E totes los intellectuals prepausats seràn dins aquesta dralha prepausada, l'assimilacion francesa, dicha laicitat republicana !

FACE-À-FACE Jean-Louis Schlegel, sociologue des religions, membre du comité de rédaction de la revue Esprit et Jean-Paul Scot, historien de la loi de 1905 et de la laïcité.
Les points de vue de :
Claude Dagens, évêque d’Angoulême, Jean-Michel Quillardet, grand maître du Grand Orient de France, Richard Prasquier, président du Conseil représentatif des institutions juives de France, Ghaleb Bencheikh, président de la Conférence mondiale des religions pour la paix, Bernard Teper, président de l’Union des familles laïques.

Aiçò serà un dorsier dins un jornal parisenc d'esquèrra radicalizant la politica, per simplisme politic.

Lo simplisme politic es pas la bona responsa al simplisme sarkozisme, lo complèxe es la realitat democratica, l'uniformitat es la realitat republicana laica francesa.

Per simplisme politic, aquesta categoria de partit politic pensa las lengas e los seus emplecs tal un element religiós de l'identitat, perqué ?

Quand la promocion de la lenga occitana es considerat tal un comunautarisme, «le monde occitan» segon M.Izard, o en parlar d'una politica culturala per l'occitan avem entendut un candidat socialista a Tolosa dire, « il faut bâtir une politique pour l'occitan comme pour toutes les communautés de la ville», es encara l'esquèrra aquesta que pensa qu'i a encara d'immigrats de la quatrena generacion !! E donc mantunas comunautats a quí cal donar un quítus per èstre assimiladas a la République, díson integrada, mas concretament son assimiladas.

Dins aqueste contèxte francés, se podrà qu'aprosmar de faiçon relativa la qualitat de las imatges d'arquius de l'INA a Tolosa : quantas imatges que díson lo país occitan dins sa lenga ? Mai de 60 % de la populacion parlava l'occitan entre 1950 et 1970, lo percentatge de vídeo en occitan dèu èstre de ... 5 % !

L'INA pròva cada jorn que lo netejament lingüistic a trapat un instrument dins la television en francés per destrusir Occitània. Donc, contrariament a çò d'indicat pel servici comunicacion de la comuna de Tolosa, es pas un portrait de Tolosa qu'es prepausat, es la vision francesa del netejament lingüistic, un punt de viste partisan, sense cap de dobte un punt de viste partisan que cal classificar dins la partida "nacionalisme francés d'expansion".

Los arquius de l'INA a Tolosa son una entrepresa de destruccion del país occitan, far aital oblidar per frenar la transmission de l'informacion sobre l'emplec de l'occitan dins la vida regulara en país tolsan.

Es pas un "service public" es un servici d'Estat al servici d'un sol pòble, aquel del poder parisenc. Es lo meteis poder que, contra los "bons cristians", an explicat que caliá destrusir los catares, aital diu tornarà trapar los seus.

Aprèp lo Kossòvo, mai cal parlar tanben de las independéncias precedentas ... Es dire clarament que las dominacions colonialistas resultat d'apoderament de grandas familhas realas europencas es acabada, debutem un novèl sègle de las dignitats dels pòbles, contra los Estats cropions (Liechtenstein o Mónegue, Man, Iscla Anglo-Normandas, Chipre Nòrd, etc.)  los Estats reals dels pòbles ambe identitats pròprias.

Los Estats pichons son sovent d'economia emergenta e eficaça, lo mensual economic catalan Món Empresarial n'a escrit una pagina en genièr.

E alara quand s'explica : « Small is beautifull » coma podem far per d'autres fenomèns politics que acában de dintrar dins l'actualitat. Pichon es polit, e Occitània ? Occitània es pas pichon ! Quina astrada per França !!

www.occitania.com/ non aiçò es un centre comercial al cap d'una linha de mètro a Tolosa ...

La mapa d'Occitània se podrà trapar aquí, en anglés, en occitan, en catalan, en italian, en parlanjhe, en francés.

Çò de real es que la novèla economia mondiala dona un espaci a las entrepresas que es pus l'espaci d'un Estat amb "frontières naturelles", mentunes pensan fin de França e son alara contra l'Union Europèa ... Alara pauc impòrta la dimension geografia de l'Estat, passem dins una autra dimension politica per Euròpa. Es que los elegits que seràn causits lo 9 de març en Espanha e França ne podràn pas prendre nòta e agir en foncion d'aiçò ? Lo monde a cambiat, Euròpa tanben, mas son pas las institucions de l'UE que faràn cambiar los Estats vièlhs e imperialistas....

Dins aquesta dralha de recèrca dels elements d'una democràcia que respectèsse las paraulas politicas, dins la campanha electorala en Espanha, Vicent Partal es estat en Euskadi e prepausa dempuèi 18:00 un encontre vídeo ambe Euskadi, encontre preciós faita en Euskadi, mas que dona una idèa de la situacion qu'es Tolosa, amont nòrd d'aquestes espacis politics que faràn cambiaments estructurals per las annadas que venon, cambiament essencials pels Pirinèus.

Euskadi es un país plural e mantunes pòdon pas participar a las eleccions, per interdiccions madrilencas, un Estat espanhòl, borbonista, que pròva aital que lo seu sistèma es anti-democratic, Espanha a pas reconegut Kossòvo, per evitar lo debat sul tèma en Euskadi, mai tanben en Catalonha, Galícia, Andalosia e Canària.

Per las eleccions passadas apareissiá CUP, esquèrra faita de joves independentistas catalans, ara es lo Partit Republican Catalan, lo 9 de març son eleccions en Espanha tanben.

Quand los franceses fan d'Occitània un terrenh d'industrializacion, Napoleon III, vesem las Landas de Gasconha, gràcia a un pec, En Fèlix Aunaudin, sabem coma França a destrusit un país.

Quand los franceses fan d'Occitània un terrenh de jòc, vesem la lenga de Gasconha s'en anar, gràcia a un pec sabem coma la lenga èra la clau del país nòstre [causa que l'esquèrra afranchimanda de Tolosa a pas encara comprès, e aiçò malgrat Joan Jaurès].

Quand los franceses fan d'Occitània un terrenh de produccion, vesem un editor e Guy Latry (un novèl pec al sègle nòstre) prepausar una produccion sancièr de las òbras.

França descobrís Occitània en Gasconha gràcia a un pichon editor de Bordèu, e Guy Latry ; Bordèu se desperta e pensa al seu patrimòni occitan, enfin !

França descobrís Occitània, lo Magazine Littéraire ne publica mantunas paginas, es excepcional.

L'occitanisme trabalha Occitània per trapar la via de la modernitat, tot en préner lo melhor de çò que los Franceses an pas volgut del nòstre biais de viure, car la lenga e sa destuccion son simplament lo pichonèl rebat de la dominacion colonialista francesa, destrusir l'occitan de Gasconha es colonialisme.

