Lo mot Occitània es rarament emplegat dins la literatura del monde esportiu, perqué ? Perqué lo "mai d'espòrt" pensa pas Occitània dins la premsa francesa en Occitània ?

Vesi mantunas rasons :

- es un acte de nacional-expansionisme de las redaccions, actes redaccionals que preferísson "grand sud" à Occitània, car an simplement encara lo ment dins los nívol del projecte expansionista parisenc

- es un acte de las federacions esportivas, subvencionadas pel sistèma bonapartista, son quasiment forçat de n'aver la semantica.

- es una istòria del nacionalisme ligada als espòrts, las federacions, sempre grandament recuperada pels nacionalismes, per preparar la populassa docila a las futuras batalhas per las frontièras dichas naturalas.

Mas i a la premsa catalana esportiva, e aquí podem legir una causa mai normala :

Lo simplisme dels comentaris esportiu ajúdan los esportius o suportaires d'aver una semantica qu'agrada al poder central. A Barcelona El9 sembla l'aver entendut e l'aplícan per Occitània.

Per èstre assabentat de faiçon normala suls espòrts en Occitània, vos pòdi pas conselhar ... La premsa dicha regionala es provincialista e ligada a la pensada parisenca que nos escana.

Concretament la premsa esportiva a gaire d'interès, levat per acostumar a las semanticas e a d'actitud englobalizanta a prepaus de las nacions dominantas e dominadas.

Aqueste suplement es sortit del jornal El Punt vendut a Barcelona. Ai remarcat dins lo meteis jornal l'article següent :

Lo contrapunt me sembla pron interessant, e francament dins la République française dicha laïca e que refusa de listar las religions o las estadisticas dichas comunautàrias o las estadisticas dichas etnicas o las estadisticas lingüisticas, es una question qu'es jamai pausada pels jornalistas... Lo contrapunt, d'una informacion sul subjecte !

La premsa catalana es plurala, i a pas de subjecte tabó, aquí El Periódico (esquèrra e aprosmat de l'esquèrra espanhòla, ambe sas doás versions lingüisticas, es lo jornal lo mai vendut a BCN) :

La premsa catalana es plurala aital podem comparar los redaccionals e las causidas editorialas. Un autre exemple m'es cadut suls uèlhs, lo subjecte apareisserà jamai dins las revistas occitanas o occitanistas :

 

Lo subjecte seriá sempre tractat ambe l'uèlh francés dins la premsa provinciala francesa. Tanben mantunes ciutadans o mantunas ciutadanas de la societat semblan mai violentas... e intolerentas.

Aquí es clar, sobretot dins l'AVUI, El Punt, per fauta de mejan, es forçat de passar per una agéncia de premsa barcelonina (ça que la espanhòla). L'AVUI es mai difusat que Libération dins l'Estat francés, l'AVUI es difusat correctament al Principat de Catalonha, malgrat mantunes quiòsques que refúsan de n'aver en fins de jornada, e desfavorízan aital la premsa en lenga catalana. L'AVUI es un jornal de tipe La Croix [es de dire que son pas anticlericals catalans], mas La Croix es incapable de tractar lo subgecte d'aquesta faiçon clara e simpla. El Punt e l'AVUI son de grope de premsa diferent.

Aquí avem quasiment tot per explicar coma se podriá pensar una redaccion en Occitània, una redaccion que pensa pas a la francesa e universala.

 

Espèri que me perdonètz per aquesta publicitat abans lo bilhet ... Me ganha res en moneda, mas es instructiu !

Tornem al títol : Èra ièr a BCN.

L'idèa es nascuda a Barcelona, l'ostal existís dempuèi mai de sièis meses a Barcelona, l'inauguracion s'es fait ièr en companhia del Conselhièr a la comunicacion de la Generalitat de Catalonha, Joan Manuel Tresserras.

Los discorses de l'inauguracion :

L'objectiu de l'ostal es d'ajuda los escolans e en general totes los ciutadans de fabricar un mèdia e fins finala d'entendre coma se fabrica unes mèdias radiofonic o/e televisual.

L'idèa es genta, amerita una atencion importanta e particulara.

En Catalonha, l'animacion se fa en catalan per rason simpla, es la lenga normala de Barcelona.

En Occitània, la lenga imposada e entenduda coma normala es la lenga de París, lo patoès parisenc, mas aquò vòl pas dire que los occitans an pas mestièr de descodar la semantica francesa, semantica e formatisme que nos escana, e pas simplament al nivèl lingüistic.

Per ajudar a una pensada occitanista sobre lo tèma, lo paragrafe del Conselhièr de la Generalitat de Catalonha :

Sabi que podrètz entendre lèu las vídeos qu'ai pogut enregistrar per aquesta inauguracion especiala. Unas entrevistas en catalan ambe las questions en occitan, causa qu'en Occitània, un jornalista occitanofòne podrà rarament far en occitan sancierament...

Èra una inauguracion, i aviá una agéncia de premsa (escricha, audio, vídeo) e mantunes jornals de Barcelona. Aiçò tanben espanta realament.

Ai pogut entrevistar tanben la presidenta de l'associacion dels parents d'escolans de Barcelona ; es encara espantant de veire lo nivèl de coneisséncia dels catalans (èra una catalana) sul tèma de la lenga occitana. Lo pòble catalan es sapient e curiós. Lo pòble occitan es estat rendut sord, avugle e pec per la «sapiença francesa».

L'occitan es ben la lenga dels catalans ! Zo amerítan autanplan que lo pòble occitan, vist lo nivèl d'ignorança que lo pòble occitan se targa d'aver ! Francament, l'oficialitat de l'occitan al Principat de Catalonha es pas simplament un enjòc politic, es tanben una sapiença populara, un saber collectiu.

Es un tèma que m'agrada mens quand es «Debout le République» ... Per las rason que ai pogut jà escriure mai abans. De qu'es aquel sistèma politic que nos ensenha lo «bon camin», la «bona vision» e qu'e's incapable de se l'aplicar a se.

Aquí avem lo valent avocat d'Occitània, Henri Temple, pron valent per se presentar a las futuras eleccions per donar dins la sinceritat politica, e un òme politic que parla occitan ; es ben d'o dire, es ben de remarcar que podrà gaire parlar dins un fum de mèdias de lenga occitana (son quasiment totes de lenga parisenca).

Se cal alara pausar la question perqué es forçat d'o dire ?

1 / perqué dempuèi 50 annadas d'occitanisme i a agut dos fenomèns :

1 a / l'occitanisme a pas sabut explicar sa clara volontat per rapòrt a la lenga, e l'oposicion a l'occitan nos a sabut classar, ierarquizar, installar dins un sistèma d'apartheid, clarament dins l'extremisme antirepublican sonat «république française» ; es una paradòxa car nòstres aujòls an sabut -els- donar a França totes los elements per destrusir un sistèma politica antidemocratic. Ne damora de lesca, coma se caliá matar l'origina de las idèas demcoraticas de França : OCCITÀNIA !

1 b / lo sistèma politic francés, encara nacional-expansionista uèi al XXIen sègle, a jogat sempre París contra lo pòble occitan, de la meteissa manièra que los politicians franceses an jogat l'Union Europèa contra los pòbles de França.

2 / la question se pausa de parlar occitan, es un passapòrt per defendre e promòure ben l'occitan ? Podem dire que, dinca ~1950, totes los politicians (i aviá gaire de femnas !) parlávan occitan ... vesem la resulta, al XXIen sègle, quasiment cap vòl parlar en occitan per far sa campanha, o zo parla pas [cap volontat de l'aprendre], a l'imatge d'un Jean Jaurès (que el zo fasiá e que el explicava que l'occitan èra mai qu'un patoès [aquí es pas la lenga parisenca], ara díson qu'es una «langue régionale», causa qu'es pas brica [zo podem dire de tot los caires potencials, entendut pus], e vesem aquí un recuol real al nivèl politic).

Recentament ai escrich a prepaus de François Bayrou ; cal anar veire sas ACCIONS per l'occitan, son pas gaire de causas -son al nivèl de la consciéncia de l'occitanisme, dels occitans e de las occitanas- MAS SAS ACCIONS QUE SE PÒDON MESURAR, suls dets de las mans, benlèu, mas, al punt ont ne sem, mesurem, practiquem gaire.

