF, resulta que existís gràcias a las subvencions pel material ferrat organizadas pels CR de tot escantilh. Tot va plan l'Estat nos explicarà encara qu'es solidari e que fabrica de solidaritat entre las regions... Es que l'Estat pensa ? Es que l'Estat UMP pensa melhor ? A Bolloré li agrada aqueste Estat avugle e sord.

-°-

Me desencusi mas aqueste còp lo bilhet serà en francés e sense traduccion simultanèa, vist que i a pas de politica lingüistica per ajudar los ciutadans d'aver la possibilitat del bilingüisme.

Mas abans vos aconselhi d'anar escotar una conferéncia -serà pas en francés desencusatz- sul multilingüisme donada en país normal, car lo bilhet serà per un ciutadan anormal, formatat pel republicanisme, e collabos del sistèma [personatge collaboracionista].

La Càtedra de multilingüisme Linguamón – UOC es urosa de vos informar de la primièra conferéncia sobre la multilingüisme que se farà dins lo cicle 2009, se farà per totes los curioses:
"Multilingüisme i riquesa dels estats: una recerca empírica" es el títol de la conferéncia que farà lo professor encargat de la cadièra de Sciéncias Politicas David Laitin, de la Universitat de Standford (Estats Units d'Amercia del nòrd), l'aprosmat 6 de mai al Centre de sosten de l'UOC del Barcelonès (Rambla de Catalunya, 6. Barcelona). 
L’acte debutarà a las 19 oras e es dubèrt a tots.  Atès que la conferéncia es farà en anglés, se comptarà ambe un servici d'interpretacion simultanèu anglés-catalan. 

Càtedra de multilingüisme Linguamón-UOC

Anè passem a la causa francesa, a l'excepcion culturala francesa ... 

Anè Karim Bey Smail, lo vei lo somriure ?

Anè uèi passem tanben a un somriure que fa plaser, justament aquesta exposicion dedins lo capitòli de Tolosa ...

Mercés a Karim Bey Smail, sense el lo francés fautava d'universalitat !

Es una exposicion qu'espanta lo president de Convergéncia Occitana, a la sortida d'una reünion ambe Dòna Nicole Belloubet, un diluns al ser.

Brávo : es una bona debuta !

Es una exposicion que pròva que l'institucion escolara francesa, Éducation Nationale, es un bon servici public al servici d'una municipalitat d'esquèrra ; questioni : quí l'a demandat ? Es una exposicion que cal felicitar la cargada de la cultura ? O lo cargat de la comunicacion ? Pauc impòrta, es pedagogica e ajuda a melhor entendre lo luòc essencial qu'a l'occitan dins l'ensemble lingüistic occitan.

«Le saviez-vous [...] De même manière, un Français parlant occitan comprendra sans problème un Espagnol parlant catalan.» : soi pas segur que las sciéncias politicas siaguèssen ensenhadas dins las universitats de letras ... I a confusion entre ciutadanetat (lo juridic per l'Estat, l'organizacion administrativa republicana d'aprèp 1789 que s'acaba en 1793) e la nacionalitat (l'antropologic, o emplec lingüistic d'un pòble, la vida umana, lo collectiu de vesinat), es una costuma que dona una explicacion a las enganas populistas que se fan sul tèma (veire los dos bilhets en seguida).

Aquesta exposicion explica la ciutadanetat europenca que representa la promocion de l'occitan.

La fabricacion de l'exposicion es de qualitat : La mapa europenca de las lengas amerita d'aver una visita d'un geografe acostumat d'installar los espacis lingüistics europencas, es jamai aisit d'o far, benlèu pauc de temps per zo prepausar ?

Bràvo encara : es una exposicion que prepara fòrt plan a la jornada europenca del 9 de mai e al fòrum de las lengas al Capitòli lo darrièr dimenge de mai ; s'i podrà veire mai d'elements sobre l'occitan que de costuma, se i podrà veire los ponts lingüistics qu'ajuda la coneisséncia de l'occitan. Francament, es una granda evolucion politica.

Pensi qu'es un ensemble de facilitats que la municipalitat actuala a installat per aquò far ; aquò fa plaser, fa plaser perqué es dins lo corredor public devath la comuna, sul passatge entre la plaça del capitòli e la torre de l'ofici de torisme. Un luòc priviliegiat per èstre vist per lo mai grand nombre de persona, un sol problèma la lutz un pauc flaca lo ser a partir de 18:00.

