Aqueste jornal de lenga anglesa aviá escrich un fum de contra-vertats sul tèma dels poders en Principat de Catalonha. Un economista respond AQUÍ.

Sul site podrètz trapar una version en catalan e en anglés. Es quasiment segur que l'arrogança de The Economist farà que la responsa serà pas publicada dins las meteissas condicions que l'article.

Ai a disposicion la version en anglés de l'article.

Sembla que cada còp qu'una reforma es presa en man pel mond UMP, s'i trapa mai d'enemics que de partesans, me podètz explicar perqué ?

La dreita liberala seriá incapabla de reformar un Estat centralista ? Ela qu'es contra l'Estat ! Es francament una paradòxa non ?

Mas benlèu que lo problèma estant mal pausat, la reforma es impossibla.

Qu'es aquò l'Estat francés ?

Es un mercat d'un nacional-expansionisme, pels amics del rei, puèi pels republicanistas republicans e colonialistas puèi ! Los amics del Jules Ferry, aquel racista qu'a encara un fum d'escòlas que pòrta son nom, nom vergonhós de la ciutadanitat que meritariá un Estat democratic, causa qu'es pas França ; Estat de las votacions sí, pas democratic.

Lo mercat francés es un pre-mercat de mondializacion ; l'Estat francés es aqueste mercat que cal combatre, non ? L'Estat francés es un OGM de la votacion democratica.

Alara quand lo liberalisme es nacionalista francés podrà jamai reformar un Estat qu'es lo son mercat, son existéncia es un mercat, per sa lenga coma per sos produïts.

La rason es simpla, non ?

E ça que la l'URGÉNCIA de la reforma de l'Estat centralista francés es evidenta... Alara que cal far ? E ben, la via de la reforma es la via de la destruccion del centralisme democratic e republican francés, aprèp lo sovietisme es lo darrièr que damora en Euròpa ! Lo toranonaurus jacbinium francés es lo darrièr paradigme politic que damóra d ela pensada colonialista europenca, quí zo matarà ?

Lo problèma d'aquesta via de la destruccion del centrlaisme democratic francés es pas près per la via de progrès que se sona l'esquèrra francesa, Mélenchon o Chevènement + PCF son aquí per ne testimoniar, e benlèu tanben la guèrra de las ròsas al Partit Socialista francés ?

Personalament, soi contra la destruccion dels departaments, es una error majora de l'occitanisme d'aver desvolopat aquesta idèa.

Per contra soi per qué los pòbles se prenguèssen en carga per establir los escalons de poders politics, e que l'Estat los daissèsse far l'organizacion territoriala del territòri.

Soi donc contra tota engeréncia de las institucions parisencas per la causidas de las vias d'organizacion dels pòbles de França. Soi unb democrate, vertadièr, pas per la faciada ! Es benlèu una utopia de pensar que los pòbles pòdon se prendre en carga [auto+nom+ia] coma fan regularament los cantons elvetics per decidar lor país....

La democràcia se decreta pas, la democràcia se farga pas pendent revolucions, nimai susmautas o declaracions publicas d'un Chegevara local, la democràcia se farga amb las discussions suls terrenhs de la vida de las populacions (amb totas las expertisas que i son sul terrenh, totas), pas a París donc.

-°-

3 de decembre de 2008

Eco = ostal

log(os) = saber

-ia = sciéncia

[...]

Eco =/= Ego mas gaire elonhat !

[...]

Auto = se-meteis

nom = persona

-ia = sciéncia

L'etimologia dels mots es essencial per entendre e comprendre lo monde melhor.

Aital l'expression de las lengas, semantica e gramatica, exprimísson una vision del monde ; se salva pas una lenga sense l'emplegar, o en la valorizar coma un tablèu dins un musèu ; se salva pas una lenga sonque en mesclar identitat e aisina d'educacion...

Una lenga es una aisina, mai tanben es politic, no pas per rasons lingüisticas, mas simpalment per rasons istoricas e sobretot per emplec de lengas dominatriças per destrusir d'autras, e res de mai. La question lingüistica es pas dels que párlan aquestas lengas, mas es la question del dominador que pensa far sense la populacion que parla aquesta lenga, quin que siaguèsse lo regime politic.

Alara, per economia se podrà trapar d'autras semanticas o quitament remplaçar finança e logaritme per economia, mas l'important pels pòbles es de tornar a las raiças dels mots.

Aital veirem l'europeanitat de la pensada de las lengas d'Euròpa, es pas question d'Union Europèa, es question de la meteissa basa de civilizacion, basa que podem confrontar coma diferenta amb los autres continents. Mas amb los autres continents traparem d'autres ponts, las lengas son d'aisinas diferenciadoiras (la diferenciacion lingüistica es sempre emplegat pels imperialistas, pels franceses o espanhòls, an parlat de "frontières naturelles", non ?), mai tanben ponts entre las civilizacions quand s'emplegan de faiçon digna, quand los pòbles que las párlan son pas tocat pel sindròma de Stockohlm.

La vertat pòt èstre ontologica o extèrna, mas la vertat, una idèa del moment, emplega los mots e las expressions per poder èstre entenduda, benlèu comprèsa, mas sempre serà una piada per l'Istòria e las memòrias dels pòbles e de las nacions. Los mots e las expressions son las devèsas dels pòbles, un ben comun pel vilatge planetari.

Caldrà pas doblidar que nòstre eco-ego es la planèta... mas podem pensar diferent l'emplec d'aqueste mot ! Radicalament diferent, podem pensar ego e alara pensar en colonialista, colonialistas republicans o reials europèus.

Tot comentari serà publicat en seguida d'aquesta cronica per desvolopar un debat sul tèma de la cartografia e de l'emplec de conceptes sociolingüistics, mas tanben de tot autre subjecte que podràn desvolopar una pensada occitana autonòma.

La cartografia es ça que la important per la visibilitat lingüistica occitana.

Ma primièra remarca es qu'aquesta mapa es en lenga francesa, en lenga occitana podem far melhor ?

Puèi es que cal escriure "carta" coma en francés o mapa en fasent referéncia a l'etimologia de nòstra lenga occitana.