Lo Pec de la Granda Landa se passejava en biciclèta, l'aviá crompada a Tolosa, per portar l'aparelh fòto que dona unes albums excepcionals.

Los que "defendon la lenga occitana", es aital que los Franceses nos vèson, son tal Lo Pec de la Granda Landa, En Fèlix Arnaudin, sem a contra-corrent, mas se comença d'entendre çò qu'avem pas jamai carat de díder o díser, generacion aprèp generacion d'occitanistas. França es pas un bon modèl per Occitània, en Gasconha o en Provença, en Lemosin o en Auvernha, en Lengadòc o en Roergue, en Cracin o en Agenés, en Dalfinat e Peirigòrd. Pertot lo modèl francés es pas bon, pas bon per Occitània.

Lo modèl francés es un faus modèl de modernitat, es sobretot menar la riquessa occitana a París tot en la pervertizent, e puèi en l'emplegar per dominar d'autras partidas de la planeta.

La recuperacion d'aqueste patrimòni occitan (gascon dins l'exemple) farà la novèla civilizacion occitana del XXIen sègle, se volem l'apropriar e la far servir, modèrna e valenta. L'abséncia de presa en compde d'aqueste patrimòni per bastir l'avenir es una fauta politica.

Encara un quicòm actes espanhòls contra la lenga basca ... e encara un còp nos trapam en Espanha, tal un recòrd que en Euskadi i a repression lingüistica espanhòla. En Espanha cal recordar qu'avem mai de 5 annadas ambe l'interdiccion d'un jornal Egunkaria, [ ACRIMED explica l'aniversari cinquen d'aquesta interdiccion injustificada ], sense cap pròva levat la d'èstre en lenga basca ! Veire la vídeo de Vilaweb.tv per la manifestacion silenciosa de Barcelona, contra l'Estat "democratic" d'excepcion en Euskadi.

Egunkaria e Yvon Colonna son dins la meteissa barca del bonapartisme, de la repression lingüistica contra lo pòble basco.

L'observatòri dels Dreits Lingüistics [en Espanha] assegura que s'anúllan inscripcions o registracions perqué non son estadas faitas en espanhòl. mai d'informacion en lenga catalana, en lenga basca, en lenga espanhòla.

Doás fòtos que fan pas plaser de veire ... l'album fòto anirà a la lordèra comuna. Quina pietat ecologica !

e la responsa dels ciutadans...

La lista de Simon, "ecologistas", polluís la ciutat de pegas-solets e aficas pertot. Aicò comença d'èstre mal vist ...

Lo MoDem, el, fa sa campanha tranquilla.

Lo jornal de campanha es sortit e se debuta la distribucion dins totes los barris que i vívon los militants e sovent membres de la lista.

Lo jornal de campanha es un pauc pesut e zo cal plegar, abans d'o portar dins la caissa pòstala d'una ciutadan o d'una ciutadana. Lo jornal es una òbra collectiva, la distribucion una òbra militanta, e contrariament a çò d'entendut dins los mèdias parisencs, los militants del Modem son nombroses a Tolosa e pertot en Occitània.

La distribucion sacabèt diluns per un repais dins un luòc simbolic de la ciutat tolsana, per i minjar, e cadun i paga son repais e practicar lo comèrçe local, la practica es bravament melhor que los grands discorses, lo MoDem practica la politica.

Es un trabalh de grope coërent, una campanha electorala, pel MoDem es la realitat : fasem viure lo comèrçe de centre-ciutat ! Èrem mai de vint-e-cinc a discutir e profièichar del bon repais del restaurant l'Entrecôte, aprèp aver tractat en ciutat.

A Portet de Garona serà una serada conviviala qu'es prepausada pel President del MoDem per interim. La color iranja es de rigor tanben. Setà lo divendres al ser... Veire sul site d'Eric Gautier.

Èrem e sem bravament mai luènh de la pollucion de mantunes. E pendent la campanha los mèdias son importants, a Tolosa la granda ciutat mondina, vènon de París [LCP & France 5] o son d'aquí e d'esquèrra [Ràdio Mon País].

La legida del jornal de campanha apassiona mantunes militants, es pas un album fòtos segur ! I a de que legir.

Dins aquesta amira, lo C.C.Òc. País Nissart organiza un encontre public ambe los ciutadans e las ciutadanas de Niça, los membres de las associacions e la premsa que se tendrà lo :

Encara un còp un escrit partisan e d'esquèrra pròva que la democràcia serà aisidament manipulabla ambe aquesta esquèrra-aquí e lauraguesa, concretament lo PCF.

Se los arguments del PCF èran pas la maissanta fe, benlèu que lo PCF seriá a un autre nivèl electoral.

Lo MoDem a jamai negociat ambe l'UMP, Jean-Luc Moudenc es un candidat centrista, EHB es jamai estada elegida presidenta del MoDem local ; EHB a negociat ambe Jean-Luc Moudenc candidat NC-UMP a Tolosa. Lo MoDem es un Movement Democrata, pas centrista ; perqué la semantica es mens rica per un movement considerat de dreita que per descriure "l'esquèrra de govèrn" ?

Quand los repèris son pas bons, coma la democràcia prepausada se podrà èstre bona ? Alara es vertat que los arguments de la dreita que an páur del PCF e de l'oligopòl politic PSF-PCF devenon mai que tot vertadièrs. Que son estats far los Verts e Radicaux dins aquesta galèra politica locala ?

Quina es aquesta esquèrra quí jòga aital ambe la maissanta fe ?

Lo mur de Berlin es tombat, zo caldrà un jorn remembrar, non ?

Caldrà informar lo Conselh General, e lo seu mètge maniac de l'ortografia francesa e occitana, d'aqueste eveniment europèu bèl, benlèu qu'an pas vist passar l'informacion dins lo servici comunicacion.

La pagina aquesta es la pagina de la revista setmanièra del PCF, L'HumanitéDimanche.

Los "occitans" e las "occitanas" fan de politica !

L'occitanisme politic existís fortament a Tolosa.

Ai pas pogut escriure mantunas frasas a prepaus del debat de la setmana passada, aqueste debat èra organizat per la Convergència Occitana, associacion qu'assegura, ara, sa preëminéncia en matièra politica dins la ciutat : es la sola associacion qu'a capitat d'emplenar una sala pendent una campanha electorala, aquesta de 2008, ambe Anem Òc en Bearn, per mantunas autras vilas de Bearn [quí me podrà dire se se debana de faiçon diferentas dins d'autres parçan d'Occitània, Lemosin, Auvernha, Provença ?]. Es vertat qu'es pron dificile d'amassar los ciutadans e las ciutadanas per parlar en grope pendent aquesta campanha ; los occitans e las occitanas, non pas en tant que comunautat de pression, lobbying en francés modèrne (edr!), mas en tant que ciutadans e ciutadanas de Tolosa, vila d'Occitània, èran presents en massa, amassa car l'occitanisme politic es plural, malgrat tot !