Ara, s'espèra l'estapa següenta : la dubertura de las classas bilingüas esperadas dins la ciutat ramondina.

Conselhi pas als Internautas, lectors o lectriças d'aqueste blòg, d'anar veire, mas lor conselhi d'i mandar los amics, sobretot los mai reticents a prepaus de l'interès de l'ensenhament de l'occitan, 40 % de la populacion de Tolosa ; i a totes los arguments que l'administracion duberta podrà entendre.

Sabi pas quand de temps damora aquí, es lo moment de s'afanar per i mandar totes los amics esceptics e totas las amigas escepticas. I a ben per vint minutas de lecturas e de comentaris per poder ensenhar la ciutadanetat tolsana e los toristas que pássan.

Cal s'afanar per la setmana, car lo 13 de mai, partirà a las bordilhas ... o benlèu serà recuperada per unas jornadas sobre las lengas a Tolosa ?

L'afica amont son prepausicions meunas ! (los eveniments son vertats). Aquel d'Albi es una prepausicion que seguís lo tèma, l'occitan al musèu.

Dins mon darrièr bilhet -tornarai dire qu'es un blòg d'opinion- ai agut en man una revista d'extrèma-esquèrra que, per saber l'influéncia politica, m'a calgut esperar l'abans darrièra pagina.

Aquí, uèi, ai en man una revista que s'amaga pas d'èstre naturalament de dreita-extrèma, enfin cal saber las simbolicas de las colors e las caras politicas que i son dedins [donc cal èstre un pauc informat, causa qu'es pas segur dins lo cap dels votants d'Occitània], es una revista editada a París, normal per una nacionalisme expansionista, non ? Es una revista que se trufa de Le Pen, donc dèu pas èstre del FN ; es una revista que se trufa dels socialistas qualificats de «gauche caviard» gràcia la portada. Es una revista que se trufa de Besancenot, donc dèu pas èstre d'extrèma-esquèrra nacional-expansionista coma la darrièra revista.

Sembla que las eleccions europencas, e lor sistèma proporcional, ajudèsse a imprimar per aquestas passas.

Mas es una revista que se trapa sul meteis terrenh que la revista del NPA, gràcia an aqueste article :

Es una revista de maissanta qualitat d'imprimariá, segurament en causa de la finança maissanta ; es una revista de maissanta qualitat redaccionala (contrariament a CH'Fakir) ; es una revista que quitament quand se parla d'abonament, se gaita pas quand còsta per arribar dos còps al mes. Per me, es arribada directament dins la bóstia postala en companhia d'un editorial de Le Figaro e d'una extrèma edicion de minutes (de qualitats tant mediòcras que val pas ne parlar).

Senon parlem de Babel ... Es un tèma qu'agrada plan al nacionalisme d'expansion francesa [per els, sonque i a pòble se i a Estat, e donc es la confusion entre Estat-nacion e nacion, entre lo juridic e l'antropologic, entre la ciutadnetat e la nacionalitat]. Son talament segur d'aver fait LO netejament lingüistic [auriá pogut escriure etnic, es qualificatiu que lor agradarà], que ara se demanda quí -forçadament a l'exterior de França- podrà ajudar al reviscòl, au retour des indiens. Los locutors son pas qualificats de bons pel crematòri, mas quasiment. Donc, an trapat la causa d'aqueste reviscòl, en fin de pagina : es l'Alemanha del Länder ! L'Alemanha qu'aquesta extrèma-dreita a pas capitat de véncer (1870, 1918, 1945) ... La revanche de la droite française pose encore ses idées sur l'enemi de l'extérieur, a còps Anglés, a còps Alemands. L'emplec del mot landérisation pròva ben que confóndon l'administracion (juridic e las leis) e las populacions, los pòbles (l'antropologic).

