Seràn doman ; es lo primièr còp en temps espanhòl dich "democratic" que lo vòt de l'esquèrra abertzale podrà pas èstre escolhida o causit ; es tanben la possibilitat qu'un socialista posquèsse ganhar las eleccions, segon las enquèstas (mas las enquèstas son puslèu generalament dobtosas dins l'Estat espanhòl).

Las resultas seràn sobre aqueste blòg, se podrà aver tanben sul ligam aqueste, en la lenga que volètz (euscara, espanhòl, anglés e francés).

Amb un comentari personalizat.

Mantunes podràn pensar qu'es sense interès per Occitània, non pas per la progression de la votacion independentista e social-democrata, mas es important per nosautres simplament perqué Euskadi es vesin d'Occitània. Euskadi es partida d'Euskal Herria... Es una region autonòma basca, las autras regions basca son en partida Navarra (Nafarroa) e Iparralde (Euskadi del nòrd).

Senon podrètz tanben escotar sobre Catalunya Informació, la velhada electorala.

Aital aqueste maitin, plaça del capitòli, ciclistas faguèron lor revolucion o puslèu una colèra de mai contra lo conservatisme dels elegits, a prepaus d'un pont que cal melhorar per qu'es un dangièr per la circulacion dels velòs entre Tolosa (la Ramondina) e Ramonvila.

Cal ben dire que amb mai de 30 annadas de dreita al poder, contrariament a Bordèu (a dreita tanben), lo velò es jamai estat una pre-aucupacion dels elegits, ni a la comuna, ni a l'aglomeracion, ni al departament. Es que la causa pòt cambiar enfin ?

Los ciclistas aquestas avián una bandièra occitana d'acompanhament ... la revòlta occitana començarà per la bicicleta, un novèl mòde de transpòrts politics o de lo despertar d'un pòble ?

-°-

Es qu'aiçò podriá donar d'idèas als Occitans e las Occitanas, l'Estat vòl regropar las regions, en Occitània tanben ...

quand la region Occitània ?

En partir de l'exemple de Ròse-Alps, exemple que me sembla pron interessant.

Lo projecte Balladur vòl un restacament amb Lyon, Ròse-Alps, mas la Savòia trabalha dempuèi mantunas annadas a la creacion d'una institucion coërenta entre dos Conselhs Generals (Savòia e Nauta Savòia), se els s'en va de Ròse-Alps, l'Auvernha seriá s'apatzimar Ròse-Alps e son personal politic central-regionalista ? Puèi se legissem lo comunicat de IperOccitània avem l'impression que al poder de Lyon caldriá enlevar Ardècha, Droma e un tròça de l'Isèra ... Per clavar Lyon se va retrobar coma Hamborg ... sense territòri de poder rural ! Lo grand Lyon serà alara coma lo grand París, una ciutat-region...

Lo projecte Balladur vòl associar Peitièu-Charenta amb Aquitània e Lemosin, per rason de la granda Aquitània ! Farem un novèl Estat ? Amb Santa, Bordèu e Lairac coma capitala ecclessiala ? E tornarem far la guèrra de 100 ans, ambe la batalha de Castilhon per la ganhar aqueste còp ?

Lo projecte balladur associa pas encara Provença e Lengadòc-Rosselhon, segurament per servar lo tròne al virulent e septimanian sénher Georges Frêche...

Ai entendut un elegit de Normandia qu'explicava que las doás Normandia avián d'èstre associadas, car «es una estupiditat de las aver separadas», e alara «coma en Normandia la causa èra una realitat, segur qu'endacòm mai en França d'autras associacions èran necite». Aquí es Normandia que bailava lo modèl imposat, un novèl modèl d'associativisme regional vengut del «modèl normand», enluòc d'èstre lo jacobin parisenc, espèri que nos faràn pas tornar de Tolosa a Bordèu en barcas Viking !... en esperar l'ajuda de l'Estat per far la linha TGV entre Bordèu e Tolosa.

Lo Bonapartisme pensa, a Reims, Orleans, Blois, Chambord, Lutèce, Versailles, París o Neuilly/Seine melhor, e las regions supòrtan tot, sense bolegar ?

