Atencion es en francés  e los comentaris de la premsa europenca:

E coma cal èstre positiu al nivèl politic, pas simplament per umor, vos conselhi d'anar veire un bilhet qu'ai redigit far unas setmanas, lo tèma Barak Obama.

-°-

Puèi de notar aquesta pagina de programa de France Culture. Aqueste programa es essencial per totas las lengas de França. Es un important programa, bravament luènh de la recerca etnologica costumièra per aqueste programa; es un progrmaa que baila una idèa dinamica per una politica lingüistica, per TOTAS LAS LENGAS de França.

S'espèra que l'Euskadi del nòrd siaguèsse lo modèl per Occitània, escrivi aquesta pagina dempuèi Occitània, la France d'en bas, mas es clarament Occitània, lo meu país, un país de mens en mens utopic; soi d'Occitània ... « et pas d'ailleurs ».... e totes los elegits d'Occitània an lo dever d'aplicar una politica per l'occitan en Occitània.

Lotjament al centre de Fois, puèi minjar leugièr, e visita del Castèl ; France 3 èra aquí per rodar imatges per un magazine que passarà fin de novembre, caldrà esperar per aver 20 minutas d'aquesta marcha revendicacion. Lo ser serà Bernart lo contaire que farà la serada.

L'IEO faguèt una conferéncia de premsa la velha, una conferéncia qu'aguèt de succès jornalistic. S'espèra los articles dins mantunes mensuals regionals.

L'objectiu de "Occitània a pè" èra una mediatizacion, en Arièja es mai qu'una capitada. L'IEO d'Arièja faguèt un trabalh bèl de promocion.

La darrièra publicitat de l'Estat francés sobre los transpòrts me fa soscar a un problèma d'interpretacion sobre la realitat dels trens en França...

1 ) mapa prepausada

2 ) mapa reala, e la realitat es puslèu centralista francesa...

França vòl far creire que l'Euròpa non se podrà far sense ela, perdon vias sense París... aquesta error de presentacion es un engatjament politic de pas pensar lo ralh SONQUE via París ?

Lo 24 octobre 2008 la redaccion cuca e pro-caça s'exprimís, e lo lendoman la redaccion comunicanta explica a la populacion qu'a res contra una politica environamentalista del govèrn (es un messatge a la prefectura, al poder administratiu local, car pel poder elegit, la DDM zo mestreza amb lo PRG). Amerítan una castanha mediatica.

La seguida d'aquesta doás portadas (dos jorns de seguida) establís lo populisme d'una redaccion.

La redaccion explica a la seuna clientela que l'ors es dangierós, sense se pausas al mendre moment de la manupulacion d'un vièlh caçaire per l'afar de l'ors... sense se pausa lo problèma de l'istoric de la re-introduccion de l'ors, e de sa necita vida dins los Pirinèus tal una clau de l'ecosistèma, e dins aqueste ecosistèma totas las bèstia i son necita, quitament los jornalistas de La Dépêche. Lo productivisme d'esquèrra es encara en vida dins la redaccion e dins los caps d'una certana esquèrra productivista.

E la redaccion explica a la populacion que l'environament es la proteccion de las bèstias de mendra importança, los parpalhòls.... sobre una fuelha verda, verts tal coma los "fats d'ecologistas" (aital vesètz simbolicament çò que pòt representar aquesta redaccion).

La Dépêche es la mòrt.

Mas sembla qu'aquesta redaccion sapieguèsse pas çò qu'es un ecosistèma, malgrat tot aqueste populisme ruralista CPNTista, malgrat tota la sapiença rurala (que ne soi, de familha caçaires, mon paire a abandonat de caçar en 1982, èra engeniaire agronòme, entreprenaire agricòle e pagés), malgrat totes los sabers occitans, l'istòria del país nòstre (aiçò es la fauta d'una occitanisme qu'a desvalorizat la cultura occitana o los sabers occitans en la far supletiva de la pensada parisenca, es la fauta tanben d'un occitanisme universitari elonhat del sistèma popular occitan).

Ben segur, cap redaccion d'autras mèdias ne faràn la critica d'aquestas portadas, cap personal politic (al contrai Izard es sobre la meteissa pista de pensada), cap cercaire tolsan, cap professor, cap ... cap ... cap ... ligats que son a un sistèma francés que neutraliza una pensada autonòma, una pensada pel país nòstre. E l'urgéncia es autanplan establida que lo recalfament de la planeta, podem aver una politica d'aquesta mena, per la planeta, sense pensar primièr per nòstra tèrra occitana ?

Sembla que lo messatge del calfament de la planeta siaguèsse mal comprès encausa d'un mèdia fòrt [es mai que mal comprès mas me vòli diplomatic], malgrat tot indefugible, que se sona La Dépêche, e donc lo proprietari la familha Baylet (PRG). La marqueting d'un grope de premsa en fin de vida, pausa una vertadièr problèma a la societat occitana, donc al país tolsan - aital lo radicalisme es passat de la solucion politica per Occitània a la mòrt per la societat occitana, la mòrt. Confirmi : lo regime sec de la DDM es la mòrt, la mòrt.