Ièu pensi que se de gojat coma François Bayrou èran mai nombroses en Occitània, benlèu que Occitània seriá pas al nivèl de sotamission que n'es. Cal levar lo cap, despertam-nos, simplament levam lo cap, e alara ne sem a èstre tractat d'extremista per un gente gojat que se diu ecologista e qu'a botat sos dròlles a Calandreta !

Debout la République encontrarà l'occitanisme, aquel movement que pòt encara questionar, sètz convidat a lor pausar questions sus nòstre país e sobre l'UNION EUROPÈA que desiram totes/as, per la patz sense los nacionalismes d'expansion francesa, espanhòla, italiana, alemanda, anglesa, etc.

Tornarai explicar a totes los Internautas a totas las Internautas, que mon blòg espèra totes los vòstres comentaris, espèra tanben la vòstra promocion, car l'occitanisme oficial l'estima gaire (es liure de paraula e aiçò agrada gaire)... La libertat còsta a totes los nivèls.

Totas las colors politicas an dreit d'emplegar l'occitan.

La libertat es escriure que sem quilhats e que nos daissarem pas tòrcer.

Dins un cas o dins l'autre, fauta de pensadas sobre las lengas, fauta una aplicacion a els-meteisses [els-medishes] per l'emplec de las lengas de França. Es que las tecnocràcias de la politica ne sábon l'interès ? Es que ne son estats formats ?

1 / cas, es François Bayrou, lo sant dirigent tocat pel vesinatge de Nai (Bearn) que pensa per un partit lo MoDem ... Mas de qué pensa lo MoDem de las lengas ? E sobretot de quinas capacitats lingüisticas son capablas d'aver per l'emplegar ? De mai, dins los mitans politicians e de formacion «sciences politiques», se parla encara de «langues régionales», aquesta semantica es inapropriada concernent l'occitan. De creire que lo personal professoral sap res sobre la lenga occitana e son espandiment (en fin de bilhet tornarai prepausar la mapa de las lengas de França).

2 / cas, es un militant Verts qu'a pres en carga la traduccion en occitan d'un document oficial editat sonque en francés de París ; caldrà remarcar que lo breton es una lenga importanta, mas lor cal un militant per l'aver en breton; s'espèra d'aver un occitan Verts per la traduccion en occitan (siá 10 còps la Bretanha !) ... Tot trabalh amerita remuneracion, quitament una traduccion en breton o en occitan ; soi pas segur que la remuneracion siaguèsse discutida abans la traduccion.

Per escotar François Bayrou, que parla pron plan l'occitan (de Bearn) e qu'es capable de respondre seriosament a questions politicas en occitan ; la causa es de notar car es raríssim dins lo mitan redusit de la casta politica franchimanda en Occitània. Per l'escotar donc, serà aqueste dijòus, 12:15 e 18:45 sobre l'antena de Ràdio Occitània (Per Internet o sobre la FM en país tolsan).

Per una politica umanista, res non val lo desvolopament cultural de l'èstre contra la politica de l'aver cultural (aver un espectacle e donc aver una subvencion, politica franchimanda aprèp lo netejament lingüistic), la costat cultural de l'èstre existís lo desvolopament autonòme de las lengas. La causa es puslèu refusada pels sistèmas de las partidocràcias francesas e de lors ConstituTions.

Sarkozy idealiza pas la situacion economica portada pel PP e acceptada pels socialistas espanhòls, socialistas dich obrièrs E espanhòls [cafè para todos, o federalismo para todos] ... en votar per Barroso per la comission per exemple.

Lo país de ZZ es lo país dels colonialismes [sobre mantunes territòris e mantunas nacions], a l'imatge de França en Corsega... Efectivament an de las causas d'escambiar mas res del nivèl que los mèdias franchimands ne párlan. Los mèdias franchimands son la votz del mèstre dempuèi lor creacion, del mèstre parisenc o madrilenc.

Ambe Zapatero, los reis borbons, España es passada del «cafè para todos», «al don d'organe per tots» ; nosautres en Occitània sabem çò qu'imperialisme vòl dire... e aiçò dempuèi la famosa frasa «Tuez les tous Dieu reconnaîtra les siens» [lo primièr netejament etnic europèu], uèi son los elegits d'Occitània, d'esquèrra, servils elegits del poder central, refúsan las pichonèlas pancardas en lenga occitana; i a pus d'extremista per demandar la dignitat per l'occitan e las solas pancardas en occitan, jà las doblas pancardas es jà extremisme per aqueste personal servil.

(atencion document sonque per eterosexuals, es de discriminacion negativa, zo sabi !)

Sarkozy visita Espanha, mas perqué far ? Los mèdias ne diràn res, coma sempre.

E dementre qu'escrivi aiçò, lo Haut-de-scène a emplegat illegalament una novèla femna de Malàsia per servir Fraaaance.

Espèri un jorn qu'un govèrn europèu refusarà la visita del Naboleon Ier, e zo farà saber. Un sòmi segurament...

-°-

Una cara d'Occitània que cal pas oblidar :

 

Serà per memorizar 1941, memorizar que lo meu grand paire es estat un dels justes -zo dison aital ara, ciutadan qu'a albergat 300 poloneses pendent una nuèit de logistica de l'acès en Occitània, e una familha polonesa dinca las annadas 1950. Èran josius. 1947 refusèt que lo prefecte li donèsse la medalha de la resisténcia en public.

I a pas cap d'arquiu, perqué ne caldriá ? Es una memòria del pòble occitan, memòria desnegada per los que refúsan a l'occitan sa dignitat. Es un òme que refusava de parlar francés : resistava.

Resistar es una consciéncia de familha.

Soi estat veire çò que podiá donar una ESC qu'assaja de far de cultural, un encontre sul tèma de l'edicion de libres ispanics.

L'arcuelh es estat un pauc fòrt, gaitatz :

«Every Thing Starts Here» ... Lo Franquisme se caracterizava per un regime de repression politica e de defensa de l'iperliberalisme economic de l'escòla de Chirago. Es aquesta escòla que faguèt la gestion dels budgectes dels EUAN, Barack Hussein Obama es estat forçat de prepausar una politica sancierament oposada vist los domaus de l'aplicacion d'aqueste liberalisme politic.

Lo librari tolsan Josep Salvador s'es segurament virat dins sa tomba...

Lo Franquisme èra donc lo desvolopament economic per multinacionalas, lo taure nègre èra l'identitat d'una entrepresa e devengut l'identitat d'Espanha pels ignorants de Franceses en vacanças [99 % dels toristas Franceses en Catalonha]. Un simbòl que quand Frederico es mòrt dins son lièch -dins son lièch- los catalans an despalats los taures suls tucs dels païses de lenga catalana.

«Every Thing Starts Here» ... l'ESC es especializada dins la finança. Los Tolsans son benlèu la debuta del problèma mondial, per l'abséncia de coneisséncia culturala e lingüistica. Es l'escòla que forma los quadres de totas las entrepresas de la region e que son melhor escolhits per anar dins las CCI o CRCI ; vesètz perqué i a problèmas a l'exportacion ? Los professors de l'ESC sábon pas que los taures franquistas son tombats, car lo sistèma economic es sempre lo meteis.

Soi dintrat aquí e ai agut vergonha qu'un tal ensenhament siaguèsse donat dins la ciutat la mai «espanhòla de França» segon l'InstitutO Cervantès, aquel tanben es un digne eiritièr del Franquisme...

Catalonha es província, es vertat que son vençuts ! [zo podem provar per l'actualitat de 2009]. Vençuts pel mercat bastit per aquestas escòlas francesas que se díson ESC, en d'autras. Un conselh : son escòlas de fugir !

O alara benlèu que i podrètz anar per èstre quadres per Mac Donald's e soi segur que serètz capable d'explicar que la cosinalha aquesta es tradicionala en Occitània !

Espèri qu'aqueste bilhet podrà ensenhar los estudiants de l'ESC de Tolosa.

Los merceji ça que là d'aver convidat UN escrivan catalan, aital l'ai pogut entendre parlar espanhòl, pel primièr còp de ma vida, aprèp l'aver encontrat mantunas cagada. Es lor faiçon d'aplicar un tèma franquista : «café para todos», aquí èra espanhòl per totes.