Totas aquestas causas son d'espetar de rire ... Quitament lo raprochament de Lemosin e Auvernha, que podriá semblar logic amb l'uèlh occitan, es encara una angana politica.

Fins finala, lo problèma es ben parisenc, e grandament francés; perqué vòlon agrandir París sobre l'esquina de las regions de França ? N'i a pas pron amb un París grand tal coma es ara ? N'en vòlon mai ? Mas mai de qué ? De problèmas de banlèga amb populacions migrantas per poder far baissar los prètz del mercat salarial, e aital demesir lo còst real de París !

Non francament es ben una farça aquesta reforma del vicomte UMPista Balladur e sa comission bonapartista, per son novèl Balladur Land.

Levat la darrièra frasa, la sampitèrna guèrra contra los departaments, e un pauc l'arrogança vist amb "refusarem tota fusion", lo comunicat de IperOccitània ajuda a resistir contra una reforma qu'encara un còp cad d'en naut, la France d'en bas supòrta Neuilly/Seine sense consultacion de las populacions. Tè, per azard, la consultacion faita en junh 2008, ont es passada al Conselh Regional de Miègjorn-Pirinèus ? Es una consultacion qu'auriá agradat segurament, agradat per integrar la pensada politica modèrna, e una pensada realament del país nòstre.

1209/2009 - Dins l'encastre de la 800ena commemoracion de l'arribada de las tropas francesas en Occitània, de la debuta d'una "pacificacion" francesa, ... de la debuta del colonialisme.

Nacionalisme d'expansion, nacionalisme egemonic, centralisme democratic, nacional-comunisme, nacional-socialisme, maurrassisme, nacional-neoliberalisme, nacional-radicalisme, nacional-troskisme, nacional-obrierisme, pétainisme, borgesiá centralista, nacional-centralisme, nacional-reialisme, nacional-republicanisme, nacional-imperialisme, bonapartisme, nacional-colonialisme : aiçò es França, de sempre, e los mèdias dich de "service public" son tocats; lo "service public" es aital fabricat coma la pròsa del mèstre Jordan dins lo teatre de Molière, sense saber que ne son nacional-quicòm, e donc devenon un "service d'État" lingüisticament net.

Los occitans i seràn anats tanben via Carcassona / Charleroy... Dètz mila !

Per los que zo sabián pas : soi occitan ! (I'm occitan - ich been ein occitanish)

Una astrada passèt entre Montpelhièr e Tolosa, dissabte maitin a Tolosa se podrà veire aiçò : «non demanda de sal a ton vesin, es un "con" »:

Sud France parla als estudiants de son universitat de Montpelhièr, un bon exemple de realisme politic.

Pendent totas mas campanhas electoralas, ai jamai agut un sol ciutadan que m'aguèsse pausat la question : qual es vòstre programa ?

Ai puslèu entendut : - 1 - perqué cal votar ?, - 2 - pensi qu'es tròp jove per èstre elegit, - 3 - sès tròp extremista, mas pas un sol perqué ?, - 4 - quines son tos arguments per prepausar aiçò ?, - 5 - explica-me coma foncion aquesta institucion que vòl i participar ?, - 6 - quina es la diferéncia entre tu e los autres candidats ?, - 7 - Tous pareil, vòti pas (çò que vòl dire que votarà pel FN).... Ai jamai entendut qu'èri tròp ecologista, socialista, comunista, umptista, udfista, etc... Lo pòble es conservador per esséncia. La populacion d'Occitània sap pas çò que discussion politica es, Georges Frêche a rason.

Georges Frêche, dins sa franquesa, a bravament rason de criticar los electors e las electriças ... Mas en Occitània, dins quin endreit se pòt democraticament discutar ? Segurament pas dins lo Conselh Regional seu, dins son ancian Conselh Municipal, dins lo Conselh General de l'Erault, gaire dins lo Midi-Libre, nimai per las televisions d'apartheid lingüistic francés, etc... I a pas un sol luòc de debat democratic en Occitània, la fauta al sistèma nacional-expansionista francés, la fauta als personals politics tipe Frêche.

Donc, per la critica, cal èstre bravament mai pausat que Georges Frêche, una causa benlèu impossibla de bastir dins lo ment destimborlat dels ciutadans d'Occitània.