Lo còp venent, entre los dos torns per exemple, una aula mai granda serà necessària.

Lo "vòt occitan" pesarà pendent aquesta campanha, mobilizat, l'occitanisme politic es bravament present pertot en Occitània. Lo candidat que l'oblidarà, serà fautiu, e benlèu perdrà a cort tèrmi o long tèrmi.

Philippe Sour de RPS e del Partit Occitan n'a escrit aqueste maitin un compde-rendut que me sembla pron bon, e zo completarai. La fòto prepausada aquí es del Partit Occitan.

Municipales 2008 Toulouse// La langue occitane en débat avec les candidats

A l'initiative de Convergéncia Occitana, fédération regroupant 53 associations occitanes de Toulouse, tous les candidats aux élections municipales étaient invités à débattre publiquement autour de la langue et la culture occitanes. Un programme construit sur 17 propositions avait été transmis aux participants, afin de représenter concrètement ce que pouvait être une politique linguistique pour la ville de Toulouse. 4 mesures fondamentales s'en détachaient : nommer un adjoint délégué aux questions occitanes, ouvrir un poste de chargé de mission avec un secrétariat et un budget dédié (2 millions d'euros), et enfin, élaborer un plan de développement pluriannuel.
Si un consensus s'est vite dégagé sur la nécessaire création d'un poste de chargé de mission pour la culture occitane, les 17 points proposés par la Convergéncia Occitana ont trouvé des échos bien différents chez les représentants des listes du PS, Modem, UMP, l'autre liste et l'outsider Jean Vilotte.

Au cours du débat, si la municipalité pouvait prétendre s'être engagée dans l'émergence de l'Ostal d'Occitania, les discours décevants des représentants du maire actuel, Jean-Luc Moudenc ont surtout montré que, si la ville avait investi dans la pierre, aucun programme concerté n'était prévu pour le développement de cet outil. Son opposant principal, Pierre Cohen, a affiché une attitude positive vis à vis des questions occitanes, mais son engagement concret est resté évasif, en se repliant derrière la convocation d'assises sur la culture occitane. De son coté, Jean-Luc Forget s'est dit prêt à s'engager sur l'ensemble des 17 points. Enfin, François Simon a su s'imprégner de la réalité occitane pour replacer ces propositions dans un contexte plus large. En s'appuyant sur sa propre découverte de la culture occitane lors de son arrivée à Toulouse, il a replacé « notre culture » au centre du débat social, économique et écologique et dans une démarche résolument tournée vers l'avenir. Dans le cadre de cette soirée, le travail préalable sérieux des associations toulousaines et une salle du sénéchal comble, auront permis de dégager un consensus autour des mesures fondamentales proposées et préalables à tout développement de l'occitan. Au delà de la politique linguistique et culturelle de la ville, le Partit Occitan, dans le cadre de l'autre liste, invite à s'intéresser à toutes les dimensions du développement des territoires occitans : une autre organisation de l'espace géographique basé sur des bassins de vie, privilégiant les circuits courts et développant les liens dans une interrégionalité occitane et les euro régions.

-------- tirat del site de campanha de L'Autre Liste ------------

I caldrà apondre que Jean-Luc Forget s'es implicat dins una volontat municipala per desvolopar rapòrt ambe l'Estat mai fòrt, l'Estat pòt pas tot, mai tanben dins l'idèa qu'ai fins ara portada de l'apropriacion municipala de l'occitan dins los maines de la vida de la ciutat [tal que los restaurants tolsans zo van portar, veire bilhet precedent], mas l'Estat se podrà bolegar en acompanhar mai prigondament las associacions Calandreta e associacions dels parents d'escòlas publicas per aver una melhoracion de l'ensenhament. Car zo cal dire l'ensenhament de l'occitan dins lo sistèma public es nul, 0.2 % dels escolans del public ... a Tolosa, capitala d'Occitània ! Car zo cal dire l'ensenhament de l'occitan al Miralh es pas pron valorizat dins la ciutat !! Aquesta chifra de 0.2 % es estada donada per François Simon, e me sembla pron revelador de l'abséncia de l'occitanisme politic dins las campanhas de la fin del sègle passat, e de la volontats leugieròtas de l'E.N. de far de l'occitan, non pas una aisina identiària, mas una aisina lingüistica per abaissar las frontièras.

Contrairament a François Simon que fa fisença a l'Estat per l'educacion, Jean-Luc Forget pensa que cal una volontat municipala per dintrar l'occitan tala una lenga ciutadana a Tolosa, dins las escòlas tal coma dins l'administracion o/e la comunicacion, e dins la vida de cada ciutadan, per materializar la cultura que totes/as portam a Tolosa, benlèu sense zo saber. La dimension politica del cònsol de Tolosa serà una causa importanta per l'occitan tanben ; aquesta estatura es clara dins las responsas bayrouistas e la preséncia de Jean-Luc Forget al debat aqueste, mai tanben  la preséncia de mantunes militants dels MoDem per l'acompanhar, ai notat mai de quinze militants MoDem, per aiçò far : l'occitan dèu sortir del gèto e partir festejar/passejar ambe la ciutadanetat per èstre la lenga de la ciutat.

Es vertat tanben que las presas de pausicions de Cohen sul tèma son leugièras, es que cal far fisença al C.G. que a pas de politica lingüistica nimai de planificacion lingüistica per la signaletica departamentala, malgrat mantunes elegits (al cap) que parla la lenga e que son fièr d'o far saber ! Guí David del C.G. es damorat vint minutes, per escotar ... la votz dels mèstres ? Podem far fisença al C.R., causa segura... Los dos cargats de mission fan òbras de las bravas dins la region, Occitània centrala.

Es vertat tanben que la representanta de Jean-Luc Moudenc, malgrat un viatge recent en Catalonha, capita pas d'entendre la diferéncia qu'i a entre espanhòl e catalan ... De qué ? Espanhòls e Catalans : quina es la diferéncia ? Vilòta el capita pas d'entendre la diféréncia qu'i a entre decentralizacion e autonomia... una interpretacion de l'onorable sénher Castan que fauta d'assisas en sciéncias politicas (benlèu que las assisas de la culturas prepausadas per Pierre Cohen se podrián transformar en assisas politicas per Tolosa, per tal de prendre en compde non pas las comunautats lingüisticas, mas lo destriament de la nacionalitat e de la ciutadanetat - per parlar d'assisas, sembla que lo metòde es un pauc vièlh alara que l'occitanisme politic a pausat d'autras marcas per la ciutat e que la prepausicion son jà ben pensadas e abotidas).