Mas aqueste papièr es segurament de la meteissa pasta ideologica que l'extrèma-esquèrra francesa, confúndon totparier donc ciutadanetat e nacionalitat; aital l'extrèma-esquèrra a pas mai legit Castoniadis que l'extrèma-dreita... Çò que podrà estonar ! Per contra, an un terrenh similar per l'òdi : l'Union Europèa ; l'extrèma-esquèrra tusta sobre la bureucràcia, la dreita sobre l'«Europe», per aver un devís adaptat a l'"elector mejan e dins la dreita linha de la vision francesa de l'UE : «c'est la faute des autres si ça va mal ici». Es la naturalitat del replegament sus se, replegament dedins las dichas «frontières naturelles» plan estudiadas dins las escòlas republicanas. Mas els quand escrívon sul replegament, ne fan l'atribucion als diches régionalismes, ces bobos et gauchos. Es lo verbiatge classic nacional-egemonista francés, aquel de tota las colors de la Torn de Babel qu'es la repression francesa.

Quand la cultura se perd, es pas simplament perqué l'occitan s'en va, es tanben perqué los Franceses son manipulats ideologicament coma la manipulacion foncionava dels tempses sovietics o de l'hitlerisme [la literatura aquesta mescla aisidament alemand e hitlerisme].

Se nòta tanben una certana nostalgia del Franquisme, ambe la victòria del PP en Galícia ; lo «café para todos» lor agrada. Causa que, ambe lo temps de la manipulacion republicana francesa, agradarà segurament a una fum de republicanistas venguts de l'immigracion republicana espanhòla [jamai catalana o basca] e que refúsan l'occitan aficat a Tolosa, e que, alara, se tròban dins lo meteis camp politic qu'aquestes arganhòls, amics lionés o parisencs d'un Jean-Claude Martinez ; es la vièlha França, vièlha coma lo contengut de la revista aquesta.

Un autre jorn vos parlarai de l'idèa de Babel segon lo protestantisme ... benlèu qu'aquel raconte mitologic es oblidat en França. Perqué cal saber que Babel es tanben un mite, coma l'Estat francés e son unitat [mercés de legir Suzanne Citron, lo libre es encara disponible dins las grandas librariás independentas, a la comanda benlèu].

Aquí vesètz qu'ai pas sonque una vision occitana contra l'esquèrra ; per me, la dreita francesa e sas extrèmas pòdon èstre una aisina que acabarà lo netejament lingüistic en Occitània, e es pietat que l'esquèrra prenguèsse lo meteis camin ; mai pus pessimista pòdi èstre : es benlèu aiçò que nos cal ? Catalonha a conegut Frederico Franco, vesem ont ne son ara ...

En matièra d'accent en occitan, cal pas confondre los mots còlha e colha ... per ola e òlha es un pauc diferent. Legissem Aitor Carrera sul sicut.

Recentament son tombat sobre la revista CH'Fakir, una revista picarda que se vòl aver son mercat francés tanben. Se nos cal rassegurar : lo títol de la revista impausa pas una vision picardizada de França.

La brava fòrça de l'engana picarda !

S'estima melhor trufar de las identitats regionalas, concepte pron ben nacional-filosofic francés (e donc pas la meuna, e vos indica se l'avètz pas vist que mon blòg es pas aquí per escriure en «identité régionale», nimai en «langue régionale», mercés d'o notar encara car mantunes lectors l'an pas vist, qu'es pas la meuna semantica nimai pensada, SOI PAS REGIONALISTA).

Es clar, l'umor ajuda per atribuïr a totes los que refúsan lo sistèma parisenc l'etiqueta berlusconiana, es aisit quora l'esquèrra pensa pron ben per nosautres, e dempuèi Picardia o París, ont i a la diferéncia pels Occitans ? En Picardia avem vist nàisser l'extremisme caçaire e aiçò ... En Espanha, es lo nacional-populisme qu'a panat lo poder al partit arribat primièr a las eleccions, l'aligança es PSOE-PP [la proporcionala ajuda pas forçadament de trapar una majoritat, mas las aligança se pòdon far anti-democraticas... e pòst-franquista, dins los actes d'interdiccion de jornals e de mèdias], benlèu que CH'Fakir ne parlarà ?

Dins la revista ai trapat, ça que la, una bona critica de la tecnocràcia europenca, ben elonhada de las realitats socialas dels pòbles europencas, totes los pòbles europencs, pas simplament los que se faguèron un mercat per una casta reiala o republicana. La nocion de casta agrada pas a la republica, ça que la, al fial de l'istòria de la republica en França, avem vist sonque nàisser castas, mai o mens parisencas que de còps que i a viatjan en província pels festivals. La centralizacion dels mèdias a gaire ajudat a una concurréncia en matièra de casta dicha regionala. Donc, come podem pas aver de casta dicha regionala, es que l'extrèma-esquèrra votariá pel Partit Occitan ? Pensi que non, car los prenon per fachiste veire pétainista.