Aital, entendi melhor los Catalans que preferísson l'autre costat de la frontièra franco-espanhòla.

Per un debat en francés, amb un caire parisenc, cal escotar e s'aprosmar del complèxe economic, e alara veire aiçò :

Lo risc del nuclear es ontologic als produïts fabricats energitic o politic per París, lo risc los franceses zo fan prendre als pòbles sotmetuts.

De Balladur Land a la filiara nucleara francesa.

Goadelopa o Occitània son dins lo meteis batèu parisenc, Euskadi e Catalonha, Corsega e Alsàcia, Bretanha e Réunion, Martinica e Savòia, Picardia e País de Lyon, Flandra e Kanakí, Peitavin e Lorrena, aquel del centralisme dich democratic, titolat a còp republican o a còp reial, mas del meteis maquiavelisme, es lo militarisme francés, rebat de la fialara nucleara francesa ; lo nuclear francés es l'èime francés de la dominacion de París sobre las regions o las províncias, es la carnissariá administrativa permanenta, amb de Balladur a cada recanton de l'Histoire de France (e pas sonque per l'ancian regime).

Dins aqueste productivisme francés contra los pòbles de França avem trobat : la CGT e lo PCF (ara amb lo Parti de gauche), l'UDR-RPR-UMP e l'UNSA, lo Parti Socialiste e MRC acompanhat de FO, lo PRG e l'anciana UDF, acompanhat del Medef e de la CGPME...

Lo dorsier es clar, pedagogic e argumentat contra la pollucion francesa en Occitània, amb de plutonium. Es una exemple de productivisme francés, es un exemple de colonialisme nuclear francés sobre las tèrras de lenga occitana.

Lo ligam aqueste dona la possibilitat d'aver la documentacion en lenga francesa sul tèma, l'associacion es de servici public, mas la venda del document finança l'associacion (de mai vist lo pès financièr d'AREVA, aquesta associaicon a gaire lo nivèl de pression potenciala per poder se far entendre, alara tota las vendas militantas seràn las benvengudas).

Lo libret vendut es un pauc de patz per Occitània, patz retrobada.

Cal pas oblidar tanpauc que lo principal transportaire es la SNCF... La meteissa entrepresa transportèt los josius catalans empresonats per Franco, cap a Alemanha (aquesta dels nazis), per èstre matat, e al temps de la republica francesa, cap èra abans 1939 !

Se cal pausar las questions precisas : de qu'es lo «service public» senon una causa per establir lo poder del centralisme politic francés, e sa perseguida contra los pòbles de França ? Lo servici d'Estat dich service public mata los pòbles de França, mata las alteritats umana e animala de la planèta.

Aqueste comunicat es utile, amerita ça que la un comentari.

Lo procès Colonna, n'aviá fait mantunas bonas bilhet sus mon blòg al procès de l'an passat, una farça d'Estat. Quand se mata un prefecte, se mata un ciutadan francés, gaire mai, alara perqué ne far un procès d'excepcion ; los prefecte seriá quicòm de mai sacrat qu'un ciutadan, mai qu'un simple èstre uman ?

La republica francesa, santa, gratuïta e laïca, pensa qu'Òc. Mas qu'es aquò la republica, senon lo poder del pòble, mas quand lo pòble se far enganar per las oligarquias que lor pana lo poder en l'elonhar dels pòbles, que cla pensar del sistèma parisenc de poder, regime dich reial o republican ?

Donc lo comunicat de Les Verts, la dicha republica es pas qualificada, coma se lo mot republica èra universal quand es francés, òr la republica francesa val pas melhor que lo reialme francés que la revolucion de 1789 a matat... en copar lo cap al rei.

La sola causa que França aurà capitat es deslegitimar la paraula de republica, en la qualificant pas. La republica, republica francesa, es mòrta gràcia a França. Çò que m'espanta lo mai, es que la Turquia aguèsse mai de demanda de la part dels Estats europencs que lo poder parisenc republican francés, Colonna crida a la critica dels Estats vesins, perqué cap critica ? Benlèu que mantunes sábon que son tanben potencialament autanplan colonialistas sus aqueste subjecte. Quin Estat podrà donar de la votz europenca a l'ONU ? La Líbia ? Andòrra ? Mónegue ? Irlanda ? San Marino ? La lista sembla talament a la lista de paradís fiscal europenc, que la question damorarà sense responsa - lo 7 de març seràn 10.000 catalans que manifestaràn a Brussèllas, per aiçò protestar alprèp de las autoritats europencas actualas, e cridar lor existéncia (es un procediment pacific, coma sempre es estat la demanda catalan, dinca quand ? dinca quand, podràn suportar silenciosament los colonialismes francés e espanhòl ?).