Caldrà explicar a l'ESC çò qu'es una lenga minoritària, los ajudarà per exportar dins las lengas de las populacions, enluòc d'impausar una lenga anglesa que mestrezan pas melhor que l'espanhòl, car mestresan pas ben los simbòls d'un país. E per vendre a un país, val melhor mestreza los simbòls.

Anè ESC Tolosa : «Viva España» ! vos cal oblidar ! Frederico es mòrt en 1974 !!!

-°-

Al vòstre agènda !

PROGRAMA CINE BRAC

(Tous les films sont sous-titrés en français)

Adieu la casquette…Adiu lo bonet

Realizator : Freddy Peyresaubes

Freddy que mos ac ensenharà tot sus eth nòste bonet. Arrident !

Freddy nous racontera tout sur notre béret. Humoristique !

L’escòla ideau

Realizator : Valerie Aguerreche

Que descobriram eth espiar de calandrons sus era escòla ideau (saunei o realitat ?)

On découvrira le regard des élèves sur l’école idéale (rêve ou réalité ?)

La recreacion

Realizator : Karine Richard Bordenave

L’imaginari deths mainats ara portada deths adultes, ua recreacion d’imatges …

L’imaginaire des enfants dévoilé aux adultes, une récréation d’images…

Lo chivalièr e los monstres

Realizator : Helène Roumieu

Un conde fantastic en ombras chinesas

Un conte fantastique en ombres chinoises

Ràdio Païs, semiaires de lenga

Realizator : Peireta Bòrdanave

Era descoberta d’ua ràdio que « semia » lengas

La découverte d’une radio qui « sème » des langues

Uei a noste

Realizator : Cati Soubles Benavente

En tot se passejar, Cati Soubles que mos presenta ua mòstra dera associacion Image/Imatge a Ortés

En se promenant, Cati Soubles nous présente une expo de l’association Image/Imatge à Orthez

La declaracion

Realizator : Felip Bonnet

Ua declaracion d’amor, poetica, tendra e…amusanta.

Une déclaration d’amour, poétique, tendre et…drôle.

Martina (Aubry) es ambe Molex entre miègjorn e doás oras, a 14:30 (programa cambiat dos còps), i èra encara ambe los Molex. Martina li agrada de s'aucupa dels problèmas dels obrièrs [CGT-CFDT-FO], aital Martina podrà dire coma totes los socialistas europèas : « que se votatz totes per els [los socialistas europèus], votaràn pas per Barroso », perqué ara an pas la majoritat ... absoluda donc lo podiàn pas sortir. Marina donc parla fòrça ambe los Molex, li agrada parlar de la maissanta sostractança americana, es luènh, lo risc es pauc elevat de l'aver a encontrar un jorn realament.

La comuna de Tolosa es passada a l'esquèrra dempuèi mai d'una annada, sembla que mestrezan pas totes los dorsiers. Aital una manifestacion de sostractants garonencs se son installats a la pòrta del Capitòli, la majoritat actuala li agrada las manifestacions a la pòrta [n'i a cada jorn, l'expression democratica se passa per una acceptacion de las manifestacion, mas pas totas an lo resson intèrna del politic a l'extèrna]. Donc un cargat de comunicacion ajuda Martina a trobar son camin per pas encontrar los manifestants; Martina li agrada de parlar ambe la sostractança de Peugeot o Citroën, mas aquesta parladissa sembla pas li èstre prevista dins son programa ... ambe los intermitents de la comuna tolsana ! (lo intermitents son un sostrantança comunala - veire document junt- l'afar es clara, los elegits an votat una misa a las nòrmas reglamentàrias de las comandas municipalas, ocmandas publicas, mas an pas mesurat las consequéncias socialas - son ben unas incompeténcias UMP-NC_Majoritat-Actuala que cal regretar).

15:30 quand los manifestants son partits, aprèp aver explicat un dorsier complèxe a una elegida, «que l'aviá quitament pas legit e quitament comprès» segon los emplegats d'aquesta associacion d'animacions precàrias, precaritat installada per la dreita UMP... PSF-UMP se sembla, es lo meteis problèma de las competéncias per gerir un administracion comuna.

Marina li agrada de veire la premsa parisenca en província, mas la premsa parisenca veirà pas los manifestants, quin domatge !, son aucupats pels militants del socialisme local per parlar de Molex, lor agrada de parlar de la sostrantança americana. Pel representant de Le Monde li interessa pas la manifestacion dels intermitents de l'animacion comunala... El tanben espèra lo depart de la manifestacion, per poder peoplejar ambe Martina. Martina li agrada la premsa parisenca a Tolosa, benlèu que fa melhor temps qu'a Lille.

Martina, lo people politic, e los elegits, lor agrada lo nègre, los vestits nègres, sabi pas se Martina li agrada los còrbs ?

15:30 la premsa parisenca vòl fòtos per aver Martina al Florida, a la platja, non perdon a minjar ambe los grands elegits locals, totes socialistas, un exemple ! Ièu ai acabat d'aver lo somriure de tant esperar lo sant tropèl de nègre vestit. Ai agut l'impression d'èstre un carn que ambe somriure lo personal aqueste picava de bon grat, de tal biais fasián los nòbles dels tempses assegurats dels reis dictadors franceses. La Boétie auriá votat socialista ? Ai l'impression d'una servitud volontari.

15:40 lo francofòne de servici e lo socialista del PSE explica que «cal votar totes socialista per èstre segur de sortir Barroso » quand se li pausa l'actitud de mantunes socialistas europèus que zo faràn pas, tòrna donar la meteissa frasa; meravilhós.

Anirai pas al míting d'aqueste ser, val pas la pena; quina valor al votar socialista europèu : - son incapables d'aver un agènda de rencontre de la premsa tenguda pels oraris, - párlan del social sonque quand son pas concernits directament dins lors accions de cada jorn, - son incapables de s'informar l'un l'autre dels anars e venirs de la sortida aquesta (levat per pas encontrar manifestants que los concernísson directament) ; - soi pas segur que la votacion al Parlament Europèu siaguèsse pas encara per troanr plaçar Barroso al poder, a roinat Portugal, que farà de l'Union Europèa ambe sas incapacitats politicas ?

Per tota aquesta rason, val gaire de pensar que son devenguts rasonables e sobretot capables de respondre a las questions del pòble d'Occitània.

Aiçò per un socialista val un vòt UMP, engana ! Votarai pas tanpauc per aquestes arganhòls (donar un revengut de mai a Dominique Baudis me fariá dòl), arganhòls aquí :

LO 7 de JUNH '09 : FUGIR E PREPARAR L'ESTIVA ... SERIÁN LAS SOLUCIONS  ?

Aparentament, las colors dels agrobiologistas e dels LGBG son pas favorablas per la sapiença d'una candidata.

Al PPE li agrada Barroso, car aital pòdon escriure « quand l'Europe veut, l'Europe peut »... Cal remarcar que quand la França pòt pas, es sempre la fauta de l'Union Europèa, coma se las autoritats franchimandas èra incapablas de poder dins l'Union.

Entendi bruc de corredor qu'explícan que los estudiants de sciéncias politicas -sabètz los andicapats de la politica, format o desformats per un sistèma professoral que sembla pus capable de veire la realitat en fàcia, van votar MoDem a mai de 20 %. Serà una granda chança per Anne Laperrouze, se tornarà èstre deputada europenca, l'amerita. Mas senon, malgrat la qualitat d'aquesta elegida, soi pas segur que lo MoDem amerita 20 %...

Senon vos pòdi tanben assegurar que l'entrevista que Ràdio Occitània passarà dijòus venent, serà en rapòrt amb lo MoDem, pas ambe aquesta resulta de sondatge, encara un còp manipulat pels estudiants de l'IEP (cal començar d'ora !).

Me demandi se la candidatura dels grands partits deuriá pas èstre interdita, me questioni se l'IEP deuriá pas èstre interdich. O alavètz soi tant destimborlat qu'entendi pus quin tipe de formacion se fa dins las universitats de sciéncias politicas ?

Bon quand gaiti aiçò, es gaire amb estranbòrd, encara...

Quand un breton tradusís en breton una brocadura dins sa lenga, per egalitat republicana, damòri espantat que pas un ecologista d'Occitània aguèsse près la demanda en occitan del meteis tèxte ! Que cal far, èstre dins l'extrèmisme ecologista per aver dreit a una traduccion, per aplicar la nocion o lo concepte fosc d'egalitat republicana ? Per explicar als Verts quicòm sobre una demanda lingüistica, es que cal formar los militants un a un ?