Lo 30 d'octobre un autre exemple de redaccion La Dépêche :

"Caminade" mal ortografiat ... "Italians" alara que se presentan coma "occitans de l'Estat italian" ... "Ils croient" per tot dire lo jornalista, el i crei pas, e la redaccion centrala de Tolosa ? An pas una revendicacion religiosa [Ne vòlon ... seriá estat melhor non ?], l'emplec del vèrbe creire plaça aquesta demanda dins lo camp d'un comunautarisme religiós, çò que 'es pas brica lo cas, ben al contrari. Dins lo meteis jornal, se notava una entrepresa "espagnole" que crompa una autra entrepresa d'Arièja ; l'entrepresa èra de Barcelona, donc catalana... La Dépêche ! [aiçò dins un país que quitament lo crédit agricole a escriure "Caixer automàtic" dins tota la region, mas zo fa pas en occitan]. Cal remarcar qu'en occitan lo mot caminada a un doble sens, es l'ostal que i viu lo curat (remarca : dins un país tal coma Fois que quitament un campanièr central se poguèt pas bastir per rason de fuòcs de contunh dels bòsques del cloquièr [a la catedrala], se podrà pensar que los curats son mal venguts) e tanben anar sul camin en marcha, mas aquò lo "journalisté" de la fuèlha tolsana, zo dèu pas saber.

La Dépêche, un jornal tolsan, escrich en lenga dÒïl [remarcatz qu'emplegui pas lo mot moderne de francés per aquesta vièlha lenga del poder parisenc que uèi vòl parlar e escriure en anglés], de fugir. Mon botiguièr preferit, que se dèu d'o crompar per aver una clientèla vièlha, me zo serva cada jorn, levat lo diluns [pel diluns demandarai als internautas, de me far ségre] ... per poder verificar totas las dècas qu'i aurà sobre, pensi que farai lèu un blòg especial. E regularament farai correccionS d'aqueste fuelha de m.... perdon, de journalistes de langue d'oil.

30 annadas de calandreta en Occitània, e lo jornal tolsan zo sap pas escriure ancara !!

Los caminaires arribaràn en Aran lo 6 e 7 de novembre. Causa que lo journalisté a mal entendut ; èra sord ?

Creire La Dépêche, zo cal pas; creire que La Dépêche pòt cambiar ? Mandatz-me rasons ? Lo dobte contunha dins mon ment. Per astre l'avenir es d'èstre minjat pel grope Sud-Ouest coma Midi Libre. Enfin un espèr per aver una premsa en Occitània sancièr e a Tolosa, particularament.

Farai set prepausicions, me podrètz dire quina es la vertadièra.
- JL Blenet èra aquí a Tolosa als 20 annadas del Partit Occitan.
- las vacas salvatjas pirinencas son amb etiquetas normativas europèas...
- la lenga del "vièlh espaci" que se camina de Niça a Bordèu ... es l'occitan.
- la lenga d'Òïl es la lenga oficiala en França dempuèi junh 1992.
- LO jornal de Tolosa es jornal de l'informacion segura.
- LO jornal de Tolosa es de mens en mens vendut a Tolosa.
Espèri las responsas, aquí.

Anavi oblidar una prepausicion, lo francés es una lenga vièlha que s'emplega de mens en mens dins la premsa seriosa, aquela qu'oblida las paginas regions en cambiar de formula. La France seriá París sense las regions ? Un pauc coma l'ecologia seriá una color verda en primièra pagina d'un jornal tolsan ! Pel moment la biologia animala es pas lo fòrt d'aqueste jornal tolsan, quand pensa qu'un caçaire que caça amb un can es natural en montanha... que totes -levat los jornalistas urbans d'una redaccion tolsana, que totes* sabem que s'i viu una bèstia salvatja contra-ròtlada per sistèma satellitari. Es bèstia, las frontièras son pas naturalas pels animals ... jo me demandi se los jornalistas de la DDM an pas mestièr de reciclatge naturalista ? O de tornar a l'escòla ...

Enfin per astre, lo modèl arriba tanben e encara de París, la semantica de la nòvlenga del succès financièr es de natural emplec...

Cadun sos afars, non ? E los caçaires seràn bien gardats, non ? Business es un mot del patois londonian emplegat tanben de faiçon pejorativa per parlar de comèrçe fosc dins la banlèga afranquesida de Le Mirail en zòna insotmetuda tolsana. Donc aquesta banlèga al comèrçe fosc podrà èstre informat seriosament amb La Tribune de París.

E per caçar tranquille, abandonats pas los cans senon la SPA arriba...

-°-

Coratjosa socialista lengadociana : inauguracion d'una placa en lengas occitana e catalana...