Lo procès Colonna es una farça colonialista francesa. La Justícia dicha francesa, es aital ridiculizada, car engatjada dins lo nacional-expansionisme parisenc.

La justícia-farça d'Estat es rason d'Estat.

Yvon Colonna es un presonièr politic d'aqueste regime antidemocratic francés, regime que d'unes pensan e díson republican sense autre qualificatiu.

La rason d'Estat faguèt tanben arrestar los nívols de Tchernòvil a la frontièra naturala d'aquesta famós «Estat un e indivisible», la rason d'Estat faguèt potonejar dos sobmarins nuclears devath la mar, sense que portèsse l'informacion per las via parisenca dinca las nòstras aurelhas (a calgut que l'informacion passèsse per Londres), la rason republicana d'Estat francés val la rason petainista (e aiçò pas simplament perqué Sarkozy es al poder, nimai perqué l'UMP es al poder), etc.... (per damorar dins l'actualitat recenta, malastrosament lo pòble a memòria corteta, la rason d'Estat a l'Éducation Nationale per manipular), es una rason d'Estat ligada ontologicament a l'Estat francés e sa constitucion dempuèi qu'es filha ainada de la Glèisa catolica, dempuèi la primièra conquèsta coloniala, 1209 en Lengadòc, la santa conquèsta franca en Lengadòc... contra los aujòls dels occitans de uèi.

La rason d'Estat a matat la presa de consciéncia occitana, lor a calgut de 1209 dinca la conquèsta de Niça amb Napoleon III [600 annadas], mas li damora los autres pòbles que cal destrusir per s'installar dins lo niu [gràcia a carnessariás administrativas sarko-balladurencas, per la darrièra invencion parisenca] coma lo cocut al printemps : Goadelopa, Martinica, Reünion, Comòra, Kanakí, Euskadi, Catalonha, Corsega, Alsàcia, Savòia, Lorrena, Borgonha, Picardia, Flandras, Normandia, Peitavin, Bretanha, e donc devem listar tanben e malgrat tot OCCITÀNIA.

Dempuèi mai de cinquanta annadas, unes ciutadans que se son sonats occitanistas, an cridat sobre totes los mòdes politics lo dangièr de desaparicion de l'occitan, an acceptat fòrças causas innaceptablas, engolir colòbras dempuèi tant d'annadas, avem un personal politic sord, car es un personal nacional-expansionista francés (podem pas escriure autrament, car un vòt contrari a la lenga occitana es un acte politic clar, o quitament quand d'elegits de Bearn fan un vòt negatiu quand se tracha d'ajudar al reviscòl de la lenga basca, causa que son pas estats capables de far en Biarn - veire la manifestacion prevista a Pau en Abrial '09), d'aquel nacional-expansionista collaboracionista francés e plega-esquina parisenc, acte sampitèrne ...

Quand cambiarem de sègle ?

Quand l'occitan serà plaçat de recanton cultural, al recanton politic ? Dins los actes politics clars e dinamics ?

Tant dinamic que l'UNESCO coneis pas la classificacion que n'a fait lor politica de subvencions e los títols pels cargats de mission (de l'occitan justament) ... Donc comprenem la frasa legida sobre lo site Internet següent.

«Per la seva banda, el treball de la Unesco usa l’aplicació Google Maps per situar damunt del mapa una llista de 2.500 llengües amenaçades (entre les quals, l’organisme de l’ONU no considera el català però sí l’occità, llengua que divideix en gascó, llenguadocià, alvernès, llemosí i provençal). Cada punt sobre el mapa representa un idioma en perill, i de cadascun es pot llegir una breu informació.»