UNIVERSITAT
OCCITANA D'ESTIU 2009
L'Occitan lenga d'Euròpa

Cada an l'associacion MARPOC organiza l’Universitat Occitana d’Estiu, jornadas de rescontre cultural amb conferéncias, talhièrs, cors de lenga, cant, espectacles, concèrts, mòstras e moments conviviaus.
La M.A.R.P.OC edita e difusa leis actes de l’UOE.  Entresenhas e tièira a la Marpoc.
L'afar se desvoloparà dau 3 au 8 de julhet 2008 au Collègi Revolucion, Nimes, partida provençala d'Occitània.

-°-

Se passa un fum de causas en Guiana dicha francesa, en carcar l'informacion ai trapat aqueste article d'una pagina Internet, en data de la debuta de novembre de 2008 :

Que se passa en Guiana dicha francesa ? Donada del divendres passat....

Lo blocatge es total e lo govèrn francés acuzat d'incompeténcia, ne pròva al mens que sap pas negociar amb los petrolièrs, amb un administracion panaira qu'ajuda las companhias petrolièras a panar la moneda al país de Caïena, Koró, etc.
Lo tir de la fusèa Ariana es retardada.
Los servicis municipals fonciónan pus, las autoritats localas son en colèra.
Las autoritats localas refúsan las decision del govèrn central parisenc.
Lo pòble a decidat per prendre lo poder dins las carrièras amb la cauma, en destrusissent las infra-estructuras.

La populacion demanda una reduccion de 60 cents e lo govèrn acaba de negociar ... 40 cents ! Quin volur !

Quand l'elevatge natural es la sola faiçon de portar de la noiritud als òmes, la premsa scientifica assaja sistematicament de manipular l'opinion.

Aital un còp de mai un article de manipulacion tecnologica de la pensada naturala umana, pensada umanista e del continuum de civilizacion. Lo continuum que ne fau la referéncia es evidentament la civilizacion bastida sul territòri occitan per mantunes pòbles.

Paura vaca normanda qu'es prepausada en primièra linha ! Es ben una pensada de jornalista de la vila d'aver botat aquesta causida en dintrar dins l'article.

Per una revista scientifica, cal far un pauc scientific, e la pagina aquesta es de grand interès, mas saber coma fonciona dona pas la responsa a la problematica de basa : far minjar los òmes e tot çò que passa al entorn, matança, filiara e distribucion, marqueting e saber minjar, e sense oblidar de pensar a la quantitat e e las qualitats.

Aviat dins l'article, un apondon explica la rason de l'article, justificar l'elevatge industrial... Contra quí ? A la demanda de quí ?

Es que cal mai de carn sobre aquesta planèta ? Es que lo modèl europèu del productivisme agricòle es lo modèl que cal escampilhar sobre tota la planèta ?

En occident, es que cal perségre de minjar tant de carn ? Podem pas aver una autra educacion per melhor minjar ? Sí, zo pòdi afirmar, gràcia a la civilizacion occitana del bon minjar, la carn tal coma es emplegada uèi, es pas brica de la civilizacion umanista occitana, podem far melhor en matièra de rendabilitat de l'emplec de la carn, e aital estauviar las matanças industrialas que fan la consomacion actuala ... Que fan que Mac Donald's se podrà dire "Viande de France", mas ges resòudre lo problèma dels sabers a prepaus del minjar de las populacions en Occitània, tot en aguent la densitat d'establiments la mai granda de l'Estat francés en Occitània, e donc èstre un actor important de l'industrializacion de la produccion de carn.

Caldrà un jorn que las escòlas de jornalisme acceptèssen escolans que portèssen un pauc de contengut d'una pensada filosofica, e segur los articles se faràn mens manipuladors.

Caldrà un jorn que la recèrca siaguèsse pas sonque una recèrca condemnada al trabalh pre-industrial, pre-mondializacion o normalizacion entreprenariala, mas un trabalh pel ben aise de las populacions, totas las populacions quitament los òmes e las bèstias.

trencar el plat bonic

Destrossar la polida cassòla, en occitan - lo planhòl país qu'es França e sa pensada ?

La fin del planhòl continental europèu es França.

Barallar-se, posar-se en discòrdia, caure de la gràcia d'algú

Es lo mot del jorn per RodaMots.

Soi pron espantat de legir que París seriá causit pel sièti de la politica mondiala per la biodiversitat.

La planèta es una lista d'ecosistèmas que l'òme n'es una cadena. L'òme parla una lenga o una autra, e aital ne farga una autra diversitat. De la BIODIVERSITAT ne fasem partit, non ?

França es un subjecte qu'agrada o desagrada encara en l'Africa... Mas ont es la realitat del sistèma de pensada francesa e la diversitat, totas las diversitats ?

Acabi d'entendre una dobla conferéncia -dobla per dos punts de vista (sense realitat d'inventivitat assegurada)- sul tèma "revolucion o reforma" aprèp lo crac dinerièr mondial. Las responsas parisencas, que son sacradas francesas a Tolosa (amb lo public present que badava), son sense contenguts, sense subtança utila per l'umanitat; ai escotat, e soi partit [Manière e Marianne m'an pas convençut]. Son, ça que la, dins lo mesclum de la pensada d'aquesta planèta un element d'aquesta pensada, malgrat aquesta mediocritat.

Dins lo sistèma mondial, França pòrta la mediocritat, e ne cal per aver de diversitat de pensada.

Aquò se podrà explicar.

Al nivèl de mediocritat, ai agut d'entendre un tecnocrata del cinèma francés, lo Conselh Regional de M.-P. lo pensa coma un expèrt de naut-nivèl; s'engana. Ai agut de provocar l'auditòri sul tèma : «i a pas de diversitat culturala francesa.» Causa que malgrat la responsa, pensi encara. E mai sovent m'en vau entendre los pariencs parlar a París, mai fòrt es ma pensada sul tèma de la qualitat de la pensada parisenca, ES MEDIÒCRA.