Non la politica francesa es francament ridicula, misèria de la politica franchimanda, e entendi plan lo nivèl d'abstencion que se prepara ...

Cornelius Castoriadis aviá rason, quitament mòrt pòrta tèxtes de la rason politica, encara e encara :

 

Apondon semantic.

Lo Partit Socialista Europèu portava signals escriches : PES STAFF ...

1 / Sabètz çò qu'es lo pes en occitan ? Es quicòm de pesuc, lo PES es pesuc per la democràcia, non ?

2 / Lo Parti Socialiste Français que defendiá lo francés contra l'anglés en junh 1992, per melhor tustar sobre las lengas de França e inscriure l'article 2 problematic, parla anglés quand debuta una campanha electorala europenca a Toulous'... en 2009. Quí es estat encara enganat ? La meteissa còlha [staff in brusselish ? Colha es una autra causa... saber botar l'accent es important en occitan] franchimanda refusa l'occitan sobre las novèlas placas de carrièras de Tolosa, o sobre las aficas imprimidas pel servici comunicacion... e gausa encara parlar de crear diversitat !

Aquestes césers parisencs son un pauc pesucs per Occitània, non ?

-°-

INEGALITAT REPUBLICANA in situ e uèi

La segregacion es lingüistica dins l'Estat francés ; l'administracion es pas per s'adaptar a las populacions (per exemple parlar lor lenga), es aiçí per imposar una pensada lingüistica e aquela del rei-president (la politica lingüiscidària ne far la pròva). L'article 2 de la Constitucion e l'article 75 ne fan la pròva constitucionala e republicana. Los articles aquestes son estats votats "generosament" e de faiçon compassionala per una majoritat de deputats en 2008 (en esperar una lei sobre las lengas, dicha per la fin de 2008), e aiçò zo fan sempre pel ben republican, tal lo socialista en 1992 per aver votat l'article 2... article dich contra l'administracion en anglés, e son usança se faguèt sonque contra lo breton e l'occitan. Es que podem creire los elegits que nos son impausats pels partits franceses ?

A Tolosa, pel motiu de "Sant Jordi" lo servici internacional e torisme de la Generalitat de Catalonha presentèt SA setmana de promocion de Catalonha.

Per  motiu de la francizacion jacobina tolsana, Catalogne -a Tolosa- es una pizzeria, segon mon motor de recèrca catalan ! Car aqueste luòc es prèp de la plaça de Catalogne. Plaça qu'amerita e qu'espèra encara d'aver sa placa en occitan. O alara es una animacion espagnolista -pòdon far d'un autre biais per assegurar lo provincialisme autoproclamat ?- de l'InstitutO Cervantès... (aqueste ostal cultural de Tolosa, prepausa quitament pas un sol jornal en lenga catalana, alara que la metiatèca de la comuna zo fa!).

Vos auriái pogut mostrar quicòm mai, de mai positiu : la tòrre umana montada al Capitòli, per exemple, mas zo faràn, els, segurament; los catalans ça que la an pensat i botar una bandièra occitana al cap, zo cal sotalinhar, car quand los franceses fan Festivals à Toulous', z'i pensan pas ... e quitament nos escupísson dessús.

L'afar inaugurala se faguèt, çò qu'es normal a Ostal d'Occitània (l'aula èra tròp pichoneta per claure lo monde, ai pas pogut dintrar, e i aviá monde dins la cors interiora), a la sortida de l'encontre oficial, l'improvizacion se faguèt : un cant catalan en lenga occitana (digun i aviá pas pensat dins l'organizacion !) ; l'avi siset nos parlava e avem vist aital que Lluís Llach se pòt cantar a tot moment, tanben a capela E en occitan ! L'Ostal d'Occitània aviá aital un exemple d'organizacion oficiala, un eveniment sense equivalent e ambe una visibilitat granda, prèp del Capitòli, una referéncia internacionala que fauta dins los caps dels novèls elegits d'esquèrra. La premsa èra convidada per aqueste eveniment, pauc son venguts minjar las gormandissas catalanas [ma fe, n'avem pogut minjar mai...], ai vist Ràdio Occitània, quitament pas lo quita supòrt per la publicitat radiofonica, lo supòrt escolhit es estat Radio Nostalgié.

Aquesta estacion parisenca a Tolosa s'enganèt sobre la difusion de la publicitat, èra pas presenta per la presentacion de l'eveniment ... se vei que la decision de publicitat tolsana es estada presa a París !

Al delai, la recepcion èra perfaita, sense cap problèma, un modèl catalan de l'afar (cal dire qu'ai la costuma d'èstre ben recebut en Catalonha SOBRETOT QUAND LO TORISTA OCCITAN PARLA SA LENGA OCCITANA). Lo grope que cantèt, zo deviá far dins una autra aula de l'Ostal d'Occitània -cambiament de programa pron agradiu donc; francament aqueste Ostal se i fa de mai en mai de causas que se pòdon afrairar sense cap problèma, alara lo telescopatge èra una granda susprèsa faita als organizadors de l'ofici de torisme del Principat de Catalonha, e la dificultat d'organizacion d'aiçò es estada de nivèl zèro e de non-còst, coma la preséncia de Ràdio Occitània (...), ràdio associativa -qu'a un còst-, ràdio emplegada per la publicitat dels roerguàs quand venon en vila per lor promocion, e ràdio que difusa lo mai de lenga catalana e qu'es reconeguda per totes los ciutadans de la vila coma una ràdio per la populacion de lenga catalana de Tolosa, del Lauragués, de l'Arièja e del Comenge.

i

Mas jo, entendi gaire lo marqueting lingüistic sobre l'afar. Me sembla pron interessant d'emplegar lo francés per abordar las populacions [encara que mai de 10 % de la populacion es AEDS-AIRBUS e que la lenga de comunicacion entre els es siá l'anglés, siá l'alemand], lo francés coma a París o Neuilly/Seine, a Nancy, a Metz, a Versailles o Ivry segurament, a Estrasborg (encara val melhor las doás lengas alemand e francés), a Lyon, a Lille, a Le Havre, Rouen, Dijon, Orléans, Angers, ... Mas a Tolosa, Bordèu, Baiona, Pau, Tarba, Marselha, Niça, Tolon, Lemòtges, Clarmont, quand l'occitan es tant aprosmat del catalan, perqué pas l'emplegar ? Dins lo numèro de GEO qu'explicava Catalonha [una de las melhoras vendas de la revista], una jornalista explica ben l'afar, perqué lo marqueting "Catalogne" capita pas de dintrar una pedagogia per la lenga de Catalonha ?

Quand Perpinyà arriba per se presentar aquí, zo far en doás lengas : catalan e francés ; avem aquí la paradòxa !

Quand Barcelona se presenta a Tolosa, la paradòxa es que son los occitans que los fan parlar ... catalan ! Cal dire que son los Quadres Catalans de Tolosa que faguèron un bon trabalh per aiçò tanben ... Alara soi segur qu'un jorn benlèu dins las escòlas pel torisme en Catalonha, quand los politicians d'ailà vendràn mai sovent a Tolosa de Llenguadoc, s'ensenharà la mapa següenta :

Aprèp, vist las mentalitats localas, los toristas tolsans arribaràn en Catalogne en parlar ... anglés ? E quí aurà encara perdut dins l'afar, las lengas latinas ! L'amistat occitano-catalana ... Non francament l'emplec del francés es utile, dèu pas èstre unic.

Tota aquesta setmana, ça que la, Catalonha -Principat de Catalonha ; aiçò de Catalonha/Principat_de_Catalonha es jamai explicat e me sembla pedagogic d'o far, car un torista tolsan zo dèu saber la diferéncia ! La Catalogne serà pertot dins las carrièras de la vila, quitament a la plaça Sant Jòrdi (e òc nosautres i botem l'accent, mas entendem quand un catalan zo far pas per Jordi, mas per "CATALÀ"...).

Alara amics tecnocratas e CATALÀ, a TOLOSA : BOTATZ L'ACCENT CATALAN !

-°-

Una vídeo que cal gaitar, per totes los que vòlon minjar la tèrra e lo país per un trin cap a París ... un trin cap a la desfacha nòstra.