Aqueste còp podràn pas dire que son pas informats, i a pas un jornal parisenc que n'a pas parlat ! Bon s'espèra las fuèlhas localas e de faiçon intelligenta, un pantais ? un sòmi ? una utòpia ? Per la premsa locala l'UNESCO es en Africa ...

Per informacion e perqué lo sectarisme es pas mon occitanisme, vaquí una afica qu'agrada pas als integristas de l'occitanisme (que n'i a !), l'occitanisme serà plural o serà pas :

Per mai d'informacion : veire l'Ostal d'Occitània, a Tolosa, m'an pas transmetut l'orari !

L'informacion m'es estada mandada per una ràdio locala e en lenga francesa (mercés a els), transmission als mèdias en lenga francesa.

Unas autras conferéncias de notar :

-°-

Un site de conselhar : eurominority.eu

Tot comentari serà transmetut... a Joan Guericòlas.

Puèi per un autre déboulé ... en Occitània :

Promocion militanta, la produccion occitana a mestièr d'èstre melhor coneguda :

Car Internauta, sovent fai critica del sistèma politic francés en plaça en Occitània, ara uèi serà per regretar las condicions de votacions del Conselh Municipal tolsan.

Per aver las criticas de l'unica reala oposicion -UMP- caldrà demandar la revista (per saber s'es legitima, la caldrà questionar). Mon bilhet serà per comentar lo budgècte.

L'aula del Conselh Municipal es una abominacion sonòra, es una calamitat auditiva.

Es pas estonant que lo public, convidat, i siagèsse magre (es pas simplament per fauta de sièti). Ai tastat d'aquesta abominacion auditiva, un còp - zo farai pus.

Me semblariá coërent : - de cambiar de luòc (la Reinariá ? I a un castèl disponible), - e perqué pas organizar lo Conselh Municipal dins d'autres barris de la ciutat mondina ?

Me sembla urgent per una melhora comunicacion d'aqueste moment important pel desvolopament de la democràcia a Tolosa, e perqué pas alara filmar lo Conselh Municipal coma a Barcelona ?

Escrivi aiçí mantunas idèas  sortidas de la darrièra campanha, jà farà mai d'una annada.

Vaquí una causa que l'UDF-RPR-UMP a pas jamai fait, s'en cal felicitar, perqué a Tolosa i a de trabalh !

-°-

Podem seguir l'actualitat del pòble de Goadelopa :

Que seriá jamai vengut a l'esperit d'un Francés d'escriure "langue d'Oïl" per escriure sa lenga, la lenga parisenca que nos es impausat en Occitània, per una administracion e una casta borgesa que sembla fòrça als bekés de Goadelopa !

Òr, aquestes populacions de professors que, per aver agut diplòmas de literatura universitària franchimanda, se fan los portaires de la vièlha paraula "langue d'Oc" per dire o escriure çò qu'a un nom coërent, occitan. Es oblidar l'istoric ontologic de l'expression e son romantisme ben elonhat de las realitats sociolingüisticas conegudas dempuèi mantunes estudis universitaris europencs.

Aquesta ideologia romantica pòrta pas una modernitat per la lenga occitana, la lenga occitana es la lenga d'Òc, mas dins los libres d'istòria, dins la practica de cada jorn es : l'occitan, l'occitan de Provença, l'occitan de Lengadòc, l'occitan d'Arièja, l'occitan de Bigòrra o Biarn, de l'Agenés o l'occitan de Lemosin, l'occitan d'Aquitània o l'occitan de Gasconha, l'occitan de carcin o de Roergue, de Peirigòrd o de l'Albigés, l'occitan del Dalfinat o del Vivarés, l'occitan d'Aran o l'occitan del Piemont alpenc, l'occitan de Niça o de Mónegue, etc. L'OCCITAN es un nom e una lenga ambe totas sas variantas, mas una.  Per monde que son adobat pels cristianisme, farai la comparason següenta, dieu e la trinitat, mas un sol dieu, per la bíblia. Bons per l'occitan es un -la lenga occitana- e totes sos apòstol lingüistic que ne fan una dimension umana e diversificada, coma tota lenga normala sobre aquesta planèta.