Aqueste militant de la mediocritat francesa, tecnician del cinèma FRANÇAIS, respondèt a mon afar-provocacion per la frasa : «en France, je ne peux laisser dire qu'il n'y a pas de diversité culturelle : nous avons des techniciens en nombre, des salles de cinémas en nombre, des producteurs en nombre, et réalisateurs en nombre, des .... en nombres, je ne peux pas dire qu'il n'y ait pas de diversité culturelle en France». Es important de dire aquò per afortir la subvencionita aguda, la politica de la cultura de l'aver, contra la politica culturala de l'èstre. Senon es pas tecnician. La tecnicionita es tanben una malautiá de la societat actuala, pertot en Occitània tanben.

Ai pas pogut respondre a l'arganhòl, vaquí donc ma responsa (serà per totes los Internautas e per los que èran nombroses dins aquesta sala del Conselh Regional de M.-P.) : « Aqueste personatge confond la diversificacion d'una activitat economica e la diversitat culturala; aital Mac Donald's podrà explicar tanben qu'es diversificat, puisque installa de mai en mai d'establiments en França, tot en mata la cosina occitana e son saber far; de la meteissa manièra, aquò fa mai de 40 annadas que la FNSEA trabalha per la diversidicacion de l'agricultura, díson l'«agriculture familiale» [tot parier que lo MODEF, comunista o d'esquèrra], e ne vesem la resulta de uèi, i a de mens en mens de bons produïts agricòles e los produït se devon venir de mai de 1000 qm de zònas espanhòlas de pollucions intensas.»

Non francament la pensada francesa es del nivèl del meteis elegit de Rieupeirós, entendut al Conselh Regional de M.-P., qu'assegura que son economia cantonala es destrusida e que la cultura salvarà son canton; de fait, es aver de subvencions per bastir dins son canton que remplaçarà la cultura occitana que, el, refusa, refusa radicalament. El vòl bastir, bastir, una politica KULTURALE sense la populacion, puèi enbucarà la populacion per noirir coma d'auca e aurà aprèp un fetge gràs, bon mas concretament es un fetge malaut... Lo fètge gràs cultural es un prèmi cinèma a Hollywood ?...

La pensada francesa sobre la diversitat es un embucatge de la pensada umanista, lo fetge es bon, mas un fetge gràs es malaut.

Alara que pensar de la biodiversitat gerida dempuèi França ?

Dins lo sistèma de l'ecosistèma l'òme es d'aquesta cadena, se l'òme se ne vòl lo jutge refusarà l'ors dins los Pirinèus (aiçò es la formacion a la pensada unica que ajudarà), mas bon pels peises. L'òme es d'aquesta cadena, donc. E s'es d'aquesta cadena, totas las lengas que servísson a descriure aqueste ecosistèma devon èstre al meteis nivèl de consideracion, senon es ben de l'apartheid, lo Bantostang es la Val d'Aran (per Occitània) ?

Cal rapelar qu'en França lo sistèma d'apartheid lingüistic es inscrit dins la Constitution républicaine - la darrièra ... Las lengas de França son un patrimòni per èstre dins aquesta constitucion, alara que la lenga del poder reial vièlh es al cap ... 75 linhas abans.

Aquel elegit de Riepeirós es simplament la resulta d'un sistèma francés de formacion a l'OGM cultural francés; un òme que sap pas que l'ecosociolinguistica es un element de la pensada umana modèrna, un element de l'ecosistèma, gaire mai que l'umanitat. Bon, aqueste personatge es pastat de productivisme cultural, es un òme format per la pensada de Fèlix Castan, un pro-estalinian, un òme que se dís comunista.

Un òme que se dís comunista; aquí me cal apondre un element de comunisme ; lo comunisme es pas estat inventat per Marx, nimai per Proudhon ... Lo comunisme existava en Occitània banas la pensada francesa ; aital tot occitan sab legir los luòcs diches, los nom d'endreits; sap çò que la devèsa vòl dire per la collectivitat del vilatge, quand lo vilatge aviá sa pròpria economia, una economia qu'èra un vertadièr ecosistèma en osmòsa amb la vida de la planèta. La devèza èra un camp collectiu per apasturar lo bestial quand lo prat èra pas sense qu'una causa collectiva.

La devèsa es un mot occitan, que cap traduccion filosofica francesa serà trapada dins la filosofia de Proudhon, nimai dels marxistas (las referéncias son totas anglesas o anglosaxonas, veire angloamericana quand se vòlon criticar, es pròche de París, melhor qu'Occitània !). Vos vòli donar dos autres exemples sul tèma de l'ecosociolingüistica :

- en occitan avem tres mots per descriure un fenomèn filosofic conegut de la planèta : èime, anma, esperit ; la lenga francesa, dos.

- en rus avem dos mots per descriure un fenomèn filosofic conegut de la planèta : Йстиния e Прáвда. La vertat dins totas las lengas occidentalas europencas.

Amb aquestes dos exemples podem exprimir la diversitat lingüistica coma un element de la pensada umana, la pensada ulmana a coma ròtle de descriure l'òme dins son environa; destrusir una lenga (coma fan los franceses amb l'occitan) es destrusir una faiçon de veire lo monde, e es una façon de determinar solucions als problèmas que se pausaràn dins lo monde.

La pluralitat umana es estada abandonada per la filosofia europenca aprèp l'installacion d'una pensada binària, la pensada grèga portava una pensada plurala e diversificada, la pensada juridica romana a eliminat aquestes biaises d'èstre sobre aquesta planèta.

L'umanitat a perdut amb l'arribada de la solucion unica, del diu unic, del juridic unic, del capolièr unic, de la lenga unica, de la capitala unica, etc. Avètz jamai entendut un francés dire : « et quelle est la capitale de l'Occitanie ?» quand fan la descoberta d'Occitània.

França prepausa encara aqueste modèl d'unicitat de la pensada, malgrat totes los discorses, car amb sa lenga pòrta aquesta pensada dempuèi al mens uèit sègles.

1209, los banquièrs luqueses an donat -prestat- dinièrs al rei franc per, amb la benediccion del papa, invasir las tèrras de Lengadòc. Dempuèi aquestes tempses, la pensada grèga -çò que damorava viu dins las raiças popularas e dins son veïcul lingüistic-  a abandonat definitivament las tèrras occitanas. Tornar bastir aqueste faiçon de pensar, plurala e a l'occitana, costarà en investiment gròs, segur.