Descobriment d'una placa en occitan e catalan pels actes oficials del 800en aniversari de la naissença de Jaume Ier el conqueridor, actes de Montpelhièr. Quitament los franceses -non cecs nascuts- podràn legir la placa : «- pas vertat ! es possible ? Mas quí zo va creire ? Mélenchonetàs ? Chevènementonetàs ? Myardonetàs ? Balladuretonàs ?».

Òsca femnas : sètz mai coratjosas que los òmes de Tolosa, Ramonvila, Colomiers, Blanhac, Murèth, Lanamejan, Pàmias, Fois, Agen, Peirigüers, Tolon, Rodés, Cáurs, Tula, Briva, Marmanda, Vilanèva d'Òlt, Guarat, Montalban, Valença, Narbona, Ais de Provença, Avinhon, Draguinhan, Gap, Briançon, Barceloneta, Carcassona, Besièrs, Nimes, Arcaishon, Lorda, Tarba, Aush, Bordèu, Marselha, Niça, Clarmont, Lemòtges, Baiona, Ortès, Auloron, ...

Es un document fotografic del CAOC. Èra una suspresa pel CAOC.

Lo «vièlh espaci» se desperta amb las femnas ... Ne cal avertir las redaccions dels jornals lengadocians.

S'espèra las votacions similaras pels Conselhs Regionals d'Aquitània, Lemosin, Auvernha, Provença, Lengadòc, Miègdia-Pirinèus, e los Conselhs Generals d'Occitània sense oblidar Droma, Isèra e Ardècha, amai Charenta e los elegits del Fenolhedés.

Diluns venent El Triangle prepausarà sa primièra pagina en lenga occitana sobre l'actualitat en Occitània. Lo setmanièr es disponible dins tot l'espaci de lenga catalana, 2.500 quiòsques zo vendràn; lèu en Occitània ?

La question es devenguda europenca ... sobre l'arc Miègterranenc entre Gènova, Marselha, Seta, Barcelona, ont cal desvolopar los pòrts ?

Un exemple recent es donat per aquesta informacion publicada dins La Marseillaise.

Alara se pausa lo problèma, perqué Marselha ? La responsa es donada amb los actors privats de pòrt de Marselha; l'actor principal interessat per Marselha es elvèt.

Senon Gènova e Barcelona es lo reire País, la valèia del Pò o l'espaci de l'Euroregion per Barcelona e València. Aital lo pòrt de Barcelona prepara pòrt sec a Besièrs, alara que l'Eurocentre de Tolosa es jà lo pòrt sec de Barcelona.

De l'autre costat d'Occitània, Bordèu a una ligason ralh sus Le Havre e Antverpen que fan que la plana continentala europenca se contunha naturalament, mas que passa pas per París contrariament a çò que l'Estat central assaja de far creire amb la LGV que vòl far pagar als Conselhs Regionals e Generals occitans. Las fons de Gasconha, Pau passarà per Euskadi e Baiona per pujar a Le Havre o passarà per Sarragòssa... Lo sompòrt.

Se vei aital que las estructuras logisticas dels Estats vièlhs son pauc a pauc eliminadas per las rasons geograficas e economicas. Es una causa que Euskadi a plan entendut, els que an bastit una linha directe entre Bilbo e Antverpen, linha que passa per l'ocean en traversar lo gòlfe dich de Gasconha pel Occitans, Bretons e Peitavins.

Es lo moment de parlar de las concurréncia dels territòris, mai tanben de la complementaritat, aital podem jutjar que unas decisions politicas occitanocatalanas començan d'èstre necitas, non ?

 Partir de l'independéncia e de l'estructura de l'Estat Andorran, lo govèrn d'Andòrra aurà una distança d'avança dins l'ensemble europèu que nega a las regions un poder vertadièr en matièra economica e gestion del territòri.

Puèi se pausa ça que la lo problèma del ròtle de la CCI de Tolosa que recept lo Govèrn d'Andòrra sense avertir las autoritats politicas occitanas (las localas). La CCI jòga aital lo poder centralista francés contra las decisions politicas del pòble tolsan, e de sas causidas recentas.

De quina manièra la CCI es aital un coorporatisme e pas una aisina de desvolopament ? N'avem aquí un exemple clar.

Aital quand se parlarà de saber de quin poder es la gestion de l'aeropòrt la CCI preferís la privatizacion que lo poder politic local...

La CCI jòga sistematicament contra la populacion, donc.

Se podriá pensar diferent sobre aqueste subjècte ? Vò, la preséncia del prefecte parisenc a l'aplec tolsan èra pas vertadierament necita se lo Conselh Regional e las institucions localas èran pas presentas....

Soi segur que en manièra de complementaritat las autoritats d'Andòrra e de l'Euroregion an causas de se dire, benlèu que cal abandonar la logistica nacional-exagonal d'un dels coprincis ? E puslèu pensar l'espaci occitanocatalan ... Cal ben dire que las "frontières naturelles" an plan ajudat a l'existéncia d'Andòrra, malgrat Andòrra benlèu, mas l'istòria es aquí. Es que las vièlhas istòrias dels Estats centralistas se pòdon abandonar per bastir quicòm de diferent entre Occitània e Catalonha ?