Lo debat es estat un pauc leugièr çaquelà sobre la dubertura d'esperit latin qu'es la lenga occitana, la pòrta per l'ensemble latin e pas simplament una "langue régionale". Pierre Cohen pensa l'occitan coma quicòm qu'es pas de SA cultura, encara mens SA lenga. Jean-Luc Forget, que parla pas occitan [mas ambe la volontat d'ofar, autanplan que sénher Alduy a Perpinyà lo primièr còp de las seunas eleccions, uèi parla catalan], es dintrat el e fa un briu, dins la presa de consiéncia de Jean-Luc Moudenc qu'a presa fa un briu ! Cohen dins lo retrach ramondin es dins lo sistèma francés de pensada comunautarista, encara ! François Simon a plan entendut lo messatge de l'occitanisme politic, jà vièlh de cinquanta annadas ! (Enfin zo expliquèt aital en tota franquesa).

Pendent lo debat, e a la fin, avem pas entendut qu'una question illisibla, es estada pausada per un "journaliste" de "La Dépêche" qu'a agut lo privilègi de pas de far comprendre ... quitament dels candidats presents. L'occitanisme politic dins aquesta ciutat a un vertadièr problèma ambe aqueste grope de premsa. Caldrà segurament importar Sud-Ouest per aver enfin una dignitat jornalistica, vesi pas cap autras solucions de premsa.

Anavi oblidar, lo Se Canta es estat portat pels catalans de la ciutat, los Quadres Catalans de Tolosa [que cal felicitar], catalans fortament presents aquí tanben. Avem cantat nòstre imne nacional. La solidaritat occitano-catalana es reala, es que Tolosa ne prendrà consiéncia un jorn ? Soi disponible per portar lo messatge tal que l'ai sempre fait sus aqueste blòg e en tant qu'ancian secretari del CAOC (aquesta associacion de la dubertura a totas las familhas filosoficas e religiosas, e als escambis oltra-Pirinèus). Dementre d'autres, e pauc candidats [malgrat las paraulas bailadas], ai cantat lo cant qu'abaissa aquelas montanhas per fargar l'Euròpa, cant pirinenc pron ben sabut en Bearn, Tolosa Europenca de vertat, sense frontièras d'Estat, dins sa region occitana e dins lo seu espaci europèu.

Occitània visquèt aquí dins una dignitat :

Tolosa tornava viure politicament, enfin !

Lo debat occitanista -ai pas vergonha del mot car sabi la seuna istòria e las gents que l'an portada aquesta istòria- fauta encara dins la ciutat e sobretot un debat dins un espaci mai bèl.

Personalament, e coma soi engatjat dins la campanha municipala, vos pòdi assegurar que prendrai un engatjament que serà resumit per aqueste document que seguís. Abans l'arribada de François Bayrou lo meu engatjament politic en França, èra de votar nul, ambe lo Modem ai decidit de m'engatjar clarament, clarament ; Jean-Luc Forget es aquesta via clara per me, que ai rotlat mantunes còps per l'occitanisme politic dins la solitud.

Uèi divendres, al moment que acabavi la meuna cronica sobre la reünion de divendres passat, es arribat lo jornal de campanha de Jean-Luc Forget. Se podrà legir ambe interès la pagina cultura ...

Mas monde de Tolosa, cal pas doblidar que l'occitanisme es pas sonque la cultura, es tanben una faiçon de bastir la vila e de veire la ciutat dins la ciutadanetat e la region d'Occitània centrala, tala l'aviá imatjinat Marc Censi, un còp èra.

-°-

Belfast e Polinèsia

En Irlanda, Belfast, se manifestèt lo 16 de febrièr per promoure melhor lo gaelic d'Irlanda... La manifestacion per defendre las lengas comença d'èstre un metòde que s'aviada pertot en Euròpa.

E Internet jòga alara lo seu ròtle dich de buzz o escampilhaire per far saber çò que los mèdias dominants non vòlon far saber. La vídeo es alara un instrument fòrt emplegat.

Dins aqueste camp del nacionalisme d'expansion, per extra-ordinari que se pòt pensar, non i a França !, mas traparem Espanha, Russia, e Çipre, e Slovàquia ... amai donc Serbia, ambe aquesta violenta manifestacion sostenguda per intellectuals que nos explícan que son democratas dins los mèdias franceses, los mèdias jacobins franceses, que vos asseguraràn sempre que "son pas imperialistas".

Quitament las personas las mai dubèrtas culturalament non sábon çò que l'expansionisme cultural e lingüistic pòt èstre ; Kostronitza es membre d'aqueste partit anti-democratic que se sona nacionalisme d'expansion.

Quand lo nacionalisme d'expansion se vòl protegir totes los mejans son bon per impausar la lei del mai fòrt, en Sèrbia per exemple los trens gratuït o cremar bastiments oficials.

Aqueste nacionalisme d'expansion es autanplan terrorista.

Çò que podrai afirmar es que soi pas segur tanpauc que los nacionalistas bèls que an assegurar una diplomàcia per Kossòvo siaguèssen pas tanpauc nacionalisme d'expansion.

Ai entendut una frasa recentament que explicava los meteisses arguments per Kossòvo que se podriá entendre per Euskadi, es pas un Estat viable car es pas mai que dos departaments ; dos departaments ... Landa e Gironda son dos departaments, son la dimension de l'Estat d'Israël, ai jamai entendut un intellectual parisenc explicar que Israël èra pas viable economicament.

Liechtenstien es en viable economicament, viable sobre l'esquina de la reparticion equitabla dins l'Estat d'Alemanha per totes los ciutadanas, Liechtenstien es bravament mens de dos departaments franceses, aital per Mónegue, mas las consequéncias economicas per tota l'Alemanha son grandas, tot parier per Provença ...

«Kosovo belong to serbian people" aquesta frasa trapa dins las bocas dels franceses un equivalent : « soyez propre parlez français » o « en France on parle français », sense cap mena de discutida que l'article 2 de la Constitution... Me recòrdi tanben una votacion francesa que negava l'existéncia del pòble còrse e que condemnava, a París, un ciutadan Yvan Colonna sense pròva, e contrariament a Dreyfus cap intellectual d'esquèrra en França faguèt un planh public per denonciar aiçò, cap Zolà per dire una resisténcia a l'injustícia del nacionalisme d'expansion.

Cal recordar que Kossòvo es un país de lenga albanesa e que la dignitat lingüistica es jamai estada respectada pels Sèrbis, a l'imatge de çò que los franceses fan en Occitània....

Cal recordar a totes los ciutadans europèus que la Carta Europèa de las lengas regionalas es jamai estada signada per França ...

Cal recordar ...

Recordar, al Kossòvo, n'avián pron de las polidas paraulòtas "democraticas" de l'expansionisme nacional sèrbi ; lo pòble kossovard es alara anat sus la via de l'independéncia. La fauta de quí ? De Belgrada, sonque.

Uèi avem imatges representativas de la violéncia del nacionalisme d'expansion sèrbi, es benlèu lo meteis dins lo Caucàs, en Euskadi, en Catalonha, en Galícia o Corsega ? Jo pensi que si. (veire tanben vilaweb.cat)

Me sembla una operacion importanta per valorizar lo patrimòni culinari d'una ciutat occitana, una operacion que s'interessa a una planificacion lingüistica dins un mitan pro particular : la cosina. Segur que los amics catalans podràn veire que l'occitan es pas simplament de causa patrimoniala e per las DRAC !