Dempuèi que los Franceses son arribats, ajudats pel Papa, la pensada occitana amai d'èstre tocada pel sindròma de Stockohlm, es una pensada qu'a perdut la riquessa de tota sa diversitat, ontologica e extèrna a la lenga occitana.

Tant que la lenga occitana serà mesprezada pels franceses (aquestes que son aquí en Occitània) o aquestes que se prenon pels reis d'Occitània (a París, dins los sistèmas de la decentralizacion e sa tecnocràcia, e dins las prefectoralas), París amerita pas brica d'èstre la capitala de la biodiversitat mondiala.

Car se la capitala de la biodiversitat mondiala es París, me pausarai sempre la question : per manipular quí ? e coma ?

Quand la planholitud s'acaba amb París !

Me soi sempre questionat sobre las fruchas e verduras que Occitània importava. Perqué èra forçat d'o far, alara que lo país fauta ni d'aiga, ni de calor, ni de saber far (fins ara) per n'aver a bodre.

Lo mercat europèu en fabricacion prepausa aquestas verduras e fruchas a un prètz mens car que las prepausicions occitanas. Lo mercat europèu a matat la produccion occitana, la tecnocràcia europenca a ganhat en mediocritat de produccion agricòla.

Mas se la produccion andalosa o valenciana èra de bona qualitat, la causa seriá mens questionabla.

Quand las verduras espanhòlas son produsida dins condicions que podem pas mestrezar, i a de que se questionar de faiçon umanista sobre aquestas produccions subvencionadas per l'Union Europèa per donar a "minjar" a l'Euròpa de la tecnocràcia, de las tecnocràcias.

E alara se cal questionar d'ont venon las fruchas e verduras suls mercats de Tolosa, Bordèu, Marselha, Niça, Montpelhièr, Lemòtges, etc.

Una  manièra d'o far es de gaitar se las etiquetas son en espanhòl, quand sabem gaire la geografia. Se son en catalan aurem la chança d'aver una pensada un pauc diferenta del productivisme esponsorizat per las FDSEA e los espanholismes andaloses...

E ara, la mediatizacion d'un filme pausa al grand public l'usança dels pesticidis als camps, e que la lenga es pauc coneguda (seriá estat melhor en catalan!) e la question se l'èra pausada la TSR pels obrièrs africans que trabalhan dins lo Sud espanhòl. ... Son ben espanhòls a València, los qu'escrívon SONQUE en lenga madrilenca, non ?

Ganharem totes de demandar d'ont venon las fruchas e las verduras, e tanben en respectar un limit de transpòrt maximala + lo mens possible d'empaquetatges.

Ara que la sentat debuta un retorn dins los ments de la tecnocràcia, es qu'es pas jà tròp tard ? Ara que las cellulas pagesas, e lo saber occitan, son estadas destrusidas en Occitània ?

Es aisit de tocar la manièra qu'un Estat sense cap vitalitat economica (acceptat aital), Mónegue, tocar la manièra que se finança quand los Estats imperialistas -els- fan de las poltiicas culturalas qu'ajúdan los artistas d'amagar la moneda-revengut-de-prestacion dins aquestes paradíses, ajúdan pel complicat que se fa los pagaments de las prestacions artisticas (ex: l'opèra de Tolosa o associacion que víran al entorn, e que son puslèu discreta al nivèl politic).

Donc, per L'Humanité es aisit de tirar sobre las entrepresas, maissantas entrepresas de las finanças, mens sobre una certana vision francesa de l'aver cultural, aver una subvencion per fargar un espectacle, e contentar lo politic dins un "soupoudrage" cultural.

Alara, quand se vei aquestes Estats ajudats per França (imperialisme republican), dins lo ment dels ciutadans mejans, se podrà evidentament questionar sobre la vitalitat politica e economica de Corsega, Sardenha, Isclas Balears, Euskadi, Catalonha, Galícia, Occitània, Bretanha, Savòia, Picardia, Guadelopa, Guiana, Martinica, Réunion, Novèla Caledònia, Polinèsia, etc. Levat que cal apondre un element essencial a la pensada oblidosa francesa, son pòbles o nacions que de cultura n'an pas mestièr de l'aver, la fan cada jorn sense subvencion d'Estat, nimai de las collectivitats decentralizadas, son Còrses, Sardas, Catalans, Bascos, etc...

Es la diferéncia entre la cultura de l'aver -aver une subvencion e ne coneissi fòrça a Tolosa que son bon caçaires de subvencions dins los barris diches nauts- e de l'èstre -èstre occitan o pas, sotmetut o pas als diktats parisencs en matièra de cultura.

L'autonomia culturala (pensada desluirada del sindròma d'Estockohlm) es pas la decentralizacion culturala (Fèlix Castan and co, l'amic de l'estalinisme quand totas las escòlas republicanas ne fasián la critica dins l'Euròpa occidentala)... La cultura de l'aver es pas la cultura de l'èstre. Etc. La cultura de l'aver -aver una subvencion per aver lo melhor espectacle per una cultura d'elitas o borgesas o pseudo-popularas- fa d'unes Mónegues e los paradíses fiscals franceses aquestes.

Mas ara, cal cambiar lo nom de l'endreit, l'azur serà lèu lo cusson, la còsta cambiarà de nom.

Còsta del cusson

Un espèr damora, lo simbòl es atacat ... Lo cusson a atacat, l'ecositèma es atacat, la natura acumulatritz de l'òme tanben, lo palmièr son simbòl; la natura desestima lo regime fiscal de la còsta provençala e niçarda. La natura sembla saber s'autoregular melhor que lo sistèma dinerièr mondial.

Trapatz pas qu'aqueste brosselon es bravament similar al personal politic qu'avem ? Precision 1 : es un personal que la partidocràcia a seleccionat per èstre nòstre "representant" dins un sistèma de decentralizacion, car avem -lo pòble d'Occitània- abandonat lo poder de las autonomias -e lors Parlaments- que faguèron las riquessas d'Aquitània, Lengadòc e Provença. Precision 2 : avem un personal politic que es gente que se pensa pas, gente del tot ... zo cal pas criticar sus aqueste terrenh, son bonas personas.