Es que la BEI (Banca Europèa d'Investiment) zo podrà ajudar ? Es que la dinamica politica occitano-catalana podriá èstre melhora ?

La mondializacion a consequéncias bèlas per Occitània e Catalonha. E fautem pas de resorgas...

Quand reforma rima amb panatòri d'Estat ; lara lo panatòri es centralista (coma sempre), La solidaritat se farga sobre l'esquina de totes e encausa de las errors budgetàrias ancianas, donc per far perségre las errors del budgècte d'un Estat bonapartista... Quand lo centralisme democratic francés, republican e laïc, pana la moneda de las regions occitanas, pana la moneda collectada per totes per la solidaritat del salariat.
Alara serà la formacion professionala, la formacion pòst licenciament - la basa o la France d'en bas - que patirà ... Dementre que los banquièrs -formats dins l'industria parisenca de las Grandes Écoles e creadors de pegessas [made in Neuilly/Seine] tanben- encaissarà la moneda -pilas de miliards d'€-, moneda que farà la futura inflacion monetària europenca... Es encara un exemple de solidaritat al revèrs !

Mercés a la politica actuala de l'UMP.

-°-

E coma parli moneda (crèdits bancaris a las entrepresas o a las collectivitats localas), perqué pas la traduccion-adaptacion per saber sobre l'economia de las entrepresas. Las chifras de las falhidas se fan actualitat es las alèrtas de la premsa roja, es rasonable ?

-°-

Recentament avem agut un vam pichonèl de nacional-lirisme al modèl francés ; La Marseillaise -jornal aprosmat del PCF- podiá que dintrar dins la dança parisenca...

Mas abans aiçò, coma es pas sufisent, es la descripcion sociala que puntejèt, amb una confusion entre "èstre de Marselha" e la cançon del meteis nom, l'amagame o simplisme es bravament una causa comunista, o benlèu que França pòt sonque portar aqueste tipe de pensada politica ?... [1]

Francament, soi pas brica segur que siaguèsse ni l'un ni mai l'autre ... Mas puslèu l'expression d'una collectivitat que se reconeis pus dins lo sistèma ipocrit prepausat per França, pauc impòrta los regimes, avem sempre la meteissa salça...

Donc, me sembla que cal "refondar" -lo mot es de mòde- los conceptes que faguèron França, senon la prediccion de Le Pen (contengut dins los meteisses escriches que La Marseillaise) serà realizada : aquò petarà un jorn. Predicion autorealizadoira, ça díson ... prediccion que se sentís uèi dins totas las carrièras de Tolosa a partir del moment que se debuta un subjecte politic delicat.

Senon podètz notar que lo devís occitan a pas cambiat sul subjecte tanpauc, e se trapa pas dins lo camp dels nacional-comunistas... Son puslèu d'aquestes que cantan lo Se Santa que prega a l'abaissament de las montanhas, e aiçò dempuèi Gaston Fèbus !!! Avem pas esperat l'Union Europèa ...

Encara un còp lo modèl del desvolopament dels pòbles es pas dins aqueste camp del marxisme francés [nimai de França] ! Tot en pensar que la pensada de Marx es segur utile de destruiar e comprendre melhor l'economia ... aquí al país [tot en pensar que la nocion de ciutadanetat es melhor qu'aqueste sèrv, al servici del rei sem passat actor de la politica, mas París nos a panat lo poder en nos panar institucions occitanas que foncionejávan melhor qu'aquestas de uèi - [2]].

[1] ... e alara se cal pausar la question La Marseillaise o França seriá un delicte d'oltratge a la persona umana ?

[2] ... coma podem far per tornar trapar las institucions que faguèron los poders en Occitània (Lengadòc, Aquitània, Provença e Comtat de Niça, Lemosin e Auvernha, Carcin e Roergue, Albret e Navarra amb Bearn, etc.) ; tot en pensar que podrem pus far coma un còp èra.... S'aquò podiá servir a l'Union Europèa se se despertar a prepaus de França ?!?!

S'aquò podiá servir als europèus per se mesfisar de França, e dels manipulats que son los ments republicans franceses.

Anè, un darrièr element de nacional-ridicul (vengut directament de Ginèbra, país natre e legitime per ne descriure lo nacional-expansionisme vesin), quí mastegarà lo 11 de novembre, mastegarà encara al pè dels monuments republicans de 14/18 o 39/45 o de la guèrra coloniala algeriana, monuments dedicats als mòrts 'pacifics e universals' occitans ?