La debuta d'una planificacion lingüistica per una ciutat occitana passarà per una emplec digne de la lenga occitana, mercés per aquesta iniciativa privada, que pròva al mens que los institucionals, los politics, an mestièr de prendre sorga e informacion sul tèma.

Benlèu que Tisseo un jorn ... traparà lo temps que cal per i pensar ?

Excusas a totes los Internautas, soi tornat ambe cinc jorns de vacanças forçadas, encausa de l'electricitat o de la seuna abséncia forçada !

Lo tèma d'aquesta tornada es fòrt, parlarem de l'independéncia del Kossòvo, parlarem pas de l'Union Europèa e de las seunas cartas sobre las minoritats, mas de la seuna acceptacion minoritària de l'independéncia d'una territòri grand tal dos departaments de l'Estat francés (la dimension d'Israël, cal tot dire !)

L'independéncia d'un ..........  es sempre un eveniment important ; aital los mèdias internacionals ne fan un resson bèl... un movement marginal de l'occitanisme n'oblida las Cartas europencas... un autre pensa gaire a las institucions europencas.

Lo comunicat en seguida, pròva que fa pantaissar mantunes. Aquestes pantaisans e n'en oblida que l'Union Europèa pòrta tanben una Carta sul respècte de las minoritats nacionalas e lingüisticas... Lor a calgut mens de 2 oras per fargar un comunicat sul tèma ; la rapiditat o l'abséncia de comunicat sobre d'autres subjèctes es tanben interessant de la part d'aqueste grope d'occitanistas. Un jorn benlèu la volontat d'èstre ensemble dins un Estat serà près en compte per la lora pensada politica, al delai de las lengas e/o de las identitats collectivas.

Vos aconselhi d'anar veire la pagina Internet de Vilaweb per n'aver un resson a travèrs la premsa dins quatre lengas, anglés, francés, espanhòl e catalan.

Acabi de recebre lo comunicat del grope de soscadissa politica "Iniciativa per Occitània" sul meteis tèma, tèma que sembla bolegar l'occitanisme politic, aqueste que es pas dins la campanha municipala.

Somiar es pas interdich per Occitània ... somiar ! Los gropusculs se pòdon somiar, mas la realitat es pus crudèla, quand s'encontra la populacion d'Occitània, novèla venguda o de raiças lonhanas.

Quand se tusta una persona car parla occitan per aver dich "Adiussiatz" ... e que " - cal èstre gente en parlar francés"...

Quand se parla de petenisme quand se pòrta lo berret ...

Quand se considèra l'occitan tal una comunautat de mai ...

Quand ....

Sem a Tolosa, en 2007 !!

Quand Kossòvo, Kosova, Cossòvo, etc .... s'escriurà de tala faiçon que devendrà incomprenedor los comunicats en occitan ... sem pas encara sortir de l'albèrga colonialisme francés.

Totas las eleccions cantonalas e municipalas an plan aucupats los candidats, malgrat tot, i a eleccions tanben lo 9 de març en Espanha, alara que fan los catalans ?  Vesètz que son tanben aluzerpits, els !

E sabi mantunes amics de Catalonha qu'o faguèron tre lo diluns maitin, car creson a una Union Europèa que respectèsse los pòbles.

E puèi un conselh de legida, la cronica de Victor Alexandre sobre lo tèma.

E los mentors de la Naboleon Ier attitude pòdon pas dire que son pron aluzerpits per reténer las declaracions de Nicolas Sárközy. La Naboleon attitude es de parlejar sense saber las consequéncias dins los pensars que an sempre fait la nòstra republica laïca en França e la laïcitat fargada per l'istòria d'Occitània.

Soi fièr d'èstre de son camp, mercés François Bayrou, mercés als militants e candidats del Modem d'èstre ambe El.

Anè, vos vau ajudar ... anatz-i marcar lo vòstre vòt occitan ! Toulouso'scopie .... o Toulou SOS Copie ... edr ! o espetat de rire ... Pels franceses o franchimands, enfin quasi, laugh on line, lol !

Per astre, risqui pas de perdre, soi un blogaire de ... TOLOSA ! Soi pas aquí per .... enfin, soi pas aquí to loose Ô scopie promotion !

Çaquelà, vos vòli dire, qu'un blòg es bon ... se es bravament referenciat ; soi pas mal content de l'afar e vos pòdi dire que mai de 44 paginas per jorn son legidas, de mai en mai per ciutadans tolsans o ciutadanas tolsanas.

Darrièra causa, ai res demandat d'especial per èstre listat aital.

-°- URGÈNCIA DEL JORN DE CAMPANHA -°-

Trabalh de jornalista o manipulacion mediatica ? France Culture n'aviá oblidat un...

Es estonant de veire de quina manièra partisana los mèdias parisencs o aparisenquits an de presentar un debat de faiçon bipartesana.

Donc la protestacion es necessària : France Info, La Dépêche, iTele.

I a al mens quatre listas seriosas a Tolosa,

Moudenc (NC-UMP),

Cohen (PSF and co, legitimistas),

Forget (MoDem tot simplament),

Simon (Esquèrras tolsanas).

Perqué son pas estats totes convidats ?

Quin ròtle jòga La Dépêche dins aqueste afar ?

Quin ròtle jòga Radio France dins aqueste afar ?

Quin ròtle jòga iTele ?

Las vòstras protestacions urgentas e collectivas zo desvelaràn.

En tant que concurrent de mai en mai dangierós, Moudenc a evitat Forget, en tant que concurrent de  mai en mai dangierós Cohen a jogat l'exclusion de Simon. Malgrat Cohen e Moudenc, los ciutadans e las ciutadanas de Tolosa son electors e lectriças majoras ... per la democràcia sembla que los vòts lors siaguèssen contra la democràcia.

Perqué los jornalistas an seguit aquestas faiçons tòrtas d'evitar lo debat democratic ?

A Tolosa, cal un debat democratic !

Le Monde s'engatja lo 15 de febrièr dins lo combat anti-democratic (e podètz clicar sul document aqueste per aver un complement d'informacion).

Ràdio Occitània a prepausat un debat, quí refusa lo debat a QUATRE ?

Quand se parla ambe los franceses se demanda sempre quí dels indians (o amerindians) o dels europèus an descobèrt l'America primièr ?

Quand un francés escriu sobre la genèsi s'oblida sempre los vesins que lo pòble francés a dominat, veire barbarizat ! E alara quí a descobèrt la votz del pòble primièr ? Los vesins dominats o la lutz franchimanda, o las letras de Mao Tsedung ?

A partir d'aquí quand los occitans an descobèrt la fauta dels sabers franceses, la fauta de rason, son estats forçats de lor escriure ... dins lor lenga, dins la lenga del Rei de Iscla-de-França e de sos elèits autoproclamats, ambe un fum de gasconismes, tal l'explicávan uèi mantunes filosòfes franceses modèrnes.