Pel moment, vos pòdi dire que la revista es agradiva, per la forma e per sa presentacion; lo contengut es largament assimilable a una propaganda LCR-NPA, ben bastida. Cal prendre los bons paraulièrs, e aital avem la mesura de la doctrina que cal, al melhor, per l'inocent «peuple français».

Donc es ben lo moment de parlar de l'extrèma-esquèrra francesa e mon punt de vista sul tèma.

Es que soi anti-capitalista per trapar d'idèa utila dins aquesta revista ?

Pensar qu'un Estat se pòt virar sense capital, es pas entendre res al sistèma economic actual qu'a basat la moneda sobre la possibilitat d'escambi. Se fasem pus d'escambi, l'Estat es donc pus utile, donc l'impausicion del francés nimai... Car l'Estat francés existís, mas èra pas un mercat, es la lenga francesa que ne faguèt un mercat, mercat per una casta de nòbles, amics dels reis capecians o dels traïdors d'Occitània o de Navarra [Enric III de Navarra per exemple], puèi de borgeses pòst-revolucionaris, e de lor costumièr maricotís [coma tota classa sociala establida].

Quitament per fabricar LA França que sabem [unica França] a calgut de capital, al mens per pagat los mercenaris [militars qu'an acompanhat Simon de Montfort, avètz vist un gojat sonat Simon en Occitània de uèi ?], mercenaris que son venguts debutar la matança dels catares, la debuta es estada lo 22 de julhet 2009 a Besièrs : « Tuez-les tous Dieu reconnaîtra les siens ». Podem dire que l'impausicion del francés a pas de color politica, mas la color del capital d'Estat, del capital del rei e de la confiança que los banquièrs luqueses an donat als reiets de l'Iscla-de-França; coma soi occitanista : es que cal èstre contra lo capitalisme per aiçò ?

Es que los Occitans an pas dreit al capital ? Es que los Occitans ne pòdon gaudir, bien o mal ? La ciutat ecclesiala de Cáurs se confirmèt que podem ambe una borsa qu'i èra europenca ; los Occitans an agut capacitats de comerçe dinerièr ... [l'extrèma-esquèrra i traparà argument per nos pas far fisença, car podem potencialament reviscolar en capitalista !] mas lo rei de París a tot panat [l'extrèma-esquèrra de França deuriá montar una estatua als reis aquestes, non ? Max Gallo zo fa pron ben, mas es passat a l'enemic -edr!], pel seu grand benefici.

Es que cal èstre contra la casta quora es mal representada sociologicament ? Pensi personalament, que la preséncia massiva d'obrièrs al poder, dins mantunes Estats europencs de l'Èst es pas estat una capitada umanista ! De tot biais, la casta existarà sempre quin que siaguèsse lo nivèl d'institucions collectivas.

Es que cal èstre per la democràcia ? Bèèèè........ vau dire ÒC, mas aiçò es puslèu dificile ambe una quantitat e la qualitat de populacion al modèl Français. La dimension de la populacion que decidís los actes democraticament es questionada per Cornelius Castoriadis dins son libre de seminaris «La cité et les lois» ; es malastrosament o urosament encara ma referéncia.

Es que cal donar una prioritat al social, puslèu qu'al cultural, es la tèsi de l'extrèma esquèrra [tornarai conselhar lo libre de Walter Benn Michaels e mon darrièr bilhet sul libre]; sense cultura, de qu'es un pòble ? Son d'esclau que aisidament podràn engolir la bona paraula, de quin costat que venguèsse. Lo capitalisme a mestièr de pècs per poder far virar las entrepresas, s'èra pas aiçò, lo sindicalisme seriá pas enebit del sistèma francés de gestion de las entrepresas, l'associacion MEDEF-CGPME fariá la sordassa quora se demanda dreits pels salariats ; aital soi dins una linha d'extrèma esquèrra o dins un sistèma qu'ajuda lo sindicalisme a dintrar en politica. L'anti-capitalisme a tanben mestièr de pècs per engolir la paraula unica, coma lo testimòni de Jeovà legirà sonque la Bíblia per saber se Dieu existís. Mas perqué la cultura [e coma i a pas de cultura sense lenga - e coma i a pas d'espaci collectiu sense cultura collectiva] es indispensable als ciutadans ? Es simplament indispensable per evitar la meteissa causa que dins las intrepresas, dins las glèisas, dins los partits ; la sola paraula del capolièr es pas sufisenta per far virar l'entrepresa, la liturgia, la militança politica, coma per far virar las institucions collectivas (aiçò vòl pas dire sonque l'Estat).