Justament a prepaus de nacionalisme : sistematicament quand una operacion siulatge arriba dins los estadis parisencs avem dreit a mantunas paginas de nacional-quicòm dins la premsa. Aital La Croix jòga al nacional-quicòm... Mantunes intervenents son cridats mas van totes dins lo sens d'una nacion tala que l'agrada l'ideologia de la pensada unica francesa. Per astre avem un sonal un pauc diferent dins las paginas Internet aquestas, picatz aquí. Quitament s'aquestas paginas se pòdon criticar, es al mens un sonal diferent, perqué ? Perqué simplament lo punt de vista, al sens geografic tot bestiament, es diferent.

París vos escriu, ne deuriatz èstre uroses, non ? Alors content ? La pensada francesa al pus naut nivèl, aquela que malgrat los regimes cambiá pas de vision, nimai de pensada, aital podem assegurar qu'es mai qu'unica, es conservatriça, car francesa.

De còps, ça que la, la pensada parsienca es puslèu liminosa, car petarosa o arnarquista : gaitar Siné Hebdo d'aquesta setmana.

Mas justament, es pas sobre aquesta via que l'occitanisme a portat sa pensada, negar a l'Estat l'organizacion de la societat occitana es pas forçadament portar un projecte arnarquista per Occitània. Quitament se la pensda francesa arnarquista quand "escriu" sobre França m'agrada.

Aital a la pensada bretona sobre lo federalisme, un adobament del sistèma francés, ai escrich aquestas paraulas :

Adiussiatz,
La nation est la description romaine de ce qui n'est pas citoyen de Rome, cela voulait dire ces barbares qui voulaient rentrer dans la cité, dans Rome [conseil de lecture Cornelius Castoriadis].
Après il y a eu le problème français qui mélange le côté juridique de la citoyenneté et les nations qui sont le côté humain d'un groupe ou d'une collectivité (avec ou sans territoire), un système collectif qui est lié par la langue et son emploi - son emploi.
L'État-nation dans sa complexité a porté une structure, une administration [ReliGare] ; mais ceci a déjà existé bien avant que le concepte d'État-nation prenne pied à Paris ou Londres, Rome ou Madrid.
Le Duché d'Aquitaine fut la preuve pendant plus de 400 années d'un Duché aux compétences de ce futur État-nation ; il fit rêver les Lumières. Il fit écrire Montesquieu (le Droit et l'esprit des lois), Montaigne (la personne et le collectif), La Boétie (la servitude volontaire), mais aussi Pierre Bayle (laïcité) à sa manière... L'Occitanie existe par ces écrits politiques ou de philosophies politiques, ils sont en français pour leur majorité, mais cela ne veut pas dire que leurs auteurs seraient français tel qu'il fut pensé en 1793 ! Il ne faut pas faire d'amalgame nationaliste français (nationalisme d'expansion ou égémonique).
Arrivât la Révolution parisienne (1789/1793), alors fut mélangé la nationalité et la citoyenneté, dès 1793 le mélange était consommé, l'erreur parisienne dure encore [veuillez lire Badiou].
Le premier 14 juillet était bien la fête de la fédération, mais pour que toutes les nations de France ou les peuples de France puissent s'exprimer ... L'égémonisme parisien détruisît l'espoir !
Maintenant, une collectivité qui s'auto-proclame nation (telle que les français la modélisent, une erreur donc) peut-elle prétendre au statut juridique d'État ou de citoyenneté-nationalité ? La charte de l'ONU a essayé de régler ce problème conceptuel, en 1947, quand les États-nations européennes furent faibles.
Mais comment appliquer le droit international quand l'ONU est gouverné par les États-nation qui réduisent les nations sans État au silence démocratique, au déni démocratique (voir Euskadi, Catalogne, etc.) ?
Mais comment bâtir un État-nation sans administration pour cette création ? (c'est le cas de la Savoie, de la Bretagne, de l'Occitanie, de ... ).
Le fédéralisme apporterait des solutions s'il était une imposition internationaliste, or, ce n'est pas le cas.
Le problème de la Bretagne ou de la Corse, ou de l'Euskal Herria, Catalogne, Occitanie, Savoie, Martinique, Guadéloupe, etc.... n'est autre que le problème parisien, madrilène ou londonien; allons chercher les problèmes ou ils sont ! Ne créons pas des problèmes là ou il n'y en a pas.

La tragedia republicana francesa s'acabariá ?

Aprèp una campanha electorala que la demanda de bandièra èra estada formulada, vaquí l'acte ... La pression ciutadana, leugièra mas assegurada, pòrta un acte d'aqueste tipe : l'installacion oficiala de la bandièra occitana al portalh de la comuna d'Agen.

La vídeo es una exclusivitat, mas es disponible dempuèi una ora uèi sus You Tube... Aiçò se sona militança politica.

A Baratièr la bandièra èra estada tanben botada, la dimension de la bandièra èra estada lo doble de la bandièra de la vila d'Agen ...

Enfin l'afar, val pas lo Sermon dera Glèisa, espiatz la fòto tot en escotar finament lo sermon del curat gascon :

S'auriá pogut aital dançar :

O benlèu una canta politica ?