Mas legissem l'article aqueste, amerita tot lo vòstre interès, interès d'aqueste ciutadan qu'es un cadenon de  la cadena de vidas de l'ecosistèma que i vivem dempuèi sègles, gràcia al trabalh dels aujòls occitans que l'an pastat a lor mòde occitan e etiquetat dins la lenga que emplegui cada jorn (malgrat çò que pensa un cònsol lingüiscidari  e vivent a Rieupeirós en Roèrgue).

Lo comèrçe mondializat a portat lo brosselon, e los regimes parisencs an portat lo personal politic.

Los brosselons chineses son polits, coma lo personal que nos es causit pels personals de la partidocràcia (majoritariament venguts del personal de las comunas, o autras institucions electivas, autoreproduccion donc - zo avem pron vist quí fasiá l'eleccion al PS, mas es sonque un exemple). Lo brosselon minja tanben pauc, coma dins las taulas dreissadas e pausadas dins lo corredors quand lo personal politic organiza manifestacions amb son servici comunicacion e sos servicis, un encontre amb lo bais pòble (vin de país, tartinas sucradas o saladas, limonada, pomada, etc. leugièr per la baissa factura, per tot dire sortísson pas de las espicariás finas de Victor Hugo). Se nos mefisem pas pòdon èstre dangieroses pels Òmes (aquí cal pensar lo mot dins son al sens general, e per extension la pòlis e donc la democràcia). Son objectes d'estudis per las escòlas que pensan que la "sciéncia" se farà politica tanben, e alara ne fan un cortet mot "sciencespo" per tot dire.

Los brosselons se devon amassar al printemps, la redaccion de la DDM ne parla a la davalada. Per la descripcion del personal politic, tanben.

Per çò que concernís lo brosselon de China en Aquitània, aviái jà demandat de signat la peticion, e pel moment ai pas entendut que siaguèsse una resulta formidabla. Signat del temps que podiái signar peticion.

Resultas per Occitània : 24 dels 34 departaments d'Occitània an votat Ségolène. Gasconha [levat Gironda, Tarn-e-Garona e Òlt-e-Garona] a votat Martine, Lemosin [levat Lemòtges] a votat Martine, Provença a votat Ségolène levat la Vauclusa, MiègDia-Pirinèus partirà a l'èst per Ségolène levat Roèrgue, Auvernha levat Clarmont... Ara se cal imaginar que las causas seràn amagadas e duras per las candidaturas socialistas. Lo conservatisme es damorat a Tolosa, sense cap problèma, seguissent aital tota la Gasconha.

Autra resulta : las femnas que s'afróntan, la politica s'enfonsa dins las ròsas de totas las colors, la ròsa es pas una flor de davalada, e las ròsas d'automna son pas flors de l'espèr.

Martine & Ségolène :

la guèrra de las ròsas debuta... 

Un amic m'a mandat la cobèrta de "Martine" per l'illustracion, e me sembla pron inocent de pensar que la politica es de docina, o de l'amistat partesana. Personalament ai talament mal suportat totas las guerròtas occitanistas, que entendi perfaitament dins un grand partit las guèrras entre doás femnas de caractèrs, fòrt caractèrs per aver suportat lo machisme dels vièlhs del partit.

Donc en politica, la sopa es sovent bona dins los restaurants de las campanhas, maissanta e agra dins l'estomac de la vida electiva, encara mai agra quand se dèu amagar. L'elector mejan pensa que los politicians van a la sopa, e ben avem aquí un exemple de maissanta sopa que cal engolir per arribar a ... representar l'inocent pòble; se pòdon pas imaginar coma es barrat per arribar al poder.

Donc autra resulta, es la confirmacion que la partidocràcia dona pas una bona representacion dels pòbles, donc encara mens dels pòbles minorizats o/e minorats.

Mantunes ne podràn rire, d'autres plorar ... Qu'avem fait amb los nòbles o los descendents del directòri ? Es estat un copa-cap per cambiar de sistèma, non ? E podrem eternalament cambiar de sistèma quand lo sistèma centralizat donarà jamai una bona representacion.

La dimension del sistèma democratic es questionat pels filosòfes atenians, la question es encara d'actualitat. Quand la dimension de la partidocràcia passa un empèri, la causa es encara mai questionada pels Grècs, perqué seriá pas per l'impèri republican francés ?

-°-

Se podrà tanben veire que la batalha que pòrtan serà pels futurs independentistas que son autanplan mesprezats en França qu'un nègre al EUAN abans 1980.... L'interès juridic de l'Estat francés es realament questionat. Lo juridic seriá l'expression d'un nacionalisme d'expansion, d'un egemonisme ? Sonque ?

Lo juridic es quicòm mai me sembla ... dins d'Estats normals, non ?

-°-

Fialat "Sortir du nucléaire"
Federacion de las 830 associacions
9 Dumenge 69004 Lyon Cedex

Per Mme Catherine Béchaux
Redactritz en cap de "Images Doc"

Madame,
Nous vous remercions de votre réponse du 19 novembre. Nous vous remercions aussi d'avoir reconnu votre erreur, et nous vous en donnons acte.
Cependant, nous sommes très déçus que vous ayez ajouté qu'il était "difficile de faire un rectificatif, étant donné que le numéro de décembre est déjà en vente et celui de janvier en impression. Après, c'est trop loin...surtout pour un lecteur enfant."
Nous pensons au contraire que, même si c'est pour février ou mars, il est indispensable qu'un autre point de vue sur le nucléaire soit offert à vos jeunes lecteurs. Le fait que vous ayez reconnu votre erreur n'empêche pas qu'ils ont reçu un dossier "de la rédaction" qui faisait l'apologie du nucléaire. Il est nécessaire qu'un dossier vienne dès que possible rétablir l'équilibre.
Il ne s'agit ni de chantage ni de menaces mais juste de la continuation logique de notre réaction : en l'absence de "rééquilibrage", nous saisirons le Jury de déontologie publicitaire et la justice. Bien entendu, nous préférons largement sortir de cette affaire sans en passer par là.
Dans l'attente de votre réponse, nous vous prions de croire, Madame, à notre engagement en faveur de l'environnement et du pluralisme.
Le Conseil d'administration du Réseau "Sortir du nucléaire"

Bayard e Le Monde s'engatjan pel Nuclear : es clar !