L'extrèma-esquèrra a trapat, gràcia a las gestions estupidas de l'UMP [los esquerristas remarcaràn que soi pas pron UMP sobre aqueste blòg...], un fum de sostens sapients, dins las escòlas per exemple. La decision contra Calandreta a Sijan es venguda d'una pensada d'esquèrra [comuna d'esquèrra que se voliá pas etiquetar NPA o front de gauche], mas aquesta pensada li podem trapar raiças, aquelas del regent de l'escòla qu'es lo president del NPA del  departament de l'Aude, e ideologicament «contra aquesta escòla»; es aital ajudat per un sistèma d'ensenhants qu'ajuda pas a l'occitan d'èstre present normalament dins lo sistèma Éducation Nationale, sistèma sovent aprosmat del partit socialista. Avem a l'extrèma-esquèrra tanben un personatge qu'a problèma psiquanalitic personal per rapòrt a son paire que parlava occitan, el lo foncionari del  Trésor Public (la banca de l'Estat francés) a París. Aqueste personatge se sona Mélenchon, es senador socialista que refusèt de votar l'article 75 de la ConstituTion, e qu'afortiguèt ambe d'arguments puslèu mal biaisuts perqué votariá pas per aiçò (a l'imatge d'un fum de socialistas). Aqueste personatge s'es plaçat tanben dins mantunas situacions politicas que rebèrtan puslèu la psiquanalisi personala, que l'analisi politica.

Es que cal donar una prioritat a l'ecologia, la tecnologia novèla de gestion de la planèta, puslèu qu'al cultural ; l'extrèma-esquèrra per simplisme e per pensada tecno-politica, pensa que òc - la solucion miracle del politic es sovent la solucion de l'esquèrra, sovent pòrta lo sistèma a la vitessa del TGV contra la paret ! E l'afica suls arbres de Tolosa, o per tèrra (son caduts bais !)... Çò que val per la comparason social/cultura, val tanben per l'ecologia. Mas i apondrai quicòm mai... (gaitatz primièr aquestas fòtos).

Quora un pòble impausa una lenga al pòble sotmetut, es mai qu'una bibliotèca que destruirà, es tanben una faiçon de viure dins un país, sobre un tròç d'aquesta planèta. Es un acte clar contra lo pòble que aital aflaquit, e contra sa civilizacion, aquí en Occitània, totparier qu'en Amazònia o en Africa. Ai jamai agut de problèma de compreneson de las civilizacions africanas contrariament a d'autres nacional-expansionistas franceses.

Los Occitans e las Occitanas : son los indians del nacionals-imperialistas franceses, pauc impòrta la color politica, o la sitaucion que se son donats a dreita o a esquèrra del rei, abans de li copar lo cap.

Aital es ben clar que lo marqueting tolsan farà una bona illustracion del fenomèn politic :

L'engana es aquí sancièra, es pas Occitània que s'agrandís, mas França : la pròva es sobre la pancarda, es en lenga francesa !!! Vesem plan que portar un casc es pas l'assegurança d'un bon messatge pel pòble occitan, ni a dreita ni a esquèrra, parlar occitan es una pichona debuta, mas pas segur que lo locutor aqueste pensèsse pas en parisenc ambe la lenga occitana coma aisina de comunicacion, o ambe l'identitat picarda coma tèma de la «Ch'identité régionale». Parlar occitan es pas mai la solucion, senon abans 1950, quasiment 70 % de la populacion d'Occitània parlava occitan, alara la lenga seriá estada salvada, vist que l'occitanisme a pogut s'exprimir de faiçon paleolitica abans la guèrra de 1939/45, puèi de faiçon scientifica -tanben benlèu lo problèma, la tecnologia- amb l'IEO, puèi las recèrcas del CNRS, etc.

Per totas aquestas rasons, vos pòdi conselhar aquesta revista sonque se :

- sès militants del NPA (o futurs electors temptats per un vòt de protestacion, e alara la legida d'aiçò vos vaccinarà ?).