Èra ja la debuta de la fin de las letras occitanas, las letras universalas que n'èran fins ara, letras qu'èran nascudas fa 400 annadas abans las letras francesas, e que son estadas una referéncia europèa (en poësia mas pas sonque).

Donc los occitans del periòde -se sonávan sovent provençals, gascons o lemosins- èran d'indians qu'an descobèrt la vacuïtat de la civilizacion parisenca, e sobretot la fauta de letra e de sabers pòst-latins, la fauta de gai-saber francés, puèi tanben la fauta de sabers sobre las civilizacions qu'èran abans èla, las civilizacions dominadas, que l'occitana n'èra [nos an parlat dels grècs e dels romans latinizats, mas pas dels autras...].

Las « nacions » a Roma èran los pòbles qu'èran pas ciutadans de Roma. La França reiala a bastit lo concèpte de subjècte del rei, qu'èra donc proprietat d'una familha legalizada per un poder papista, e donc la religion de Roma n'èra lo seu dreit e la seuna organizacion o lo seu foncionament institucional o constitucional.

Lo dreit de Roma escanèt las nacions per bastir un empèri, un grand projècte per una o doás familhas violentas e expansionistas sul continent europèu e al entorn de la Mar Miègterranèa, sempre legalistas per Roma, prò Roma ; las nacions avián sonque de suportar aquesta violéncia, e basta se las loras letras èran mai avançadas, mai creatriças, mai luminosas, mai economicas, mai filosoficas, mai dubèrtas pel continent sancièr.

La França a París es nascuda de la volontat papista, una pensada estreita e limitada, l'Iscla es devengut empèri, reialme e puèi republica, republica ambe sas colonias jules-ferrysencas.

Lo metòde roman es tanben estat lo metòde de creacion de França, França d'ara, aquesta qu'oblida qu'es nascuda de las lescas d'autras nacions, nacions mesprezadas per la lei de Roma.

1229, es la lei de Roma qu'interdirà primièr l'emplec de l'occitan per dire la Bíblia.

1270, es una data per un edicte del Rei, escrich aprèp la conquèsta ducala d'Aquitània, per impausar lo sol francés e contrar lo bilingüisme latin-gascon del Ducat conquesit.

[...]

A la Révolution Parisenca, en 1789 [cal apondre que n'avem coneguda d'autras revolucions en regions occitanas bravament abans... Jacques Servat ne faguèt un polit libre, dins la lenga de l'empèri parisenc], los subjèctes del rei s'an volgut actors del regime que suportávan. Lo regime novèl èra dich liberador pels franceses, aquestes del nòrd exagonal de uèi.

Son alara devenguts ciutadans e ciutadanas d'una « novèla » faiçon de veire la gestion politica d'un territòri.

Disi « novèla » car digun en França sap coma foncionava los poders ducals, comtals, reials o emperials [germanics] en Occitània ; poders ancians e destrusits que son tenguts dins lo mesprètz sancièr dels istoriadors parisencs, poders que capitávan de viure sense Francs, nimai la familha capeciana, e pel Bearn sense Roma.

La novèla faiçon èra gaire novèla pels Bearneses. Dins un recent discors a Perpinhan François Bayrou, que mantunes jornalistas parisencs se ne ríson per èstre Bearnés, ne faguèt un resumit.

Lo rei de Navarra èra votat pel Parlament de Navarra. Perqué pas lo rei de França en 1789 ?

E los Bearneses n'an copat caps de reis !... Bravament abans 1789. Bravament abans Cromwell !!

Donc en 1790, lo 14 de julhet 1790, èra la primièra fèsta de la Federacion ; los dreits de l'Òme èran tradusits en 7 lengas ; Olimpe de Gouges, de Montalban, parlava per las femnas e per aver un ròtle politic per èlas ; Olimpe de Gouges es estada descapitada pels poders novèls franceses. Lo dreit de caça dich de la Révolution èra jà donat pels Ducs d'Aquitània, lo document que l'atesta es escrich en gascon e latin e signat a Montsegur de Bordèu. Etc.

14 julhet 1791 èra jà la fèsta « nationale » e avem lo problèma francés que mescla ciutadanetat e nacionalitat dempuèi ara.

[...]

Puèi avem un libre coma lo vòstre, qu'es un libre d'esquèrra qu'oblida las nacions qu'èran abans França e que portávan segur mai de democràcia que França, es pas question de grandor politica e economica de l'espaci geografic, e question de saber fargar un regime democratic, causa que França sap pas far... [veire un autre bilhet sul meteis tèma]

De notar sul vòstre agènda :

> Jeudi 14 février a 18h00
> 50 rue Gambetta, Toulouse
> Renseignements : 05 34 45 53 35,
> Organisée en collaboration avec le CVUH

Dijòus 14 de febrièr a 18:00,

50 carrièra Gambetta a Tolosa de Lengadòc.

Totes/as los/as occitanistas son pregats d'i participar per ensenhar los franceses venguts nos dire lors camins politics, sovent autoproclamats bons, per totes/as e pels occitans e per las occitanas sense qu'aquestes/as aguèssen lo dreit de se dire contra l'expansionisme francés.

Ai agut de crompar lo libre dins la librariá Floury, carrièra de la Colombeta. Es disponible aquí tanben.

Lo debat es important car lo lengatge colonialista es encara en vigor en França, se nòta al Quebec dins Le Devoir, e es pas sonque dins la boca bonapartista del NS de Neuilly/Seine... A l'esquèrra tanben l'engana es totala.

RISAL es de legir sul tèma de la Guiana francesa.

-°-

Mon trabalh de militant occitanista es fait, en far la promocion d'aquesta serada especiala per Tolosa ; es ben lo primièr còp que, amassa, l'occitanisme convòca los candidats tolsans per saber çò que serà l'aprosmada politica lingüistica dins la ciutat de Tolosa, la ciutat mondina.

Vos pòdi assegurar de mai, que elegit gràcia a una lista autonòma del MoDem e la candidatura de Jean-Luc Forget, serai dins la barca de los que l'emplegaràn l'occitan de faiçon normala e digna, e pas simplament per far "viure una lenga regionala".

-°-

THE AUSTRALIAN

Austràlia prendrà "la via del perdon cap a l'unitat"

Aqueste 13 de febrièr, lo Primièr ministre australian, Kevin Rudd, a oficialament presentat las seunas excusas als Aborigènes per las injustícias que an suportats dempuèi 2 sègles. Dins lo discors al Parlament, difusat en dirècte per las televisions del país, a emplegat tres còps lo mot 'perdon'. "Nos excusem per las leis e las politicas dels parlaments e govèrns successius que an bailat planh, dolor e pèrdas prigondas als nòstres compatriòtas", se declarèt. Lo jornal vòl creire a "un novèl depart" per la nacion. En 1997, John Howard, lo precedent de Kevin Rudd, aviá refuzat de presentar mantunas excusas al nom de l'Estat.