En refusar una autre punt de viste sobre lo nuclear, aital las revistas del grope Bayard serián un caval per portar una pensada pro-nuclear, contra tota autra pensada ? Ont es la famosa "diversitat culturala" cultivada per la tecnocràcia francesa en matièra culturala ? Es que la tecnocràcia francesa sofrís de pas èstre sonque productivista, sofrís cap autra pensada que la pensada unica ?

E coma soi un consomador reactiu .... Image Doc faguent partit del grope de premsa Bayard-Le-Monde, un sosten de La Croix e Le Monde, val un desaccòrd personal e una protestacion alprèp de las redaccions.

De mai, cal notar que la desinformacion serà traduïta en espanhòl e catalan.

En Occitània avem la "polida" partida del nuclear francés, gràcia a la politica parisenca sul tèma. E aquí es pas question que d'unanimitat entre l'esquèrra e la dreita...

Uèi caldrà benlèu comptar amb aqueste istoric per n'aver las consequéncias en matièra de vòt ?

Zòna que serà segur tocada se la centrala peta, coma minímum ... Benlèu qu'i aurà un engeniaire del nuclear francés per explicar que l'independéncia [d'Occitània], e donc las novèlas frontièras, arrestarà la progression del desastre nuclear, desastre que sabem amb Tchernòbil...

Cal tornar rapelar los partits franceses qu'èran pro-nuclears : LO, PCF, PSF, PRG-MRG, UMP-RPR, UDR, UDF, ... L'istòria es pas de doblidar ? Sobretot dels elegits qu'an votat afavor del nuclear. An installat aquesta mèrda en Occitània, per la glòria de França, EDF COGEMA-AREVA and co. Se cal recordar tanben la CGT énergie sul tèma.

Farem segurament polits monuments quand aquò petarà ? Monuments per la glòria del torisme del futur... Encara que sabi pas a quin nivèl toristic es actualament Tchernòbil.

La television e lo servici d'Estat de l'audiovisual fan la cauma uèi, mas perqué ? France Inter participa al debat sobre basas costumièras e parisencas, mas perqué zo fan pas en jorn normal e sobre basas mens regionalistas ?

E aqueste bilhet serà pas per far l'apologia de la reforma UMP, que val pas res tanpauc ! Lo meu septicisme serà per tot lo sistèma audiovisual francés, sense cap excepcion.

La causa segura es qu'es pas una cauma per l'emplec normal de l'occitan. Zo vesèm pron ben quand mirèm las cadenas de la decentralizacion de France Télévision o quand escotèm Radio France.

La redevença es considerada coma flaca, mas es pagada per totes los occitans e las occitanas, e aiçò farà que l'INA aurà pas cap dificultat per arquivar los programas en occitan, vist que son inexistents o quasiment. Alara que l'INA auriá d'arquivar mai de dètz cadena en lenga occitana, vist que en 1950 èrem mai que 10 milions a parlar occitan, e que gràcia a una politica de destruccion lingüistica clara e francesa, sem pas mai de 2 milions ara...

Grève du service public TV & radio,

Service public : segur ?

Nos questionèm alara : perqué fan cauma ?

1 - per servar lo sistèma, aqueste sistèma que minja la moneda dels occitans, per lor clavar la lenga e l'empachar d'èstre publica, a la vista de totes/as.

2 - per èstre cada annada mai e mai, la votz del poder parisenc (pauc impòrta la color politica, lo regime es sempre contra los occitans). cal èstre sord e avugle per pas entendre una sola votz sobre aqueste sicut. La diversitat culturala es segon lo CNC de productivisme (entendut a Tolosa al dintre del CR, los elegits que, vertat, son sords a prepaus d'aiçò, en contunhar de creire l'expertisa francesa sul tèma de l'audiovisual)

3 - per servar una industria audiovisuala arroganta e parisenca (mai de 85 % de las produccions se fan en region parisenca), per la produccion occitana avem "Libre la vie" ... a Marselha en 40 annadas de television dicha "publica".

Non francament la cauma contra la reforma de l'audiovisual francés, la comprenèm clarament, es contra lo pòble occitan.

Non francament, entendèm ben la manipulacion politica de l'UMP, mas entendem regularitat istorica dins aquesta audiovisual per atudar la votz occitana (se val recordar lo comunicat racista de la CGT Aquitània per criticar la demanda dels CR en matièra de bilingüisme pels jornalistas ? etc.).

Per totas aquestas rasons, se la cauma pòt semblar simpatica del punt de viste politic, es puslèu desgostanta del punt de vista Occitània o la França d'en Bas (e ièu soi pas tocat pel sindròma de Stockohlm).

Los occitans son ben per pagar e se far escupir dessús per un personal (la ierarquia mas pas sonque) de "servici public"... e que parla sonque francés coma de vacas londonianas.

Las revendicacions d'aqueste audiovisual son un conservatisme clar : lo servici public es d'Estat centralista e zo dèu damorar, a totes los nivèls zo crídan, sense cap d'excepcion (son fabricats aital).

Un espèr damora : las novèlas tecnologias de la difusion de la television. Aital coma l'explica un clip audiovisual, se sem pas content, podrèm enfin gaitar un programa en occitan quand arribarà en 2009 sobre los novèls mejans de telecomunicacion. I a de l'espèr, mas encara un còp serà una suspresa pels parisencs e pel personal politic creat per la decentralizacion e de la partidocràcia.

Las novèlas tecnologias faràn que la television serà enfin de "servici public", al servici del pòble occitan, e pas al servici de l'Estat centralista francés.

E per assegurar lo messatge parisenc, nacional-egemonisme, an trobat un tolsan, un collaborador al sistèma lor ... Mas atencion a las enganas; cal evitar d'aver un tolsan que siaguèsse tocat pel sindròma de Stockohlm.

Redevença + subvencion regionala, los occitans págan dos còps per aver una television de servici public que respectèsse pas los pòbles, nimai las lengas dels pòble.