- sès cercaire sul tèma de las sciéncias politicas nacional-expansionistas francesas (i a de contengut ! e es mondialament utile per evitar en Turquia o endacòm mai).

Pels autres, es un objecte que cal daissar en Picardia. Dire qu'avem mancar d'aver lo picard coma lenga oficiala del rei ...

Tè anavi oblidar qu'un pauc d'agitacion culturala vos serà utila, benlèu qu'un jorn l'agit-théâtre perdrà son H e sos accents franchimands, mas pel moment, e La Tempête del Aimé Césaire nos serà utile :

Localizacion es aquí - i cal anar en velò o a pè dempuèi l'estacion de mètro al cap de la linha A, costat Balmar:

Pesticidis e planta transgenica son intimament ligats, es la tecno-vision d'una societat pòst-indistriala, una societat aimadoira de productivisme, ambe los seus indispensables instruments umans (FDSEA-UMP-NC, lo nacional-expansionisme de l'esquèrra, las Cambras d'agricultura, las companhias agroalimentàrias e sovent ancianas cooperativas agricòlas, mai tanben las bancas e SAFER que refúsan de considerar una agricultura diferenta e païsana, los burèus del productivisme europenc, los laboratòris de tot escantilh e burèu oficial de recèrca, burèu dich de «servici public», sense oblidar los ostals de formacions, e alara tanben la fauta de transmissions des sabers populars, dels vilatges [ambe las migracions per exemple] e donc la destruccion de la lenga occitana, e lo Gai Saber occitan).

Lo remèdi a-n aiçò es benlèu lo politic [i cresi a mitat], mas es segurament l'informacion ciutadana, e la presa en man de totes los ciutadans, e las ciutadanas, perqué questionèssen los distributors sobre la qualitat dels produïts agrestes... suls taulets de las grandas ciutats [questionar lo comerçant e veire la qualitat de sa formacion], mas tanben perqué l'agricultura de jardin siaguèsse de qualitat sense OGM e sense pesticidi. Alara es l'informacion (absenta) e sobretot sa demanda que farà, mai segur, cambiar las filhàrias.

A Seta, lo 16 de mai '09, aurètz responsas, mantunes arguments ... Los debats se faràn en francés. E ligat als OGMs, i a los pestidicis [encara una tecnologia que los òmes mestrejan benlèu tròp plan !], en País Tolsan los debats a prepaus dels pesticidis se faràn tanben en francés...

-°-

Puèi per los qu'an pas la chança d'o recebre, cada mes en Val d'Aran ... Lo Conselh Generau prepausa aquesta pagina dementre una revista tota en aranés, perdon en occitan d'Aran. Vos aconselhi donc la famosa cronica del Aitor Carrera... ambe son pichon diccionari qu'ajuda a melhorar las traduccions lingüisticas entre l'occitan e lo catalan. Es un pauc complicat, mas aqueste diccionaròt me fa pron ríser : saumet : lèbe : lebre, o poth : poll, o saumet : ase, o sable : arena, o auça : augment, o arriu : riu, o la letra H sancièra, o zòna : zona, o etc .... aital va LA lenga, perdon la lengua...

Aprèp dos sègles de repression lingüistica francesa* en Aquitània, avem una resulta de confiança...

Es un pauc masoquisme, mas al mens sabem las chifras, alara que l'INSEE, e sa tecno-estructura matematica e universitària, refusa encara d'o far ambe l'argent dels impòsts d'Estat... e l'ajuda del republicanisme francés d'esquèrra (los meteisses que, ara, fan cauma !), veire d'extrèma esquèrra [Front de Gauche, parti des travailleurs, LO, MRC, e NPA] que se trápan aital sul meteis nivèl que lo Front National de Le Pen, en çò dels mai escurs militants del netejament etnic de l'Académie Française... o d'una familha nordenca e eficaça de l'UMP.

Mas aqueste discors politic franc agrada gaire al centrisme tanpauc [centrisme, PRG, Socialistas, MoDem, Verts, ex-UDF, NC, MPF-Libertas, CPNT], car lo jútjan «extremista», benlèu perqué es realista ?

La resulta de l'enquèsta sociolingüistica 'présence, pratiques et perceptions de la langue occitane' es sortida sobre mai de 220 paginas.