Cal apondre que lo discors politic australian mescla pas unitat e uniformitat, causa que França mescla alegrament. Lo jornal mescla encara nacion e ciutadanetat.

Mai d'informacions en lenga catalana e mai ligams sul tèma : Món Divers e Vilaweb.cat.

Es important pel monde europèu colonialista, e tanben .... Nosautres occitans e occitanas suportem la dominacion silenciosament dempuèi mai de 800 annadas !

Dins lo ment dels politics e dels economistas en Occitània, Zaragoza es melhor valorizada que Barcelona, perqué ?

1 - Barcelona se parla catalan, e aiçò de las lengas diferentas dels Estats es pas brica comprès a l'Estat francés, l'èime occitanista es pas encara dintrat dins los ments dels Tolsans, nimai dels Gascons, encara mens dels Provençals. Aqueste fenomèn tòca particularament lo mitat cultural e economic de Miègjorn-Pirinèus, donc tolsan.

2 - Barcelona se pensa al seu mercat, dins la CCI de Tolosa, mas zo pensan en lenga espanhòla, donc ... sense cap d'espèr d'i dintrar seriosament, e aital sul meteis nivèl que las autras CCI internacionalas, alara sem gaire competitius. L'occitan i seriá alara un instrument ideal, mas aquí se pausa lo problèma de mentalitat occitanista absenta realament dins lo biais de far dels actors economics tolsans, mai tanben dins los actors politics e culturals.

3 - Zaragoza es preferida, car es la meteissa dimension que Tolosa, mas lo mercat es redusit e la distança es puslèu mal formalizada, car entre Tolosa e Zaragoza i a los Pirinèus, sense cap via rapida que posquèsse assegurar directament que la fotografia tecnocratica e geografica de la ciutat aragonesa siaguèsse una realitat del terrenh (veire document junt). Zaragoza dèu parlar a Pau, segur, Tolosa es puslèu pas la bona distança e nimai la bona geografia. Zaragoza oferís çaquelà un avantatge, confirma lo dire francés que explica : « en Espanha se parla espanhòl », Zaragoza assegura que los franceses an rason sul terrenh lingüistic, mas lo mercat aital causit es redusit, car Zaragoza èla, preferís gaitar Madrid ! La geografia parla ....

4 - quand los socialistas venon vendre Barcelona a Tolosa, salon del torisme per exemple, zo fan en espanhòl e francés ... Es enganar los occitans (los que párlan pas la lenga), los enganar e los daissar dins lo sistèma francés de pensadas centralistas e jacobinas. Es tanben oblidar lo foncionament de l'Euroregion e de la multiplicitat lingüistica dels Pirinèus. Quand los catalans de l'Alt-Empordà venon vendre a Tolosa, zo fan en francés, sonque ... e se parla catalan dins los estands. Quand los Andorrans venon vendre a Tolosa, zo fan en francés, sonque ... e se parla catalan dins los estands. Quand la Generalitat se presenta a Tolosa, zo fan en francés e catalan ... e se parla catalan dins los estands (enfin de còps tanben un maissant francés). Quand los Valencians venon vendre a Tolosa, zo fan en espanhòl, sobre totes los documents. Quand son de las "Illes balears" sus l'estands d'España ... pòdon parlar melhor catalan que los valencians, los documents son en espanhòl o simplament en francés.

La conclusion es simpla, lo catalan es la lenga de Barcelona, malgrat tot en majoritat, e l'occitan es la pòrta per duèrbe lo mercat catalan sul terrenh del vesinat economic, sem vesins per la geografia e per la lenga ! Perqué los occitans (que párlan pas la lenga lora) vòlon pas prendre lo catalan per escambiar ? La rason n'es simpla, es l'encloscatge politic parisenc que frena la pensada politica autonòma a Tolosa ; aqueste fenomèn es tanben un fenomèn que tòca lo personal foncionarial barcelonin quand son sus una fièra tolsana de torisme.

Tolosa serà capitala europenca, mas li caldrà saber realament çò que es lo seu vertadièr espaci lingüistic coërent.

Alsàcia, especialament lo Naut-Rin, acaba de signar un programa pel desvolopament de l'emplec de l'alsacian, veire Món Divers sul tèma.. ... malgrat un cargat de mission al Conselh General de Nauta-Garona s'espèra encara quicòm d'oficial e de seriós a Tolosa.

Aprèp lo Conselh General socialista de Pirinèus-Orientals -socialistas en majoritat-, en 2008, es un autre departament de l'Estat francés que se fa remarcar ; s'espèra un departament occitan !

Lo Conselh General de Nauta-Garona es majoritariament socialista, se fa remarcar per la "remarcabla" politica, remarcabla per sa discression....

Dimenge 12:00 s'inaugurava una rondelha ["rond-point"] en fòrma de miègluna... Donc lo Rond-Point Alain Gazeaud es nascut oficialament pendent una campanha electorala d'un cònsol-candidat NC-UMP.

Sem arribats dètz minutas abans 12:00, i aviá jà un pauc de monde ; a 12:00 lo milierat de ciutadans e de ciutadanas èra present.

Lo cònsol-candidat èra pas encara present.

Dementre qu'al Cristal, mercat de la vila suls baloards, los "militants" (causa de verificar tanben) s'afanávan per distribuar lo programa fotografic d'En Jean-Luc Moudenc, lo cònsol-candidat èra en retard per l'inauguracion. La distribucion se debanava lèu, ambe un luòc d'estocatge qu'èra lo bar a l'entrada del mercat.

Tot lo barri del baloard Deltour/Balansa a esperat pas mai de dètz minutas l'arribada del cònsol-candidat.

Mas abans de perségre, soi arribat ambe un amic sus la plaça, e la consolessa del barri nos a indicat que fautávan militants de l'UMP, per ajudar ... a la campanha segurament, èla deviá prendre aquesta inauguracion per un element de la campanha. E donc se diguèt : « envoyez-nous en ! » Nos parlava quand aviàn dich que ne fautaviàn pas.

Cohen tanben, el qu'es arribat pauc aprèp los discorses, tranquillament... dementre que anaviàn parlar ambe lo cònsol-candidat centrista-UMP.

Dòna Maïté Carsalade expliquèt pus tard qu'èra del "Nouveau Centre", donc es ben lo "Nouveau-Centre" que crida per aver militant de l'UMP, per la campanha, qu'es en l'aucuréncia una inauguracion municipala. Serà alara lèu dificile de pas dire qu'es pas un candidat NC-UMP e que l'inauguracion èra pas la campanha electorala, malgrat çò que n'èra dels bilhets, letras de convidacion, imprimits dels signes oficials de la comuna.

Ai remarcat un public pron clientelista, benlèu lo public del barri ? L'arcavèsque èra present, l'ai fotografiat pendent lo seu discors dabans Mn lo cònsol-candidat.