Redevença + subvencion regionala, los occitans págan per l'uniformitat televisionala, de tala manièra que l'INA aurà cap problèma per mostrar en une setmana, tota la produccion occitana !

Es polit, pòrta ben lo mostachon, mas la pensada es pastada de l'esquerrisme productivista francés, e de sa pensada anti-diversitat culturala.

Quand un elegit social-liberal anglés pensa que lo nuclear es la solucion per l'enèrgia, es qualqu'un que pensa dempuèi Londres, en centralista. Normal.

Quand un elegit socialista de la region pensa primièr a la qualitat de la linha entre Tours e Bordèu, per ajudar la prefectorala d'anar cercar los òrdres a París, es qualqu'un que pensa pas al nòstre país occitan e sa geografia.

Aquestes dos articles páusan lo problèma del poder regional e de sas responsabilitats: lo poder regional pensa de faiçon autonòma ? Que fan realament per l'èstre ?

Car amb la soma per Tours / Bordèu, Tolosa podriá melhorar las linhas que fan que los ciutadans prendràn mens la veitura e pensaràn mai collectiu, pel país nòstre.

La linha de cap a Barcelona es una linha normalament que deuriá èstre rentabla se la gestion èra pas de la SNCF e de la RENFE; que fa l'Euroregion ?

Mas cal pas simplament remandar sobre d'autres politicians aqueste afar de responsabilitats.

Quand los elegits del Grand Tolosa an agut mestièr de crear un transpòrt collectiu normal, an pas demandat a la SNCF (es de dire París) de resòudre la decision politica, an creat la SMTC, puèi SMTC-Tisseo.... Lo modèl es conegut.

Es pas a París que cal encara un còp esperar una decision normala, es als elegits de ne prendre los mejans, perqué pas demandar a l'Euroregion de crear una companhia de transpòrts per ralh ? Car sembla la pensada dels elegits actuals pron limitadas a l'expertisa parisenca, e sonque aquesta.

Amb 1.16 miliards d'€ quantas linhas de tren monovalenta podrián èstre dobladas en region occitana nòstra ? Quantas linhas dobladas podrián aital recebre mai de trafic entre Baiona e Narbona ? Entre Le Puèg-Auvernha e Pirinèus-Lorda ? E aiçò fait, ara, sense esperar que los budgectes siaguèssen mai gròs.

Me sembla que la pensada regionala sul tèma podriá èstre brevament eficaça e autonòma, lo centralisme democratic e republican francés còsta a totes los ciutadans de M.-P., e còsta tanben a totas las regions vesinas, M.-P. es una region centrala e jòga pas son ròtle de centre, coma França jòga pas son ròtle de centre logistic sul continent europèu, en causa : las entrepresas e administracions vengudas del centralisme democratic republican francés (Air France, SNCF, etc.) que frena son desvolopament.

France Culture prepausa un programa sobre Marcelle Delpastre, dijòus 27 de novembre.

Las darrièras vídeos de l'arribada de Occitània a pè son aquí.

L'arribada sobre la plaça es aquí.

L'arribada a Vielha e las entrevistas de Francesc P.Boya e Maria Vergès son ailà.

Ai pogut veire sobre la plaça, mantunes ciutadans d'Occitània e d'autres que s'amagávan darrièr la fòrta mediatizacion. Un carri de Roerguats s'es atudat per l'escasença. L'IEO a portat informacion sobre l'occitan; lo Partit Occitan n'a aprofieichat per portar bandièras seunas (es que l'un pòt far sense l'autre ?). Tot lo personal politic de la Val d'Aran èra tanben present.

Èra ça que la mièg jorn, e l'ora que los araneses trabalhávan. L'acuèlh èra bon, mas melhor lo ser, que i soi pas estat, justament pre rason d'obratges. La serada de Vielha es estat, ça dís, pron utila per mantunes qu'avián mestièr de se tornar trapar.

Aital s'acaba mon darrièr bilhet sobre "Occitània a pè" ; l'operacion vídeo-Occitània-a-pè se podrà pas far sempre, me desencusarètz. Agrada als internautas, mas es pesuga pels militants.

Podrètz trapar d'autres escriches meus sobre la premsa catalana.

Me semblava èstre una causa reservada als terroristas ?

Sembla ça que la que los metòdes de brigands o bandolèrs siaguèssen tanben unes metòdes emplegats dins la polícia francesa per caçar la dròga dins unes licèus de Gasconha. Ai tanben viscut la necessitat per la polícia d'aver un suplement de revengut per la fin d'annada ... en collaboracion amb la «justícia francesa» (pleonasme).

Sem tornat als tempses que los reis francs arribávan en Occitània per remplaçar lo sistèma installat per la civilizacion occitana. Sem tornat a 1209 amb d'autras aisinas.

La recèrca francesa a ajudat aquestas installacions en Occitània, e sobre tot lo territòri del poder parisenc. Aital podem escriure que la recèrca ajuda fòrça mai lo militarisme que l'installacion de la patz.

Perqué ?

Uèi lo 14 de novembre aprenèm dins la DDM que "Occitània a pè" es arribat (punt); es a petar de rire (espetar de rire - edr) : una setmana per arribar aquesta informacion de Vielha a Tolosa-Pradreta (le CG31 demanda un TGV, mas entre Paris e Tolosa, benlèu que li cal revisitar sa demanda, una demanda de cap a Vielha serà melhor per la redaccion de la DDM?).

Mon tecnician especial,  el del cap de la coma de Gasconha, a pogut enregistrar mantunas vídeos pendent aqueste temps, e el es pas un especialista de la vídeo !

Se de "letras occitanas" n'i a gaire, serai curiós de saber se lo "Barcelona" amerita una plaça d'aquesta escantilh ... Vos dirai dimenge.

Avètz notat : son "rimes d'òc" ... dissabte 17:00 a Tolosa, Compans Caffarelli, centre dels congrèsses Pierre Baudis.

Es a travèrs un exemple que vos vau donar, un exemple del foncionament marrit que pòrta lo sistèma francés.