Al mens sabem que l'occitan es una lenga en dangièr, e pas simplament per las impressions de lingüistas forans comandats per l'UNESCO, es la realitat de la repression e de l'acceptacion politica d'aquesta repression.

La repression es normala, vist lo subjecte politic de la ciutadnetat prepausat per Aquitània. La dreita FN pensa que, quora se fa una politica per las lenga, se favorizarà l'arabe (e vòlon pas se retrobar en Argèria, aquesta qu'an daissat viure sense l'apartheid francés). La societat UMP-MPF-Libertas es aquesta de la destruccion del territòri occitan, de sas tèrras e tradicions, ambe la vision FDSEA d'una agricultura productivista tipe Beauce e pòst-guèrra 1939/45. La societat de l'esquèrra francesa en Occitània es aquesta d'un productivisme cultural, productivisme que lo francés n'es l'OGM lingüistic, una politica de l'aver cultural que sola la subvencion solucionarà lo problèma, la cultura deven un opium per fargar lo mercat non liure e faussat per la lenga unica francesa (es l'esquèrra LO, LCR-NPA, Front de Gauche, Parti des Travailleurs, mantunes socialistas). Puèi quand escrivem las linhas aquestas, sem tractats d'extremistas pel centre ... car tot en èstre realistas sobre totes los autres subjectes politics, son avuglats pel nacional-imperialisme francés (la lista dels centristas nacionals franchimansds es aquesta PRG, CPNT-Libertas, ecologistas, MoDem, mantunes socialistas), nacional-egemonisme dich republican. es clar, totes los partits franchimands son responsables de la mòrt de l'occitan, car aquò fa mai de 50 annadas que l'occitanisme crida e mai de 100 annadas pel felibrige... Cal èstre bravament sord e nacional-expansionista per pas aver entendut. Jean Jaurès l'aviá là dich abans d'èstre assassinat, el lo pacific ; benlèu que los occitans e las occitanas son estats pas pron virulentas ? Tròp bons collaboradors al sistèma francés ? Aqueste sistèma que nos escana, e n'avem ara una pròva seriosa.

La populacion d'Aquitània es de 3.045.000 ciutadans e ciutadanas. Mai o mens de 510.000 ciutadans e ciutadanas d'Aquitània párlan e comprenon l'occitan. I a pas mai de 100.000 locutors de breton en Bretanha, e francament los elegits bretons an pas esperat una enquèsta per se bolegar !

L'enquèsta explica tanben que podem pas far del Bearn, una situacion lingüistica realament diferenta del damorat d'Aquitània. Es segurament un eveniment lingüistic, mas per los que fan las tèrras occitanas de long al larg en Aquitània, an pas agut mestièr d'aiçò per s'apercebre de las victòrias francesas contra la lenga occitana quina que aguèsse agut coma estatut la lenga occitana dins son istòria.

Cal recordar doás datas importantas per la defaita occitana en Aquitània : - 1453, puèi 1470 ambe l'interdiccion d'emplec del latin e del gascon, dins lo Ducat d'Aquitània [associat ambe la repression armada e las sequestracion de mantunes capolièrs del regime del Duc d'Aquitània e del regime parlamentari aquitan],  - la collaboracion dels Bearneses a la revolucion francesa, collaboracion que faguèt desaparéisser la costuma d'emplec del bearnés [biarnés], mas podem tanben escriure que la traïson d'Enric III de Navarra val tanben per una debuta de la fin per una oficialitat lingüistica abandonada.

Totas aquestas datas son pron vièlhas, mas ambe lo bulldozer francés actual podem dire que lo nivelament lingüistic al pus bais [monoteïsme lingüistic parisenc], lo nivelament es estat assegurat per totes los territòris de l'Aquitània administrativa francesa.

Es evident que per recuperar l'occitan, una politica lingüistica podrà pas damorar a las subvencions per d'associacions, tant volontàrias que pòdon èstre. Veirem aital l'implicacion de las administracions e sobretot dels politicians.

* clarament organizada per las institucions politicas pòst-revolucionàrias, aprèp 1793. Los sinònims de "Netejament" pòdon èstre netejada, purificacion, depuracion, descurada, descurament, drenatge, bugada, expolsada, expolsion, drapada, netejatge, med.  curament, mili. espurgament, fig. escobada, engranierada, rasclairatge, balajada. Un vertadièr ablasigament es aqueste particular fenomèn politic francés.

-°-

De notar dins vòstra agènda :