Ai remarcat tanben qu'al moment de l'inauguracion de la placa, sonque la francesa èra presenta. Pendent l'introduccion al cort encontre ambe M.Moudenc ai donat aquesta remarca ; Mn Lattes es estat alara cridat per explicar perqué. Es pertot lo Sénher Lattes, ancian mèstre de conferéncia d'universitat : a las inauguracions, per installar las placas, per signar los bons de comandas, per installar la politica d'estacas-bicicletas gratuïts, per parlar a la "République des Blog"de la politica pro-rota de l'UMP a Tolosa en nom del candidat centrista-UMP... e tanben sobre la lista novèla prepausada (l'ai verificat sul document dictribuat al Cristal dimenge maitin).

Ai tanben remarcat que lo barri èra pas en dobla signaletica, occitana e francesa. Mas pauc a pauc las causas semblan avançar sobre aqueste tèma.

An aqueste moment de la discussion, pro leugièra, es arribat un fum de criticas de la part d'En Jean-Luc Moudenc, visiblament s'estíman pas... o pus lo candidat Jean-Luc Forget, de profession avocat [tot lo monde fa pas profession la politica !]. Farai pas la lista de las mentidas dichas, serà per Moncrabèu e lo seu festenal annadièr de mentidas.

E coma s'èri inquièt d'aquesta violéncia verbala, li ai indicat qu'un centrista que vòta sempre per un senador UMP, 'Toulouse pour Tous', se podrà questionar de saber s'es encara centrista ?

Lo vocable centrista es lo vocable que refusa lo Movement Democrata.

La responsa del Jean-Luc Moudenc, cònsol-candidat en campanha amb unas inauguracions municipalas de via publica nòva, m'a espantat en díser : « M.Baudis a devizat ambe Bayrou per far partit del grope centrista al Senat » Damora de verificar, e soi pas jornalista. L'a indicat tala una evidéncia rasonabla, es sempre dins lo seu trip de vóler monejar lo biais de far del mentor, aqueste que seguissiá recentament dins Tolosa (veire document del jornal Toulouse mag de genièr), NS o Naboleon Ier, candidat, puèi president de la "rompadura" UMP. E visiblament a pas entendut e comprès lo discors de François Bayrou [ipocrisia ? zo gausi pas pensar.].

L'inauguracion de la miègluna Alain Gazeaud, director de l'Ensenhament Catolic de 1951 a 2007, es passada e acabada. L'arcavèsque Robert Le Gall èra pron content, lo sistèma d'ensenhament catolic de la ciutat mondina èra bravament present en companhiá dels nauts representants dels josius de Tolosa ; benlèu un signe per aqueste electorat ? La convidacion notava qu'èra lo cònsol que convidava, lo nom del candidat-cònsol èra pas notat sobre l'invitacion, èra çaquelà ben present.

Es sovent envisatjat dins l'administracion francesa la lenga occitana tala una lenga "régionale", e los mèdias se ne fan lo resson ; es pas brica una semantica que m'agrada, l'ai ja dich sobre aqueste blòg.

L'occitan es primièr una lenga clau de la latinitat, la pòrta per las autras lengas latinas, la nòstre identitat lingüistica es una pòrta europenca bèla.

Aital una novèla n'es estada importanta e m'en cal escriure sobre aqueste blòg.

Aquesta novèla fa de l'occitan una lenga europenca vertadièra.

L'occitan es tant vesina de la lenga catalana que, quand sem a Barcelona, avem pas l'impression d'èstre en país foran quand parlam occitan.

Donc aquesta novèla es fòrt utila per saber l'importança de l'occitan e del seu avenidor aprosmat.

Lo catalan es la segonda lenga emplegada dins los fòrums de la Comission Europèa... Que fan las nòstras institucions localas per far saber que lo catalan es una lenga vesina per sa geografia e per sa lingüistica ? Que fan per sistematicament ensenhar l'occitan ? Que fan los actors del torisme per empelgar l'occitan pels toristas catalans ? Que fa Tisseo per emplegar l'occitan dins lo mètro ? Que fan los òtels per emplegar l'occitan ? etc...

L'occitan es lenga europèa, gràcias als catalans e a las catalanas, pas brica gràcias als nòstres elegits e las nòstras pichonèlas volontats de l'emplegar dignament, paures que sem sobre aqueste terrenh.

Bondy Blog ne rís, en Iscla de França ne ríson : « la garden party per las banlègas». Las banlègas son tròp banís de la vida ciutadana a París tal coma a Marselha, o Bordèu, o Montpelhièr.

Que ne cal pensar per Tolosa, Occitània ?

Personalament, pensi que la politica dels barris complèxes a Tolosa es absenta, car una politica de ciutadanetat es absenta, la politica de ciutadanetat es l'abséncia perqué la politica de ligason entre las nacionalitats es absenta pertot sul territòri del poder ciutadan francés, l'Estat francés republican.

Aital, fauta politicas lingüisticas dins las escòlas, per i dintrar las lengas de las populacions, per poder las emplegar dignament.

Aital fauta politicas economicas municipalas pels comèrçes independents, e pas simplament dels amics de l'UMP que sovent venguts dels gropes parisencs ajúdan a perségre la sotmission dels barris complèxes, per clientelisme. ED es del grope Carrefour, installat a Bèla Fontana dins la novèla zòna comerciala, e ED installat a París pels amics de Jacques Chirac, al sègle passat.

Aital fauta un respècte del trabalh dels gardas municipals (absents dins los barris complèxes de Tolosa). Se parla d'un aument de la polícia d'Estat, aprèp las eleccions municipalas, benlèu en foncion de la tropa que serà elegida ... Çò que nòta plan una politica per la tranquillitat dels ciutadans. Votatz per nosautres e serètz tranquilles. Es encara un còp de clientelisme.

Aital fauta una politica de mesa en valor dels succèsses de las populacions d'aquestes barris. Las universitats vesinas a Tolosa son d'una granda importança, mas ligadas a l'esquèrrisme estrait, son sovent abandonadas dins un gèto sovietizant quand se vòl fargar un VAE, per exemple.

La fauta -donc- es ben dels politics locals qu'an pas sabut, jamai, organizar lo trabalh public per fargar dignitats dins los barris complèxes, mas pas simplament aquí, e quand lo trabalh s'èra de fargar, lo ministre d'interior UMP, puèi lo ministre-president e sos ministrals bling bling destrusísson l'imatge del politic. Qu'es aquò la politica bling bling, es la politica pels mèdias e res per la populacion, res pels ciutadans e per las ciutadanas.

De mai, lo politic que es pron fòrt en matièra de comunautarisme politic, dons a páur d'un autre comunautarisme, lo lingüistic ; benlèu perqué lo comunautarisme politic es emplegat per damorar en plaça dins un professionalisme politic que sembla pas a una representativitat dels ciutadans e de las ciutadanas, causa que tòca mai que los barris complèxes.

La partidocràcia mata la democràcia, en barris complèxes atanben.