Sabètz que soi un bèl caut partesan de l'emplec d'una signaletica en occitan, ... en Occitània ; e aiçò se podriá far a non-còst public, se lo politic assajava de pensar l'emplec de l'occitan ; aiçò que seriá una causa normala dins totes los Estats normals europencs, es una catastròfa politica en çò nòstre, amb un personal politic incapable d'entendre.

Jaurès zo voliá : l'occitan es la dignitat per Occitània !

Aqueste maitin se presentèt un trabalh demandat per Martin Malvy, es un engatjament politica clar, mas talament lentàs ! Me recòrdi un encontre d'una jornada sobre lo tèma al Conselh Regional, aquò farà mai de cinc annadas ... Per aqueste encontre se faguèt un fum de recòrd de l'usança identitària de la signaletica, jamai de l'utilitat per l'orientacion de la signaletica (e donc que siaguèsse escricha en bona ortografia modèrna). E pensi personalament, que l'occitan coma lo chinés, lo rus, l'albanés, lo turc, lo polonés, lo catalan, lo neerlandés, l'italian, lo suami, etc. es una lenga de l'orientacion, per panèus d'orientacion ! Senon es pensar que lo francés es encara necite per ajudar a la compreneson de qué ? De la compreneson que sem encara ambe una pensada colonizada ?

Sabi que cal èstre seriós, tal o demanda los membres del CREO dins corrièrs sense signatura personalizada. Mantunes professors, sovent, amagan d'arirèr lo mot "seriós que mantunes fariàn fauta" lor faiçon de pas acceptar la critica, de lor trabalh o quitament dels elegits que los subvenciónan. Lo trabalh per una signaletica en occitan es un trabalh ciutadan, e donc lo refús de la critica farà veire una certana faiçon de l'antidemocracia.

Sabi que cal èstre seriós...

Per exemple, los panèus d'entrada de Blagnac son estats cambiats mai de dos o tres vagadas, lo panèu Blanhac es segurament mai resistent car es jamai estat cambiat dempuèi son installacion ! (e sovent es desaparegut tot simplament). De mai, se presentèt los novèls panèus en occitan - çò qu'es una bona causa- dins un auditorium d'entrada privada per una conferéncia de premsa, ambe un luòc que la comunicacion de la comuna se far en blau ambe l'abséncia totala de l'occitan (veire la fòto). I aviá lo representant local de La Dépêche e un jornal catalan, present pendent la conferéncia de premsa. Me sembla qu'es pauc per mediatizar la sortida d'aqueste libre e per assajar de far saber que l'emplec de l'occitan es possible. Es la fauta de quí, aquesta abséncia ?

Alara nòstre elegit màger sap tot sobre sa comuna, sobretot ambe un bèl sentimentalisme (es pron utile per costejar los ciutadans locals), mas per l'occitan, aquí tanben, cal una demanda d'una populaicon qu'es pas brica informada sul tèma e que la transmission lingüistica es estat copada per las institucions ; es sempre susprenent aquesta demanda de la populacion, sovent responsa a question pertinenta; mas me soi realament demandat çò que ne pensa M.Badinter d'aiçò ? sul tèma de la pena de mòrt dins la justícia francesa... Car oblidar que l'occitan se dèu èstre public, es ben una pena de mòrt per l'occitan.

Es la paradòxa politica en Occitània, es una paradòxa sancièra. Mas, díson : sem volontari per far cambiar las causas, dins una ciutat que l'ensenhament de l'occitan i es absent, «perqué son d'estrangièrs !» Amusenta paraula que limita l'occitan per una casta, pas melhora faiçon de crear una minoritat. Soi encara lo godilhaire ... aquel qu'explica la vertat en fàcia car de biais, totes los interlocutors normals del politics son blocats a diverses nivèls per zo poder dire.

Patric Sauzet expliquèt l'internacional que representèt la grafia del mot [Blan(us) o Blan(dus) lo proprietari que portava un nom latin, -nh- un primièra expression del latin vulgar per la palletalizacion del N latin, exportada dins mantunas grafias mondialas e -ac per una finala costumièra dins las lengas conservatriças de la lenga latin que qu'a per valor - la proprietat de]; es lingüista e ne sap fòrça sobre las rasigas dels mots. Las intervencions de cadun son estadas enregistradas, per èstre difusadas, segurament dins lor entièr per Ràdio Occitània.

Bon anè, lo cònsol de Blanhac èra prèste de prendre l'avion de la normalitat occitana [es polida la crotz occitana sul simbòl de Blagnac, mas onte la lenga ? La dicha "communication" mata la diversitat lingüistica e l'expression de las populacions per imposar a las populacions un vejaire unic e amb una lenga unica]. Èra lo sol elegit comunal present, fins a l'arribada del cònsol de Grenada. Es domatge l'abséncia dels elegits comunals, benlèu que podràn escotar Ràdio Occitània, o lo programa de Radio Altitude -la ràdio de Blanhac- dins un programa especial sobre la toponimia occitana e aquesta presentacion. Fautava coma de costuma, quand se parla de l'occitan al CR : France Bleu, France Info, Radio Mon País, Radio-Radio, FMR, Radio Présence, Booster FM, Toulouse FM, France 2, TF1-Vidéo-LCI, iTele, France Culture, RFI, Europe 1, Le Monde, LibéToulouse, RTL, TLT, Sud Radio, France 3, Metro...

Sabi que cal un pauc de temps per installar e explicar una signaletica ... Lo trabalh de Patrici Pojada, militant simpatisant del Partit Occitan, professor d'universitat, istorian de grand renom, e membre del burèu de l'Institut d'Estudis Occitan, es la melhora persona per escriure aqueste libre; ai agut son libre en man, es un primièr trabalh que cal desvolopar, primièr trabalh e soi segur que Patrici Pojada es la melhora persona per zo far.

Aquesta fòto es estada presa per totes los fotografes, e sabi pas perqué i a agut una demanda per retirar lo panèu de la fotografia ; per mantunes «i aviá reverberacion» ; podètz donc confirmar que la rason èra diferenta ; la censura es totala, los fotografes an pas volgut mediatizar l'escrich en occitan ! E ça que là Patrici Sauzet, grand professor de lingüistica de l'Universitat de Tolosa Le Miralh, aviá pron ben explicat, en occitan ; benlèu que l'occitan es pas comprès pels fotografes, o benlèu tròp ben comprès... [enfin ai sempre un grand dobte, comprenon sovent mas zo comprenon per èstre segur de l'oblidar lo mai lèu possible, es lo ment de la destruccion costumièra lingüistica].

Soi pas segur, ça que la, que contrariament a çò que díson los elegits, siaguèsse complicat d'explicar a la populacion, gaitatz aiçò :

TOLOSA 31

Sul camionet se podrà legir "TOLOSA 31" [trobat en tornar de Blanhac, per un camin de velò pauc agradiu e sense cap signaletica, ni en francés, ni en occitan - tè un luòc ideal per installar unes panèus bilingües] e sonque "TOLOSA 31". Vesètz que SONQUE Tolosa es possible sobre una camioneta ... E en cas de confusion, la chifra "31" es inscrita coma la numerologia identitària de M. Izard e sos panèus !

A calgut mens de tres meses per installar mantunes panèus d'entrada del departament de Nauta-Garona, per salvar una numerologia identitària installada per un dictator francés... Vesètz per rasons de listing bonapartista que los elegits son capables d'anar mai lèu que los panèus costumièrs en occitan.

Ai remarcat tanben que l'E.N. èra capable d'anar lèu per las escòlas per immersion lingüistica, Jules Ferry a Colomiers ne faguèt la pròva, mas pas per l'occitan, per l'alemand ! Se demandèt pas als tecnicians alemands se volián aprendre l'occitan : cal pas exagerar son estrangièrs !!! Auriái quitament pogut entendre : l'occitan lo farem morir nosautres tot solets ...

Dins lo mitan d'aquesta presentacion la democràcia es sovent una penha, un valatàs e pas forçadament del costat politic... sovent dins lo caire dels professional de la profession de l'emplec de l'occitan o de son ensenhament (sobretot de son ensenhament, benlèu que cal tot escriure - benlèu que la democràcia agrada pas als professors).