La volontat francesa de dire, patois, langue vernaculaire, dialecte, langue régionale, langue d'Oc, es del meteis nivèl mortifèr per la lenga occitana, una lenga modèrna e modèrna per totes e totas, quitament los que la párlan pas a Tolosa, Bordèu, Marselha o Montpelhièr, Niça o Lemòtges, Clarmont o Pau, Baiona o Narbona, etc., meteis nivèl que de dire "patois" o "langue régionale" per l'occitan, es colonialista e provincialista, es una alienacion culturala e una indignitat.

Me questioni, de qué pòdon, pensar aquestes provincialistas se mon blòg escribiá "langue d'Oïl" per escriure lo nom de la leng aparisenca, lo francés ?

Donc quand legissi lo document que seguís soi pas content per la lenga occitana, lenga tolsana per esséncia (veire document junt).

En la matièra, matièra de concorses literaris, vos conselhi puslèu de monde modèrne, possible e diferent, mas digne, e un monde amb prèmis mai conseqüents, mai de valor o remuneracion, amb l'Universitat de Lhèida.

Aquestes prèmis  "Jeux Floraux' son lo rebat del nivèl d'ignorança lingüistica que la populacion universitària tolsana considèran la lenga occitana : es pas urós, sapiença, indignitat d'aqueste prèmi, qu'ameritariá melhor per son istòria, e indigne per la lenga occitana, un vielhum que caldriá cambiar, modernizar. Benlèu que caldriá trapar d'autres aprtenaris que la SACEM per arribar a una modernitat reala, afar que seriá enfin un cambiament de sègle.

Es pietat tanben que lo servici comunicacion de la comuna prenguèsse la meteissa semantica sul tèma, comunicar amb vièlha lantèrnas ?...

Los tolsans son plen d'umors ... aquò fa páur !

Me recòrdi qu'en novembre 2008, en dintrar al Conselh Regional, la pancarta d'intrada explicada en doás lengas son existéncia ; fautava un P a la pancarta en lenga occitana, un P coma Politica lingüistica. Aquí, soi segur que se lo P se "septembre èra tirat, la compreneson del monument seriá clara, ancara. L'afar AZF es la pròva de l'abséncia de pensada politica del sistèma prefectoralista en Occitània, mai tanben de l'abséncia de resisténcia dels poders partidocratas franceses en Occitània.

Jean-Jaurès ne seriá maucontent.

E dementre aiçò, las autoritats comunalas s'aucúpan de quicòm d'essencial... Los grafismes de la lenga francesa dins la ciutat practica dins la superficialitat e la pedagogia francesa.

Per astre, « Garona s'en va cap a Bordèu »... e Nadau cantarà encara.

A Lavaur es lo cònsol UMPista, pro-nacionalista francés, que vòl cambiar lo nom de la region; lo jornal nacionalista e etatista PRGista La Dépêche du Midi dona son punt de vista a travèrs una causida d'un corrièl d'un lector del jornal. Ne cal far un comentari, veirem aprèp...

La polemica daissa pas de me far rire.

Es un debat sobre la superficialitat de las causas, lo nom d'un país quand la populaicon es mentalament franchimanda, e sonque de la pensada unica parisenca, de qué podrà servir ?

Midi-Pyrénées es ben un nom que la region de Tolosa amerita pas, es un nom donat pel sistèma gaulista, bonapartista e donc nacionalista d'expansion francesa. La pròva n'es ambe la dificultat qu'avem ambe la lenga istorica, dos dialectes son parlats en Midi-Pyrénées, alara avem doás possibilitats d'escriure la region en lenga occitana, es de dire serà pas en lenga regionala parisenca : Miègdia-Pirinèus e Piègjorn-Pirinèus. Donc lo nom de la region administrativa francesa que la capitala es Tolosa, es pas que lo mot francés Midi-Pyrénées, la traduccion occitana seriá un pauc coma tradusir lo cant sanguinari La Marseillaise en occitan, una absurditat.

Lo nom de la region seriá alara Occitània (Occitanie, per far plaser a la franchimandia o provincialisme umptista o prgista) ; mas alara, que cal pensar de los que son tanben en Occitània e qu'amerítan tanben lo títol d'Occitània (Occitanie, per far plaser a París e al francocolonialisme lingüistic e politic) : Lemosin, Auvernha, Gasconha, Provença, Dalfinat, etc.