Mas non, faguèron sonque un pacific devís .... Ai tanben recebut lo devís de la presidenta de l'associacion que faguèt la campanha per la bandièra a la comuna d'Agen :

Dicha de Dòna Joanina Cazes-Grande, presidenta d’Agenés Tèrra Occitana
Dònas e Sénhers
Coma presidenta de l’associacion Agenés Tèrra Occitana,  m’agrada particularament de me trobar aicí jos l’agach de nòstres Illustres e mai que mai de l’un d’entre eles : Jansemin
10 ans fa, la vila d’Agen organizava un collòqui per marcar lo 200en anniversari de sa naissença.
Jansemin portava naut e fòrt las colors de çò que sonava « nòstra bèla lenga gascona » e polemicava damb un autre agenés, Silvan Dumon, ministre de l’Instruccion publica, sus son avenir.
Disiá de la lenga :
« Nòstra segonda mai ! De sabents francimands
La condamnan a mòrt desempuèi tres cent ans
Tanplan viu çaquelà ; tanplan sos mòts bronzinan
Ches ela, las sasons passan, sònan, tindinan ;
E cent mila-milès enquèra i passaràn
Sonaràn e tindinaràn »
Nòstra lenga es totjorn viventa mas es amenaçada d’avaliment i aguèsse pas una mobilizacion generala de nòstres elegits locals, regionals e nacionals e de la populacion. Es necite manténer la biodiversitat mas es tanben imperatiu de manténer la diversitat lingüistica e culturala en França coma endacòm mai.
Aquela bandièra que vos remetèm uèi es pas qu’un simbòl. Aurà un sens sonca se permetèm a aquela lenga de viure e se desvolopar.
Al moment que vos parli, set caminaires partits lo 30 d’agost d’una de las valadas occitanas del Piemont italian son a perc órre los 1300 quilomètres que los desseparan de Vielha dins la Val d’Aran espanhòla  de lenga occitana.
Lor tòca, otra sensibilizar las populacions de las regions atraversadas, Provènça, Lengadòc, Gasconha, a sa lenga, es de far reconeisser per l’UNESCO l’occitan coma patrimòni de l’umanitat. Maites municipis an portat lor sosten a aquela caminada que s’apèla Occitània a pè.
Esperam, Sénher Conse, que la vila d’Agen farà parièr.
Aquela modesta bandièra es pas qu’un primièr pas sus la dralha qu’esperam seguir damb lo municipi d’Agen per afortir damb ufan als uèlhs dels ageneses e de nòstres visitaires nòstra identitat occitana comuna a totes que siam ageneses de soca o que siam venguts d’endacòm mai.
Vos merceji, Dònas e Sénhers, de vòstra atencion

Servarem un remembre : aquesta fòto de grope

Pel detzen aniversari s'espèra los calandrons e lo Conselh municipal dins son unanimitat que cantèssen un imne de patz e pro-europèu, lo ... Se Canta del Gaston Fèbus.

Quasi tota la produccion audiovisuala francesa es decidada e pensada a París... Aital las doás cadenas que son estadas lo mai criticadas dins los mèdias son estadas doás cadenas que los siètis son fòra de París (Bretanha e Estrasborg).

France 3 es lo drac franchimand que nos pana l'informacion per establir una vision parisenca de l'actualitat; aital avem, ça que la, fesnestronets que son quasi un sistèma d'apartheid audiovisual per la lenga occitana, basca, catalana, alsaciana, còrsa, savosiana, bretonas, etc.

Los modèls de convencions entre aquestas institucions francesas e lo modèl catalan se compararà aisidament per establir que la cooporacion catalana de television es una capitada per aver a Barcelona un sistèma audiovisual normal (la critica se podrà donar sobre la linha editoriala, mas pas sobre l'instrument). Vint annadas de convencion ambe France Télévision, en Occitània, a portat a un sistèma de produccion audiovisuala en Occitània equivalent al nul, o quasiment un instrument de desculturacion (subvencionat pels Conselhs Regionals), es de dire lo contrari de çò que cal desvolopar : lo gèni d'un pòble e sa coneissença e los escambis que se pòdon bastir sobre.

Lo modèl causit pel Govèrn Escossés sembla pas èstre mai qu'un modèl de naut nivèl de collaboracion amb la BBC, mas ineficaç per çò que concernís la recuperacion lingüistica e los escambis culturals e sobretot la sobrevida d'una lenga e de sa cultura.

Lo modèl irlandés a capitat d'aner mai luènh dins la promocion lingüistica... mas per aver una capitada audiovisuala e vist los investiments que i cal plaçar, l'ajuda del sistèma catalan es un ajuda necessària.

La visita de la ministre escossesa s'establís dins aqueste contèxte.

País Nòstre organiza lo 6 de decembre una visita pels elegits de Lengadòc e pels ciutadans lengadocians, per saber de las institucions catalanas ; per l'audiovisual, País Nòstre se podriá èstre tanben un guida de tria !