Per clavar, cal apondre qu'aqueste blòg existís justament per desvolopar un sistèma democratic en Occitània, es una causa qu'es pas sovent la primièra pre-aucupacion dels professors en cap de poder de las institucions localas (universitats e E.N.), per contra, los meteisses an la capacitat de nocibilitat per far calar la premsa sul tèma, perqué ? Perqué considèran que lo subjecte es caut [los elegits son pas favorables e els an pas la capacitat de desvolopar un sentiment collectiu de defensa del país nòstre contra la tecnocràcia de la decentralizacion sul tèma], e que cal pas levar las lèbres e ajudar aital los nacionals-expansionistas franceses.

Sabi que cal èstre curiós...

Ièu pensi personalament que cal afrontar l'extremisme francés, e per aiçò probar al pòble que sem fòrt per poder l'afrontar, mai fòrts serem mai potents, aital impausarem una pensada per una signaletica en occitan, un emplec lingüistic (per totes que zo volguèssen prendre o pas coma element de lor identitat). Efectivament cal pas mostrar flaquesa, mas cal èstre redde sul tèma : l'occitan es de totes e la signaletica en Occitània dèu trobar a una normalitat ortografica.

Es pas complicat de comunicar en occitan, frena pas l'informacion nimai la comunicacion, gaitatz aiçò :

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-°-

-°-

Umor verd (Siné Hebdo de la setmana passada) Metro d'aqueste maitin ... se lo ridicul matava, Metro seriá mòrt !

Pàmias es una pichona vila de l'Arièja, vos conselhi d'anar veire la Calandreta e l'estòck american [«l'enveja de l'autentic dempuèi 1985» es notat sobre la pòrta, coma qué i pòt aver comerçant aluzerpit e emplegaire normal de l'occitan], puèi se sètz pas convençut per l'organizacion que vos a convidat podètz anar veire l'atalhièr de lutz, es dubèrt e convivial, es a costat de l'estòck american que, el, parla fòrt plan occitan (al mens sus la portada).

 

Es una vila qu'amerita la sortida per sa signaletica en occitan. Coma que la quita signaletica a pas encara susmontat un partit independentista dins la ciutat, coma zo pòdon pensar los elegits actuals de l'esquèrra tolsana.

E se fasètz una visita toristica dins la ciutat de Pàmias, podètz coma tot torista bearnés anar platussar ambe la regenta :

Cal pas doblidar Calandreta, Calandreta es una escòla amb un ensenhament per immersion lingüistica, laïca e gratuïta, que los parents ne pòrtan lo projecte. Es segurament un dels projectes lo mai avançat per desvolopar l'ensenhament de l'occitan, es malastrosament un projecte desfavorizat pel sistèma nacional-expansionista francés.

 

La vitessa de traduccion d'aqueste libre en lenga catalana, me donarà una autra idèa de la catalanitat, elonhada de l'aristocràcia productivista agricòla, pro-agrobusiness.

Ligam en Catalonha.

 

I a 200.000 locutors de breton ... quand los Verts d'Occitània seràn conseqüents, e faràn una sola plaqueta en occitan o quitament un lògo ?

 

Per facilitat l'idèa -e la fòrça, fòrça demandada per un militant breton federalista qu'explica que cal res esperar de París- ai jà tradusit un tròç del "EuropeÉcologie" e a semblat espantar un militant en Occitània ! Quand los militants politics de las tecnologias politicas francesas faràn un camin cap a las realitats de la diversitat lingüistica e una practica de lor part ?

O benlèu la causa seriá mai complicada ? Veire lo bilhet següent ...

1 / l'Estat francés es lo sistèma electoral que frena la diversitat de representacions de totas las populacions en edat d'eleccions. Es lo sistèma lo mens democratic e es assumit per la dictatura de la majoritat, per sa majoritat silenciosa [son administracion], e/o l'escrutin a doás estradas.

2 / l'unica eleccion qu'ajuda a la representacion proporcionala, malgrat las maniganças dels partidocratas majoritaras, son las eleccions europencas, sobretot perqué son pas estadas consideradas coma importantas dins l'Estat francés, vist que pauc impòrta las decisions, cada vagada i aurà unes politicians franchimands per dire qu'es un problèma -vertat- mas sa fabricacion puèi sa solucion se faràn ambe l'Euròpa, per tot dire es pas nòstra fauta... Es un grand classic franchimand.

3 / a cada eleccion europenca, a l'Estat francés, espelísson listas de tot escantilh, car las manigasças electoralas ajúdan a l'afar, las circonscripcion son estadas regionalizadas, a dimensions dicha europencas. es una faiçon de despertar lo clatussaire que soi, per determinar que pauc impòrta lo contengut et son personal, çò d'important es lo messatge e la potencialitat de nosença.

4 / a cada eleccion europenca, a l'Estat francés, se parla de resulta participativa baissa ...

Las rasons de tot aiçò son estadas descrivudas per Cornelius Castoriadis dins un tèxte de seminari que vos vòli mostrar ara, perqué me sembla essencial de saber ont es lo problèma europèu de la democràcia :

Es de se demandar quí fabrica la tecnocràcia en França, tecnocràcia per la sciéncia politica, cal gaitar del costat de l'universitat, sciences politiques [Institut d'Estudis Politics]. E a cada generacion avem los filhs dels ancians que sábon la filiara e lo camin per faire de la politique. Avem personatges de tot escantilh, o de tot costat del rei [a l'esquèrra o a dreita] que pensan que aquel o aqueste, aquela o aquesta, «a una vision», coma Bernadeta Sobirós a Lorda, dins la cauna ! La vision farà alara sa lutz, e seguirà coma un moton lo capolièr que l'a despertat, es de modèrna servitud volontària.

Caldrà benlèu un jorn netejar aqueste afar, aqueste drac, aquesta faiçon de donar a l'administracion una decision politica desligada totalament de la realitat e de las volontats dels pòbles... D'aiçò l'administracion pensa que li serà interessant, per conservatisme, car l'administracion es ontologicament conservatriça.

Tot aiçò me fa pensar que los que van pus votar, an benlèu rason, e en periòde de crisi, me demandi se lo vòt podriá pas èstre oficialament remunerat (15€ per eleccion, per exemple). Causir un personatge partidocrata es pesuc e còsta, donc maerita remuneracion. La solucion budgetària es d'enlevar 15€ a cada elegit d'aquesta planèta, e los donar als electors e a las electriças. Soi segur que fariàn d'estauvis bèls, car al mens las populacions se pausarián lo problèma de la fauta de qualitat del personal politic, sobretot aquel que sortís de las famosas escòlas universitàrias sus dichas.

 

enbata(at)wanadoo.fr per aver informacions per l'abonament.

Ièu, pausarai enluòc de Midi-Pyrénées [esperarai pas lo cambiament de nom ! cal tres annadas per far arribar una novèla a París, e per nommar ben un país o una província cal benlèu mai de 8 sègles !], lo de Corsega pausarai tanben, e amb grand plaser, perqué sem totes Còrses quand la repression cad sobre l'Iscla mesprezada...

Aquel cap sembla talament a un ciutadan esclau d'un sistèma que l'a crompat sense n'avizar lo pòble totparier, e, ara, en destrusir la republica (la primièra europenca) e donc una republica de Miègterranèa; es exemplar per una immatriculacion indicadoira de la repression francesa en Corsega, en Occitània, en Savòia, en Euskadi, en Catalonha, en Alsàcia, en Picardia, en Bretanha, en Goadelopa, en Martinica, etc.

Lo cap còrs es lo cap de totas las repressions francesas, pauc impòrta los regimes e las colors dels militants dels partits politics, dich o pas republican, pauc impòrta los deputats collaboracionista occitans e provincialistas, pauc impòrta los novèls panèus 31 que l'estalian Izard a fait pausar a l'entrada de la Nauta-Garona.

Tanben per donar una significacion a la realitat policiària que mata un pòble actualament en Corsega, una polícia republicana e antidemocratica, amagada darrièr grasilha coma lo sovietisme s'amagava darrièr las grasilhas de l'assegurança politica parisenca.

Tanben per bailar la realitat francesa, per sa justícia, per son educacion, per sa vision del monde, per son comèrçe, per son centralisme dich democratic, enfin contra tot aiçò ; lo cap còrs es simbolic d'una solidaritat tanben ambe los Somalians dins l'Ocean Indian.

SEM TOTES/AS CÒRS/AS !

www.radio-occitania.com primièra a tres oras de vrespre lo 15 d'abrial '09.