Occitània es pas una region de França, lo modèl d'Occitània es pas França, ambe un territòri e SA capitala, non pas brica. Occitània es l'alteritat de las populacions, de las lengas e de son expression grafica e fonica, Occitània es pas França, lo modèl zo cal daissar a París.

Midi-Pyrénées se dèu cambiar de nom, lo nom ambe un pòble despertat seriá ça que la la marca de la dominacion francesa en Occitània, tota una Istòria. Midi-Pyrénées es mai o mens al centre d'Occitània. Donc, perqué pas Occitània centrala, lo mot generat per centre dona lo qualificatiu central ... Es benlèu pas lo melhor mot per donar una idèa de pluricentralitat de la pensada en Occitània. Midi-Pyrénées es mai que tot una granda region d'Occitània, benlèu la mai bèla per sa superficia, donc me sembla interessant de poder la nommar lo còr d'Occitània o lo Principal d'Occitània. Mas un còr pòt pas foncionar sense las autras partidas o regions d'Occitània, Aquitània, Lemosin, Auvernha (+ Ardècha), Dalfinat (Droma e Isèra), Provença (sense oblidar lo país nissard) e lo Lengadòc del costat de Montpelhièr, Nimes, Besièrs e Narbona.

La recerca de nom per un país es un sindròma que levarà pas l'interès d'una presa de consciéncia d'èstre occitan e alara de despassar los problèmas de caligrafias e grafias.

Per astre, « Garona s'en va cap a Bordèu »... e Nadau cantarà encara.

www.humanite.fr

Qui demanda la luna, tròba l'argent de las regions de França panada legalament a París.

Estat francés = Estat maquiavelic.

-°-

Per astre d'autres socialistas, l'Escòla Occitana d'Estiu fan lo trabalh de recuperacion pendent las vacanças, a l'amagat coma la lei Deixonne lo preconizava, lei escricha per aquestes meteisses vièlhs militants socialistas, e aplicada dins un sistèma de professors de l'Éducation Nationale que se son calats dinca la retirada, coma que lo sistèma es ben de repression lingüistica.

Aquestes professors fondadors de l'Escòlas Occitanas d'Estiu, fan l'Escòla Occitana d'Ivèrn (veire l'afica en francés per la pression de la sociatat poltiica en Occitània), faguèron quitament la man nègra per un deputat agenés, per escriure un libre "la France Plurielle", l'autor èra una signatura Sr Chritian Laurissergues, aqueste socialista es estat una man obrièra del netejament lingüistic quand un grope de catalans venguèt a Bordèu, e interdiguèt a un elegit socialista del Conselh Generau de parlar una autra lenga que la lenga de l'article 2 de la ConstituTion, aqueste article votat pels socialistas.

Los socialistas an malastrosament una istòria politica contra l'occitan, contra lo basco, contra lo pòble d'Argèria o de Madagascar, contra Corsega, e contra mantunes dels seus militants qu'èra la basa dels militants de 1981 en Occitània, e que son estats eliminats per l'estructura de la partidocràcia socialista, e de l'estructura de la decentralizacion.

Donc, conselharai pas pron los ciutadans d'anar veire los candidats, per saber de que pensan de l'occitan, abans de votar... Una tria s'impausa.

Per pus entendre : « j'ai pris l'occitan en option au bac, mais je ne la parle plus et je le regrette » que cal far d'autre que la tria dels candidats ? Un aprèp l'autre e de veire lor capacitat intellectuala de comprendre un problèma d'educacion e de salvacion d'una lenga, un problèma nacional-expansionista qu'es ontologicament francés o provincialista.

Lo redactor d'aquestas linhas a per astre, vist que lo professor socialista que m'a prepausat l'opcion occitan al bac, èra pas vertadierament seriós, e donc ai après l'occitan pus tard, amb l'Escòla Occitana d'Estiu justament e seriosament, e ara coma capiti d'escriure de practicar l'occitan, tot diplòma m'es interdich per l'Universitat esquerrista de Tolosa perqué justament soi pas pron d'esquèrra ... La paradòxa de l'esquèrra en Occitània es totala ! L'esquèrra francesa sap se protegir PERTOT : je suis partout ... en Occitània.