1 - l'Estat pensa, e segurament pensa ben, sempre car sem totes persuadits que l'Estat es la causida de totes, totes los votants republicans ... Çò que vos explícan totes los militants dels partits franceses qu'an lo poder aquí al país nòstre.

2 - l'Estat quand lo politic zo vòl ben, aprèp aver pensat, aplica amb son administracion [qu'es sempre de bona qualitat, zo cal pas negar]... E cal aver un Estat non productivista, çò qu'es jamai estat lo cas dempuèi la sortida de la darrièra guèrra europenca, 39/45.

3 - quand l'Estat pensa, pensa tanben que coma es l'Estat, son administracion serà ben acceptada [avem monument als mòrts per nos remembrar que l'Estat es gente...], çò qu'es, en conéisser un pauc l'istòria de França, jamai estat vertat ; mas l'Estat zo creis, e los pecs de ciutadans tanben, quitament los que vòtan pas.

4 - levat que per imposar un centralisme i aviá pas cap de problèma per París, per centrar tot a la santa capitala, que viu d'immigracions dempuèi sempre, e son centralisme dictatorial, pauc impòrta lo regime. Mas quand las causas se devon installar en regions, i a sistematicament problèmas.

5 - l'Estat es estat donc forçat a la concertacion, forçat per la populacion, populacion qu'a sempre l'idèa que podrà res contra l'Estat e sas volontats suprèmas. Mas i a sempre "falords" per pensar diferent, en Occitània en particular, mas de mai en mai pertot sul territòri. E pensi qu'es pas las institucions europencas que fan cambiar un Estat, mas puslèu la reaccion dels ciutadans, la «France d'en bas».

6 - l'administracion de l'Estat assaja de practicar la concertacion, la causa arriba d'amontnaut e davala als elegits, mas de còps los elegits son pas d'acòrd tanpauc, malgrat la faiçon de la causida de lor elegits, arríban que siaguèssen pas brica d'accòrd amb l'administracion centralizada.

7 - donc en 1982, l'Estat a inventat la decentralizacion; es una institucion que permet d'aver un personal politic pus adobaire de las causas d'Estat, e donc permet de melhor far acceptar las politica pensada per l'Estat central. Es la decentralizacion. La decentralizacion es un mot qu'agrada fòrça als liberals (ex darrièr The Economist per parlar de las autonomias en Espanha).

8 - los mèdias son d'una granda importança per imposar aquesta faiçon de gerir l'Estat e las regions.

En 7 punts avètz lo perqué i a quicòm que truca en França, lo 8 es lo punt que se cal mesfisar, los mèdias locals que son sempre collaboradors.

En 7 punts avètz una descripcion d'un sistèma que víran cap-a-bais, mas que demanda pas a las populacions de se prendre en carga, auto + nom = autonomia ...

E donc aprèp avètz lo verbiatge dels jornals oficials o quasi oficial : DDM per Natura 2000 o The Economists, lo setmanièr de l'imperialisme liberal, per escriure sobre l'Espanha "decentralizada", aquela que refusa lo dictat de Madrid o que refusèt lo modèl franquista per bastir la democràcia:

natura 2000 es un d'aqueste afar que la demarcha es purament jacobina en França, e la paraula escricha aquí es simplament una error redaccionala, perqué pas se demandar coma a foncionar dins d'autres Estats europèus ? perqué pas se demandar perqué los elegits locals se devon far imposar un projecte ?

Per la darrièra question ai la responsa : los elegits locals en Occitània an un sol projecte : representar un partit politic francés, pas ges un projecte regional, un projecte per Occitània. Senon, la causas seriá pas imposada per amontnaut, per París e son administracion (qu'es segurament de qualitat, mas qu'es pas la votz del pòble d'Occitània).

Tè, aprèp aver escrivut aiçò, ai recebut aquò :

Soi estat en Val d'Aran, e quand i soi, i a dos jornals que i son indispensable de legir, AVUI e Segre. Tot Aran es tanben important. Dins l'AVUI ai trapat aqueste article, que me sembla interessant de legir. UPF es l'Universitat Pompeu Fabra.

L'autor se pausa la question de l'exemplaritat per Espanha d'aquestas politicas lingüisticas dels Estats d'America del Sud. E que podem demandar a França ? Nosautres jà vesem l'exemple "espanhòl" coma un modèl, e lo modèl es puslèu una demanda de las nacions sotmesas a Madrid, donc es encara un modèl colonial madrilenc; amb l'America del Sud avem, enfin, la desliurança dels pòbles amerindians; Occitània a perdut son independéncia a partir de 1209 pel Comtat Tolsan, 1453 pel Ducat d'Aquitània, etc. Los Amerindians a descobèrt l'imperialisme europèu amb l'Espanha e lo Portugal, 1492 pel primièr, una grand descoberta de la sotmission de las nacions amerindianas... S'en son liberats en 2008 ! (sul tèma lingüistic)

«Occitània a pè» es una operacion per inscriure l'occitan dins las listas UNESCO del patrimòni universal. Escotatz totes los discorses de Bossòst, amai las entrevistas que poguèri far.

Peire Anghilante es la primièra prepausicion, devís de Bossòst. Es estada la darrièra reünion organizada per rason del passatge de «Occitània a pè» ; suls 1300 qm i a agut un aplec per serada. Peire Anghilante farà aiçí un resumit de son camin-revendicacion.

Josep Sans Socasau, Cap del programa occitan de la Generalitat de Catalonha, e lo devís aranés del cònsol de Bossòst.

«Occitània a pè» es estat possible gràcia a l'intervencion politica de la region Piemont, e la prepausicion associativa de la Chambra d'Òc. Aquesta operacion es pas acabada, li cal lo maxímum de sosten politic dins l'Occitània granda, votacions de totas mena a mandar sul site de l'associacion (car lo corrièl de la region Piemont non fonciona).

Son totes arribats a Vielha ... Marchaires e tecnicians-marchaires de l'equipa.

Aprèp aver gaitat tot aiçò podètz melhor entendre çò qu'es èstre militant. Alara podètz legir la militança d'aqueste catalanista, Heribert Barrera, membre del CAOC, 91 annadas e encara militant, per la «dignitat del país».