-°-

Sortir de l'ompra gràcia a la vídeo, OcDiovisual, gaitatz tanben :

-°-

Lo filme es aparegut sul net, aquò fa mai de doás annadas (2007 - la sortida oficiala del filme es mai tardièr, l'ai en man dempuèi 2005 !), l'article es aparegut tala una descobèrta dins La Croix, uèi en 2009, un viatge jornalistic... coma que las informacions son lentassas dins la glèisa catolica de França ! Coma que las informacion son lentassas d'arribar a París dins las redaccions...

E donc li cal ben ajustar un paquet de fotografia sobre los pesticidis, plan coneguts pels viticultors del Lengadòc, per los que los an abandonats, en silenci...

Espèri que La Croix serà a Tolosa, doman ...

Per melhor entendre, un tròç del filme que despertèt una certana partida dels ciutadans curioses... pas dins la redaccion de La Croix ?

Lèu, dins La Croix, vos pòdi bailar un escoooooop : la descobèrta de l'utilitat del preservatiu, dins La Croix, sí sí !

 

De faiçon teorica podem pensar a la francesa, tal aqueste autor american editat a París (tot es normal donc, pensada unica en desvolopament), mas la praxis es diferenta, sobretot quand se gaita son istòria recenta.

L'impausicion del francés es pas estada per rason d'egalitat, mas simplament per ajudar l'armada de se far entendre pel public dels sordats que parlávan pas que las lengas istoricas.

1939, 100 % dels ciutadans d'Occitània compreniá l'occitan (e tanben lo francés, i a pas que l'administracion qu'èra pas intelligenta).

1990, 10 % dels ciutadans d'Occitània compreniá l'occitan (la supausada administracion aviá impausat l'OGM lingüistic, e la pensada unica, aquò lor simplifica lo trabalh).

Es pas per rason d'egalitat, es per imposar una aisina de poder, un biais de pensar lor monde, ambe la sola lenga del rei, perdon de la republica. S'èra estat per rason d'egalitat, l'administracion francesa s'èra adaptada a las populacions e auriá parlat las lengas de las populacions; coma l'administracion a imposat SA lenga [e aprèp la lenga, es ara son lengatge, lo brusselish], l'administracion es estada un instrument de colonialisme, res de mai.

Donc la republica qu'explica "égalité" transforma l'afar lingüistica en present republican, mas èra pas brica aiçò. Es exactament lo contrari, èra una inegalitat republicana qu'impausava la lenga del dominant, es de dire del parisenc. Es pas brica una question de classa, es una question de colonialisme lingüistic.

Per un professor, m'estona que volguèsse volontariament oblidar l'istòria sul tèma... I a segurament rasons politicas.

Parlar occitan a pas frenat mon grand-paire, es devengut resistent, per la republica, pas per França ! En 1947, refusèt que lo prefecte li donèsse la medalha de la resisténcia en public, sus la plaça del vilatge ; aiçò bravament abans lo procès Papon ! Èra en 1947.

Parlava occitan frenava pas de respectar la republica.

Mas quand l'Estat deven nacional-expansionista, aquò's un autre afar.

Abans 1789, èrem subjectes del rei, aprèp sem devenguts actors de la ciutadanetat, la borgesiá per arribat al poder a agut mestièr dels pòbles de França, èra per sortir lo rei del poder. Lo primièr 14 de julhet faguèrem la «fête de la fédération», puèi los Dreits de l'Òme son estats tradusits en 7 lengas, son avocats qu'o faguèron en lenga occitana... Es a partir de 1793, que lo problèma es arribat, aquí i a agut mescla entre ciutadanetat (costat juridic de la dicha revolucion parisenca), contra lo costat antropologic (las alteritats lingüisticas de las populacions).

Dempuèi 1793, lo nacionalisme francés se desvolopa sul modèl reial, en impausar la lenga del rei a totes los pòbles de França, los borgeses an remplaçat los nòbles, mas la democràcia es pas encara viva !

A comptar d'aquí, refusar d'installar un libre sonat «La diversité contre l'égalité» per l'abséncia de rasons istoricas, es installar un libre en Camarga, sobre l'arena del Ròse.

E donc es normal que los franceses zo volguèsson editat car s'aprosma pas del problèma : saber l'istòria d'un mite, França e son istòria sobre la pèl de mantunes pòbles europèus (territorializats sul continent e conquesits per las armas, crompats coma vacas -Corsega-, d'immigracions forçadas -esclaus a las Americas o collaboradors volontari o involontaris del sistèma colonial francés a las Americas-, o d'immigracions colonialistas -Africa e Asia).

Non francament es un libre a legir, mas ambe l'uèlh critica de lo que sap l'istòria de las dominacions egalitàrias francesas.

Walter Benn Michaels a mestièr de far una virada en França e de legir sobre las istòrias reiala, imperiala e republicana francesas, mai tanben non francesas.

Walter Ben Michaels es un instrument del conformisme e de l'uniformisme francés, se vòl donar una leiçon a l'esquèrra francesa, mas capita pas de convéncer. Sufís pas de passar per París per bastir un libre e una pensada sul tèma de l'excepcion francesa : las alteritats lingüisticas en França.

La consequéncia d'aquesta actitud, es que mantunes esquerristas franchimands pensan que lo francés s'es imposat naturalament e que donc la sola lenga ciutadana (juridica potenciala e acceptada aital naturalament) es la lenga del rei, lo francés.

Zo cal tornar dire : l'occitan es tanben la lenga de TOTES/AS en Occitània, quitament los que la parlan pas. E puèi per salvar una lenga, es sa visibilitat que frenarà sa desaparicion. Tornem dire : una lenga es una aisina de descripcion e de viure dins un territòri, sa destruccion es l'abandon dels sabers sobre aqueste territòri e donc es tanben la destruccion d'aqueste territòri.

 

La famosa celebracion de las «identitats culturalas» es una engana mediatica, que pega a totes los promotors de l'emplec lingüistic digne, son pas els que zo revendícan.

Es lo meteis problèma que l'expression de «lenga regionala» que pega a l'occitan, son los mèdias parisenc e lo provincialisme de premsa que l'a imposat, e zo trigossem sense res dire. Mantunes avián assajat de dire «langue dite régionale», mas l'expression es jamai estada acceptada pels mèdias franchimands.

Es que las errors lingüisticas de la premsa franchimanda devon èstre pagadas per las populacions qu'assájan de salvar dignament una lenga ? Walter Benn Michaels pensa que òc.

Es que las errors lingüisticas de las politicalhas franchimandas devon èstre pagadas per las populacions qu'assájan de salvar dignament una lenga ? Walter Benn Michaels pensa que òc.

Es donc ben una error aqueste libre, zo deurem pagar encara ? Aqueste libre es encara un instrument per legitimar unas destruccions lingüisticas francesas. Es un indici que lo combat per la dignitat lingüistica de las lengas de França comença de pesar, an mestièr de farastièrs per èstre adobat dins lor combat de destruccion lingüistica e culturala.

Ne devem sortir de la trapèla de la minorança lingüistica.

Un exemple ? Ne vaquí un exemple de trapèla, en partir del bon sentiment, la trapèla es clarament desvolopada quand l'occitan es absent de las aficas (l'occitan es alara una color vocala de mai per un Festenal en Occitània, un suplement d'anma) ... segurament un organizador d'esquèrra, subvencionat coma cal, del meteis tipe que los meteisses elegits subvencionaris diràn «volem pas de placa en occitan, car perqué pas en Arabe ? etc.» E seràn segur solidari amb lo occitan per parlar lor lenga... en privat.

 

Responsa de WBM, en anglo-american :

Soi pas segur, eufemisme, segur qu'aguèsse entendut tot lo tèxte del bilhet.

Las messorgas d'Estat reveladas per un programa de France Inter en entrevistar un ... ministre, ministre, e ancian socialista, segurament un oportunista politic. Aquesta messorga assegura lo sosten UMP als fòrts contra los febles. Napoleon Bonaparte èra còrse, MAM es basquesa, Besson es Alsacian ... Franco èra Galician, Cromwell èra Gallés, Mussolini ... Staline... La lista es longa dels collaboradors a l'imperialisme [zo cal qualificar d'una identitat nacional-egemonista ?], l'imperialisme tot cort.