Senon, soi segur que nòstre elegits de Bordèu a Niça, en passar per Lemòtges, Clarmont, Privat, Valença, Pau, Fois, etc. podràn anar sul meteis camin que los escosseses per i trapar lor camin -audiovisual- de Damàs.

_°_

Vint annadas de convencions amb lo sistèma francés ... Vint annadas d'establiment d'una pensada politica occitana ? Lo Partit Occitan se prepausa de discutir.

Dins la lista dels convidats fauta simplament los que n'èran presents e qu'an pas seguit, puèi que ne son jamai estats convençuts que lo projecte politic de la creacion anava donar fruchas ; avián benlèu rasons ?

20 annadas de convencions amb França dins l'audiovisual a donat : France 3 e l'abséncia totala de produccion audiovisuala de bona dimension en Occitània. A l'oposat, Catalonha, CCTV, e al Principat de Catalonha se prepausa filmes al festenal de Cana... sense qu'aguèssen de passar per Madrid !

Lo programa de novembre es estat occitanizat ... per poder dintrar dins aqueste blòg e adreiçat al maxímum a un public occitanofòne; Se passeja entre Ròse e Bais Lengadòc.

Lo programa m'es estat mandat un dimenge per una professora de l'Universitat de Montpelhièr. Amb Max Roqueta, mètge del seu mestièr, la literatura occitana prepausa al monde un dels melhors escrivans del XXen sègle.

Èra la crida qu'amassèt mai de milas mòtos al capitòli uèi dissabte.

Cada departamentalista prepara son fòlclòre, aital dins l'Aude, una idealista de las conquèstas francesas, conquèsta del "pays devenu cathare", cadun vòl servar lo numèro de la sotmission a França : quina vergonha !

Quina vergonha a totes los elegits que vòlon servar l'arquaïsme de la dominacion bonapartista, dominacion francesa. Quina vergonha a totes aquestes numerologistas : 33, 40, 64, 65, 32, 47, 24, 87, 19, 23, 46, 81, 15, 31, 09, 11, 12, 34, 30, 83, 82, 84, 13, 06, 04, 05, 26, 07, 63, 48 (mas quin qu'ai oblidat ?)... Quina vergonha, ça que là, quand enfin los païses d'Occitània van tornar trapar NOMS ! Quand enfin anem perdre las chifracions francesas.

Dins l'umanitat son pas chifras, son noms de païses que las gents lor an donat, noms amb la lenga del país, de cadun dels païses, e per l'occitan avem una ortografia dempuèi 1050 (al mens) !... ortografia denegada dempuèi 1470, per la sotmission als franceses, e una batalha perduda.

Quand los occitans e las occitanas seràn serioses ? Quand ?

Soi passat dins lo país occitan de la monocultura de la vinha e del numèro 11 !

Occitània a pè i son arribats diluns 13 d'octobre 2008.

Milesker, Mercés, Gràcies tanben a las entrepresas qu'emplegan l'occitan de faiçon normala : picatz aquí.

Cada mes d'octobre es la dintrada dels corses d'occitan per adultes. Son d'adultes que pensan que lor fauta de saber sobre l'occitan, sa gramatica, son alfabet, sos dialectes, sa diversitat e sos vensinatges lingüistics, e sovent lo nivèl es desparier segon las istòrias de cadun. Donc, es pron complicat de menar un cors; e sovent los jornalista zo sábon pas, per mestrezar pas lo multilingüisme militant.

Cada annada es la mediatizacion d'aqueste cors que fa la promocion de l'afar, e la contunuacion dels corses per adultes. Los corses per adultes son ajudats de mai en mai pels Conselhs Regionals d'Occitània.

Aiçò es positiu, mas segur que lo nombre de corses se deuriá multiplicar per servar la cultura lingüistica que damora dins la populacion occitana, sense parlar una usança modèrna de la lenga. La rompadura de generacion es reala, quand los escolans aquestes son ara al dessús de 50 annadas ...

Se podrà aital pausar la question de l'ensenhament de l'occitan pertot dins los endreits qu'i a professor(s) d'occitan ; i a encara tròp de professors d'occitan que zo son per tres o quatre licèus, tres o quatre collègis ! Qui fa la promocion d el'occitan dins l'E.N., benlèu pas grand monde ? O benlèu pas pron de monde ?

Bon. Aquesta pichona nòta de premsa pausa tanben lo problèma de l'emplec de la semantica, occitan e occitanista ... quina es la bona paraula ?

Social e socialista, comun e comunista, ecologia e ecologista ... donc occitan e occitanista. Ara, se cal pausar la question se apréner l'occitan es un acte d'occitanista, o simplament un acte normal per alfabetizar los occitans dins lor lenga d'eiritatge e totes los ciutadans d'aquesta planeta que vòlon apréner l'occitan.

Me sembla que cal servar lo mot "occitanista" a los que son organizadors del desvolopament de l'emplec de l'occitan e de faiçon militanta, pas los professionals que an coma mestièr de defendre un ròtle occitanista per una associacion, e malgrat tot pas los que fan simpalment l'esfòrç d'apréner l'occitan (un esfòrç o una necessitat per èstre normalament integrat dins aqueste país occitan ?).