Las armadas anglesa e francesa an preferat far aiçò devath l'aiga de las mars, aital los scientifics podràn pas escriure o dire que las frontièras arrestan los nívols nuclears.

Los militars son plens d'umor, e per lor mostrar que ièu tanben, vaquí la nòta de premsa en francés, per un còp una lenga umoristica :

Vaquí un article en espanhòl que ne dona un resumit, aquesta article amerita una informacion -intervencion publica- dins totes los luòcs que l'occitan es considerat, sense folclorisme , ni sindròma de Stocklhòm; es un article pron clar e pron eficaç, un article impossible dins la prema locala de Tolosa, montpelhièr o Marselha, nimai niça o Lemòtges, Clarmont o Bordèu, Baiona o Rodés; es sortit d'un jornal en lenga espanhòla e catalana, La Mañana dona "les coses de Lleida", Lleida es Lhèida en occitan e lo mot franquista Lérida pels centralistas espanhòls o republicanistas franceses, per Autoroutes du Sud de France (l'entrepresa nacional-privatizada per la dreita chiraquiana), e per las autoritats republicanistas francesas... quitament se son d'Occitània, aqueste qu'an pas encara vist que lo Franquisme aviá perdut las legions e lo capolièr (e benlèu que se ne vòlon los descendents).

Lo document dona totas las semanticas que cal aver en cap per dire las causas, las ai botadas en gràs per assegurar una melhora compreneson de l'ensemble.

Se cal felicitar d'aver Internet sus aqueste terrenh per aver d'articles d'aquesta qualitat per la pedagogia de l'autre costat dels Pirinèus.

Melhor entendre un politica lingüistica, es de dire la sola politica que cal per salvar l'emplec normal de la lenga occitana, l'article aqueste es essencial.

Quand aquò serà possible, aurem una ASF que donarà signaletica que serà notat "Lhèida" o "Lleida, en luòc del franquista Lérida, aurem tanben un emplec al mens bilingüe de la signaletica d'Occitània.... Aurem una television, aurem una ràdio que l'occitan i serà normal, aurem un sistèma politic que serà normalament autonòma d'esperit e d'actes politics... serem vivent en Euròpa.

La question se pausa, de qu'es un Estat qu'interdich la presentacion a las eleccions d'un partit politic ? Qu'interdich unes jornals de sortir per la via publica ... Lo partit politic interdich vòl prepausar un programa per Euskadi, pas un programa per montar bombas. L'Estat madrilenc es capcejat per un govèrn d'esquèrra, e jòga ambe sa justícia contra lo dreit a la representativitat dels ciutadans.

Non es pas un Estat franquista, nimai nazi, nimai islamista, nimai sovietica, nimai maoïsta, nimai titista, etc... Es membre de l'Union Europèa, tot simplament; ont son las protestacions democraticas e d'esquèrra ?

Espanha es pas mai democratic que del temps de Franco, coma que las causas son ciclicas... e que malgrat l'abséncia de l'Opus Dei al govèrn a Madrid, l'interdiccion dels partits politics es tanben possibla ambe l'esquèrra dicha democratica.

-°-

Mi démokrasi a fwansé!

Magnific Patrick Chamoiseau ! E lo document publicat dins Le Monde. (per aver los dos ligams picats sus la linha)

Es evident que lo pòble de Goadelopa aurà de jutjar las tacticas dels gendarmas contra lo pòble de Goadelopa, e aiçò começa d'èstre comprès pels europencs ...

Mas los europencs son lentàs per saber que, gràcia a la lora beké actitud, son sobre un volcan social sense equivalent a las Caraïbas... E las comparasons amb l'Argèria es evidenta. Fauta pus que lo sosten internacional per l'independéncia.

Tornarai dire, son pas mas colonias, supausadament perqué soi ciutadan francés (ciutadan per obligacion de suportar l'istòria coloniala francesa). E tornarai dire qu'es urgent de plan destriar ciutadanetat (la meuna es europenca) e nacionalitat (la meuna es occitana).

Una informacion suplementària, sobre una entrepresa installada pertot dins los territòris colonials francés e d'oltramar, 119ièma sobre la lista de las fortunas de França :