Libération.fr // Société // 09/04/2009 à 11h19 (mise à jour à 14h40)
La chasse aux patrons, «so french»
Revue de presse. Des Français râleurs, des frites et un air de mai 68: pour les médias étrangers, il n'y a que la France pour faire de la séquestration des patrons un sport national.
CORDELIA BONAL, Libération.fr
La France, ses fromages, son vin... et ses patrons séquestrés. La radicalisation des conflits sociaux fait figure de nouvelle spécificité française aux yeux des médias étrangers. Cette méthode, jusqu'ici plutôt rare, amuse autant qu'elle indigne. «L’air contrit, la mine fatiguée, la cravate débraillée, le chef d’entreprise séquestré par ses employés est devenu l’emblème du vent de révolte qui souffle sur les usines françaises», écrit ainsi le correspondant du quotidien suisse Le Temps avant de revenir sur les derniers cas: Caterpillar à Grenoble, 3M à Pithiviers, Sony dans les Landes...
C'est l'épisode Caterpillar qui, le premier, a attiré l'attention des rédactions étrangères. Dont celle du New York Times, qui titre le 2 avril «Prendre les patrons en otage? En France, c'est une tactique sociale». La pratique «n'est pas nouvelle», reconnaît le journal, mais pourrait s'amplifier au fur et à mesure que la situation économique se dégrade. Et que les inquiets se rassurent, en France on n'affame pas les patrons, relève le journaliste: «Chez Caterpillar, ils ont relâché un cadre qui était malade et chez 3M, ils leurs ont apporté des moules-frites.»

Le «boss-napping», comme l'appellent les médias anglo-saxons –qui pour beaucoup rappellent que la méthode a été popularisée en mai 68– est pour The Guardian «un signe clair du réveil de l'agitation sociale en France».

Le Wall Street Journal, qui se fait lui aussi l'écho de ce phénomène «particulièrement français», a fait réagir Maurice Lévy, PDG de Publicis: «Dans le passé, les paysans s'élevaient contre leurs seigneurs. La différence aujourd'hui, c'est que les seigneurs sont les PDG». CQFD. Impensable ailleurs, poursuit le journal dans le long article qu'il consacre à la question: «Aux Etats-Unis et dans la plupart des autres pays, enlever un patron ne serait pas toléré. Mais en France, les gens ont de la sympathie pour ceux qui font la révolution sur les barricades - tant que personne n'est blessé.»

En Espagne, la Vanguardia, principal quotidien catalan, note aussi l'«effet de mode». Et relève comme tous les autres articles sur le sujet que, dans les faits, «séquestrer le chef» se fait en toute impunité, puisqu'aucun syndicat n'a été poursuivi.

En Italie, la pratique surprend moins. La «chasse au patron», comme l'appelle la Republica, n'est d'ailleurs pas un sport exclusivement français, rappelle le quotidien, qui cite l'exemple écossais: «A Edimbourg, l'ex-administrateur de la Royal Bank of Scotland a vu sa maison prise d'assault par un groupe baptisé "les patrons des banques sont des criminels".»

------------------

Corinne Lepage explica aqueste maitin sus France Culture aiçò pel fait de la non aplicacion de l'egalitat republicana sul dreit francés, dreit que se deuriá èstre una aisina per ajudar lo feble a suportar castigs dels gròses... Mas perqué lo gròses vòl a tota fòrça castigar lo feble senon per gardar los privilègis o las monedas rendudas infami per la crisi actuala ? Los gròses semblan pas aver vist qu'i a crisi, explica Corinne Lepage [tanben una paraula segura entenduda tanben en Catalunya contra Total].

E zo cal pas creire : cal èstre nord-europenc o ancian franquista per pas comprendre lo concepte marxian de las classas socialas ? O que los nòbles son estats cambiats per l'elita parisenca sortida de las escòlas del plega-esquina politic ?

«Interview de J.P. Raffarin sur CCTV, d’après lui  les récentes positions françaises engagent tous les Français ! Si l'Honneur de la France n'a pas grande valeur pour lui, l'Honneur des Français ne lui appartient pas ! Ce sont les adresses où nous pourrions lui faire savoir ce que nous en pensons ! http://www.carnetjpr.com/contact/
 jp.raffarin@senat.fr »

Segurament i aurà mantunes neoliberals qu'explicaràn que lo sistèma latin, o qu'i a una exception française, es pas bon per la «pensada economia» ?!?!? Mas, uèi, un patron de l'Edtat Mejan es bon per la vida umana ? Un comercial qu'organiza la diplomàcia per totes los ciutadans franceses es bon pels pòbles de França ?

De qu'es l'Edtat Mejan ? Per los qu'an pas la memòria de las datas, data d'una conquèsta francesa per fargar un mercat pels patrons del moment, pel rei-president del moment, pel Hauts-de-Seine del moment, ai panat sus un blòg occitan aqueste document :

Ambe la conquèsta francesa en Occitània sem forçat de suportar de Raffarinadas, aprèp aver suportat las mazarinadas. Los sègles passan, mas França damora tal qu'es estada pensada tre la debuta, l'organizacion d'un mercat per una casta parisenca.

Aquesta casta li a calgut d'escòla per poder reprodusir son sistèma, e de collaboradors per aiçò far ; la collaboracion es tanben ontologic de França, pauc impòrta lo regime (capecian, praxiso-reial, borbonista, consensual, directorail, bonaprtista, d'entenda, de modus vivendís, bonapartista, republican, nacional-republican, social-republican, vicheïsta, bonaparto-republican, monarco-republican, vicheïsto-republican).

Cal tornar dire que la rafarinadas son la diplomàcia francesa de la venda d'armas, de sempre,... o del nuclear a una dictatura comunista e capitalista (donc productivista) en China.

Ambe l'afar del procès Colonna mantunes franceses son vergonhoses de lor «justícia», e an plan comprès que l'afar de l'extrèma administracion de França en Corsega, procès d'excepcion e armada de «pacificacion», ajuda lo nacionalisme còrse.

Mas sempre quand escrívon sul subjecte, las tèrras sotmetudas, vòlon pas veire :

- la collaboracion politica amb França, dels actors politics locals e dels militants, aiçò se sona la màfia republicanista, una colòbra verenosa. Bonaparte était un vendu à France... Henry IV a vendut Navarra per una messa catolica, el lo protestant ! La collaboracion se tròva aisidament dins los territòris sotmetuts.

- que lo nacionalisme francés es expansionista, perqué sábon que se báton per assimir d'AVER Corsega «pacifica», zo caldrà far per d'autres endreits mai pacifics de l'Estat continental francés e per las Isclas elonhadas del continent europèu, o per Savòia, Alsàcia, Bretanha, etc.

- de l'impausicion administrativa, tot en pensar que París e son administaracion o sa faiçon de veire l'administracion es indispensable; aiçò es caracteristica d'un poder tòrt e avugle. E aquesta administracion vòl pas d'autonomia dels pòbles, nimai d'autonomia d'una administracion que seriá venguda de la decentralizacion...

Malgrat una bona question, los dos articles que seguísson son nacional-expansionista e francés [99 % del pòble dich francés pensa aital e soi segur qu'i a encara que son prèste d'anar far la guèrra per aqueste nacionalisme d'expansion, ambe l'OTAN o pas], podètz legir los dos articles que ne fan la pròva :

Son bon articles del punt de vista parisenc, e del nacionalisme d'expansion parisenca.

Aquestes dos articles fan la pròva que cal d'urgéncia de repenténcia parisenc sobre son istòria e sas manièras egemonicas de «pacificar» l'administracion de son territòri, de far de politica, e aiçò es pas sonque la fauta de la còlha Sarkozista.

-°-

Per Pascas dos conilhs republicanistas se párlan :

 

-°-

De qué se debana en Catalonha ? Acabi de legir una entrevista, entrevista que podrètz trapar en ligam, cal picar sobre l'imatge aquesta que seguís.

Me desencusi, car ai pas pogut suportar lo programa aqueste e donc l'ai pas pogut escotar, ni telecargar... Mas per astre J.-P.C. l'a escotat e picat.

Picatz aquí per respondre e romegar.

Cal anar veire tanben lo punt de vista de J.-P.C.

Totes los comentaris se podràn botar sus aqueste bilhet, darrièra linha (pels avugles e mal-escaduts de l'aisina informatica dels Blògues)