Donc los corses d'occitan son d'escolans o d'escolanas amassats per una lenga e son saber sobre la lenga, e lèu devendràn occitanistas se los corses van mai al delai de l'apreneson de l'alfabet.... se se parla politica (causa que dobti fòrt).

Una lenga sense projecte politic es un òrt sense aisina per zo trabalhar...

3 milions d'esctaras es una produccion industriala, pas un "estudi" o "recèrca" ! Los parapalhons an desaparegut, dedins e fòra las culturas [indicar la distança seriá estada una donada interessanta...], e sembla que geina degun ! Quitament pas la redaccion del setmanièr, encara que las [...] a la finala ajúdan a pensar melhor del setmanièr.

Se podrà parlar d'insconsciéncia agronomica e redaccionala ; l'article es estat escrich per Séverine Kodjo-Grandvaux dins Jeune Afrique, editat a Lille.

Dins lo meteis jornal, lo jornalista se felicita dels investiments dins l'Uranium en Africa ... Quand se sap (francament s'espèra un estudi que seriá pas amagat per la diplomàcia industriala françafricana) l'instabilitat nucleara de l'uranium, se podrà pensar que las minas del nòrd Niger (pas en Centrafrica) son d'investiments pas brica en favor de las populacions localas.

China o França es lo mesprètz de las populacions que fa l'economia... Quand los pòbles faràn saber qu'es umanament insuportable ? Quand l'umanitat lor farà pagar ?

Aquesta novèla me sembla interessanta, per saber çò que los elegits practícan al nivèl internacional qand los elegits son liures dins un Estat independent (l'avem !), causa que lo jacobinisme francés amaga, coma s'èra pas question de la ciutadanetat.

Aital gràcia a-n aqueste document podem mesurar la distança qu'i a en politica entre los elegits d'un Estat independent democratic, Andòrra, e un Estat republican e jacobin, França.

París amaga sa diplomàcia, l'amaga a la ciutadanetat : perqué ? Perqué i a quicòm d'amagar, tot simplament. La diplomàcia francesa es pas per representar los ciutadans, mas per duèrbe mercats a las entrepresas de Haut de Seine.... Un autre monde es possible ?

Pel moment aqueste modèl capita pas dèstre bastir per l'esquèrra progressista francesa, normal. La dreita francesa pòrta qu'un modèl francés per Occitània, sabem qu'es pas bon [mas ça que la una reforma es en camin]. Alavètz es important d'anar veire defòra. País Nòstre prevei un viatge d'estudi al Parlament de Catalonha : es una bona idèa pels elegits d'Occitània ; se debanarà en decembre 2008, abans las regionalas de 2009.

Aital aprenem que mantunes subjèctes directament ligats a la ciutadanetat seràn tractats al nivèl internacional, perqué los mèdias en Occitània n'en escriurián pas quicòm ? Perqué daissar aquestes subjèctes a la premsa parisenca, formatada e dirigista, jacobina e teleguidada ?

França e son Estat jacobin se vòl lo primièr expansionista en tecnica nucleara, aital amaga las errors tecnicas al nivèl de la regulacion pels "cambis climatics" e las "enèrgias renoveladoiras", puèi podem aital assegurar qu'aquestes mèdias parisencs an pas cap volontat de "libertat d'expression" per Occitània, per rason que l'internacional dèu passar pel filtratge jacobin de l'informacion.

Aital RFI es parisenc, France24 tanben, TV5 monde encara, Radio France centraliza las redaccions ... Perqué France 3 en region podriá pas tractar dels afars diplomatics a Ginèbra amb sas redaccions d'Annecy o de Lyon ? Perqué las redaccions localas de la premsa son forçadas de passar pel filtratge AFP ? Perqué lo public lor fa pus fisença, e las crompa pus, e la moneda es aital estauviada en passar per París... es la sèrp que se minja la cuá. Quí investirà dins l'informacion sense París en Occitània, pensarà Occitània en libertat sobre aquesta planeta ! Quí podrà investir en Occitània ? Senon lo politic, e una federacion dels poders en Occitània ? Mas al mens cal que los poders se posquèssen desliurar dels sistèmas parisencs. Lo camin serà long, mas d'ara enlà, se pensa a mèdias locals, que pensan liurament en tant qu'occitan per aquesta planeta.

Lo vent del sud-èst bufa, es que portarà lo modèl catalan (d'Andòrra) dinca Tolosa, Lemòtges, Pau o Bordèu ?

La question serà segurament pausada dins la serada prepausada a Tolosa ?

Los mèdias catalans faguèron lor trabalh : Vilaweb, AVUI, Canal Solidari, 3cat24, TV3, e ièu tanben al meteis temps.

Dinca quand los Occitans suportaràn que la diplomàcia francesa los representèssen ?